VII K 57/16

Sygn. akt VII K 57/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 października 2016 roku Sąd Rejonowy – w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Marcin Oleśko Protokolant: sekretarz sądowy Anna Krawczyńska przy udziale Prokuratora: xxx po rozpoznaniu w dniu 13.10.2016 roku sprawy A. M. s. J. i W. z d. K. , ur. (...) w P. oskarżonego o to, że: w okresie od (...) r. do (...) . w P. woj. (...) korzystając na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia (...) r. sygn. (...) z przerwy udzielonej na okres 6 miesięcy, tj. do dnia (...) r. w odbywaniu kary pozbawienia wolności w łącznym wymiarze 1 roku i 10 miesięcy orzeczonej wyrokami Sądu Rejonowego w P. z dnia (...) r. sygn. (...) w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności i z dnia (...) r. sygn. (...) w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności, nie powrócił bez usprawiedliwionej przyczyny najpóźniej w ciągu 3 dni po upływie wyznaczonego terminu do Aresztu Śledczego w P. tj. o czyn z art. 242 § 3 kk 1. oskarżonego A. M. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 242 § 3 kk i za to na podstawie art. 242 § 3 kk w zw. z art. 242 § 2 kk wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; 2. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 90 (dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty. Sygn. akt VII K 57/16 UZASADNIENIE W niniejszej sprawie Prokurator Prokuratury Rejonowej w P. złożył wniosek w trybie art. 335 § 2 kpk . Na posiedzeniu w dniu 13 października 2016 roku oskarżony poparł wniosek organu prokuratorskiego i wyraził zgodę na wydanie wyroku skazującego oraz wymierzenie mu kary zaproponowanej przez prokuratora. Sąd na podstawie art. 343 § 6 kpk uwzględnił powyższy wniosek i wydał wyrok. Jak stanowi art. 424 § 3 kpk w wypadku złożenia wniosku o uzasadnienie między innymi co do wyroku wydanego w trybie art. 343 kpk , sąd może ograniczyć zakres uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej tego wyroku oraz wskazanych rozstrzygnięć. Dlatego też Sąd w dalszej części ograniczy uzasadnienie do omówienia wskazanych okoliczności. Oskarżony A. M. w okresie od (...) r. do (...) r. w P. woj. (...) korzystając na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia (...) r. sygn. (...) z przerwy udzielonej na okres 6 miesięcy, tj. do dnia (...) r. w odbywaniu kary pozbawienia wolności w łącznym wymiarze 1 roku i 10 miesięcy orzeczonej wyrokami Sądu Rejonowego w P. z dnia (...) r. sygn. (...) w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności i z dnia (...) r. sygn. (...) w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności, nie powracając bez usprawiedliwionej przyczyny najpóźniej w ciągu 3 dni po upływie wyznaczonego terminu do Aresztu Śledczego w P. , swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję art. 242 § 3 kk . Czynność sprawcza przestępstwa określonego w art. 242 § 3 kk polega na legalnym czasowym opuszczeniu zakładu karnego oraz niepowróceniu do niego w ciągu 3 dni od wyznaczonego terminu. Oskarżony w okresie od (...) r. do dnia (...) roku korzystał z przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności i mimo obowiązku powrotu w dniu (...) roku do Aresztu Śledczego w P. oraz w ciągu 3 dni po upływie wyznaczonego terminu z obowiązku tego się nie wywiązał. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, ponieważ nie zachodzi żadna okoliczność wyłączająca winę w rozumieniu Kodeksu Karnego . Oskarżony nie dał posłuchu normie prawnej, mimo iż miał taką możliwość. Mając na uwadze poczynione ustalenia faktyczne, analizując i oceniając zebrane w sprawie dowody, w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego stanowi czyn zabroniony, który charakteryzował się dość znaczną społeczną szkodliwością. Oceniając, iż stopień społecznej szkodliwości czynu jest dość znaczny Sąd wziął pod uwagę: - rodzaj i charakter dobra naruszonego przez zachowanie oskarżonego jakim jest zapewnienie prawidłowego i zgodnego z prawem wykonania orzeczenia sądu; - okoliczności popełnionego czynu – oskarżony popełnił ten czyn bez żadnego usprawiedliwionego powodu; - rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody – oskarżony swoim zachowaniem nie wyrządził żadnej szkody, ponadto nie stworzył żadnego niebezpieczeństwa; - postać zamiaru - popełnił przestępstwo z zamiarem bezpośrednim. Wymierzając karę Sąd uwzględnił na korzyść oskarżonego fakt, iż A. M. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Zauważyć należy jednak, iż nastąpiło to z uwagi na zatrzymanie na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa i pod ciężarem zebranych dowodów. Na niekorzyść oskarżonego, Sąd poczytał, iż A. M. jest już osobą kilkukrotnie karaną. Mając na uwadze powyższe kwestie, a także zważając, aby kara była współmierna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, a także, aby zrealizowała cele zapobiegawcze i poprawcze w stosunku do oskarżonego oraz wytyczne w zakresie prewencji ogólnej, Sąd wymierzył oskarżonemu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Wymierzając bezwzględną karę pozbawienia wolności Sąd miał na uwadze treść art. 69 § 1 kk , zgodnie z którym Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności. W niniejszej sprawie oskarżony w czasie popełnienia przedmiotowego przestępstwa był już uprzednio trzykrotnie skazany na karę pozbawienia wolności w sprawach Sądu Rejonowego w P. sygn. akt (...) , (...) O kosztach postępowania wobec oskarżonego orzeczono na podstawie art. 627 kpk . Stanowią je: - ryczałty za doręczenia wezwań i innych pism w postępowaniu przygotowawczym i w I instancji ( § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym – tekst jedn. Dz. U. 2013r., poz. 663) – 40 złotych; - opłata za dane o karalności (§ 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 roku w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego - Dz.U. 2014r., poz. 861) - 30 złotych; - zryczałtowana opłata za konwój – ( § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym – tekst jedn. Dz. U. 2013r., poz. 663) - 20 złotych. Natomiast opłatę wymierzono na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tj. Dz.U. nr 49 z 1983 r. poz. 223 ze zmianami).