VII K 934/17

Sąd Rejonowy w OlsztynieOlsztyn2018-01-04
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuNiskarejonowy
oszustwobankpożyczkakredytniekorzystne rozporządzenie mieniemfałszywe oświadczeniakara pozbawienia wolnościwarunkowe zawieszenie karynaprawienie szkody

Sąd Rejonowy w Olsztynie skazał oskarżonego za oszustwo bankowe na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 2 lata próby, nakazując naprawienie szkody.

Oskarżony A.M. został uznany winnym popełnienia oszustwa na szkodę dwóch banków, poprzez wprowadzenie ich w błąd co do zatrudnienia i dochodów w celu uzyskania pożyczek na zakup sprzętu elektronicznego. Sąd Rejonowy w Olsztynie skazał go na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby wynoszący 2 lata, nakazując jednocześnie naprawienie wyrządzonej szkody poprzez zapłatę zasądzonych kwot na rzecz banków.

Sąd Rejonowy w Olsztynie rozpoznał sprawę przeciwko A.M., oskarżonemu o popełnienie oszustwa na szkodę dwóch banków: (...) Bank S.A. i (...) Bank (...) S.A. Oskarżony, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził przedstawicieli banków w błąd co do swojego zatrudnienia i dochodów, przedkładając nierzetelne oświadczenia w celu uzyskania pożyczek na zakup telewizora, tabletu i laptopa. W konsekwencji doprowadził banki do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na łączną kwotę 13 534,36 zł. Sąd uznał oskarżonego za winnego zarzucanego mu czynu z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. skazał go na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności. Jednocześnie, na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 k.k., wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata. Sąd, wymierzając karę, kierował się dyrektywami z art. 53 k.k., biorąc pod uwagę stopień winy, społecznej szkodliwości czynu, cele zapobiegawcze i wychowawcze, a także potrzeby kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Uznano, że czyn charakteryzował się dużym stopniem społecznej szkodliwości, jednakże uprzednia niekaralność oskarżonego oraz jego właściwości i warunki osobiste uzasadniały warunkowe zawieszenie kary. Sąd podkreślił zasadę "ultima ratio" kary pozbawienia wolności, uznając, że kara wolnościowa będzie wystarczająca. Sąd orzekł również środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody na rzecz banków na kwotę 6619,22 zł i 6915,14 zł. Z uwagi na sytuację majątkową oskarżonego, zwolniono go od kosztów sądowych. Sąd zauważył omyłkę w uzasadnieniu dotyczącą braku nałożenia obowiązków z art. 72 § 1 k.k.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd uznał, że oskarżony dopuścił się oszustwa bankowego poprzez przedłożenie nierzetelnych oświadczeń dotyczących zatrudnienia i dochodów, co doprowadziło banki do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że oskarżony świadomie wprowadził bank w błąd co do swojej sytuacji finansowej i zatrudnienia, co było kluczowe dla uzyskania pożyczki. Działanie to miało na celu osiągnięcie korzyści majątkowej i wypełniło znamiona zarówno oszustwa, jak i przestępstwa przeciwko informacji gospodarczej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

warunkowo umorzono

Strona wygrywająca

A. M.

Strony

NazwaTypRola
A. M.osoba_fizycznaoskarżony
(...) Bank S.A.spółkapokrzywdzony
(...) Bank (...) S.A.spółkapokrzywdzony

Przepisy (13)

Główne

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 297 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 12

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 3

Kodeks karny

k.k. art. 69 § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 70 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 46 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 423 § 3

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 53

Kodeks karny

k.k. art. 72 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 230 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Uprzednia niekaralność oskarżonego. Właściwości i warunki osobiste oskarżonego. Celowość stosowania kary pozbawienia wolności jako środka "ultima ratio".

Godne uwagi sformułowania

działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wprowadzając w błąd przedstawiciela banku co do zatrudnienia (...) i osiąganych dochodów oraz zamiaru spłaty pożyczki przedłożył nierzetelne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym dla uzyskania pożyczki znaczeniu zasada "ultima ratio" kary pozbawienia wolności omyłkowo nie orzekł żadnego z obowiązków wskazanych w art. 72§1 kk

Skład orzekający

Joanna Urlińska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Stosowanie art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. w przypadku oszustw bankowych, a także przesłanki warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy typowego oszustwa bankowego i rutynowego zastosowania przepisów o warunkowym zawieszeniu kary. Brak nowych interpretacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy typowego oszustwa bankowego, które jest częstym przestępstwem. Choć zawiera elementy pouczające dotyczące odpowiedzialności karnej i stosowania środków probacyjnych, nie wyróżnia się niczym szczególnym.

Dane finansowe

WPS: 13 534,36 PLN

naprawienie_szkody: 6619,22 PLN

naprawienie_szkody: 6915,14 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VII K 934/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Joanna Urlińska Protokolant Simona Marcjanek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2018r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej – sprawy: A. M. s. G. i S. z domu W. urodzonego w dniu (...) w M. , oskarżonego o to, że: w dniu 8 lipca 2016 roku w O. przy ul. (...) działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i w celu uzyskania dla siebie od (...) Bank S.A. z/s we W. pożyczki nr (...) na zakup towarów i usług w postaci telewizora i tabletu oraz od (...) Bank (...) S.A. pożyczki nr (...) na zakup laptopa marki A. o nr seryjnym (...) (...) , doprowadził: - (...) Bank S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 6 619,22 zł w ten sposób, że zawarł umowę pożyczki nr (...) na zakup towarów i usług w postaci telewizora i tabletu wprowadzając w błąd przedstawiciela banku co do zatrudnienia w (...) Sp. z o.o. z/s w O. i osiąganych dochodów oraz zamiaru spłaty pożyczki w ten sposób, że przedłożył nierzetelne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym dla uzyskania pożyczki znaczeniu, oświadczając w zawartej umowie, że jest osobą zatrudnioną w (...) Sp. z o.o. z/s w O. na nieokreślony z zarobkami w wysokości 1000 zł miesięcznie, podczas gdy w rzeczywistości nie był zatrudniony w w/w spółce, a tym samym nie osiągał takiego wynagrodzenia, a także: - doprowadził (...) Bank (...) S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 6 915,14 zł w ten sposób, że zawarł umowę pożyczki nr (...) na zakup laptopa marki A. o nr seryjnym (...) wprowadzając w błąd co do zatrudnienia w (...) Sp. z o.o. z/s w O. i osiąganych dochodów, a tym samym zamiaru spłaty pożyczki, w ten sposób, że przedłożył nierzetelne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym dla uzyskania pożyczki znaczeniu, oświadczając w zawartej umowie, że jest osobą zatrudnioną w (...) Sp. z o.o. z/s w O. na czas nieokreślony z zarobkami w wysokości 1000 zł miesięcznie, podczas gdy w rzeczywistości nie był zatrudniony w w/w spółce, a tym samym nie osiągał takiego wynagrodzenia - tj o czyn z art. 286§1 kk i art. 297§1kk w zw z art. 11§2kk w zw z art. 12 kk I. Oskarżonego A. M. uznaje za winnego dokonania zarzucanego mu czynu i za to z mocy art. 286§1 kk i art. 297§1kk w zw z art. 11§2kk w zw z art. 12 kk opierając wymiar kary o art. 286§1 kk w zw z art. 11§3kk skazuje go na karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności II. Na podstawie art. 69§1 i2 kk art. 70§1 kk wykonanie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres lat 2 (dwóch) III. Na podstawie art. 46§1 kk orzeka środek karny obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę kwot - 6619,22 złotych na rzecz (...) Bank SA - 6915,14 złotych na rzecz (...) Bank (...) SA , IV. Na podstawie art. 230§2 kpk dowód rzeczowy w postaci oryginału umowy kredytu (...) przechowywany na karcie 39 zwraca (...) Bank (...) SA , pozostawiając jej kopię w aktach, V. Na podstawie art. 230§2 kpk dowód rzeczowy w postaci oryginału umowy kredytu nr (...) przechowywany na karcie 74 (...) Bank SA pozostawiając jej kopię w aktach, VI. Na podstawie art. 624§1 kpk zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i opłaty. Sygn. akt VII K 934/17 UZASADNIENIE na podstawie art. 423 § 3 k.k. wobec złożenia wniosku o uzasadnienie w zakresie dotyczącym orzeczenia o karze ograniczone do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz wskazanych tam rozstrzygnięć. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie z 4 stycznia 2018 r. A. M. został uznany za winnego tego, że w dniu 8 lipca 2016 roku w O. przy ul. (...) działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i w celu uzyskania dla siebie od (...) Bank S.A. z/s we W. pożyczki nr (...) na zakup towarów i usług w postaci telewizora i tabletu oraz od (...) Bank (...) S.A. pożyczki nr (...) na zakup laptopa marki A. o nr seryjnym (...) , doprowadził : (...) Bank S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 6 619,22 zł w ten sposób, że zawarł umowę pożyczki nr (...) na zakup towarów i usług w postaci telewizora i tabletu wprowadzając w błąd przedstawiciela banku co do zatrudnienia w (...) Sp. z o.o. z/s w O. i osiąganych dochodów oraz zamiaru spłaty pożyczki w ten sposób, że przedłożył nierzetelne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym dla uzyskania pożyczki znaczeniu, oświadczając w zawartej umowie, że jest osobą zatrudnioną w (...) Sp. z o.o. z/s w O. na nieokreślony z zarobkami w wysokości 1000 zł miesięcznie, podczas gdy w rzeczywistości nie był zatrudniony w w/w spółce, a tym samym nie osiągał takiego wynagrodzenia, a także: - doprowadził (...) Bank (...) S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 6 915,14 zł w ten sposób, że zawarł umowę pożyczki nr (...) na zakup laptopa marki A. o nr seryjnym (...) wprowadzając w błąd co do zatrudnienia w (...) Sp. z o.o. z/s w O. i osiąganych dochodów, a tym samym zamiaru spłaty pożyczki, w ten sposób, że przedłożył nierzetelne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym dla uzyskania pożyczki znaczeniu, oświadczając w zawartej umowie, że jest osobą zatrudnioną w (...) Sp. z o.o. z/s w O. na czas nieokreślony z zarobkami w wysokości 1000 zł miesięcznie, podczas gdy w rzeczywistości nie był zatrudniony w w/w spółce, a tym samym nie osiągał takiego wynagrodzenia - tj o czynu z art. 286§1 kk i art. 297§1kk w zw z art. 11§2kk w zw z art. 12 kk Uznając oskarżonego A. M. za winnego dokonania zarzucanego mu czynu Sąd z mocy art. 286§1 kk i art. 297§1kk w zw z art. 11§2kk w zw z art. 12 kk opierając wymiar kary o art. 286§1 kk w zw z art. 11§3kk skazał go na karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności. Jednocześnie na podstawie art. 69§1 i2 kk art. 70§1 kk wykonanie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił tytułem próby na okres lat 2 (dwóch). Wymierzając oskarżonemu karę, Sąd miał na uwadze, zgodnie z dyrektywami wynikającymi z art. 53 kk , zarówno stopień winy, jak i społecznej szkodliwości czynu przypisanego, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ta ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Należy w tym miejscu wskazać, że czyn oskarżonego charakteryzował się dużym stopniem społecznej szkodliwości, na taką ocenę wpływ miał przede wszystkim rodzaj naruszonego przez oskarżonego dobra chronionego prawem, jakim jest mienie, działanie w celu osiągniecia korzyści majątkowej, nadto okoliczności i sposób jego popełnienia , jak też postać jego zamiaru. Sąd za okoliczności łagodzące uznał jego uprzednią niekaralność. W tym stanie Sąd uznał, iż w sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające warunkowe zawieszenie oskarżonemu orzeczonej kary pozbawienia wolności. Wziął tu pod uwagę właściwości i warunki osobiste oskarżonego, jego dotychczasowy sposób życia. Sąd w tych okolicznościach podzielił, że orzeczenie kary pozbawienia wolności w wymiarze bezwzględnym jako bezcelowe. Oskarżony nie jest bowiem osobą zdemoralizowaną i nie stanowi istotnego zagrożenia dla porządku prawnego. Tym samym Sąd dał wyraz zasadzie „ultima ratio” kary pozbawienia wolności określając prymat kar wolnościowych przed karą pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia uznając, iż będzie ona wystarczająca dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów kary. W ocenie Sądu, po stronie oskarżonego istnieją bowiem przesłanki, które zawarte są w art. 69§1 i 2 kk , a które dają możliwość zastosowania wskazanego środka probacyjnego. Orzeczeniu tego środka towarzyszy przekonanie Sądu, iż będzie to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, w szczególności z punktu widzenia zapobieżenia jego powrotowi do przestępstwa. Sąd omyłkowo nie orzekł żadnego z obowiązków wskazanych w art. 72§1 kk , choć w takim wypadku jest ono obligatoryjne. W ocenie Sądu zasadnym w sprawie byłoby nałożenie obowiązku pisemnego informowania Sądu o okresie próby, jednakże brak przedmiotowego rozstrzygnięcia jest wynikiem przeoczenia. Jednocześnie na podstawie art. 46§1 kk Sąd orzekł obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, co będzie naturalną konsekwencją popełnienia przedmiotowego czynu oraz realną dolegliwością. O dowodach rzeczowych orzeczono w punktach IV i V wyroku. W tych okolicznościach tak wymierzona oskarżonemu kara – uzupełniona o wskazany obowiązek z art. 72§1kk byłaby adekwatna do stopnia jego winy, uwzględnia też cele kary jakie ma wobec niego osiągnąć jak i stopień społecznej szkodliwości czynów. Mając na uwadze sytuację majątkową i osobistą oskarżonego Sąd na podstawie art. 624§1 kpk uznał, iż nie jest on w stanie uiścić kosztów sądowych i opłaty na rzecz Skarbu Państwa, zwłaszcza wobec rozmiaru orzeczonego obowiązku naprawienia szkody, dlatego też w tym zakresie orzeczono jak w punkcie VI wyroku .

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI