VII K 794/16

Sąd Rejonowy w Piotrkowie TrybunalskimPiotrków Trybunalski2017-04-10
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko rodzinie i opieceŚredniarejonowy
alimentyniealimentacjaart 209 kkkara pozbawienia wolnościobowiązek alimentacyjnydziecisąd rejonowywyrokrecydywa

Sąd Rejonowy skazał mężczyznę na rok pozbawienia wolności za uporczywe uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego wobec trojga dzieci, mimo wcześniejszych skazań za to samo przestępstwo.

Oskarżony K. T. został uznany winnym popełnienia przestępstwa z art. 209 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, polegającego na uporczywym uchylaniu się od obowiązku alimentacyjnego wobec swoich trojga dzieci w okresach od maja 2013 do lutego 2014 oraz od października 2015 do października 2016. Sąd Rejonowy wymierzył mu karę jednego roku pozbawienia wolności, biorąc pod uwagę jego wcześniejszą karalność za podobne przestępstwa i znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu. Oskarżony został zwolniony z kosztów sądowych.

Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim wydał wyrok skazujący K. T. na karę jednego roku pozbawienia wolności za uporczywe uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego wobec trojga dzieci. Oskarżony, mimo ugody i wyroku zasądzającego alimenty w łącznej kwocie 1100 zł miesięcznie, systematycznie nie płacił należności, co naraziło dzieci na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Sąd podkreślił, że czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, co stanowiło podstawę do zastosowania art. 64 § 1 kk. Oskarżony przyznał się do winy, ale jego wyjaśnienia dotyczące trudności finansowych i podejmowania prac dorywczych nie zostały przez sąd zaakceptowane jako usprawiedliwienie. Sąd wziął pod uwagę długotrwały okres niealimentacji, wysokie zaległości alimentacyjne (ponad 91 tys. zł) oraz trzykrotną wcześniejszą karalność za to samo przestępstwo jako okoliczności obciążające. Jako okoliczności łagodzące potraktowano przyznanie się do winy, utrzymywanie kontaktów z dziećmi i przekazywanie drobnych kwot. Sąd uznał karę jednego roku pozbawienia wolności za współmierną i mającą działać dyscyplinująco. Oskarżony został zwolniony z kosztów sądowych z uwagi na brak majątku i stałej pracy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, uporczywe uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego w opisanych okolicznościach wyczerpuje dyspozycję art. 209 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżony K. T. systematycznie nie płacił alimentów na dzieci, mimo wcześniejszych wyroków i egzekucji, a czynu tego dopuścił się w warunkach recydywy określonej w art. 64 § 1 kk, co uzasadnia przypisanie mu winy i wymierzenie kary.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

oskarżyciel publiczny

Strony

NazwaTypRola
K. T.osoba_fizycznaoskarżony
J. T.osoba_fizycznapokrzywdzony/dziecko
N. T.osoba_fizycznapokrzywdzony/dziecko
M. T.osoba_fizycznapokrzywdzony/dziecko
B. T.osoba_fizycznamatka dzieci/świadk

Przepisy (2)

Główne

k.k. art. 209 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 64 § 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Uporczywe uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego. Dopuszczenie się czynu w warunkach recydywy (art. 64 § 1 kk). Znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu. Długotrwały okres niealimentacji i wysokie zaległości. Wcześniejsza trzykrotna karalność za to samo przestępstwo.

Odrzucone argumenty

Wyjaśnienia oskarżonego dotyczące trudności finansowych i prac dorywczych jako usprawiedliwienie niepłacenia alimentów.

Godne uwagi sformułowania

uporczywie uchylał się od ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego naraził ich na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne zaległości alimentacyjne oskarżonego wynosiły 91 872,60 złotych Oskarżony sam sobie ustalił wysokość obowiązku alimentacyjnego na poziomie 150,00 – 250,00 złotych całkowicie lekceważąc wyrok Sądu

Skład orzekający

Jolanta Korkus

przewodnicząca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie stosowania art. 209 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w przypadku recydywy w niealimentacji oraz ocena okoliczności obciążających i łagodzących przy wymiarze kary."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnej oceny sądu, jednak stanowi przykład stosowania przepisów o recydywie w sprawach o niealimentację.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje surowe konsekwencje uporczywego uchylania się od obowiązku alimentacyjnego, zwłaszcza w warunkach recydywy, co jest ważnym tematem społecznym i prawnym.

Rok więzienia za niepłacenie alimentów – sąd nie miał litości dla recydywisty.

Dane finansowe

alimenty: 400 PLN

alimenty: 400 PLN

alimenty: 300 PLN

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VII K 794/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy – w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca: SSR Jolanta Korkus Protokolant: Agnieszka Chojnacka po rozpoznaniu w dniu 10.04.2017 roku, sprawy K. T. , syna J. i J. z domu W. , urodzonego (...) w miejscowości B. oskarżonego o to, że: w okresie od 8 maja 2013 roku do 11 kutego 2014 roku i od 26 października 2015 roku do 31 października 2016 roku, w miejscowości P. , gm. S. , pow. (...) , woj. (...) uporczywie uchylał się od ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego wynikającego z ugody zawartej przed Sądem (...) w P. z dnia (...) roku sygn. akt (...) poprzez niełożenie na utrzymanie dzieci J. T. ur. (...) i N. T. ur. (...) świadczenia w kwocie po 400 złotych miesięcznie i M. T. ur. (...) , świadczenia w kwocie po 300 złotych miesięcznie, wynikającego z wyroku Sądu (...) w P. z dnia (...) roku, sygn.. akt (...) , czym naraził ich na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne tj. o czyn z art. 209§ 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk 1. oskarżonego K. T. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 209§ 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art. 209 § 1 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 2. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, przy czym wydatki przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt VIIK 794/16 UZASADNIENIE Oskarżony K. T. jest ojcem małoletnich J. T. ur. (...) , N. T. ur. (...) i M. T. ur. (...) Prawomocnym wyrokiem Sądu (...) w P. z dnia (...) r. w sprawie (...) został rozwiązany przez rozwód związek małżeński oskarżonego K. T. z B. T. (1) z d. C. . We w/w wyroku Sąd wykonywanie władzy rodzicielskiej powierzył matce dzieci , a oskarżonemu ograniczył władzę rodzicielską do prawa współdecydowania o istotnych sprawach dziecka takich jak kwestie wyboru kształcenia , leczenia, wypoczynku. Obciążył oboje rodziców kosztami wychowania i utrzymania dzieci oraz pozostawił bez zmian uprzednio zasądzone od oskarżonego alimenty na rzecz syna J. T. i córki N. T. w kwotach po 400,00 złotych miesięcznie oraz zasądził alimenty na rzecz syna M. T. w kwocie 300,00 zł miesięcznie płatne do rąk matki . Wyżej opisany wyrok Sądu (...) (...) uprawomocnił się w dniu (...) (odpis wyroku k. 15) W stosunku do oskarżonego toczy się egzekucja komornicza należności alimentacyjnych na rzecz dzieci sygnatura akt (...) Komornika Sądowego przy Sądzie (...) w P. W okresie od czerwca 2011 r. do stycznia 2014r. oskarżony nie dokonał żadnych wpłat. W okresie od sierpnia 2015r. do lutego 2016r. oskarżony również nie dokonywał żadnych wpłat. W okresie od marca 2016 r. do września 2016r. dokonał 6 wpłat na kwoty od 100,00 do 300,00 złotych. W tym okresie nigdy nie wpłacił pełnej kwoty 1100,00 złotych alimentów miesięcznie. Obecnie egzekucja należności alimentacyjnych od oskarżonego jest bezskuteczna. ( doniesienie k. 1 , zaświadczenia k. 17-18) B. T. (2) w 2016r. korzystała z pomocy materialnej M. (...) w S. w postaci zasiłku okresowego w styczniu 2016r. w kwocie 143,42 zł oraz dożywiania trójki dzieci w szkole. ( informacja k. 10) Oskarżony K. T. nie korzystał z pomocy G. (...) (...) w M. . ( informacja k. 26) Oskarżony nie wywiązywał się z obowiązku alimentacyjnego. Od 2009 r. B. T. (2) otrzymuje alimenty na wszystkie dzieci z funduszu alimentacyjnego. Na dzień 14.10.2016r. zaległości alimentacyjne oskarżonego wynosiły 91 872,60 złotych. ( zeznania B. T. (2) k. 74-75, zeznania R. R. k. 75-76, wniosek k. 70) Oskarżony utrzymuje kontakt z dziećmi. Co jakiś czas odwiedza je w miejscu zamieszkania . Przekazuje wtedy dzieciom drobne prezenty , słodycze lub drobne kwoty pieniędzy. Z okazji urodzin córki dał jej prezent i 100,00 złotych. (zeznania B. T. (2) k. 74-75) Oskarżony w okresie od 08.12.2014r. do dnia 25.10.2015r. był zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku. Od 26 10.2015r. oskarżony nie figuruje jako osoba poszukująca pracy. ( informacja k. 19-22) Oskarżony był uprzednio 3 razy karany, za każdym razem za przestępstwo z art. 209 § 1 kk . ( karta karna k. 31-32, odpisy wyroków k. 35-37 odwrót) Prawomocnym wyrokiem Sądu (...) w P. z dnia (...) w sprawie (...) został skazany za przestępstwo z art. 209 § 1 kk na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat oraz został zobowiązany do bieżącego wykonywania obowiązku alimentacyjnego , a także do spłaty alimentów zaległych. Postanowieniem z dnia (...) kara pozbawienia wolności została zarządzone do wykonania . Oskarżony odbył ją w okresie od (...) do (...) kiedy został warunkowo przedterminowo zwolniony. ( opis wyroku k. 36-37, odpis postanowienia k. 38-43, obliczenie kary k. 44, zawiadomienie o zwolnieniu k.45) Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Potwierdził , że nie wpłacał całej kwoty alimentów, a tylko kwoty 150,00- 250,00 złotych tyle ile miał. Było mu ciężko finansowo. Od kwietnia do września 2016r. pracował w A. Zarabiał od 800 do 1200 funtów miesięcznie. Po powrocie nie spłacił nawet części zaległości alimentacyjnych. Wyjaśnił, że ze względu na koszty utrzymania niewiele mu zostało. Po powrocie z A. nie zarejestrował się jako bezrobotny. Miał od razu podjąć pracę , ale „mu zeszło”. ( wyjaśnienia oskarżonego k. 73-74) Sąd nie zaakceptował wyjaśnień oskarżonego. Nie usprawiedliwiają one postępowania oskarżonego, który od początku prowadzonej egzekucji komorniczej ani razu nie wpłacił pełnej kwoty alimentów na dzieci. Oskarżony podejmował prace dorywcze , podejmował prace za granicą. Świadczone przez oskarżonego drobne kwoty pieniędzy czy jako wpłaty na poczet alimentów do komornika czy jako prezenty dla dziecka nie wyczerpywały obowiązku alimentacyjnego do jakiego oskarżony był zobowiązany. Oskarżony sam sobie ustalił wysokość obowiązku alimentacyjnego na poziomie 150,00 – 250,00 złotych całkowicie lekceważąc wyrok Sądu (...) Sąd dał wiarę zeznaniom B. T. (2) i R. R. . Zeznania w/w świadków są wiarygodne, gdyż są spójne i logiczne. Ponadto znajdują potwierdzenie w załączonych do akt sprawy dokumentach w postaci karty rozliczeniowej dłużnika alimentacyjnego, zaświadczenia o przyznaniu świadczeń alimentacyjnych, zaświadczeniu o bezskuteczności egzekucji. Pozostałe zebrane dowody podlegają aprobacie Sądu jako nie budzące zastrzeżeń. Oskarżony K. T. wyczerpał dyspozycję art. 209§1kk w zw. z art. 64 § 1 kk , ponieważ w okresie od 08 maja 2013r. do 11.02.2014 r. i od 26.10.2015r. do 31.10.2016 r. uporczywie uchylał się od ciążącego na nim z mocy prawa obowiązku alimentacyjnego na rzecz dzieci J. ., N. T. i M. rodzeństwa T. , przez co naraził je na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary powyżej 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej za podobne przestępstwo umyślne. Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego Sąd stwierdził, że jest on znaczny, gdyż godzi w dobro i podstawy utrzymania dzieci oskarżonego i to aż trojga, , które potrzebują zarówno środków finansowych na utrzymanie jak i osobistej opieki. Jako okoliczności obciążające Sąd potraktował długotrwały okres niealimentacji i uprzednią trzykrotną karalność za identyczne przestępstwo. Za okoliczności łagodzące Sąd poczytał przyznanie się do winy , złożenie wyjaśnień, utrzymywanie kontaktów z dziećmi i dawanie im prezentów. Z tych względów uznał, że kara 1 roku pozbawienia wolności jest współmierna do stopnia społecznej szkodliwości tego czynu. W ocenie Sądu wpłynie ona dyscyplinująco na oskarżonego i wdroży do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości. Ponieważ oskarżony nie ma stałej pracy , nie posiada majątku, z którego mogłaby być prowadzona egzekucja Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych. Mając wszystkie powyższe ustalenia na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI