VII K 686/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd określił, że art. 190 § 1 kk chroni wolność od obawy i strachu, wymagając zarówno groźby, jak i subiektywnego odczucia zagrożonego, z uwzględnieniem obiektywnej oceny sytuacji.
Orzeczenie dotyczy interpretacji art. 190 § 1 Kodeksu karnego, który penalizuje groźby karalne. Sąd wyjaśnił, że przepis ten chroni subiektywne poczucie wolności od obawy i strachu. Kluczowe dla ustalenia przestępstwa jest nie tylko zaistnienie groźby, ale także wzbudzenie u zagrożonego obawy jej wykonania. Ocena tej obawy ma charakter subiektywny, ale musi być również poparta obiektywną oceną, czy groźba i osoba grożącego wywołują uzasadnioną obawę u normalnie wrażliwej osoby.
Sąd w wyroku z dnia 6 grudnia 2013 roku, sygn. akt VII K 686/13, zajął się wykładnią przepisu art. 190 § 1 Kodeksu karnego, dotyczącego groźby karalnej. Sąd podkreślił, że ochrona prawna przewidziana w tym przepisie obejmuje przede wszystkim poczucie wolności rozumiane jako wolność od obawy i strachu. Aby przypisać sprawcy popełnienie przestępstwa z art. 190 § 1 kk, konieczne jest wykazanie nie tylko samego faktu wypowiedzenia groźby, ale również tego, że groźba ta wzbudziła u adresata realną obawę jej realizacji. Sąd zaznaczył, że ocena tej obawy powinna być dokonywana z perspektywy zagrożonego, jednakże musi uwzględniać również obiektywny punkt widzenia. Oznacza to, że groźba musi być na tyle poważna, a osoba grożąca na tyle wiarygodna, aby mogła wywołać uzasadnioną obawę u przeciętnego, normalnie wrażliwego obserwatora.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Dla ustalenia istoty przestępstwa określonego w art. 190 § 1 kk konieczne jest stwierdzenie nie tylko zaistnienia groźby, ale także zaistnienia u zagrożonego obawy wykonania groźby.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że art. 190 § 1 kk chroni subiektywne poczucie wolności od obawy i strachu. Ocena obawy musi uwzględniać zarówno perspektywę zagrożonego (subiektywną), jak i obiektywną ocenę sytuacji przez normalnie wrażliwego obserwatora.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
wyrok
Przepisy (1)
Główne
k.k. art. 190 § § 1
Kodeks karny
Przepis chroni poczucie wolności w sensie subiektywnym, tj. chroni wolność od obawy i strachu. Dla ustalenia istoty przestępstwa konieczne jest stwierdzenie nie tylko zaistnienia groźby, ale także zaistnienia u zagrożonego obawy wykonania groźby. To ostatnie należy oceniać subiektywnie, z punktu widzenia zagrożonego i wystarczy, aby groźba wzbudziła u danej osoby przekonanie, że jest poważna i zachodzi prawdopodobieństwo jej ziszczenia. Ważny jest jednak również element obiektywny sprowadzający się do oceny, czy groźba jak i osoba grożącego robią wrażenie na obiektywnym, normalnie wrażliwym obserwatorze, czyli że groźba wyrażona została na serio i daje podstawy do uzasadnionej obawy.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
chroni poczucie wolności w sensie subiektywnym, tj. chroni wolność od obawy i strachu zaistnienia u zagrożonego obawy wykonania groźby oceniać subiektywnie, z punktu widzenia zagrożonego element obiektywny sprowadzający się do oceny, czy groźba jak i osoba grożącego robią wrażenie na obiektywnym, normalnie wrażliwym obserwatorze
Skład orzekający
Ewa Dakowicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretacja art. 190 § 1 kk, elementy przestępstwa groźby karalnej, ocena obawy zagrożonego"
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale stanowi ważną wskazówkę interpretacyjną dla podobnych spraw.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie precyzyjnie definiuje kluczowe elementy przestępstwa groźby karalnej, łącząc subiektywną ocenę zagrożonego z obiektywną oceną sytuacji, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Groźba karalna: kiedy obawa staje się przestępstwem? Kluczowa interpretacja sądu.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyK A R T A K W A L I F I K A C Y J N A O R Z E C Z E N I A 1. Sygnatura akt: VII K 686/13 2. Wyrok z dnia: 6/12/2013 3. Hasło tematyczne orzeczenia: Przestępstwo przeciwko wolności (5) (z listy haseł tematycznych opublikowanej na portalu orzeczeń) 4. Podstawa prawna orzeczenia: 190 § 1 kk 5. Publikować w (...) : x Tak Nie 6. Istotność orzeczenia: 2 (istotność orzeczenia 0-nie istotne;…. . 5-niezwykle istotne) 7. Teza orzeczenia: Przepis art. 190 § 1 kk chroni poczucie wolności w sensie subiektywnym, tj. chroni wolność od obawy i strachu. Dla ustalenia istoty przestępstwa określonego w art. 190 § 1 kk konieczne jest stwierdzenie nie tylko zaistnienia groźby, ale także zaistnienia u zagrożonego obawy wykonania groźby. To ostatnie należy oceniać subiektywnie, z punktu widzenia zagrożonego i wystarczy, aby groźba wzbudziła u danej osoby przekonanie, że jest poważna i zachodzi prawdopodobieństwo jej ziszczenia. Ważny jest jednak również element obiektywny sprowadzający się do oceny, czy groźba jak i osoba grożącego robią wrażenie na obiektywnym, normalnie wrażliwym obserwatorze, czyli że groźba wyrażona została na serio i daje podstawy do uzasadnionej obawy. Sędzia sprawozdawca SSR Ewa Dakowicz
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI