VII K 484/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuW sprawie o sygnaturze VII K 484/21 Sąd Rejonowy wydał wyrok skazujący M. K. za naruszenie nietykalności cielesnej W. S. Sąd ustalił, że w dniu 4 kwietnia 2021 roku w Ś., M. K. popchnął W. S., naruszając jego nietykalność cielesną. Czyn ten został popełniony w warunkach recydywy, gdyż oskarżony był już wcześniej karany za umyślne przestępstwo podobne. Sąd oparł swoje ustalenia głównie na nagraniach z monitoringu, zeznaniach świadków oraz wyjaśnieniach oskarżonego, odrzucając część twierdzeń pokrzywdzonego i jego żony jako niewiarygodne lub sprzeczne z dowodami. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że choć pokrzywdzony W. S. sprowokował sytuację zwracając uwagę na nieprzestrzeganie przepisów sanitarnych, a następnie rozpoczął szarpaninę, to M. K. dopuścił się naruszenia nietykalności cielesnej poprzez celowe popchnięcie pokrzywdzonego po tym, jak sytuacja w sklepie się uspokoiła. Sąd nie dopatrzył się znamion przestępstwa z art. 217a kk, gdyż działanie oskarżonego nie było bezpośrednią reakcją na interwencję pokrzywdzonego w obronie bezpieczeństwa, lecz nastąpiło po tym, jak sam pokrzywdzony naruszył dobra osobiste oskarżonego. Sąd wymierzył M. K. karę 3 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Kara ta została orzeczona z uwzględnieniem recydywy, wielokrotnej karalności oskarżonego oraz jego trudnej sytuacji materialnej i rodzinnej. Sąd uznał, że kara ograniczenia wolności jest adekwatna, nie koliduje z pracą zarobkową oskarżonego i pozwoli mu na przemyślenie swojego postępowania, realizując funkcje represyjną i prewencyjną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja art. 217 § 1 k.k. w kontekście prowokacji i recydywy, a także stosowanie art. 64 § 1 k.k. w przypadku przestępstw z użyciem przemocy.
Konkretny stan faktyczny, w którym pokrzywdzony był inicjatorem konfliktu, może ograniczać bezpośrednie zastosowanie orzeczenia w innych sprawach.
Zagadnienia prawne (3)
Czy popchnięcie pokrzywdzonego, które nastąpiło po wcześniejszej szarpaninie wywołanej przez samego pokrzywdzonego, stanowi naruszenie nietykalności cielesnej w rozumieniu art. 217 § 1 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, celowe i silne popchnięcie pokrzywdzonego w kierunku wyjścia, nawet po uspokojeniu sytuacji, wyczerpuje znamiona naruszenia nietykalności cielesnej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że mimo prowokacyjnego zachowania pokrzywdzonego i rozpoczęcia przez niego szarpaniny, celowe popchnięcie go przez oskarżonego po uspokojeniu sytuacji było świadomym naruszeniem jego nietykalności cielesnej.
Czy popełnienie czynu w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, w tym przestępstwo z użyciem przemocy, spełnia przesłanki recydywy specjalnej podstawowej z art. 64 § 1 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, popełnienie czynu z art. 217 § 1 k.k. (naruszenie nietykalności cielesnej z użyciem przemocy) w ciągu 5 lat po odbyciu kary za przestępstwo z art. 158 § 1 k.k. (udział w bójce lub pobiciu) spełnia przesłanki recydywy z art. 64 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 115 § 3 k.k. wskazujący, że przestępstwa z zastosowaniem przemocy są przestępstwami podobnymi, a odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego jest równoważne odbywaniu kary w zakładzie karnym, co potwierdza spełnienie przesłanek recydywy.
Czy naruszenie nietykalności cielesnej w związku z interwencją pokrzywdzonego na rzecz ochrony bezpieczeństwa ludzi (np. zwrócenie uwagi na nieprzestrzeganie przepisów sanitarnych) kwalifikuje czyn z art. 217a k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli pokrzywdzony swoim zachowaniem sam naruszył dobra osobiste oskarżonego i nie działał wyłącznie w celu ochrony bezpieczeństwa, a jego zachowanie było konfrontacyjne, nie można zastosować art. 217a k.k.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że pokrzywdzony swoim zachowaniem sprowokował sytuację i naruszył dobra osobiste oskarżonego, a jego działanie nie było czystą interwencją w obronie bezpieczeństwa, co wyklucza zastosowanie surowszej kwalifikacji z art. 217a k.k.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| W. S. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| R. K. | osoba_fizyczna | współsprawca |
| K. S. (1) | osoba_fizyczna | świadek |
| S. S. | osoba_fizyczna | świadek |
| K. S. (2) | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (9)
Główne
k.k. art. 217 § § 1
Kodeks karny
Naruszeniem nietykalności cielesnej jest każda ingerencja w to dobro osobiste pokrzywdzonego, jeżeli dokonana została ona wbrew jego woli. Może to być uderzenie, oplucie, oblanie cieczą, rzucenie czymś, szturchnięcie, popchnięcie, zastosowanie chwytu, złapanie itp. Przestępstwo można popełnić umyślnie (zamiar bezpośredni lub ewentualny).
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
Oskarżony dopuścił się czynu w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne.
Pomocnicze
k.k. art. 115 § § 3
Kodeks karny
Przestępstwami podobnymi są między innymi przestępstwa z zastosowaniem przemocy.
k.k. art. 8
Kodeks karny
Przestępstwo można popełnić umyślnie.
k.k. art. 217a
Kodeks karny
Surowsza odpowiedzialność za naruszenie nietykalności cielesnej w związku z interwencją pokrzywdzonego na rzecz ochrony bezpieczeństwa ludzi lub porządku publicznego.
k.c. art. 5
Kodeks cywilny
Klauzula generalna niedopuszczalności nadużycia prawa, zastosowana a contrario w kontekście żądania zadośćuczynienia.
k.k. art. 46 § § 1
Kodeks karny
Obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, odsyła do przepisów prawa cywilnego.
Dz.U. 2015 poz. 1774 art. 15 § ust. 1
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości
Podstawa obliczenia opłat za czynności adwokackie.
Dz.U. 2015 poz. 1774 art. 11 § ust. 2 pkt 3
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości
Podstawa obliczenia opłat za czynności adwokackie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oskarżony działał w warunkach recydywy specjalnej podstawowej. • Pokrzywdzony sprowokował sytuację i rozpoczął szarpaninę. • Popchnięcie pokrzywdzonego przez oskarżonego było celowe i nastąpiło po uspokojeniu sytuacji.
Odrzucone argumenty
Oskarżony popchnął pokrzywdzonego przypadkowo. • Pokrzywdzony został zaatakowany pierwszy i jedynie się bronił. • Pokrzywdzony zwrócił uwagę na nieprzestrzeganie przepisów sanitarnych w sposób uprzejmy. • Sytuacja przed sklepem miała miejsce w dalekiej odległości i pokrzywdzony został osaczony. • Oskarżony nie widział zajścia w sklepie. • Oskarżony nie naruszył nietykalności cielesnej pokrzywdzonego przed sklepem.
Godne uwagi sformułowania
zachowanie pokrzywdzonego bynajmniej i oględnie ujmując uprzejmym nie było • prowodyrem całego zdarzenia był W. S. • to właśnie zachowanie pokrzywdzonego wywołało w istocie napięcie pomiędzy stronami • nie sposób ustalić przebiegu zdarzeń mających miejsce później przed sklepem • nie sposób dać wiary pokrzywdzonemu, że wewnątrz sklepu to on został jako pierwszy zaatakowany • zachowanie oskarżonego, który również złapał W. S. za ubrania, miało na celu utrzymanie równowagi i zmierzało do oswobodzenia się, było zachowaniem defensywnym • czyn przypisany oskarżonemu nie mógł zostać uznany za przestępstwo z art. 217a kk • pokrzywdzony swoim ustalonym wyżej zachowaniem nie zmierzał do realizacji celów podlegających prawno-karnej ochronie • utrwalone reguły porządku prawnego wykluczają zachowania nakierowane na samodzielne egzekwowanie przepisów przez jednego obywatela względem innych obywateli • stopień społecznej szkodliwości czynu oraz zawinienia był umiarkowany • oskarżony ma ewidentny problem z przestrzeganiem porządku prawnego i widoczne są u niego dość wyraźne symptomy demoralizacji prawnej i społecznej • należało pominąć najłagodniejszą rodzajowo karę grzywny • czas pobłażania i szans na łagodne traktowanie przez Sąd się skończył • kara ma wdrożyć oskarżonego we właściwe postawy społeczne i życiowe • nie można było pominąć i tego, jak doszło do popełnienia czynu – oskarżony dopuścił się tego czynu niejako na marginesie wcześniejszej szarpaniny w sklepie, po jej zakończeniu •…
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 217 § 1 k.k. w kontekście prowokacji i recydywy, a także stosowanie art. 64 § 1 k.k. w przypadku przestępstw z użyciem przemocy."
Ograniczenia: Konkretny stan faktyczny, w którym pokrzywdzony był inicjatorem konfliktu, może ograniczać bezpośrednie zastosowanie orzeczenia w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak nawet prowokacyjne zachowanie pokrzywdzonego nie zwalnia sprawcy z odpowiedzialności, a także jak ważna jest analiza recydywy przy wymiarze kary. Jest to przykład z życia codziennego, który może być interesujący dla szerszego grona odbiorców.
“Czy prowokacja usprawiedliwia agresję? Sąd wyjaśnia, kiedy nawet sprowokowany atak jest przestępstwem.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.