Orzeczenie · 2013-02-26

VII K 633/12

Sąd
Sąd Rejonowy w Opolu
Miejsce
Opole
Data
2013-02-26
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuNiskarejonowy
usiłowanie kradzieżyrecydywasąd rejonowywyrokkara pozbawienia wolnościgrzywnawarunkowe zawieszenie wykonania karyskład orzekającydowody rzeczowe

Sąd Rejonowy w Opolu wydał wyrok skazujący J. K. (1) i R. W. za usiłowanie kradzieży artykułów spożywczych o łącznej wartości 384,99 zł w sklepie w Opolu. Oskarżone działały wspólnie i w porozumieniu z R. S., która została ujęta przez ochronę. Sąd uznał obie oskarżone za winne popełnienia czynu z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk, z zastosowaniem art. 64 § 1 kk ze względu na ich wcześniejszą karalność za podobne przestępstwa. J. K. (1) była już karana m.in. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Warszawy P. (III K 651/06) oraz wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia (XIV K 648/08/S). R. W. była karana m.in. wyrokiem Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej (III K 218/04). Sąd wymierzył każdej z oskarżonych karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych po 10 zł. Wykonanie kary pozbawienia wolności zostało warunkowo zawieszone na okres próby wynoszący 4 lata, z uwagi na potrzebę dalszej obserwacji zachowania oskarżonych. Sąd oparł swoje ustalenia na zeznaniach świadków R. S., K. K. (pracownika ochrony), K. W. i B. S., uznając je za wiarygodne. Wyjaśnienia oskarżonych, którzy zaprzeczali popełnieniu czynu, zostały uznane za niewiarygodne, stanowiące linię obrony. Sąd podkreślił, że oskarżone działały z premedytacją i w warunkach recydywy, co stanowiło okoliczność obciążającą. Jako okoliczność łagodzącą potraktowano niską wartość potencjalnej szkody oraz zakaz reformationis in peius. Na podstawie art. 44 § 2 kk orzeczono przepadek dowodu rzeczowego, a koszty sądowe zasądzono od oskarżonych na podstawie art. 627 kpk.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Niska
Do czego można powołać

Zastosowanie art. 64 § 1 kk w przypadku recydywy przy kradzieży, ocena wiarygodności zeznań współsprawcy, kwalifikacja czynu jako usiłowania kradzieży.

Ograniczenia stosowania

Sprawa o charakterze rutynowym, dotycząca typowego przestępstwa kradzieży z zastosowaniem przepisu o recydywie. Brak nowych lub przełomowych interpretacji prawnych.

Zagadnienia prawne (3)

Czy popełniono przestępstwo usiłowania kradzieży, gdy sprawczyni została ujęta przed opuszczeniem sklepu z towarem?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, popełniono przestępstwo usiłowania kradzieży, ponieważ sprawczynie swoim zachowaniem bezpośrednio zmierzały do dokonania kradzieży, a jej zrealizowanie nastąpiło dopiero w momencie objęcia rzeczy w faktyczne władanie i minięcia kas sklepowych.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżone swoim zachowaniem bezpośrednio zmierzały do dokonania kradzieży, a jej dokonanie nastąpiłoby w momencie minięcia kas sklepowych z towarem. Fakt ujęcia jednej ze współsprawczyń przez ochronę uniemożliwił realizację celu, co kwalifikuje czyn jako usiłowanie.

Czy wcześniejsza karalność oskarżonych za podobne przestępstwa umyślne uzasadnia zastosowanie art. 64 § 1 kk (recydywa)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli oskarżeni odbyli co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne i popełnili nowy czyn umyślny podobny w ciągu 5 lat po odbyciu tej kary.

Uzasadnienie

Sąd szczegółowo opisał wcześniejsze wyroki skazujące J. K. (1) i R. W. za przestępstwa kradzieży, w tym kary pozbawienia wolności, które odbyły. Ponieważ popełniły nowy czyn umyślny podobny w okresie krótszym niż 5 lat od odbycia kary, sąd zastosował przepis o recydywie.

Jak ocenić wiarygodność zeznań współsprawczyni, która obciąża oskarżone?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Zeznania współsprawczyni, która sama nie kwestionuje swojej odpowiedzialności i szczegółowo opisuje przebieg zdarzenia, należy uznać za wiarygodne, zwłaszcza gdy korelują z innymi dowodami.

Uzasadnienie

Sąd uznał zeznania R. S. za wiarygodne, ponieważ były spójne, logiczne i szczegółowe. Podkreślono, że nie miała motywu do pomówienia oskarżonych, a jej wyjaśnienia potwierdzały inne dowody, w tym zeznania ochrony. Wcześniejsze zaprzeczanie znajomości przez oskarżone zostało uznane za próbę uniknięcia odpowiedzialności.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Skazanie

Strony

NazwaTypRola
J. K. (1)osoba_fizycznaoskarżona
R. W.osoba_fizycznaoskarżona
R. S.osoba_fizycznawspółsprawczyni
firma (...) S.A.spółkapokrzywdzony

Przepisy (13)

Główne

k.k. art. 13 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 278 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 64 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 14 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 33 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 69 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 69 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 70 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 44 § 2

Kodeks karny

kpk art. 627

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 115 § 3

Kodeks karny

Definicja przestępstwa podobnego.

k.k. art. 18 § 1

Kodeks karny

Definicja współsprawstwa.

k.k. art. 53

Kodeks karny

Zasady wymiaru kary.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wiarygodność zeznań świadków R. S., K. K., K. W. i B. S. • Uznanie wyjaśnień oskarżonych za niewiarygodne z uwagi na ich sprzeczność i próbę uniknięcia odpowiedzialności. • Zastosowanie art. 64 § 1 kk z uwagi na wcześniejszą karalność oskarżonych za przestępstwa umyślne podobne. • Kwalifikacja czynu jako usiłowania kradzieży na podstawie art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk.

Odrzucone argumenty

Zaprzeczanie przez oskarżone popełnienia czynu i znajomości ze współsprawczynią R. S. • Próba podważenia wiarygodności zeznań R. S. poprzez sugerowanie motywu zemsty.

Godne uwagi sformułowania

usiłowała zabrać w celu przywłaszczenia • zamierzonego celu dokonania kradzieży nie zrealizowała z uwagi na fakt, iż R. S. została ujęta • czynu tego dopuściła się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazaną za przestępstwa umyślne podobne • sprawstwo i wina oskarżonych były niewątpliwe • Wyjaśnienia J. K. (1) i R. W. nie zasługiwały na wiarę. Stanowiły one przede wszystkim wyraz przyjętej przez oskarżone linii obrony. • ochroniarz wprost rozpoznał wizerunek jednej z oskarżonych, a sama R. S. jednoznacznie wskazała na obie oskarżone.

Skład orzekający

Hubert Frankowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Zastosowanie art. 64 § 1 kk w przypadku recydywy przy kradzieży, ocena wiarygodności zeznań współsprawcy, kwalifikacja czynu jako usiłowania kradzieży."

Ograniczenia: Sprawa o charakterze rutynowym, dotycząca typowego przestępstwa kradzieży z zastosowaniem przepisu o recydywie. Brak nowych lub przełomowych interpretacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy typowego przestępstwa kradzieży i recydywy, co jest częste w orzecznictwie. Jednakże, szczegółowe uzasadnienie sądu dotyczące oceny dowodów i zastosowania przepisów może być wartościowe dla prawników specjalizujących się w prawie karnym.

Recydywa w akcji: Jak sąd ocenił usiłowanie kradzieży przez matkę i córkę?

Dane finansowe

WPS: 384,99 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst