VII K 235/20
Podsumowanie
Sąd Rejonowy skazał oskarżonego za złożenie fałszywego oświadczenia o utracie dowodu rejestracyjnego w celu wyłudzenia poświadczenia nieprawdy w postaci decyzji o rejestracji pojazdu.
Oskarżony R. D. został uznany winnym złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia o zagubieniu dowodu rejestracyjnego naczepy ciężarowej, podczas gdy dokument ten został zatrzymany przez inspekcję na Litwie. Działanie to miało na celu wyłudzenie decyzji o rejestracji pojazdu. Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim skazał oskarżonego za czyn z art. 272 kk w zw. z art. 4 § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim, VII Wydział Karny, wydał wyrok w sprawie R. D., oskarżonego o popełnienie przestępstwa z art. 233 § 1 i § 6 kk, a następnie z art. 272 kk w zw. z art. 4 § 1 kk. Oskarżony złożył w Starostwie Powiatowym w Piotrkowie Trybunalskim fałszywe oświadczenie o zagubieniu dowodu rejestracyjnego naczepy ciężarowej, podając, że dokument ten został zgubiony na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. W rzeczywistości dowód został zatrzymany przez Państwową Inspekcję Transportu na Litwie. Oskarżony działał w celu wyłudzenia poświadczenia nieprawdy w postaci decyzji o rejestracji pojazdu. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 272 kk w zw. z art. 4 § 1 kk i na tej podstawie wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 40 złotych. Dodatkowo, zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków i opłatę.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uznał, że takie działanie wyczerpuje dyspozycję art. 272 kk.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że oświadczenie o zagubieniu dowodu rejestracyjnego, złożone w celu uzyskania decyzji administracyjnej, stanowi dokument, który może być podstawą do poświadczenia nieprawdy. Wprowadzenie organu w błąd co do okoliczności mającej znaczenie przy wydawaniu decyzji, skutkujące uzyskaniem tej decyzji, jest wyczerpaniem znamion czynu z art. 272 kk.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. D. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (4)
Główne
k.k. art. 272
Kodeks karny
Złożenie fałszywego oświadczenia mającego służyć za dowód w postępowaniu administracyjnym, które wprowadza w błąd organ i prowadzi do wydania decyzji, jest wyczerpaniem znamion tego przepisu.
Pomocnicze
k.k. art. 233 § § 1 i § 6
Kodeks karny
k.k. art. 4 § § 1
Kodeks karny
Zastosowanie przepisu w związku z nowelizacją lub zmianą kwalifikacji prawnej czynu.
k.k. art. 37a
Kodeks karny
Podstawa do wymierzenia kary grzywny zamiast kary ograniczenia wolności.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
wprowadzając podstępem Starostwo (...) w P. w błąd co do tej okoliczności, mającej znaczenie przy wydawaniu decyzji o rejestracji wyłudził poświadczenie nieprawdy w postaci decyzji Starosty
Skład orzekający
Marcin Oleśko
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 272 kk w kontekście składania fałszywych oświadczeń w postępowaniu administracyjnym dotyczących rejestracji pojazdów."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych zasad interpretacyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ilustruje, jak pozornie drobne kłamstwo w postępowaniu administracyjnym może prowadzić do odpowiedzialności karnej za wyłudzenie poświadczenia nieprawdy. Jest to przykład zastosowania przepisów kodeksu karnego w codziennych sytuacjach.
“Fałszywe oświadczenie o zgubionym dowodzie rejestracyjnym zakończyło się karą grzywny.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt VII K 235/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 maja 2021 roku Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marcin Oleśko Protokolant: Urszula Wysmyk przy udziale Prokuratora: Kamila Góreckiego, D. M. , J. T. po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 7 września 2020 roku, 4 grudnia 2020 roku, 10 maja 2021 roku sprawy R. D. , syna W. i M. z domu K. , urodzonego w dniu (...) w P. oskarżonego o to, że: w dniu 18 listopada 2016 roku w Starostwie Powiatowym w P. działając w celu wymiany dowodu rejestracyjnego, składając zeznanie na oświadczeniu o utracie dowodu rejestracyjnego, mający służyć za dowód w postępowaniu administracyjnym i będąc uprzedzonym o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy, podpisując oświadczenie, podał w nim nieprawdę, iż dowód rejestracyjny od naczepy ciężarowej marki K. nr rej. (...) został zagubiony na terenie R. (...) , co było niezgodne z prawdą, gdyż przedmiotowy dokument został zatrzymany w trakcie kontroli drogowej na terenie L. (...) kierowcy samochodu ciężarowego, do którego była zaczepiona w/w naczepa, a którym to pojazdem kierował jego kierowca R. W. tj. o czyn z art. 233 § 1 i § 6 kk 1. oskarżonego R. D. uznaje za winnego tego, że 18 listopada 2016 roku złożył w Starostwie (...) w P. sporządzone przez siebie w tym dniu niezgodne z prawdą oświadczenie o zagubieniu w dniu 8 listopada 2016 roku na terytorium L. (...) dowodu rejestracyjnego należącego do jego pojazdu w postaci naczepy ciężarowej marki K. o nr rej (...) , podczas gdy dokument ten został zatrzymany przez Państwową Inspekcję (...) przy Ministerstwie Transportu na L. (...) w dniu 7 listopada 2016 roku wprowadzając podstępem Starostwo (...) w P. w błąd co do tej okoliczności, mającej znaczenie przy wydawaniu decyzji o rejestracji w/w pojazdu w wyniku czego w dniu 16 grudnia 2016 roku wyłudził poświadczenie nieprawdy w postaci decyzji Starosty (...) o rejestracji w/w pojazdu i nadaniu mu numeru rejestracyjnego (...) , czym wyczerpał dyspozycję art. 272 kk w zw. z art. 4 § 1 kk i za to na podstawie art. 272 kk w zw. z art. 37a kk wymierza oskarżonemu karę grzywny w ilości 100 (stu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 40 (czterdziestu) złotych; 2. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem opłaty.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę