VII K 733/14

Sygn. akt VII K 733/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 lipca 2015 roku . Sąd Rejonowy w Siedlcach VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Małgorzata Semeniuk Protokolant : st. sekr. sąd. Magdalena Wereda w obecności oskarżyciela D. K. Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19.02.06. 06. 07. 2015 roku w S. Sprawy : M. Ś. syna J. i U. z domu M. urodzonego (...) w S. oskarżonego o to ,że : I. Będąc prezesem zarządu spółki (...) z siedzibą w S. przy ul. (...) w obowiązującym terminie do 15.07. 2012 roku tj. w ciągu 15 dni od podjęcia uchwały zatwierdzającej sprawozdanie finansowe nie złożył w Sądzie Rejonowym dla m.st. Warszawy w W. Sąd Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego sprawozdania finansowego spółki za 2011 rok tj. o przestępstwo z art. 79 pkt 4 ustawy z dnia 29. 09. 1994 roku „o rachunkowości Dz. U. Nr 76 z 2002 poz. 694 z póxn. zm./ II. Będąc prezesem zarządu spółki (...) z siedzibą w S. przy ul. (...) w obowiązującym terminie do 15.07. 2013 roku tj. w ciągu 15 dni od podjęcia uchwały zatwierdzającej sprawozdanie finansowe nie złożył w Sądzie Rejonowym dla m.st. Warszawy w W. Sąd Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego sprawozdania finansowego spółki za 2012 rok tj. o przestępstwo z art. 79 pkt 4 ustawy z dnia 29. 09. 1994 roku „o rachunkowości Dz. U. Nr 76 z 2002 poz. 694 z póxn. zm./ ORZEKA 1. Oskarżonego M. Ś. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów , przy czym uznaje iż zostały one popełnione w podobny sposób w krótkich odstępach czasu i za to na podstawie art. art. 79 pkt 4 ustawy z dnia 29. 09. 1994 roku „o rachunkowości” w zw. z art. 91 § 1 kk skazuje go karę 40/ czterdziestu/ stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 25/ dwudziestu pięciu/ złotych. 2. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 100/ sto/ złotych tytułem opłaty oraz 70/ siedemdziesiąt/ złotych tytułem kosztów postępowania. Sygn. akt VII K 733/14 UZASADNIENIE W oparciu o zebrany w sprawie materiał dowody Sad Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny : Urząd Skarbowy w S. w 2014 roku przeprowadził kontrolę firmy (...) z siedzibą w S. przy ul. (...) i stwierdził ,ze firma ta nie złożyła rocznych sprawozdań finansowych za 2011 i 2012 rok. Była zobowiązana dokonać tego do dnia 15. 07. każdego roku. Zgodnie z treścią art. 69 ust 1 ustawy „O rachunkowości” M. Ś. jako prezes zarządu /zwany przez ustawę kierownikiem jednostki / zobowiązany był ustawą do złożenia takiego sprawozdania. Jak wynika z Krajowego Rejestru Sądowego / wg danych z kwietnia 2014 roku – wypis k 9-14 akt / (...) spółki (...) są : M. Ś. , K. P. i R. C. /, prezesem zarządu jest M. Ś. zaś członkiem zarządu jest R. C. . Powyższe ustalenia faktyczne poczyniono w oparciu o : wydruki z KRS / k9-14, informacje dot. podmiotu gospodarczego /k 2/,dane o karalności /k 20-22/ Oskarżony w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do postawionych zarzutów / wyjaśnienia k 16-17/. Wyjaśnił ,że od kwietnia 2007 roku nie był prezesem zarządu spółki (...) , podejmował decyzje i reprezentował spółkę „w sposób nieprawny”, gdyż został odwołany z funkcji prezesa. Wg. niego od 10 października 2013 roku prezesem zarządu jest M. K. . Poza tym w okresie objętym zarzutami tj. od 2011- 2013 roku spółka miała zerowe koszty i zerowe przychody. Na rozprawie nadal nie przyznawał się do winy ,/ k 30v,41v/ chociaż stwierdził ,że brak złożonych sprawozdań „to jego zaniechanie” . Na potwierdzenie swych wyjaśnień, złożył odpis uchwały zgromadzenia wspólników spółki z dnia 29. 04. 2008 roku ,mocą której postanawiają z dniem 29. 04. 2008 roku odwołać z funkcji prezesa spółki (...) p. M. Ś. / pismo k 34/. M. Ś. był czterokrotnie karany / dane o karalności k 21/, przy czym za każdym razem wymierzano mu karę samoistnej grzywny. M. Ś. jest zatrudniony jako dyrektor ds. marketingu , sprzedaży i obsługi pacjenta w firmie (...) S.A w W. , prowadzi też własną działalność gospodarczą tj spółkę z o.o. (...) w zakresie usług , jego łączny deklarowany dochód miesięczny wynosi ok. 4 tysięcy złotych. Ma na utrzymaniu żonę i troje dzieci. Sąd zważył co następuje : Wyjaśnienia M. Ś. są wiarygodne tylko co do faktu ,że sprawozdanie finansowe za lata 2011 -2012 nie zostało przez niego złożone. Zupełnie jednak niewiarygodna jest przyjęta przez niego linia obrony ,że nie był zobowiązany do składania takich sprawozdań. Zebrany materiał dowody nie zawiera rzetelnego dowodu wskazującego na to ,że inna osoba była zobowiązana do dokonania czynności sprawozdawczej. Oskarżony sam potwierdza ,że niejaki M. K. został prezesem już po okresie objętym zarzutem tj. w październiku 2013 roku chociaż formalnie taka osoba i jej nowa funkcja nie została wykazana do tej pory w Krajowym Rejestrze Sądowym. W ocenie Sadu zupełnie niewiarygodne jest twierdzenie oskarżonego ,że przestał on być prezesem spółki ,gdyż został odwołany. Gdyby taka sytuacja miała rzeczywiście miejsce ,to powinno mieć to odzwierciedlenie w KRS czego chociażby powinien dopełnić jego następca . Świadek R. C. / k 7-8, 41v/ zeznał ,że w 2008 roku zrezygnował z funkcji członka zarządu spółki (...) , zaś jego pisemna rezygnacja została przyjęta przez prezesa M. Ś. . Nie interesował się dalszymi losami spółki i jej dzielnością. /rezygnacja k 6 akt/. Zeznania tegoż świadka należy ocenić podobnie jak wyjaśnienia M. Ś. . Jego formalna rezygnacja jest co najmniej wątpliwa skoro nie zostało to ujawnione w KRS. Jednakże zeznania R. C. mają marginalne znaczenie dla bytu przestępstw zarzucanych M. Ś. . Niewiarygodna jest jego rezygnacja co do daty i okoliczności odwołania M. Ś. z funkcji prezesa, albowiem spółka (...) po rezygnacji nadal działała, prowadziła nadal tę samą działalność gospodarczą ,przy czym po jego rezygnacji nie powołano nowego prezesa zarządu oraz nie powiadomiono o zmianie na tym stanowisku KRS gdzie oskarżony nadal figuruje jako prezes zarządu. Mało tego – już po rzekomym odwołaniu go z funkcji prezesa -on sam -jeśli wierzyć datom figurującym na załączonych dokumentach- jako prezes zarządu -przyjął rezygnację członka zarządu w osobie R. C. który wcześniej podpisał uchwale zgromadzenia wspólników o odwołaniu z funkcji prezesa M. Ś. . / vide k 34 i k 6 akt/ .Wszystko to wskazuje na to ,że załączone te dokumenty są niewiarygodne, sporządzone dla potrzeb niniejszego postępowania co dodatkowo potwierdza fakt ,ze oskarżony sam sobie poświadczył wiarygodność dokumentu /k 34/ – do czego nie jest uprawniony / vide k 34/. Wiarygodność tych dokumentów została zdaniem Sądu podważona, natomiast w świetle dowodu w postaci danych zawartych w KRS- spółka (...) nadal istnieje , zaś prezesem jej zarządu jest oskarżony. W związku z powyższym Sąd uznał ,ze oskarżony był prezesem spółki (...) , spółka nie została zlikwidowana a on miał obowiązek ustawowy złożyć sprawozdania finansowe za lata 2011 i 2012 którego to obowiązku nie dopełnił. Zgodnie z treścią art. 79 ust 4 ustawy „O rachunkowości ” kto nie składa sprawozdania finansowego lub sprawozdania z działalności we właściwym rejestrze sadowym – podlega karze grzywny albo karze rozgraniczenia wolności. Zasady i obowiązki wynikające ze składania rocznych sprawozdań finansowych regulują art. 64 i następne ustawy „o rachunkowości”. W tej sytuacji oskarżony dopuścił się obu zarzucanych mu czynów i jego wina nie budzi wątpliwości albowiem czynem swoim wyczerpał dwukrotnie znamiona z art.79 ust. 4 ustawy „ o rachunkowości”. Trzeba podkreślić ,ze jest to przestępstwo formalne i zdaniem Sądu popełnione na skutek zaniedbania ciążących na nim obowiązków ustawowych oraz statutowych do których oskarżony nie przywiązywał należytej wagi, dopuszczając się uchybienia w kierowaniu spółki , w której był założycielem , udziałowcem oraz prezesem. W związku z powyższym Sąd uznał ,że karą adekwatną będzie samoistna kara grzywny ,w szczególności mając na uwadze to ,że za to przestępstwo nie jest przewidziana kara pozbawienia wolności a jedynie grzywna i kara ograniczenia wolności. Jako okoliczność obciążającą Sąd wziął pod uwagę ,że M. Ś. był karany za przestępstwa formalne także samoistnymi karami grzywny. Jako okoliczność łagodzącą Sąd uwzględnił to ,że zarzucane mu czyny są to przestępstwa formalne , którymi nie wyrządził żadnej realnej szkody, w związku z powyższym Sąd uznał za adekwatne wymierzenie oskarżonemu z mocy art 91 § 1 kk samoistnej kary grzywny w wysokości 40 stawek dziennych. Mając na uwadze sytuację majątkową oraz dochody oskarżonego - na podstawie art. 33 § 3 kk Sąd ustalił wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 25 złotych. Zdaniem Sadu kara grzywny w takiej wysokości jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynów , stopnia jego zawinienia oraz spełni swe wymogi w zakresie prewencji indywidualnej i skłoni oskarżonego do przyłożenia staranności w prowadzeniu spółki, spełni także należycie wymogi w zakresie prewencji generalnej w środowisku oskarżonego. Orzeczenie o kosztach oparto o treść art. 628 kpk . Mając powyższe na względzie Sad orzekł jak w wyroku.