VII K 670/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd skazał oskarżonego za udzielanie narkotyków, orzekając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz grzywnę, uznając, że mimo pewnych nieścisłości w zeznaniach, dowody potwierdziły popełnienie przestępstwa.
Oskarżony D. J. został oskarżony o udzielanie marihuany świadkowi P. M. w okresie od 2017 do 2018 roku, łącznie 5 gramów. Sąd oparł swoje ustalenia głównie na zeznaniach świadka P. M., które uznał za wiarygodne, mimo pewnych rozbieżności czasowych i sugestii ze strony policji podczas przesłuchania. Sąd odrzucił wyjaśnienia oskarżonego jako sprzeczne z dowodami. Oskarżony został skazany na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat oraz grzywnę w liczbie 50 stawek dziennych. Orzeczono również przepadek kwoty 175 złotych jako równowartości uzyskanej korzyści majątkowej.
Sąd rozpoznał sprawę przeciwko oskarżonemu D. J. (1), któremu przypisano udzielanie świadkowi P. M. ziela konopi innych niż włókniste w okresie od 2017 do 2018 roku, łącznie 5 gramów, za co pobierał opłatę 35 złotych za gram. Sąd uznał za udowodnione fakty dotyczące sprzedaży narkotyków, opierając się głównie na zeznaniach świadka P. M., które uznał za stabilne, logiczne i konsekwentne, znajdujące potwierdzenie w innych dowodach, takich jak protokoły przeszukania i opinia kryminalistyczna. Sąd odparł zarzuty obrony dotyczące sugestywnych pytań policji podczas przesłuchania świadka, wskazując na posiadanie przez funkcjonariuszy wiedzy operacyjnej oraz na spontaniczne zeznania świadka przed sądem. Wyjaśnienia oskarżonego zostały uznane za niewiarygodne i sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym. Oskarżony został skazany na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z uwzględnieniem przepisów Kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją z dnia 24 czerwca 2020 r. jako względniejszych dla oskarżonego. Sąd wymierzył karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 50 stawek dziennych, z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności na okres próby 2 lat, biorąc pod uwagę niekaralność oskarżonego w zakresie przestępstw narkotykowych oraz niewielkie ilości sprzedawanych substancji. Orzeczono również przepadek kwoty 175 złotych jako równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z transakcji. Koszty postępowania obciążyły skazanego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, zeznania świadka są wystarczające, ponieważ są stabilne, logiczne i konsekwentne, a sąd uznał je za wiarygodne, znajdujące potwierdzenie w innych dowodach.
Uzasadnienie
Sąd ocenił zeznania świadka jako wiarygodne, podkreślając ich spójność i potwierdzenie przez dowody rzeczowe. Odparł zarzuty obrony dotyczące sugestii policji, wskazując na posiadanie przez funkcjonariuszy wiedzy operacyjnej oraz na spontaniczne zeznania świadka przed sądem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
oskarżyciel publiczny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. J. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. M. | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (12)
Główne
uopn art. 59 § 1
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, udziela innej osobie środka odurzającego lub substancji psychotropowej, ułatwia użycie albo nakłania do użycia takiego środka lub substancji, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
Pomocnicze
k.k. art. 115 § 4
Kodeks karny
Pojęcie korzyści majątkowej.
k.k. art. 12 § 1
Kodeks karny
Czyn ciągły.
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
Zasada względniejszej ustawy.
k.k. art. 37a § 1
Kodeks karny
Możliwość orzeczenia grzywny zamiast kary pozbawienia wolności.
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie wykonania kary.
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
Okres próby przy warunkowym zawieszeniu kary.
k.k. art. 45 § 1
Kodeks karny
Przepadek korzyści majątkowej.
k.p.k. art. 183 § 1
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek mówienia prawdy przez świadka.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Podstawa orzekania o kosztach postępowania.
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 2 § 1 pkt 3
Podstawa ustalenia wysokości opłaty.
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 3 § 2
Podstawa ustalenia wysokości opłaty.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wiarygodność zeznań świadka P. M. mimo sugestywnych pytań policji. Posiadanie przez oskarżonego narkotyków potwierdzone dowodami rzeczowymi. Działanie oskarżonego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Zastosowanie przepisów względniejszych dla oskarżonego.
Odrzucone argumenty
Niewiarygodność zeznań świadka z powodu sugestii policji. Sprzeczność zeznań świadka z innymi dowodami. Wyjaśnienia oskarżonego jako zgodne z prawdą. Możliwość zastosowania art. 37a k.k. lub warunkowego umorzenia postępowania.
Godne uwagi sformułowania
świadek mógł kształtować wypowiedź w sposób zupełnie swobodny nie można przyjąć innej wersji, iż to, że prowadzący czynność funkcjonariusz miał operacyjną wiedzę o tym, że doszło do sprzedaży narkotyku nie chodzi to zeznania innych osób, które według prokuratora kupowały narkotyki od oskarżonego, ale o dokumenty w postaci protokołów przeszukania każde odpłatne udzielenie innej osobie środków odurzających stanowi działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, niezależnie od tego czy sprawca osiągnął z tego tytułu zysk już sama ilość udzieleń narkotyku (5 razy), jak i łączna waga (5 gramów) wykluczała możliwość zakwalifikowania zachowania D. J. (2) , jako wypadku mniejszej wagi przestępna akcja oskarżonego zakończyła się w 2018 r., a więc przed 23 czerwca 2020 r. Nowelizacja ustawy [...] nakazywała sądowi [...] wymierzenie kary w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia do podwójnej wysokości górnej granicy ustawowego. Było to rozwiązanie ewidentnie dla oskarżonego mnie niekorzystne, stąd też sięgnięto po ustawę poprzednio obowiązującą, jako względniejszą. nie można więc w kontekście tych skazań uznawać zdemoralizowania oskarżonego Tak długo, jak nie zapadnie prawomocny wyrok skazujący, oskarżony zgodnie z art. 5 § 1 kk korzystał będzie z domniemania niewinności.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i ocena dowodów w sprawach narkotykowych, stosowanie przepisów względniejszych dla sprawcy, kwalifikacja prawna udzielania narkotyków."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych zasad prawnych. Ocena wiarygodności świadka jest specyficzna dla danej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników ze względu na analizę dowodów i zastosowanie przepisów prawa karnego, w tym zasady względniejszej ustawy. Dla szerszej publiczności może być mniej angażująca, choć dotyczy tematu narkotyków.
“Sąd: Sugestywne pytania policji nie dyskwalifikują zeznań świadka w sprawie narkotykowej.”
Dane finansowe
przepadek korzyści majątkowej: 175 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyUZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt VII K 670/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. D. J. (1) jak w akcie oskarżenia Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony D. J. (1) i świadek P. M. zamieszkiwali w 2017 i 2018 r. na terenie gminy M. . Znali się z gimnazjum, byli kolegami. Podczas jednej z rozmów w 2017 r. oskarżony powiedział P. M. , że "jakby chciał kupić marihuanę, to może do niego zadzwonić". P. M. zrozumiał tą wypowiedź, jako ofertę sprzedaży narkotyku. W okresie od 2017 r. do 2018 r. w nieustalonych dniach P. M. zakupił od oskarżonego łącznie 5 gramów ziela konopi innych niż włókniste płacąc za gram 35 złotych. Mężczyźni kontaktowali się za pomocą komunikatora M. , do przekazania narkotyku dochodziło w umówionym miejscu na ul. (...) w M. . zeznania świadka P. M. 406 - 406v, 248v W dniu 7 listopada 2019 r. oskarżony D. J. (1) został zatrzymany na stacji paliw w M. przy ul. (...) przez Policję. Znaleziono przy nim ziele konopi innych, niż włókniste w ilości 2,055 grama netto; w samochodzie H. , którym poruszał się oskarżony ujawniono substancję psychotrpową (...) o łącznej wadze 10,51 grama netto. Policjanci tego samego dnia udali się do miejsca zamieszkania oskarżonego w G. przy ul. (...) , gdzie znaleźli ziele konopi innych niż włókniste o łącznej wadze 9,09 grama netto, substancję psychotropową (...) w ilości 0,05 grama, kokainę w postaci soli oraz lewamizolu o łącznej wadze 9,09 grama netto. W tej sprawie toczy się odrębne postępowanie w sprawie (...) ( (...) ) protokół przeszukania 5-11,16-18 protokół ważenia 23 opinia z zakres badań chemicznych 149-158 akt oskarżenia 281-293 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 zeznania świadka P. M. , protokoły przeszukania, ważenia, opinia kryminalistyczna Brak podstaw do kwestionowania zeznań tegoż świadka, ponieważ są stabilne, logiczne i konsekwentne i nawiązują do innych dowodów wskazujących na powiązanie oskarżonego z "biznesem narkotykowym". Jak już napisano świadek obciążył oskarżonego w postępowaniu przygotowawczym i zeznania swoje podtrzymał przed sądem. Nie może być argumentem przeciwko prawdziwości jego słów okoliczność, iż przesłuchujący go policjant, zadawał mu pytania sugerujące. Co prawda świadek tego nie potrafił tego szczegółowo scharakteryzować, jednak w ocenie sądu nie można przyjąć innej wersji, iż to, że prowadzący czynność funkcjonariusz miał operacyjną wiedzę o tym, że doszło do sprzedaży narkotyku. Chodzi po prostu o to, że podczas zatrzymania osoby podejrzewanej o handel narkotykami, policjanci zatrzymują jej telefon komórkowy i przeglądają korespondencję sms i z M. w poszukiwaniu tej, która może dotyczyć sprzedaży narkotyków. W taki sposób odbywało się to również w niniejszej sprawie (k. 176). Doświadczony funkcjonariusz "wydziału narkotykowego" wezwał świadka P. M. na przesłuchanie nie na podstawie wróżby z fusów czy na "chybił - trafił", ale w oparciu o to, co wyczytał z wiadomości pomiędzy nim, a oskarżonym. Zatem przesłuchanie rozpoczął od "sugerującego pytania" czy prawdą jest, że świadek kupował narkotyk od oskarżonego. Świadek, mogąc kształtować wypowiedź w sposób zupełnie swobodny, pouczony o treści art. 183 § 1 kpk przyznał, że takie transakcje miały miejsce, co szczerze podtrzymał na rozprawie. Nie mieliśmy więc z pewnością do czynienia z sugestią prowadzącą do potwierdzenia, przyznania przez świadka faktów, które nie miały miejsca i nie odbyły się z udziałem świadka, a podzieleniem się przez przesłuchującego tym, że wie, iż było w określony sposób, a świadek to po prostu potwierdził. Jeśli zaś ktoś wątpi w zeznania świadka z powodu tychże sugestii, wskazać należy, iż świadek zeznawał też przed sądem i bez żadnej sugestii ze strony sądu czy prokuratora, w spontanicznej wypowiedzi oświadczył, że kilka razy kupił od oskarżonego marihuanę . Zeznania świadka to pomówienia, ale sąd nie znalazł powodu z którego miałby bezpodstawnie obciążyć oskarżonego. Nie był z oskarżonym w żaden sposób skonfliktowany, a swoimi wypowiedziami niekorzystanymi dla oskarżonego, nic dla siebie nie uzyskiwał. Zatem ani chęć zemsty czy też uzyskania jakichkolwiek profitów nie kierowała P. M. , kiedy zeznawał na temat transakcji narkotykowych z oskarżonym. Relacje świadka nie są też nielogiczne. Oskarżony i świadek pochodzą z tereny niewielkiej wiejskiej gminy, gdzie większość ludzi zna się ze sobą, nie wyłączając młodzieży. Świadek wskazał wprost, że znał oskarżonego z nauki w gimnazjum i w 2017 r. i 2018 r. utrzymywali kontakt, czemu oskarżony nie zaprzeczył. Oskarżony z racji tej znajomości mógł mieć do świadka zaufanie i "bezpiecznie" zaoferować mu zakup marihuany "w razie potrzeby". Okoliczności te uprawdopodabniają w znacznym stopniu wersję świadka co do tego, dlaczego akurat od oskarżonego kupił narkotyki, skąd dowiedział się, że akurat do niego może w tej sprawie zatelefonować. Wersja świadka znajduje punkty styczne z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie. Z materiałów załączonych przez prokuratora wynika, iż oskarżony został zatrzymany przez Policję 7 listopada 2018 r. i znaleziono przy nim, a potem w jego mieszkaniu narkotyki w tym ziele konopi, innych niż włókniste. W tej sprawie toczy się odrębne postępowanie (nie przesądzając oczywiście odpowiedzialności oskarżonego w sprawie związkowej sąd nie znajduje wytłuczenia dlaczego czyn związany z udzieleniem narkotyku P. M. nie jest rozpoznawany z innymi zarzutami, co pozwoliłoby wszechstronnie podsumować działalność oskarżonego), ale nie oznacza to, że sąd w niniejszej sprawie nie ma prawa samodzielnie oceniać dowodów z tamtej sprawy; czym innym jest przesądzanie o odpowiedzialności karnej, a czym innym ocena poszczególnych elementów materiału dowodowego z innego postępowania. Nie chodzi to zeznania innych osób, które według prokuratora kupowały narkotyki od oskarżonego, ale o dokumenty w postaci protokołów przeszukania oskarżonego, samochodu, którym jechał oraz jego mieszkania czy też opinię z zakresu badań chemicznych ujawnionych substancji. Dokumentów tych obrona nie kwestionowała, stanowią one obiektywne potwierdzenie posiadania przez oskarżonego substancji narkotykowych w celach handlowych. Dowody te w pełni uwiarygadniają słowa świadka P. M. o tym, że oskarżony oferował mu się z dostarczeniem marihuany po którą miał "w razie potrzeby dzwonić" i że doszło do zakupu marihuany od D. J. (2) . Brak było podstaw do twierdzenia, że świadek pomówił oskarżonego o sprzedaż mu narkotyku przez pomyłkę, tkwiąc w błędzie, iż narkotyki które nabył rzeczywiście od innej osoby ( M. D. ) kupił od oskarżonego. Rozpytany na tę okoliczność , na skutek sugestii obrońcy, świadek zeznał, że odróżnia transakcje z D. J. (2) od tych z M. D. i nie mylą mu się one, opowiadał o nich osobno w odrębnych postępowaniach (co jak pokazuje doświadczenie życiowe ułatwia oddzielenie różnych faktów od siebie) i w sprawie M. D. nie pytano go nabycie marihuany od oskarżonego ( w niniejszej sprawie świadek też był pytany kierunkowo o zdarzenia z udziałem konkretnej osoby). Świadek na rozprawie zeznał, że kupił oskarżonego narkotyk w ilości 2 – 3 gramów, co było rozbieżne z liczbą zakupów z postępowania przygotowawczego, jednak należy zauważyć, że świadek składał zeznania na rozprawie 10 lutego 2022 r. a zatem 4-5 lat po zdarzeniach, które rozgrywały się w 2017-2018 r., co mogło doprowadzić do częściowego zatarcia się szczegółowych okoliczności i życiowo tłumaczy tą niestabilność. Po drugie świadek po odczytaniu mu zeznań ze śledztwa podtrzymał je, wskazując, iż zeznając wówczas (6 września 2020 r.), co zrozumiałe lepiej pamiętał szczegóły wydarzeń. Zatem niekonsekwencja ta jest wytłumaczalna, zrozumiała nie może stanowić podstawy do zaprzeczeniu wiarygodności relacji w/w świadka. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1 wyjaśnienia oskarżonego D. J. (2) Były sprzeczne z wiarygodnymi zeznaniami P. M. i korespondującymi z nim dokumentami omówionymi wyżej. Należy je ocenić, jako lakoniczne (oskarżony nie podał np. dlaczego świadek go bezpodstawnie pomawia) ograniczając się do zaprzeczenia sprawstwu, jak i odosobnione. Brak dowodów potwierdzających wersję oskarżonego np. w postaci alibi (przykładowo, że oskarżony w czasie zarzucanych mu czynów nie przebywał w miejscu przestępstwa itp.) 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem D. J. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Zgodnie z treścią art. 59 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomani (Dz.U.2019.852 tekst jednolity) zwanej uopn) kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, udziela innej osobie środka odurzającego lub substancji psychotropowej, ułatwia użycie albo nakłania do użycia takiego środka lub substancji, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. Oskarżony w okresie od 2017 r. do 2018 r. pięciokrotnie udzielił środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste po 1 gramie, a w łącznej ilości 5 gramów P. M. przyjmując za jeden gram cenę 35 złotych - łącznie 175 złotych. Oskarżony za sprzedany narkotyk otrzymał gotówkę. Działał więc w celu osiągnięcia korzyści majątkowej (por art. 115 § 4 kk ). Tak postępując wyczerpał znamiona przepisu art. 59 ust 1 uopn. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem każde odpłatne udzielnie innej osobie środków odurzających stanowi działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, niezależnie od tego czy sprawca osiągnął z tego tytułu zysk. Wyłączenie środków odurzających i substancji psychotropowych z powszechnego obrotu powoduje bowiem, iż każde uzyskane z tytułu ich sprzedaży bądź odsprzedaży świadczenie pieniężne pozostaje świadczeniem niegodziwym, nienależnym i bezprawnym, które w żadnym wypadku nie może być uznane za słuszny ekwiwalent poniesionych przez sprawcę (sprawców) kosztów nabycia tych środków lub substancji, co nawet w sytuacji kiedy podejmowane czynności sprawcze nie są nakierowane na osiągniecie zysku stanowi o odpowiedzialności za kwalifikowaną formę "udzielania" znamieniem której pozostaje korzyść majątkowa w rozumieniu art. 115 § 4 k.k. , pojęcie której wiąże się z korzyścią uzyskiwaną nie tylko przez samego sprawcę (sprawców), ale też i przez inną osobę, którą w sytuacji tzw. "przestępstw narkotykowych" pozostaje osoba stanowiąca źródło zaopatrzenia (por wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 14 lutego 2006 r., II AKa 290/05, lex 18702). Już sama ilość udzieleń narkotyku (5 razy), jak i łączna waga (5 gramów - przy ilości zdatnej do odurzenia jednej osoby na poziomie 0,15 grama - k. 156) wykluczała możliwość zakwalifikowania zachowania D. J. (2) , jako wypadku mniejszej wagi. ☒ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem D. J. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Podstawa skazania zaproponowana przez prokuratora jest niekompatybilna z opisem zarzucanego czynu, który prokurator scharakteryzował jako "działanie w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem", co stanowi elementy składowe ciągłego z art. 12 § 1 kk . Przepis ten oskarżyciel pominął przy kwalifikacji prawnej zarzucanego oskarżonemu czynu, co należało naprawić poprzez stosowne uzupełnienie. Zastosowano treść Kodeksu karnego w brzmieniu do 23 czerwca 2020 r. na co pozwalał art. 4 § 1 kk ; przestępna akcja oskarżonego zakończyła się w 2018 r., a więc przed 23 czerwcem 2020 r. Nowelizacja ustawy, która weszła w życie 24 czerwca 2020 r. dokonana ustawą z ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1072 z późn. zm.) nakazywała sądowi w razie przyjęcia czynu ciągłego z art. 12 § 1 kk na podstawie art. 57b kk (nowy przepis) wymierzenie kary w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia do podwójnej wysokości górnej granicy ustawowego. Było to rozwiązanie ewidentnie dla oskarżonego mnie niekorzystne, stąd też sięgnięto po ustawę poprzednio obowiązującą, jako względniejszą. Zmieniono również opis czynu przypisanego oskarżonemu naprawiając lapus językowy prokuratora. Z jednej bowiem strony prokurator zarzucił oskarżonemu pięciokrotne udzielenie innej osobie narkotyku - pięć razy po 1 gramie co dawało w sumie 5 gramów, z drugiej zaś strony podsumowując działanie oskarżonego napisał, wbrew temu, co zarzucał wcześniej, iż sprawca udzielił narkotyku w ilości "1 grama". Ten ostatni zapis jako błędny usunięto. ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. J. (1) 1 Oskarżony udzielił świadkowi narkotyku, aż pięciokrotnie, a wcześniej oferował się z jego sprzedażą świadkowi co jest dla niego niekorzystne. Z drugiej zaś strony chodziło nie chodziło o duże ilości narkotyku (porcja po 1 gramie, a łącznie - 5 gramów) i to nienależącego do kategorii tzw. twardych. Biorąc pod uwagę te okoliczności, a także karalność oskarżonego, która choć nie dotyczy przestępstw z ustawy o przeciwdziałaniu narkomani, przeczy tezie o poprawności oskarżonego sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w liczbie 50 stawek dziennych, jako że działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Ilość transakcji oraz ilość narkotyku, o czym mówiono już przy okazji kwalifikacji prawnej, wykluczały możliwość orzeczenia wobec oskarżonego grzywny na podstawie art. 37a§ 1 kk . Warto też wspomnieć o karalności oskarżonego, świadczącej o jego niepoprawności. W takiej sytuacji premiowanie go dobrodziejstwem art. 37a kk nastąpiłoby z obrazą tegoż przepisu. D. J. (1) 2 Na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk , art. 70§ 1 kk wykonanie kary pozbawienia wolności (jest to pierwsze skazanie oskarżonego na tego rodzaju karę) warunkowo zawieszono oskarżonemu na okres próby 2 lat uznając, że mimo niewykonania kary pozbawienia wolności istnieje prognoza, że oskarżony ponownie nie naruszy porządku prawnego. Rozstrzygnięciu takiemu nie sprzeciwiała się, ani karalność oskarżonego, jako że dotyczyła błahych występków o stosunkowo niewielkiej społecznej szkodliwości (nie można więc w kontekście tych skazań uznawać zdemoralizowania oskarżonego), za które wymierzono mu grzywny, ani też to że w innym postępowaniu został oskarżony o podobne czyny i w tamtej sprawie stosowano wobec niego tymczasowe aresztowanie. Wskazane fakty procesowe nie stanowią dowodu popełnienia przestępstw wobec których toczy się odrębne postępowanie, o odpowiedzialności karnej oskarżonego zdecyduje niezawisły sąd prowadzący związkowe postępowanie ( (...) ). Tak długo, jak nie zapadnie prawomocny wyrok skazujący, oskarżony zgodnie z art. 5 § 1 kk korzystał będzie z domniemania niewinności. D. J. (1) 3 Na podstawie art. 45 § 1 kk orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa kwoty 175 złotych, jako równowartości korzyści uzyskanych przez oskarżonego z inkryminowanych transakcji narkotykowych. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 7.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 627 kpk . Nie znaleziono z urzędu podstaw do zwolnienia skazanego z ich ponoszenia. Ten sam przepis stanowił podstawę do wymierzenia opłaty. Jej wysokość została określona w oparciu o art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych ( Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.). 6. 1Podpis
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI