VII K 170/18

Sygn. akt VII K 170/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 kwietnia 2018 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Joanna Urlińska Protokolant Klaudia Meresta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2018 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej – sprawy: C. R. (1) s. G. , E. z d. D. , urodzonego (...) w S. , Oskarżonego o to, że: W dniu 16 sierpnia 2017 roku w O. przy ulicy (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą dokonał pobicia A. L. (1) poprzez uderzanie rękami i kopanie po głowie, klatce piersiowej oraz w okolice żeber powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy z obrzękami i bolesnością, co skutkowało naruszeniem czynności narządu ciała trwającym nie dłużej niż siedem dni w rozumieniu art. 157 par 2 kk , przy czym pokrzywdzony podczas zdarzenia był narażony nastąpienia skutku określonego w art. 157 par 1 kk tj. czyn z art. 158 § 1 kk M. Ż. (1) s. J. , M. z domu J. , urodzonego (...) w D. Oskarżonego o to, że: W dniu 16 sierpnia 2017 roku w O. przy ulicy (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą dokonał pobicia A. L. (1) poprzez uderzanie rękami i kopanie po głowie, klatce piersiowej oraz w okolice żeber powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy z obrzękami i bolesnością , co skutkowało naruszeniem czynności narządu ciała trwającym nie dłużej niż siedem dni w rozumieniu art. 157 par 2 kk , przy czym pokrzywdzony podczas zdarzenia był narażony na nastąpienia skutku określonego w art. 157 par 1 kk , czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne. tj. czyn z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk I. oskarżonego C. R. (1) uznaje za winnego dokonania zarzucanego mu czynu z tym tylko, iż ustala, że w czasie zdarzenia pokrzywdzony narażony był na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1kk i za to z mocy art. 158 §1kk skazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, II. oskarżonego M. Ż. (1) uznaje za winnego dokonania zarzucanego mu czynu z tym tylko, iż ustala, że w czasie zdarzenia pokrzywdzony narażony był na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1kk i za to z mocy art. 158 §1kk w zw. z art. 64§1kk opierając wymiar kary o art. 158§1kk skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, III. Na podstawie art. 46§1 kk orzeka od C. R. (1) i M. Ż. (1) kwoty po 1000 (tysiąc ) złotych każdy z nich na rzecz pokrzywdzonego A. L. (1) tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, IV Na podstawie art. 63§1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza C. R. (1) okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 17 sierpnia 2017r. godz. 09.05 do dnia 18 sierpnia 2017r. godz. 14.05 i uznając iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności wymierzoną karę pozbawienia wolności uznaje za wykonaną do wysokości dwóch dni kary pozbawienia wolności. V. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. P. kwotę 420 złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego M. Ż. (1) wykonywaną z urzędu w postępowaniu sądowym oraz kwotę 96,60 złotych tytułem 23 % stawki podatku Vat od wynagrodzenia, , VINa podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i opłaty. Sygn. akt VII K 170/18 UZASADNIENIE – co do M. Ż. . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 16 sierpnia 2017 roku około godziny 14.00 A. L. (1) wraz ze swoim znajomym A. K. spotkali się w O. w okolicy D. (...) . Tam postanowili spożyć alkohol w postaci piwa. Mężczyźni wspólnie spędzali czas do godziny 19, kiedy to spożyli około 6 piw o pojemności 0,5 litra każde. Po pewnym czasie udali się w okolice (...) w O. , gdzie u zbiegu ulic (...) i ronda (...) znajduje się ogrodzony budynek należący do Młyna (...) . Po pokonaniu płotu mężczyźni usiedli przy przyległej do budynku rampie, gdzie kontynuowali spożywanie alkoholu. Po upływie około 20-30 minut na teren młyna przyszli C. R. (1) , M. Ż. (1) oraz K. T. . Wymienieni znali się już wcześniej z uwagi na wspólnie spożywany alkohol. Pomiędzy przebywającymi nie doszło do żadnego konfliktu, a jedynie prowadzili luźne rozmowy. W pewnym momencie K. T. poszedł do sklepu. W tym czasie A. L. (1) wraz z A. K. zamierzali spożyć kolejne piwo. Odchodząc od rampy A. L. (1) został kopnięty w plecy. W wyniku uderzenia mężczyzna przewrócił się. Obracając się spostrzegł on napastnika, którym był M. Ż. (1) . Wymieniony następnie podbiegł do niego i jeszcze uderzył go lewą pięścią w twarz. Następnie chwycił go za ubranie i posadził na murku twierdząc słowami wulgarnymi jak na karcie 5, iż będzie teraz siedział do rana obijany przez nich. Po chwili do A. L. (1) doszedł C. R. (1) , który uderzył go z lewego kolana w twarz. Następnie obaj napastnicy wspólnie zaczęli bić pokrzywdzonego uderzając go pięściami w twarz i kopiąc w klatkę piersiową i żebra. Wówczas M. Ż. (1) słowami wulgarnymi jak na karcie 5 zwrócił się do A. K. , aby ten również bił pokrzywdzonego. Wymieniony nie zareagował i kręcił głową, iż nie będzie tego robił. Wymieniony nie wziął aktywnego udziału w pobiciu A. L. (1) . W pewnym momencie napastnicy zajęli się dalszym spożywaniem alkoholu. Pokrzywdzony wykorzystując moment ich nieuwagi, odbiegł z miejsca zdarzenia i po przeskoczeniu ogrodzenia uciekł w stronę C. (...) . Następnie zapleczem budynków przy ul. (...) pobiegł w stronę ul. (...) , gdzie zadzwonił na telefon alarmowy informując policję o zdarzeniu. A. L. (1) po rozmowie z policjantami, którzy przyjechali na interwencję został przewieziony na (...) Polikliniki przy al. (...) , z uwagi na ból głowy i rozcięte usta. Mężczyzna przebywał na obserwacji do dnia 17 sierpnia 2018r. W toku postępowania przygotowawczego dopuszczono dowód z opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej. Powołany biegły uznał, iż podczas zdarzenia A. L. (1) był narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk . (dowód zeznania A. L. k. 5-5v, 190v-191, dokumentacja medyczna k. 7, 38,40, Opinia medyczna k. 53, wyjaśnienia C. R. k. 23-24v, ). Wyjaśniając w postępowaniu przygotowawczym C. R. (1) przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił zgodnie z ustalonym w sprawie stanem faktycznym. Potwierdził, iż M. uderzył pokrzywdzonego parę razy i mówi do K. – aby też go uderzył, czego ten jednak nie zrobił. Potwierdził, iż sam mu „przyłożył zaś M. okładał go rękami i nogami po ciele (k. 23-24v). Wyjaśniając przed Sądem przyznał się i odmówił składania wyjaśnień. Podał jednakże, iż nie o tego M. , który był na S. rozpraw mu chodziło (k. 189v-190. ). Wyjaśniając w postępowaniu przygotowawczym M. Ż. (1) nie przyznał się do dokonania zarzucanego mu czynu. Podał, iż kojarzy sytuację jego pobytu na terenie młyna, gdzie przebywał A. L. (1) . Podał, iż poszedł spać bo był dosyć pijany i próbował obudzić pokrzywdzonego, ale on spał dalej. Podał, iż jak wrócił z młyna, to dostał lanie, bo nie miał siły się bronić, gdyż tak był pijany (k. 77v). Wyjaśniając przed Sądem M. Ż. (1) przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień (k. 190). Sąd zważył, co następuje : Sąd dał wiarę wyjaśnieniom C. R. (1) złożonym na etapie postępowania przygotowawczego. Ten bowiem zakres relacji tego oskarżonego jest zarówno szczery, jasny i konsekwentny oraz zgodny z pozostałymi dowodami zebranymi w sprawie. Zauważyć należy, iż zostały one złożone w krótki czas od zdarzenia, kiedy pamięć o nim była najświeższa, jak również kiedy możliwości uzgodnienia wspólnej wersji wydarzeń obu oskarżonych były minimalne. Ten fragment wyjaśnień C. R. (1) całkowicie koresponduje z pierwszymi zeznaniami pokrzywdzonego. Relacje te są zgodne tak co do miejsca zdarzenia, jego przebiegu, uczestników, a nawet faktu, iż M. Ż. (1) miał namawiać znajomego pokrzywdzonego ,aby także wziął udział w jego pobiciu. Mając na uwadze przedmiotowe powiązania Sąd w całości podzielił relacje pokrzywdzonego. Są one szczere, jasne i konsekwentne. Znajdują oparcie w pierwszych wyjaśnieniach C. R. (1) oraz w opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej. Pokrzywdzony nie tylko znał wcześniej oskarżonych, nie miał żadnych wątpliwości co do ich tożsamości oraz aktywnego udziału w jego pobiciu. Z uwagi na powyższe Sąd nie podzielił tego fragmentu wyjaśnień C. R. (1) w jakich usiłował na rozprawie dowieść, iż to nie M. Ż. (1) był osobą o której udziale w pobiciu wyjaśniał. Ten fragment jego twierdzeń w ocenie Sądu zmierzał jedynie do uchylenia odpowiedzialności karnej oskarżonego M. Ż. (1) , a wobec przyznania się samego tego oskarżonego, jak i potwierdzeniu jego udział przez pokrzywdzonego – konsekwentnie w toku całego postępowania - nie uznano ich za wiarygodne. Sąd podzielił ten fragment wyjaśnień M. Ż. (1) w jakim w toku rozprawy przyznał się do jego popełnienia. Aktywny udział mężczyzny w pobiciu pokrzywdzonego wynika bowiem z relacji pokrzywdzonego, jak i pierwszych – szczerych wyjaśnień C. R. (1) . Sąd nie opierał swych wyjaśnień na zeznaniach świadka A. K. . W ocenie Sądu świadek ten nie chciał relacjonować o przedmiotowych faktach zasłaniając się, iż niczego tam nie widział, co jednak nie zostało uznane za wiarygodne. Za wiarygodną uznano opinię biegłego z zakresu medycyny sądowej. Została ona sporządzona przez powołany organ, w granicach jego kompetencji. Odpowiedziała ona na postawione biegłemu pytania, zaś wnioski z niej płynące, nie zostały podważone innymi zebranymi w sprawie dowodami. Mając powyższe okoliczności na uwadze materiał dowodowy zebrany w sprawie wykazał winę M. Ż. (1) co do tego, iż w dniu 16 sierpnia 2017 roku w O. przy ulicy (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą dokonał pobicia A. L. (1) poprzez uderzanie rękami i kopanie po głowie, klatce piersiowej oraz w okolice żeber powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy z obrzękami i bolesnością , co skutkowało naruszeniem czynności narządu ciała trwającym nie dłużej niż siedem dni w rozumieniu art. 157 par 2 kk , przy czym pokrzywdzony podczas zdarzenia był narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1kk a czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne.tj. czynu. z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk . Działając bowiem wspólnie i w porozumieniu ze współoskarżonym i stosując przemoc w postaci uderzania rękami i kopania po głowie, klatce piersiowej oraz w okolice żeber narazili pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1kk . Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd z mocy art. 158 §1kk skazał M. Ż. (1) na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności – po uzupełnieniu opisu czynu, iż w czasie zdarzenia pokrzywdzony narażony był na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1kk . Powyższe było następstwem podzielenia opinii biegłego, jak i relacji pokrzywdzonego i pierwszych wyjaśnień C. R. (1) . Rozważając wymiar kary uznano za jedyną okoliczność łagodzącą ostateczne przyznanie się tego oskarżonego na rozprawie w Sądzie do jego popełnienia. Natomiast za okoliczności obciążające uznano działanie bez powodu, pod wpływem alkoholu, stopień zastosowanej przemocy, miejsce jej skierowania, a dodatkowo uprzednią karalność oskarżonego i działanie w warunkach recydywy z art. 64§1 kk . Powyższe okoliczności w ocenie Sądu wskazują, iż jedynie kara pozbawienia wolności o charakterze bezwzględnym, może spełnić cele kary wobec oskarżonego, tak wychowawcze jak i zapobiegawcze, co więcej regulacja art. 69§1 kk i uprzednie skazanie na karę pozbawienia wolności w czasie popełnienia czynu wyklucza stosowanie art. 70kk . Dodatkowo Sąd na podstawie art. 46§1 kk orzekł od M. Ż. (1) kwotę 1000 (tysiąc ) złotych na rzecz pokrzywdzonego A. L. (1) tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. W ocenie Sądu kwota ta uwzględnia tak sytuację finansową i możliwości zarobkowe oskarżonego, a także doznaną przez pokrzywdzonego krzywdę. Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. P. kwotę 420 złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego M. Ż. (1) wykonywaną z urzędu w postępowaniu sądowym oraz kwotę 96,60 złotych tytułem 23 % stawki podatku Vat od wynagrodzenia. W ocenie Sądu tak wymierzona oskarżonemu M. Ż. (1) kara jest adekwatna do stopnia jego winy. Uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu oraz cele kary jakie ma wobec niego osiągnąć tak wychowawcze, jak i zapobiegawcze. Na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolniono oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i opłaty, uwzględniając rodzaj i rozmiar wymierzonej mu kary oraz jego sytuację finansową i wysokość orzeczonego zadośćuczynienia.