VII K 302/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd skazał G. M. za znęcanie się nad matką, wymierzając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 3 lata, z nałożeniem obowiązków terapeutycznych i dozoru kuratora.
Oskarżony G. M. częściowo przyznał się do zarzucanego mu znęcania się nad matką, potwierdzając wyzywanie, kłótnie i używanie środków odurzających. Wniósł o skazanie go na 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na 3 lata, poddanie go dozorowi kuratora, nałożenie obowiązku powstrzymania się od alkoholu i substancji psychoaktywnych oraz zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną w sposób agresywny. Pokrzywdzona nie sprzeciwiła się wnioskowi. Sąd uwzględnił wniosek, uznając zachowania oskarżonego za wypełniające znamiona znęcania fizycznego i psychicznego oraz spowodowania uszkodzenia ciała.
Sąd rozpoznał sprawę G. M., oskarżonego o znęcanie się nad matką. Oskarżony przyznał się częściowo do zarzucanych czynów, potwierdzając wyzywanie matki, kłótnie, używanie środków odurzających i brak dbałości o pokój. Zaprzeczył jednak rękoczynom, wyganianiu matki z domu i zakłócaniu jej spoczynku nocnego, a obrażenia matki tłumaczył upadkiem z krzesła. Na rozprawie, wraz z obrońcą, złożył wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 3 lata, poddanie go dozorowi kuratora, nałożenie obowiązku powstrzymania się od nadużywania alkoholu i substancji psychoaktywnych oraz zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną w sposób agresywny. Wyraził zgodę na środek zabezpieczający w postaci terapii uzależnień. Pokrzywdzona nie sprzeciwiła się wnioskowi. Sąd, uwzględniając wniosek oskarżonego złożony w trybie art. 387 § 1 k.p.k., wydał wyrok skazujący bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Uzasadnienie zostało ograniczone do podstawy prawnej i pozostałych rozstrzygnięć. Sąd uznał za udowodnione wszczynanie awantur, wyzywanie, poniżanie, niepokojenie, zakłócanie spoczynku nocnego, popychanie i szarpanie matki, a także jednokrotne spowodowanie obrażeń ciała poprzez popchnięcie. Zachowania te wypełniły znamiona przestępstwa z art. 207 § 1 k.k. (znęcanie) oraz art. 157 § 2 k.k. (uszkodzenie ciała), które na mocy art. 11 § 2 k.k. stanowiły jedno przestępstwo, kwalifikowane z przepisu przewidującego najsurowszą karę, tj. art. 207 § 1 k.k. Kara została wymierzona w wysokości zaproponowanej przez oskarżonego, uwzględniając jego młody wiek, niekaralność oraz stwierdzone uzależnienie, z nałożeniem obowiązków i środka zabezpieczającego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, opisane zachowania oskarżonego wypełniają znamiona przestępstwa znęcania fizycznego i psychicznego nad osobą najbliższą oraz spowodowania uszkodzenia ciała.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na częściowym przyznaniu się oskarżonego, zeznaniach pokrzywdzonej oraz zeznaniach świadków ze słyszenia (koleżanek pokrzywdzonej i jej partnera), którzy potwierdzili przemocowe skłonności oskarżonego i widzieli obrażenia na ciele pokrzywdzonej. Zachowania te, ze względu na ich intensywność, częstotliwość i trwałość, zostały zakwalifikowane jako znęcanie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
G. M.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 207 § 1
Kodeks karny
Penalizuje fizyczne lub psychiczne znęcanie się nad osobą najbliższą, rozumiane jako zadawanie cierpień mających na celu udręczenie pokrzywdzonego, z elementem intensywności, częstotliwości i trwałości, przy założeniu przewagi sprawcy nad ofiarą. Może polegać na zadawaniu dolegliwości fizycznych lub psychicznych.
Pomocnicze
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
Dotyczy spowodowania naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia na czas poniżej 7 dni.
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Reguluje kumulatywny zbieg przepisów, stanowiąc, że jeśli czyn wyczerpuje znamiona określone w kilku przepisach, sąd orzeka według przepisu przewidującego karę najsurowszą.
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
Określa, że podstawę wymiaru kary stanowi przepis przewidujący karę najsurowszą.
k.p.k. art. 387 § 1
Kodeks postępowania karnego
Umożliwia złożenie przez oskarżonego wniosku o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionej kary lub środka karnego bez przeprowadzania postępowania dowodowego, po konsultacji z obrońcą.
k.p.k. art. 424 § 3
Kodeks postępowania karnego
Określa zakres uzasadnienia wyroku wydanego w trybie art. 387 k.p.k., ograniczając je do wyjaśnienia podstawy prawnej oraz pozostałych rozstrzygnięć.
k.p.k. art. 447 § 5
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy ograniczeń w zakresie postępowania odwoławczego w przypadku wydania wyroku w trybie art. 387 k.p.k.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Częściowe przyznanie się oskarżonego do winy. Złożenie wniosku o skazanie w trybie art. 387 § 1 k.p.k. z propozycją kary i środków. Brak sprzeciwu pokrzywdzonej wobec wniosku oskarżonego. Potwierdzenie zachowań oskarżonego przez zeznania świadków ze słyszenia. Stwierdzone uzależnienie od substancji psychoaktywnych uzasadniające potrzebę terapii i dozoru.
Odrzucone argumenty
Zaprzeczenie przez oskarżonego rękoczynom, wyganianiu matki z domu i zakłócaniu jej spoczynku nocnego. Tłumaczenie obrażeń matki upadkiem z krzesła. Próba przerzucenia części odpowiedzialności na matkę i skarżenie się na jej agresywne zachowanie.
Godne uwagi sformułowania
Za znęcanie poczytuje się zadawanie cierpień, które mają na celu udręczenie pokrzywdzonego. Pojęcie znęcania się zawiera w sobie założenie, iż sprawca posiada przewagę nad swoją ofiarą, której ta nie może się przeciwstawić, albo może to zrobić jedynie w niewielkim stopniu. Oprócz zeznań samej pokrzywdzonej, przemocowe skłonności G. M. znajdowały wyraźne potwierdzenie w zeznaniach tzw. świadków ze słyszenia.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Zastosowanie art. 207 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w przypadku znęcania się nad osobą najbliższą oraz spowodowania obrażeń ciała, a także procedury skazania w trybie art. 387 k.p.k."
Ograniczenia: Sprawa rutynowa, rozstrzygnięta na wniosek oskarżonego, bez pogłębionej analizy dowodowej. Dotyczy konkretnego stanu faktycznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy przestępstwa znęcania się nad osobą najbliższą, co zawsze ma pewien wymiar społeczny. Jednakże, sposób jej rozstrzygnięcia (na wniosek oskarżonego w trybie art. 387 k.p.k.) sprawia, że nie wnosi ona nowych, przełomowych interpretacji prawnych.
“Młody mężczyzna skazany za znęcanie się nad matką. Sąd zawiesił karę, nakładając obowiązki terapeutyczne.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyUZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt VII K 302/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) G. M. jak w akcie oskarżenia Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I. G. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony częściowo przyznał się do popełnienia zarzuconego czynu. Potwierdził, że występowały kłótnie, w trakcie których wyzywał matkę słowami wulgarnymi i poniżającymi, zdarzały się też interwencje policji. Przyznał też, że w okresie objętym zarzutem często używał środków odurzających i nie dbał o swój pokój. W tym czasie pozostawał na utrzymaniu matki. Zaprzeczył, aby dochodziło z jego strony do rękoczynów, zaprzeczył wyganianiu matki z domu oraz zakłócaniu jej spoczynku nocnego. Jeśli chodzi o zdarzenie, po którym A. M. doznała obrażeń twarzy, oświadczył, że doszło do tego na skutek upadku z krzesła. Oskarżony część odpowiedzialności za zaistniałą sytuację starał się przerzucić na matkę. Skarżył się na jej agresywne zachowanie będące skutkiem nadużywania alkoholu. Uważał, że także ona z różnych błahych powodów prowokowała awantury, miała np. pretensje za niewystarczające angażowanie się w funkcjonowanie domu i w związku z tym używała wyzwisk. Na rozprawie, przy udziale i po konsultacji z obrońcą, złożył wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, oddanie w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, nałożenie obowiązku powstrzymania się od nadużywania alkoholu oraz używania substancji psychoaktywnych, nałożenie obowiązku powstrzymania się od kontaktowania się z pokrzywdzoną w sposób wyrażający agresję fizyczną i słowną ( art. 387 § 1 kpk ). Mając na uwadze wnioski zawarte w opinii sądowo – psychiatrycznej (k. 110), oskarżony wyraził także zgodę na orzeczenie wobec niego środka zabezpieczającego w postaci terapii uzależnienia w warunkach ambulatoryjnych w (...) . Pokrzywdzona nie sprzeciwiła się wnioskowi. Zgodnie z art. 207 § 1 kodeksu karnego penalizowane jest fizyczne lub psychiczne znęcanie się nad osobą najbliższą. Za znęcanie poczytuje się zadawanie cierpień, które mają na celu udręczenie pokrzywdzonego. Ze swej istoty pojęcie to zawiera również element intensywności, częstotliwości i trwałości tych działań. Podkreśla się, że pojęcie znęcania się zawiera w sobie założenie, iż sprawca posiada przewagę nad swoją ofiarą, której ta nie może się przeciwstawić, albo może to zrobić jedynie w niewielkim stopniu. Znęcanie może polegać na zadawaniu fizycznych dolegliwości (bicie, popychanie, szarpanie, zadawanie bólu), jak i zadawaniu dolegliwości psychicznych (znieważanie, zmuszanie do określonych zachowań, grożenie, niszczenie mienia, zakłócanie snu). Pomimo jedynie częściowego przyznania się oskarżonego do popełnienia zarzuconego czynu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie budził wątpliwości co do żadnego z zachowań składających się na przestępstwo znęcania. Oprócz zeznań samej pokrzywdzonej, przemocowe skłonności G. M. znajdowały wyraźne potwierdzenie w zeznaniach tzw. świadków ze słyszenia – koleżanek pokrzywdzonej z pracy ( E. R. i E. K. ), czy też jej partnera – S. Z. , którym na bieżąco opowiadała o sytuacji domowej oraz o zachowaniach syna. Potwierdzili oni też, że widzieli obrażenia, na ciele pokrzywdzonej, co do których od początku informowała, że powstały na skutek popchnięcia przez syna i upadku na podłogę. Brak było zastrzeżeń co do rodzaju i wysokości zaproponowanej sankcji karnej, której nie sprzeciwiła się pokrzywdzona. Z tych względów sąd uwzględnił wniosek oskarżonego i wydał wyrok skazujący bez przeprowadzania postępowania dowodowego ( art. 387 § 1 kpk ). Wcześniej pouczono oskarżonego o ograniczeniach na etapie postępowania odwoławczego ( art. 447 § 5 kpk ). W tej sprawie za udowodnione przyjęto zachowania oskarżonego wymienione w akcie oskarżenia, a więc polegające na: wszczynaniu awantur, wyzywaniu pokrzywdzonej słowami wulgarnymi i nieprzyzwoitymi, poniżaniu, niepokojeniu, zakłócaniu spoczynku nocnego, popychaniu i szarpaniu. Przypisano mu również jednokrotne spowodowanie uszkodzenia ciała matki poprzez popchnięcie jej, na skutek czego upadła na podłogę i doznała obrażeń ciała skutkujących naruszeniem czynności narządu ciała na czas poniżej 7 dni. Opisane zachowania oskarżonego wypełniały znamiona psychicznego i fizycznego znęcania się nad osobą najbliższą (matką), co stanowi przestępstwo z art. 207 § 1 kk . Spowodowanie uszkodzenia ciała realizowało ponadto znamiona przestępstwa z art. 157 § 2 kk . Z uwagi na to, że czyn oskarżonego wyczerpywał znamiona określone w kilku przepisach ustawy, zgodnie z art. 11 § 2 kk stanowił on jedno przestępstwo, za które podstawę skazania stanowiły wszystkie zbiegające się przepisy (kumulatywny zbieg przepisów). Podstawę wymiaru kary stanowił wobec powyższego przepis przewidujący karę najsurowszą ( art. 11 § 3 kk ), to jest w tym wypadku art. 207 § 1 kk , przewidujący karę do 5 lat pozbawienia wolności. ☐ 1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.5. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.6. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.7. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Zaproponowana przez oskarżonego kara oraz rozstrzygnięcia towarzyszące karze były adekwatne do stopnia winy oraz szkodliwości społecznej popełnionego przestępstwa. Uwzględniały przede wszystkim jego młody wiek, uprzednią niekaralność, ale jednocześnie także stwierdzone przez biegłych uzależnienie od substancji psychoaktywnych. Stąd konieczność poddania go w okresie próby dozorowi kuratora sądowego (obligatoryjnemu w przypadku młodocianego sprawcy), nałożenia obowiązków oraz orzeczenie środka zabezpieczającego w postaci terapii uzależnień. Tak ukształtowana sankcja karna będzie z jednej strony stanowiła motywację do korekty dotychczasowego zachowania i obranej postawy życiowej, z drugiej zaś pozwoli w odpowiednio długim okresie zweryfikować zasadność postawionej prognozy kryminologicznej. 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Biorąc pod uwagę, że wyrok został wydany w trybie art. 387 kpk , uzasadnienie zostało ograniczone do wyjaśnienia podstawy prawnej oraz pozostałych rozstrzygnięć ( art. 424 § 3 kpk ). 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VIII. Oskarżony został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych z uwagi na sytuację materialną oraz młody wiek. 1.1Podpis
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI