VII K 633/17

Sąd Rejonowy w P.P.2018-09-21
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuNiskarejonowy
oszustwopodrobienie dokumentupożyczkapośrednictwo finansoweodpowiedzialność karnakara pozbawienia wolnościgrzywnazawieszenie kary

Sąd Rejonowy skazał pośredniczkę finansową za oszustwo i podrobienie dokumentu przy zaciąganiu pożyczki, warunkowo zawieszając karę pozbawienia wolności.

Oskarżona A. C. prowadząca biuro kredytowe, działając wspólnie z A. S., doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem firmy pożyczkowej poprzez wprowadzenie w błąd co do tożsamości pożyczkobiorcy. Wykorzystano podrobioną umowę pożyczki, na której podpis złożyła A. S. zamiast T. S., a środki przelano na konto A. S. Sąd uznał oskarżoną za winną oszustwa i podrobienia dokumentu, wymierzając karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 2 lata oraz grzywnę.

Sąd Rejonowy w P. rozpoznał sprawę przeciwko A. C., oskarżonej o popełnienie przestępstw oszustwa (art. 286 § 1 kk) i podrobienia dokumentu (art. 270 § 1 kk) w związku z zawarciem umowy pożyczki. Oskarżona, prowadząc biuro kredytowe, miała wspólnie z A. S. wprowadzić w błąd przedstawicieli firmy pożyczkowej (...) S.A., przedstawiając podrobioną umowę pożyczki na dane T. S., podczas gdy faktycznym pożyczkobiorcą była A. S., a środki przelano na jej konto. Sąd ustalił, że oskarżona działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadzając do niekorzystnego rozporządzenia mieniem firmy w kwocie 3.039,30 zł. Oskarżona nie przyznała się do winy, twierdząc, że T. S. osobiście złożył wniosek o pożyczkę, a ona jedynie na chwilę opuściła biurko podczas podpisywania dokumentów. Sąd nie dał wiary tym wyjaśnieniom, uznając je za gołosłowne i sprzeczne z materiałem dowodowym, w tym opinią biegłego potwierdzającą podrobienie podpisu. Sąd uznał oskarżoną za winną popełnienia zarzucanych czynów, wymierzając jej karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby 2 lat oraz grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych po 20 zł. Sąd zastosował przepisy kodeksu karnego w brzmieniu względniejszym dla oskarżonej (art. 4 § 1 kk) i nie orzekł o obowiązku naprawienia szkody, gdyż współsprawczyni A. S. została już do tego zobowiązana odrębnym wyrokiem.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, oskarżona A. C. została uznana za winną popełnienia zarzucanych czynów.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na dowodach z dokumentów, opinii biegłego oraz zeznaniach świadków, które wykazały, że oskarżona działała wspólnie z inną osobą, wykorzystując podrobioną umowę i wprowadzając w błąd firmę pożyczkową, co doprowadziło do niekorzystnego rozporządzenia jej mieniem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazujący

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
A. C. (1)osoba_fizycznaoskarżona
A. S. (1)osoba_fizycznawspółsprawca
T. S.osoba_fizycznapokrzywdzony (fikcyjny)
(...) S.A.spółkapokrzywdzony

Przepisy (9)

Główne

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 270 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 4 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 3

Kodeks karny

k.k. art. 33 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 69 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 69 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 70 § 1

Kodeks karny

Argumenty

Odrzucone argumenty

Oskarżona twierdziła, że T. S. osobiście złożył wniosek o pożyczkę i że nie pamięta, kto podał numer konta.

Godne uwagi sformułowania

wprowadziła w błąd przedstawicieli firmy (...) S.A. co do tożsamości pożyczkobiorcy przekazanie w/w spółce jako autentycznej, podrobionej umowy pożyczki w miejscu wskazanym jako podpis klienta podpisała się A. S. (1) nazwiskiem T. S.

Skład orzekający

Jolanta Korkus

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Standardowe zastosowanie przepisów dotyczących oszustwa i podrobienia dokumentu w kontekście umów pożyczkowych."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i sposobu działania pośrednika finansowego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowe oszustwo finansowe z wykorzystaniem podrobionych dokumentów i pośrednictwa, co jest częstym problemem w obrocie gospodarczym.

Pośredniczka finansowa oszukała bank na 3 tysiące złotych. Sąd wydał wyrok.

Dane finansowe

WPS: 3039,3 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VII K 633/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 września 2018 roku Sąd Rejonowy w P. VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Jolanta Korkus Protokolant: stażysta K. P. po rozpoznaniu w dniach 21 maja 2018 r., 11 września 2018 r. sprawy A. C. (1) z d. I. c. M. i M. z domu W. ur. (...) w R. oskarżonej o to, że: w dniu 25 listopada 2014 roku w P. , woj. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z A. S. (1) , jako osoba uprawniona do zawierania umów pożyczki z firmą (...) S. A. z/s w W. , doprowadziła, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem firmy (...) S.A. z/s w W. w kwocie łącznej 3039,30 zł stanowiącej równowartość niespłaconej pożyczki wraz z odsetkami w ten sposób, że wprowadziła w błąd przedstawicieli firmy (...) S.A. z/s w W. co do tożsamości pożyczkobiorcy , poprzez przekazanie w/w spółce jako autentycznej, podrobionej umowy pożyczki numer (...) zawartej z datą 25.11.2014 roku z firmą (...) S.A. z/s w W. , na której to umowie w miejscu wskazanym jako podpis klienta podpisała się A. S. (1) tj o czyn z art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk 1 oskarżoną A. C. (1) z d. I. w miejsce czynu zarzuconego uznaje za winną tego, że w dniu 25 listopada 2014 roku w P. , woj. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z A. S. (1) , jako osoba uprawniona do zawierania umów pożyczki z firmą (...) S. A. z/s w W. , doprowadziła w celu osiągnięcia korzyści majątkowej do niekorzystnego rozporządzenia mieniem firmy (...) S.A. z/s w W. w kwocie łącznej (...) (...) stanowiącej równowartość niespłaconej pożyczki w ten sposób, że wprowadziła w błąd przedstawicieli firmy (...) S.A. z/s w W. co do tożsamości pożyczkobiorcy, poprzez przekazanie w/w spółce jako autentycznej, podrobionej umowy pożyczki numer (...) zawartej z datą 25.11.2014 roku z firmą (...) S.A. z/s w W. , na której to umowie jako pożyczkobiorca został wskazany T. S. , w miejscu wskazanym jako podpis klienta podpisała się A. S. (1) nazwiskiem T. S. , a kwota pożyczki została przelana na konto A. S. (1) przez co oskarżona wyczerpała dyspozycję art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 4 § 1 kk i za to na podstawie art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk i art. 33 § 2 kk wymierza jej karę 8 ( ośmiu ) miesięcy pozbawienia wolności i 50 ( pięćdziesięciu ) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20,00 ( dwudziestu ) złotych; 2 na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk oraz art. 70 § 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 2 (dwóch) lat; 3 zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków oraz kwotę 380,00 ( trzysta osiemdziesiąt ) złotych tytułem opłaty. Sygn. akt VII K 633/17 UZASADNIENIE A. C. (2) została oskarżona o to, że: w dniu 25 listopada 2014 roku w P. , woj. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z A. S. (1) , jako osoba uprawniona do zawierania umów pożyczki z firmą (...) S.A. z/s w W. , doprowadziła, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem firmy (...) S.A. z/s w W. , w kwocie łącznej 3.039,30 zł stanowiącej równowartość niespłaconej pożyczki wraz z odsetkami w ten sposób, że wprowadziła w błąd przedstawicieli firmy (...) S.A. z/s w W. co do tożsamości pożyczkobiorcy, poprzez przekazanie w/w spółce jako autentycznej, podrobionej umowy pożyczki numer (...) zawartej z datą 25.11.2014 roku z firmą (...) S.A. z/s w W. , na której to umowie w miejscu wskazanym jako podpis klienta podpisała się A. S. (1) , tj. o czyn z art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: A. C. (2) prowadzi własną działalność gospodarczą pod firmą (...) , w ramach której prowadzi biuro turystyczne i biuro kredytowe. Oskarżona współpracuje z firmą (...) S.A. , pośredniczącą w podpisywaniu umów pożyczek udzielanych przez (...) S.A. (dowód: wyjaśnienia oskarżonej A. C. (2) k. 38—38v, zeznania świadka K. S. k. 33-36 akt sprawy Sądu (...) w P. sygn. (...) kopia certyfikatu k. 15) W dniu 25.11.2014 r. A. S. (1) przyszła do biura A. C. (2) , w celu zaciągnięcia pożyczki. (dowód: zeznania świadka A. S. (2) k. 52v) W dniu 25.11.2014 r. do (...) S.A. z/s w W. wpłynął elektroniczny wniosek nr (...) o pożyczkę wysokości 3.000 zł, wypełniony na dane T. S. , z podanym numerem konta (...) , który to wniosek został przesłany przez A. C. (2) . (dowód: zeznania świadka K. S. k. 33-36 akt sprawy Sądu (...) w P. sygn. (...) wyjaśnienia oskarżonej A. C. (3) k. 38) Wniosek został zaakceptowany przez wymienioną spółkę na kwotę pożyczki 2.000 zł, rozłożoną na 12-miesięczną spłatę ratalną. (dowód: wyjaśnienia oskarżonej A. C. (2) k. 38—38v, zeznania świadka K. S. k. 33-36 akt sprawy Sądu (...) w P. sygn. (...) Umowa pożyczki w formie pisemnej została sporządzona między oskarżoną jako pośrednikiem finansowym, a A. S. (1) , która złożyła na dokumencie podpis jako T. S. . (dowód: umowa pożyczki k. 21-29 akt sprawy Sądu (...) w P. sygn. (...) opinia biegłego z dziedziny kryminalistycznych badań dokumentów k. 83-96 akt sprawy Sądu (...) w P. sygn. (...) zeznania świadka T. S. k. 39-40) Wskazany w w/w umowie rachunek bankowy, prowadzony przez (...) S.A. , należy do A. S. (1) . (dowód: zeznania świadka A. S. (1) k. 40-40v) T. S. w przeszłości zaciągał pożyczki dla A. S. (1) , które ona zobowiązywała się spłacać. Zobowiązania zaciągał on za pośrednictwem oskarżonej. (dowód: zeznania świadka T. S. k. 39-40; zeznania świadka A. S. (1) k. 40-40v) T. S. nie miał wiedzy, iż A. S. (1) zaciągnęła w dniu 25.11.2014 r. obciążającą go na kwotę 2.000 zł plus odsetki pożyczkę, aż do chwili, kiedy otrzymał informację od (...) S.A. dotyczącej braku spłaty rat. (dowód: zeznania świadka T. S. k. 39-40) W dniu 25.11.2014 r. kwota 2.000 zł została przelana na konto, które widniało w w/w wniosku. Kwotę tę A. S. (1) przeznaczyła na własne wydatki. (dowód: zeznania świadka A. S. (1) k. 40-40v, zeznania świadka K. S. k. 33-36 akt sprawy Sądu (...) w P. . sygn. (...) Do dnia 27.06.2016 r. odnotowano jedynie dwie wpłaty tytułem spłaty pożyczki na łączną kwotę 679,46 zł, których dokonała A. C. (2) . Oskarżona dokonywała spłat również za innych klientów, którzy mieli możliwość takiej usługi u niej w biurze. W przypadku zachowania prawidłowego terminu spłat pożyczka zostałaby spłacona 26.11.2015 r. w łącznej kwocie 2.667,68 zł. (dowód: zeznania świadka K. S. k. 33-36 akt sprawy Sądu (...) w P. sygn. (...) harmonogram spłat k. 38 akt sprawy Sądu (...) w P. sygn. (...) potwierdzenia transakcji bankowej k. 39 i 40 akt sprawy Sądu (...) w P. sygn. (...) potwierdzenia transakcji bankowych k. 16-36) Dnia 14.05.2015 r. umowa pożyczki została wypowiedziana, a dnia 10.06.2016 r. sprawa zadłużenia została przekazana na drogę postępowania sądowego do Sądu (...) L. w L. gdzie prowadzona była pod sygnaturą akt (...) przeciwko T. S. . Wskazane postępowanie zostało przekazane do Sądu (...) w P. i jest prowadzone pod sygnaturą akt (...) Na obecnym etapie procedowania w/w sprawa została zawieszona. Na dzień 27.06.2016 r. kwota zadłużenia wynosiła 3.039,30 zł. (dowód: zeznania świadka K. S. k. 33-36 akt sprawy Sądu (...) w P. sygn. (...) akta sprawy Sądu (...) w P. sygn. (...) Wyrokiem z dnia 16 listopada 2017 roku, wydanym w sprawie sygn. akt (...) Sąd (...) w P. skazał A. S. (1) za to, że w dniu 25 listopada 2014 roku w P. , woj. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, co do której sprawa została wyłączona do odrębnego postępowania, doprowadziła w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem firmy (...) S.A. z/s w W. w kwocie łącznej 3.039,30 zł stanowiącej równowartość niespłaconej pożyczki wraz z odsetkami w ten sposób, że wprowadziła w błąd przedstawicieli w/w spółki co do tożsamości pożyczkobiorcy, podrobiła, w celu użycia za autentyczny podpis T. S. jako pożyczkobiorcy na Umowie pożyczki numer (...) zawartej z datą 25.11.2014 r. z firmą (...) S.A. z/s w W. , a następnie nie wywiązała się z warunków zawartej umowy, czym działała na szkodę w/w firmy, tj. za czyn z art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk , na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą to karę warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat. Sąd orzekł od A. S. (1) na rzecz (...) S.A. z/s w W. kwotę 3.039,30 zł tytułem obowiązku naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody. Orzeczenie uprawomocniło się dnia 24.11.2017 r. (dowód: wyrok k. 195-195v akt sprawy Sądu (...) w P. sygn. (...) A. C. (2) ma 48 lat, legitymuje się wykształceniem średnim w kierunku technik ekonomista. Jest ona mężatką, mąż wykonuje pracę zarobkową, na jej utrzymaniu pozostaje dziecko w wieku 15 lat. Oskarżona prowadzi własną działalność gospodarczą, z czego uzyskuje miesięczny dochód około 3.000 zł. (dowód: dane podane przez oskarżoną na rozprawie k. 37v) Oskarżona nie była karana. (dowód: karta karna k. 109 akt sprawy Sądu (...) w P. sygn. (...) Oskarżona podczas rozprawy w dniu 21 maja 2018 roku nie przyznała się do zarzucanego jej czynu. Wyjaśniła, że prowadzone przez nią biuro zimą odwiedził T. S. wraz z A. S. (1) , w celu zaciągnięcia pożyczki. Wskazywała, że T. S. stwierdził, iż potrzebuje kwoty 3.000 zł, podał wszelkie niezbędne dane do uzupełnienia wniosku. Po weryfikacji uzyskał pożyczkę w kwocie 2.000 zł. Oskarżona wskazała, iż nie wie jak to się stało, że umowa była podpisana przez inną osobę. Podkreśliła, że w trakcie składania podpisów na dokumencie odeszła od biurka w celu obsłużenia drugiego klienta. Oskarżona nie pamiętała kto podał jej numer konta, na który miała być wypłacona pożyczka. (dowód: wyjaśnienia oskarżonej A. C. (2) k. 38—38v) Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonej, stwierdzając, iż są gołosłowne i stanowią wyraz przyjętej przez nią linii obrony. Twierdzenia, iż to T. S. przyszedł do jej biura w celu zaciągnięcia przedmiotowej pożyczki są nieprawdziwe, gdyż jak jednoznacznie wynika z opinii biegłego sądowego podpis złożony na dokumencie złożyła inna osoba. Gdyby wyżej wymieniony istotnie był obecny przy podpisywaniu umowy pożyczki i miał na celu zaciągnięcie zobowiązania w postaci pożyczki nie byłoby powodu, aby to inna osoba sygnowała podrobionym podpisem umowę kredytową. Wyjaśnienia oskarżonej są sprzeczne z pozostałym, zgromadzonym materiałem dowodowym w sprawie. Sąd dał wiarę zeznaniom zarówno T. S. , jak i przedstawicielki A. (...) . K. S. Były one spontaniczne, konsekwentne i znajdowały poparcie w dowodach z dokumentów w postaci umowy kredytowej, dowodu z opinii biegłego, potwierdzeń transakcji bankowych. Załączone do akt sprawy dowody z dokumentów nie nasuwają zastrzeżeń co ich autentyczności. Pozostałe zebrane dowody nie budzą wątpliwości pod względem wiarygodności. Oskarżona wypełniła dyspozycję art. 286 § 1 kk i art. 279 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 4 § 1 kk . Działała ona wspólnie i w porozumieniu z A. S. (1) , jako osoba uprawniona do zawierania umów pożyczki z firmą (...) S.A. z/s w W. . Oskarżona w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem firmy (...) S.A. z/s w W. , w kwocie łącznej 2.667,68 zł stanowiącej równowartość niespłaconej pożyczki w ten sposób, że wprowadziła w błąd przedstawicielki firmy (...) S.A. z/s w W. co do tożsamości pożyczkobiorcy, poprzez przekazanie w/w spółce jako autentycznej, podrobionej umowy pożyczki numer (...) zawartej z datą 25.11.2014 roku z firmą (...) S.A. z/s w W. , na której to umowie jako pożyczkobiorca został wskazany T. S. , w miejscu wskazanym jako podpis klienta podpisała się A. S. (1) nazwiskiem T. S. , a kwota pożyczki została przelana na konto A. S. (1) . Przy wymiarze kary Sąd kierował się następującymi względami: Z uwagi na okoliczność, że od 01 lipca 2015r. weszły w życie nowe przepisy kodeksu karnego Sąd na podstawie art. 4 § 1 kk zastosował wobec oskarżonej dotychczasowe przepisy jako względniejsze. Sąd wziął pod uwagę, że oskarżona A. C. (2) popełniła zarzucone jej przestępstwo w zamiarze bezpośrednim, kierunkowym – w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Jednocześnie Sąd uwzględnił, że szkoda wyrządzona przez działanie oskarżonej w mieniu (...) S.A. wyniosła 2.667,68 złotych. Wskazana kwota stanowi całkowity koszt udzielonej przez pokrzywdzoną spółkę pożyczki, tj. kwotę, którą przelała na konto współsprawczyni oskarżonej w wysokości 2.000 zł oraz spodziewanego zysku z jej spłaty w łącznej kwocie 667,68 złotych. W związku z tym stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonej był umiarkowany. Jako okoliczności obciążające Sąd potraktował działanie w warunkach współsprawstwa. Za okoliczności łagodzące Sąd uznał okoliczność, iż oskarżona nie była uprzednio karana. Z tych względów Sąd uznał, że kara 8 miesięcy pozbawienia wolności będzie stanowić dla oskarżonej dolegliwość współmierną do stopnia społecznej szkodliwości czynu, która wdroży ją do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości i uzmysłowi naganność takiego postępowania. Stosownie do treści art. 33 § 2 kk Sąd orzekł 50 stawek dziennych grzywny każda po 20 złotych , gdyż oskarżona działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. W ocenie Sądu nie ma podstaw do izolacyjnego oddziaływania na postawę oskarżonej, a wystarczającym jest surowe napiętnowanie jej występku, a przemawia za tym przede wszystkim fakt jej uprzedniej niekaralności. W związku z powyższym, Sąd warunkowo zawiesił wykonanie kary pozbawienia wolności na okres próby 2 lat. Sąd nie orzekł o obowiązku naprawienia szkody, gdyż do jej naprawienia zobowiązano współsprawczynię czynu oskarżonej - A. S. (1) , a to wyrokiem z dnia (...) roku w sprawie sygn. akt (...) Zdaniem Sądu tak ukształtowana sankcja karna spełni w stosunku do oskarżonej cele zapobiegawcze i wychowawcze, a także we właściwy sposób wpłynie na kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa. Ponieważ oskarżona pracuje i uzyskuje dochody, Sąd obciążył ją kosztami sądowymi. Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI