VII K 257/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuW sprawie o sygnaturze VII K 257/17 Sąd rozpatrywał czyn oskarżonego R. K., który po nieporozumieniach z byłą konkubiną A. G. i jej odmowie powrotu, zagroził popełnieniem samobójstwa poprzez czołowe zderzenie z samochodem ciężarowym. Następnie, kierując swoim samochodem, celowo zjechał na lewy pas ruchu i uderzył czołowo w nadjeżdżający pojazd R. W., narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. W wyniku zderzenia R. W. doznał obrażeń ciała skutkujących rozstrojem zdrowia na czas poniżej 7 dni. Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie zeznań świadków A. G. i R. W., opinii biegłych oraz dokumentacji z akt sprawy. Wyjaśnienia oskarżonego, który twierdził, że wypadek był przypadkowy i spowodowany wypadnięciem telefonu, zostały uznane za niewiarygodne. Sąd oparł się na zeznaniach R. W., który opisał celowe zjechanie na jego pas ruchu bez manewrów obronnych, oraz na zeznaniach A. G., która potwierdziła wcześniejsze groźby samobójcze oskarżonego i jego niestabilność emocjonalną. Opinia biegłych psychiatrów wskazała na cechy osobowości chwiejnej emocjonalnie u oskarżonego. Sąd przypisał oskarżonemu czyn z art. 160 § 1 k.k. (narażenie na niebezpieczeństwo) oraz art. 157 § 2 k.k. (spowodowanie obrażeń ciała). Wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, biorąc pod uwagę niekaralność oskarżonego jako okoliczność łagodzącą, ale jednocześnie wysoką szkodliwość społeczną czynu i brak refleksji ze strony oskarżonego. Na rzecz pokrzywdzonego R. W. zasądzono 15 000 zł tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę fizyczną i psychiczną, uwzględniając długotrwałe cierpienia i problemy z powrotem do normalnego funkcjonowania. Oskarżony został również obciążony kosztami postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących narażenia na niebezpieczeństwo (art. 160 k.k.) w kontekście prób samobójczych i celowego spowodowania wypadku drogowego. Ustalenie odpowiedzialności karnej i cywilnej w takich sytuacjach.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego z elementami próby samobójczej i groźbami. Może być mniej bezpośrednio stosowalna w przypadkach rutynowych wypadków drogowych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy celowe zjechanie na przeciwny pas ruchu i czołowe uderzenie w inny pojazd, zagrażające życiu lub zdrowiu jego kierowcy, stanowi przestępstwo z art. 160 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uznał, że takie działanie oskarżonego, podjęte z zamiarem samobójczym i narażające pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, wypełnia znamiona wskazanych przepisów.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na zeznaniach świadków i opiniach biegłych, które potwierdziły umyślny charakter działania oskarżonego, zaprzeczając jego wersji o przypadkowym wypadku. Groźby samobójcze i celowe skierowanie pojazdu na inny pojazd, bez manewrów obronnych, jednoznacznie wskazywały na zamiar popełnienia czynu.
Czy czyn polegający na spowodowaniu obrażeń ciała skutkujących rozstrojem zdrowia na okres poniżej 7 dni, w wyniku umyślnego zderzenia samochodów, kwalifikuje się jako przestępstwo z art. 157 § 2 k.k. czy jako wykroczenie z art. 86 § 1 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd uznał, że czyn ten kwalifikuje się jako przestępstwo z art. 157 § 2 k.k., a nie jako wykroczenie, ze względu na umyślny charakter działania oskarżonego i zamiar spowodowania obrażeń, co odróżnia sprawę od sytuacji opisanej w przywołanym postanowieniu Sądu Najwyższego dotyczącej nieumyślnego spowodowania wypadku.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że przywołane postanowienie SN dotyczyło wyłącznie nieumyślnego spowodowania kolizji, podczas gdy w niniejszej sprawie działanie oskarżonego było umyślne, z zamiarem bezpośredniego uderzenia w drugi pojazd i godzeniem się na spowodowanie obrażeń.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. G. | osoba_fizyczna | świadek |
| R. W. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| G. P. | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (10)
Główne
k.k. art. 160 § 1
Kodeks karny
Umyślne zjechanie na pas jezdni przeznaczony do ruchu przeciwnego i uderzenie z dużą prędkością kierowanym przez siebie samochodem osobowym z zamiarem samobójstwa w inny pojazd, narażając jego kierowcę na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
Spowodowanie u innej osoby obrażeń ciała w postaci powierzchownego urazu stawu skokowego i stopy lewej z podbiegnięciem krwawym, stłuczenia grzbietu ręki prawej z podbiegnięciem krwawym oraz podbiegnięć krwawych obu stawów kolan, które naruszyły prawidłową funkcję narządów ciała i spowodowały rozstrój zdrowia na czas poniżej 7 dni, działając z zamiarem ewentualnym.
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
Orzeczenie obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Pomocnicze
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
Podstawa wymiaru kary za zbieg przepisów, zastosowana na podstawie art. 160 § 1 k.k.
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
Podstawa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.
k.k. art. 69 § 2
Kodeks karny
Podstawa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności na maksymalny okres próby.
k.c. art. 445 § 1
Kodeks cywilny
Podstawa przyznania poszkodowanemu odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
k.c. art. 444 § 1
Kodeks cywilny
Podstawa przyznania poszkodowanemu zwrotu kosztów leczenia i opieki.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Obciążenie skazanego kosztami sądowymi.
u.o.p.k. art. 2 § 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Określenie wysokości opłaty sądowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zeznania świadków R. W. i A. G. jako wiarygodne źródło dowodowe. • Opinie biegłych potwierdzające umyślny charakter działania oskarżonego. • Niespójność i niewiarygodność wyjaśnień oskarżonego. • Groźby samobójcze jako potwierdzenie zamiaru. • Brak manewrów obronnych ze strony oskarżonego. • Zagrożenie życia i zdrowia pokrzywdzonego jako podstawa do orzeczenia zadośćuczynienia.
Odrzucone argumenty
Wyjaśnienia oskarżonego o przypadkowym wypadku spowodowanym wypadnięciem telefonu. • Twierdzenie oskarżonego, że nie miał zamiaru popełnienia samobójstwa ani spowodowania wypadku. • Kwalifikacja czynu jako wykroczenia, a nie przestępstwa.
Godne uwagi sformułowania
Przeczą bowiem jednoznacznie dowody z zeznań świadków A. G. i R. W., które Sąd uznał za miarodajne. • Świadek R. W. złożył zeznania zgodne z ustalonym przez Sąd stanem faktycznym, a jednocześnie szczere, logiczne i szczegółowe, przez co nie było wątpliwości co do ich wiarygodności. • Świadek A. G. zeznała z kolei, że oskarżony w czasie rozmowy mającej miejsce kilka minut przed wypadkiem wprost zagroził, że jeżeli do niego wróci jeszcze tego samego dnia to wyjedzie na zderzenie czołowe z tirem. • Wyjaśnienia oskarżonego R. K. w przeważającym zakresie nie zasługują na wiarę. • Wyjaśnienia oskarżonego z rozprawy są przy tym niekonsekwentne, albowiem oskarżony doskonale pamięta całość wydarzeń poprzedzających kolizję oraz następujących po niej, a lukę w pamięci ma wyłącznie w odniesieniu do kilku sekund poprzedzających zderzenie, których przebiegu rzekomo nie pamięta w ogóle. • Sąd przypisał oskarżonemu czyn z art. 160§1 kk polegający na umyślnym zjechaniu na pas jezdni przeznaczony do ruchu przeciwnego i uderzeniu z dużą prędkością kierowanym przez siebie samochodem osobowym P. (...) z zamiarem samobójstwa w samochód I. kierowany przez R. W. , narażając w ten sposób R. W. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. • Już samo spowodowanie bezpośredniego niebezpieczeństwa wywołuje realną krzywdę u osób nim dotkniętych.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących narażenia na niebezpieczeństwo (art. 160 k.k.) w kontekście prób samobójczych i celowego spowodowania wypadku drogowego. Ustalenie odpowiedzialności karnej i cywilnej w takich sytuacjach."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego z elementami próby samobójczej i groźbami. Może być mniej bezpośrednio stosowalna w przypadkach rutynowych wypadków drogowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa zawiera silny element ludzki i dramatyczny, pokazując, jak problemy osobiste mogą prowadzić do niebezpiecznych działań zagrażających życiu innych. Jest to przykład, jak sąd ocenia groźby i zamiary w kontekście odpowiedzialności karnej.
“Groził samobójstwem, uderzył w inne auto. Sąd: to przestępstwo z zamiarem!”
Dane finansowe
zadośćuczynienie: 15 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.