VII K 284/18

Sygn. akt VII K 284/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lipca 2018 roku Sąd Rejonowy – w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca: SSR Joanna Cisak- Nieckarz Protokolant: st. sekr. sądowy A. C. przy udziale Prokuratora xxx po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2018 r. sprawy M. T. , syna J. i T. z domu S. , urodzonego (...) w P. oskarżonego o to, że: w dniu 13 grudnia 2016 roku w P. woj. (...) przy ul. (...) , będąc jako pracodawca odpowiedzialny za bezpieczeństwo i higienę pracy działając nieumyślnie nie dopełnił ciążących na nim obowiązków i naraził pracownika K. W. , zatrudnionego na stanowisku dekarz-blacharz na niebezpieczeństwo doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w ten sposób, że polecił w/w wykonanie prac dekarskich na budynku piętrowym na wysokości 6 metrów nie zachowując ostrożności wymaganej w danych okolicznościach – dopuszczając pokrzywdzonego K. W. do pracy bez wymaganego przepisami prawa bezpośredniego nadzoru, bez zapoznania pracownika z ryzykiem związanym z rodzajem wykonywanej pracy mimo że możliwość upadku pracownika z rusztowania i doznanie przez niego obrażeń ciała mógł przewidzieć, w następstwie czego pokrzywdzony spadł na betonowe podłoże doznając obrażeń ciała w postaci urazu głowy z krwiakiem podskórnym w okolicy czołowej prawej, stłuczenia miąższu tylnych części obu płuc, niewielkiego pęknięcia miąższu wątroby, krwiaka przestrzeni zaotrzewnowej tułowia oraz złamania wielołamowego kręgów lędźwiowych (...) z przemieszczeniami odłamów (wymagającymi neurochirurgicznej stabilizacji operacyjnej), które to obrażenia naruszyły czynności narządów jego ciała trwające (znacznie) dłużej niż siedem dni – w rozumieniu przepisów Kodeksu Karnego tj. o czyn z art. 220 § 1 i 2 kk w zw. z art. 157 § 1 i 3 kk w zw. z art. 11 § 2 kk – na podstawie art. 66 § 1 kk i art. 67 § 1 kk postępowanie karne wobec M. T. warunkowo umarza na okres próby 1 (jednego) roku; – na podstawie art. 67 § 3 kk orzeka wobec oskarżonego M. T. świadczenie pieniężne w kwocie 2000 (dwa tysiące) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; – zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1559,80 zł (tysiąc pięćset pięćdziesiąt dziewięć złotych osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty. Sygn. akt VII K 284/18 UZASADNIENIE (ograniczenie uzasadnienia w trybie art. 424 § 3 kpk ) M. T. został oskarżony o to, że: w dniu 13 grudnia 2016 roku w P. woj. (...) przy ul. (...) , będąc jako pracodawca odpowiedzialny za bezpieczeństwo i higienę pracy działając nieumyślnie nie dopełnił ciążących na nim obowiązków i naraził pracownika K. W. , zatrudnionego na stanowisku dekarz-blacharz na niebezpieczeństwo doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w ten sposób, że polecił w/w wykonanie prac dekarskich na budynku piętrowym na wysokości 6 metrów nie zachowując ostrożności wymaganej w danych okolicznościach – dopuszczając pokrzywdzonego K. W. do pracy bez wymaganego przepisami prawa bezpośredniego nadzoru, bez zapoznania pracownika z ryzykiem związanym z rodzajem wykonywanej pracy mimo że możliwość upadku pracownika z rusztowania i doznanie przez niego obrażeń ciała mógł przewidzieć, w następstwie czego pokrzywdzony spadł na betonowe podłoże doznając obrażeń ciała w postaci urazu głowy z krwiakiem podskórnym w okolicy czołowej prawej, stłuczenia miąższu tylnych części obu płuc, niewielkiego pęknięcia miąższu wątroby, krwiaka przestrzeni zaotrzewnowej tułowia oraz złamania wielołamowego kręgów lędźwiowych (...) z przemieszczeniami odłamów (wymagającymi neurochirurgicznej stabilizacji operacyjnej), które to obrażenia naruszyły czynności narządów jego ciała trwające (znacznie) dłużej niż siedem dni – w rozumieniu przepisów Kodeksu Karnego , tj. o czyn z art. 220 § 1 i 2 kk w zw. z art. 157 § 1 i 3 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Zgromadzony materiał dowodowy, w szczególności opinia biegłego z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz opinie biegłego chirurga, protokołu kontroli Państwowej Inspekcji Pracy daje podstawy do przyjęcia, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu. Oskarżony jako pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy ( art. 207 § 1 Kodeksu pracy zwanego dalej kp ). Na nim spoczywa obowiązek ochrony zdrowia i życia pracowników poprzez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki, w tym organizowanie pracy w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy ( art. 207 § 2 kp ). Odwołując się do opinii biegłego z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, w realiach tej sprawy doszło do naruszenia przepisów z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy prowadzących do: a/ nieprawidłowości leżących po stronie techniki – brak deski krawężnikowej przy pomoście rusztowania na trzecim poziomie, b/ nieprawidłowości po stronie organizacji pracy – dopuszczenie do wykonywania pracy przez pracownika (tutaj pokrzywdzonego) na trzecim poziomie, na oblodzonym pomoście roboczym, niekompletnego rusztowania bez deski krawężnikowej stanowiącej środek ochrony zbiorowej przed upadkiem z wysokości, - brak nadzoru bezpośredniego nad pracami dekarskimi na wysokościach (szczególnie niebezpiecznymi), c/ nieprawidłowych zachowań człowieka – niezachowanie przez pokrzywdzonego należytej ostrożności (koncentracji uwagi) podczas poruszania się na wysokości po śliskiej powierzchni pomostu roboczego rusztowania. Naruszenia te pozostawały w bezpośrednim związku przyczynowym z wypadkiem przy pracy, zaś osobą odpowiedzialną za naruszenia opisane w punktach a / i b/ jest pracodawca – tutaj oskarżony, który nie dopełnił obowiązków nadzorczych. Następstwem braku po stronie pracodawcy ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, był upadek pracownika z wysokości i doznanie opisanych w opinii biegłego obrażeń skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na okres znacznie dłuższy niż 7 dni w rozumieniu Kodeksu karnego . W sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność czynu oskarżonego, albo jego winę. W momencie podejmowania zarzucanego oskarżonemu działania przestępnego był on osobą dojrzałą i w pełni poczytalną. Oskarżony jest zdolny do rozpoznania bezprawności swojego czynu, znajduje się w sytuacji, która nie wyklucza możliwości dania posłuchu normie prawnej. Znajdował się on w normalnej sytuacji motywacyjnej, zatem można było od niego wymagać zachowań zgodnych z prawem a nie zachowań realizujących znamiona przestępstw. Warunkowe umorzenie postępowania karnego jest środkiem probacyjnym, który Sąd może zastosować wobec sprawcy przestępstwa zagrożonego karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat w sytuacji, gdy wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu należy wziął pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej i grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy. Odnosząc te rozważania do realiów przedmiotowej sprawy sąd miał na uwadze: - nieumyślność po stronie oskarżonego, - nieprawidłowości po stronie pokrzywdzonego, - wystąpienie u pokrzywdzonego opisanych w opinii biegłych następstw zdrowotnych dla pokrzywdzonego, objętych nieumyślnością oskarżonego, - zainteresowanie oskarżonego stanem zdrowia pokrzywdzonego, udzielanie wskazanemu pomocy, - zachowanie oskarżonego po wypadku, podjecie akcji ratunkowej wobec pokrzywdzonego. Rozważając kwestię warunkowego umorzenia postępowania karnego w stosunku do oskarżonego nie sposób nie przeanalizować jego dotychczasowego sposobu życia, uprzedniej niekaralności. W realiach tej sprawy uzasadnione jest przypuszczenie, że oskarżony pomimo warunkowego umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Dotychczasowy, ustabilizowany styl życia oskarżonego, pozwala na ocenę, że ten akceptuje utrwalony porządek prawny i zasadniczo go przestrzega, poza zdarzeniem objętym tym postępowaniem. Mając powyższe na uwadze, Sąd sformułował wobec oskarżonego pozytywną prognozę kryminologiczną, oznaczając okres próby na okres 1 roku. Okres ten w sposób dostateczny pozwoli na weryfikację postawionej wobec oskarżonego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Jednocześnie na podstawie art. 67 § 3 kk Sąd zobowiązał oskarżonego do uiszczenia świadczenia w kwocie 2.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej, mając na względzie kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa, jak i dla podkreślenia bezprawnego działania (tutaj zaniechania) oskarżonego. W oparciu o art. 626 § 1 kpk w zw. z art. 618 § 1 kpk , art. 616 § 2 kpk , art. 627 kpk Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu wydatków związanych z udziałem w sprawie kwotę 1.559,80 zł obejmującą: – opłatę przewidziana za udzielenie informacji z rejestru skazanych w wysokości 60,00 zł, – ryczał za doręczenia korespondencji w postępowaniu przygotowawczym oraz sądowym – łącznie 40 zł ( § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym /Dz. U. Nr 108, poz. 1026 z późn. zm./), – wynagrodzenie biegłego z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy w wysokości 1.339,80 zł., – - wynagrodzenie biegłego chirurga w kwocie 120 zł.. Wysokość opłaty ustalono w oparciu o treść art. 7 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz.U.z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.).