VII K 235/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd rozpoznał sprawę przeciwko oskarżonemu R. D., któremu pierwotnie zarzucono popełnienie przestępstwa z art. 233 § 6 k.k. (składanie fałszywych oświadczeń). Oskarżony złożył w starostwie oświadczenie o zagubieniu dowodu rejestracyjnego swojej naczepy, podczas gdy dokument ten został wcześniej zatrzymany przez inspekcję transportu. Sąd zmienił kwalifikację prawną czynu na art. 272 k.k. (wyłudzenie poświadczenia nieprawdy), argumentując, że odpowiedzialność karna za złożenie oświadczenia o utracie dowodu rejestracyjnego wynikała z rozporządzenia, a nie z ustawy, co wykluczało zastosowanie art. 233 § 6 k.k. Sąd uznał, że oskarżony podstępnie wprowadził w błąd funkcjonariusza publicznego, co doprowadziło do wydania decyzji o rejestracji pojazdu z nowym numerem. Przy wymiarze kary sąd uwzględnił, że społeczna szkodliwość czynu nie była znaczna, a także ustabilizowaną sytuację rodzinną i zawodową oskarżonego, choć wziął pod uwagę jego wcześniejszą karalność. Zastosowano przepis art. 37a k.k. w brzmieniu obowiązującym na dzień popełnienia czynu, uznając go za względniejszy dla sprawcy. Sąd orzekł karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 40 zł, uznając ją za adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, a także biorąc pod uwagę możliwości zarobkowe oskarżonego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących składania fałszywych oświadczeń i wyłudzenia poświadczenia nieprawdy, a także zasada stosowania względniejszej ustawy w przypadku nowelizacji przepisów.
Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z dokumentacją pojazdów i przepisami wykonawczymi.
Zagadnienia prawne (2)
Czy złożenie fałszywego oświadczenia o utracie dowodu rejestracyjnego, gdy odpowiedzialność karna wynika z rozporządzenia, a nie ustawy, stanowi przestępstwo z art. 233 § 6 k.k. (składanie fałszywych oświadczeń) czy z art. 272 k.k. (wyłudzenie poświadczenia nieprawdy)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd uznał, że czyn ten należy kwalifikować jako wyłudzenie poświadczenia nieprawdy (art. 272 k.k.), a nie składanie fałszywych oświadczeń (art. 233 § 6 k.k.), ponieważ ustawa nie przewidywała odpowiedzialności karnej za takie oświadczenie, a jedynie rozporządzenie.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że warunkiem odpowiedzialności z art. 233 § 6 k.k. jest możliwość odebrania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej wynikająca z ustawy. W przypadku zgubienia dowodu rejestracyjnego, tryb ten regulowało rozporządzenie, a nie ustawa, co wykluczało zastosowanie art. 233 § 6 k.k. Natomiast podstępne wprowadzenie w błąd funkcjonariusza publicznego w celu uzyskania dokumentu (decyzji o rejestracji) wypełniało znamiona art. 272 k.k.
Które brzmienie Kodeksu karnego należy zastosować, gdy między popełnieniem przestępstwa a wydaniem wyroku nastąpiła jego nowelizacja?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Należy stosować ustawę nową, jednakże jeśli jest ona względniejsza dla sprawcy, stosuje się ustawę obowiązującą poprzednio.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że poprzednie brzmienie art. 37a k.k. było względniejsze dla oskarżonego, ponieważ pozwalało na szersze zastosowanie kar wolnościowych lub grzywny zamiast kary pozbawienia wolności, w porównaniu do obecnego brzmienia przepisu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. D. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (6)
Główne
k.k. art. 272
Kodeks karny
Zastosowano, gdyż oskarżony podstępnie wprowadził w błąd funkcjonariusza publicznego, wyłudzając poświadczenie nieprawdy w postaci decyzji o rejestracji pojazdu.
Pomocnicze
k.k. art. 233 § § 6
Kodeks karny
Nie zastosowano z powodu braku podstawy ustawowej do odebrania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej.
k.k. art. 4 § § 1
Kodeks karny
Zastosowano zasadę względniejszej ustawy, wybierając korzystniejsze dla sprawcy brzmienie przepisów obowiązujące w czasie popełnienia czynu.
k.k. art. 37a
Kodeks karny
Zastosowano w brzmieniu obowiązującym na dzień popełnienia przestępstwa, jako względniejszym dla sprawcy, umożliwiającym orzeczenie grzywny zamiast kary pozbawienia wolności.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zasądzenia kosztów sądowych od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 roku w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów art. § 10 § ust. 1
Regulowało tryb wydawania wtórnika dowodu rejestracyjnego i składania oświadczenia pod odpowiedzialnością karną, ale nie stanowiło podstawy do zastosowania art. 233 § 6 k.k.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kwalifikacja czynu jako wyłudzenia poświadczenia nieprawdy (art. 272 k.k.) zamiast składania fałszywych oświadczeń (art. 233 § 6 k.k.) z uwagi na brak podstawy ustawowej dla odpowiedzialności karnej za oświadczenie o utracie dowodu rejestracyjnego. • Zastosowanie względniejszej ustawy obowiązującej w czasie popełnienia czynu (art. 4 § 1 k.k.). • Orzeczenie kary grzywny zamiast kary pozbawienia wolności na podstawie art. 37a k.k.
Odrzucone argumenty
Zastosowanie art. 233 § 6 k.k. do czynu polegającego na złożeniu fałszywego oświadczenia o utracie dowodu rejestracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
Warunkiem odpowiedzialności z art. 233 § 6 kk jest aby od osoby składającej fałszywe oświadczenie była możliwość odebrania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej wynikająca z przepisu ustawy. • Tym samym organ administracji do którego oskarżony złożył oświadczenie o zagubieniu dowodu rejestracyjnego zawierający nieprawdziwe oświadczenie o fakcie zagubienia tego dokumentu, nie był ustawowo umocowany o odbierania takiego oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej osoby, która je składała. • Natomiast w ocenie Sądu oskarżony swoim zachowaniem zrealizował znamiona czynu zabronionego opisanego w treści art. 272 kk. • Tym samym wydając wyrok w przedmiotowej sprawie Sąd miał na uwadze treść art. 4 § 1 kk, zgodnie z którym jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących składania fałszywych oświadczeń i wyłudzenia poświadczenia nieprawdy, a także zasada stosowania względniejszej ustawy w przypadku nowelizacji przepisów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z dokumentacją pojazdów i przepisami wykonawczymi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotna jest precyzyjna kwalifikacja prawna czynu i jak drobne różnice w przepisach (ustawa vs. rozporządzenie) mogą prowadzić do zmiany oceny prawnej zachowania sprawcy.
“Czy fałszywe oświadczenie o zgubieniu dokumentu to zawsze przestępstwo? Sąd wyjaśnia różnicę między ustawą a rozporządzeniem.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.