VII K 135/17

Sygn. akt VII K 135/17 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 czerwca 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Kruszewska-Sobczyk Protokolant: stażysta Alicja Pieczywek przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Joanny Syczyło po rozpoznaniu w dniu 23.06. 2017r. sprawy P. J. urodz. (...) w W. , syna A. i T. z d. K. skazanego prawomocnymi i podlegającymi wykonaniu wyrokami: 1) łącznym Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z dnia 24 listopada 2011 r. (sygn. akt III K 591/11 ), którym połączono kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności orzeczone w sprawach o sygn. VII K 667/05, III K 398/06, V K 265/06, IV K 1714/06, V K 1039/07, III K 436/09 orzekając karę łączną 6 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, 2) Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2012r . (sygn. akt III K 573/09 ), za czyn z art. 284§2 kk na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, 3) Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 04 października 2016r . (sygn. akt II K 1225/15 ), za czyn z art. 278§1 kk i in. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 46§1 kk obowiązek naprawienia szkody, 4) Sądu Rejonowego dla Warszawy- Mokotowa w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2015r . (sygn. akt III K 307/15 ), za czyny z art. 91§1 kk w zw. z art. 286§1 kk i in. na karę 2 lat pozbawienia wolności, na podstawie art. 46§1 kk obowiązek naprawienia szkody, 5) Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 07 lutego 2017r . (sygn. akt VII K 961/16 ), za czyny z art. 244 kk i in. na karę łączną 5 miesięcy pozbawienia wolności, orzeka I. na podstawie art. 85§1 i 2 kk , art. 86 § 1 kk oraz art. 569 § 1 kpk łączy skazanemu P. J. kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami w sprawach o sygn. III K 591/11, III K 573/09, III K 307/15, II K 1225/15 i VII K 961/16, opisanych w pkt 1-5, w ten sposób, że wymierza mu karę łączną 8 (ośmiu) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 576§1 kpk pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w połączonych wyrokach, a nie objęte wyrokiem łącznym pozostawia do odrębnego wykonania, III. na podstawie art. 572 kpk umarza postępowanie w pozostałym zakresie, IV. na podstawie art. 577 kpk zalicza skazanemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okresy rzeczywistego pozbawienia wolności i kary dotychczas odbytej w sprawach podlegających połączeniu tj. 02.10. 2004r., 03.10. 2004r., 10.01. 2005r., 11.01. 2005r., 12.01. 2005r., od 15.04.2005r. do 13.07. 2005r., od 13.01. 2010r. do 27.09. 2013r. i okres kary dotychczas odbytej od dnia 04.07. 2016r. w sprawie III K 591/11, od 16.09. 2014r. do 28.04.2015r. w sprawie III K 307/15, od 28.08. 2015r. do 29.08. 2015r. w sprawie II K 1225/15, V. na podstawie art.624§1 kpk zwalnia skazanego od kosztów sądowych za postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, VI. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. J. kwotę 144 zł tytułem wynagrodzenia za obronę skazanego wykonywaną z urzędu w postępowaniu sądowym w sprawie o wydanie wyroku łącznego i kwotę 33,12 zł tytułem podatku VAT od tego wynagrodzenia, Sygn. akt VII K 135/17 UZASADNIENIE Sąd ustalił, co następuje: P. J. został skazany prawomocnymi i podlegającymi wykonaniu wyrokami: 6) łącznym Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z dnia 24 listopada 2011 r. (sygn. akt III K 591/11 ), którym połączono kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności orzeczone w sprawach o sygn. VII K 667/05, III K 398/06, V K 265/06, IV K 1714/06, V K 1039/07, III K 436/09 orzekając karę łączną 6 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, 7) Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2012r . (sygn. akt III K 573/09 ), za czyn z art. 284§2 kk na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, 8) Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 04 października 2016r . (sygn. akt II K 1225/15 ), za czyn z art. 278§1 kk i in. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 46§1 kk obowiązek naprawienia szkody, 9) Sądu Rejonowego dla Warszawy- Mokotowa w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2015r . (sygn. akt III K 307/15 ), za czyny z art. 91§1 kk w zw. z art. 286§1 kk i in. na karę 2 lat pozbawienia wolności, na podstawie art. 46§1 kk obowiązek naprawienia szkody, 10) Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 07 lutego 2017r . (sygn. akt VII K 961/16 ), za czyny z art. 244 kk i in. na karę łączną 5 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd zważył, co następuje: W pierwszej kolejności Sąd rozważał czy w stosunku do kar orzeczonych prawomocnymi wyrokami wydanymi wobec skazanego istnieją warunki do orzeczenia kary łącznej określone w art.85 kk , który w §1 stanowi, iż jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, przy czym zgodnie z §2 podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89 kk , w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w §1. Sąd musiał zatem zbadać, które z orzeczonych wobec skazanego kar nie zostały jeszcze wykonane w całości bądź części i czy stanowią one kary tego samego rodzaju, które nadają się do połączenia i orzeczenia kary łącznej. Nadmienić przy tym należy, iż z dniem 1 lipca 2015r. doszło do zmiany przepisu art. 85 kk i zgodnie z art. 19 Ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy- Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, która zmieniła treść ww przepisu – przepisów rozdziału IX Kodeksu karnego (a zatem art. 85 kk i następne) w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. po dniu 1 lipca 2015r.). Analiza wydanych wobec skazanego wyroków wskazuje, iż w jego wypadku doszło do prawomocnych skazań po dniu 1 lipca 2015r., a zatem zastosowanie znajdują tu przepisy Kodeksu karnego w obecnie obowiązującym brzmieniu. Analizując ich treść Sąd ustalił, że istnieją warunki orzeczenia kary łącznej w stosunku do kar pozbawienia wolności orzeczonych w sprawach III K 591/11, III K 573/09, III K 307/15, II K 1225/15 i VII K 961/16, albowiem we wszystkich tych sprawach orzeczono kary pozbawienia wolności, ponadto wskazane kary nie zostały jeszcze odbyte przez skazanego. Jakkolwiek z karty karnej wymienionego wynika, iż wobec skazanego wydane zostały jeszcze inne wyroki, jednakże orzeczone nimi kary nie podlegają obecnie wykonaniu, co mając na uwadze zgodnie z art. 572 kpk Sąd umorzył w tym zakresie postępowanie. Sąd orzekł karę łączną 8 (ośmiu) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia na skutek połączenia kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami w sprawach III K 591/11, III K 573/09, III K 307/15, II K 1225/15 i VII K 961/16. Sąd wymierzył karę łączną w granicach określonych w art. 86 § 1 kk przy zastosowaniu zasady asperacji. Sąd podzielił tu wyrażony zarówno w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. wyrok SN z 02.12.1975 r., Rw 628/75, OSNKW 1976/2/33) jak i w doktrynie pogląd, iż zasada absorpcji czy kumulacji przy wymiarze kary łącznej jako rozwiązania skrajne, powinny być rozstrzygnięciami o charakterze wyjątkowym. Kara łączna nie może pogarszać sytuacji skazanego, ale nie może też stanowić zbyt znacznej premii płynącej z faktu popełnienia wielu przestępstw. Stałoby to bowiem w sprzeczności z wymogami prewencji szczególnej i ogólnej, prowadząc do premiowania sprawcy popełniającego więcej niż jedno przestępstwo i w praktyce – do bezkarności pewnych działań takiego sprawcy oraz uprzywilejowałoby sprawcę wielokrotnego w porównaniu z osobą, która popełnia jedno przestępstwo. W tym stanie rzeczy Sąd nie widząc wystarczających przesłanek dla wykorzystania skrajnych rozwiązań przy orzekaniu kary łącznej zastosował zasadę asperacji mając na względzie stopień bliskości przedmiotowej łączącej czyny skazanego, ich łączność czasową oraz przebieg jego procesu resocjalizacji. Jak wynika z opinii o skazanym jego aktualne zachowanie podczas pobytu w izolacji więziennej należy uznać za poprawne. Nie był karany dyscyplinarnie. Był kilkukrotnie nagradzany regulaminowo m.in. za dobre wywiązywanie się z obowiązków wynikających z zatrudnienia. Nie jest uczestnikiem podkultury przestępczej i nie sprawia problemów wychowawczych. W stosunku do przełożonych prezentuje postawy regulaminowe. Zgodnie funkcjonuje w grupie współosadzonych. Nie zaobserwowano zachowań agresywnych. Jest zatrudniony odpłatnie w kuchni. Przełożeni nie zgłaszają uwag do wykonywanej przez niego pracy. Karę odbywa w systemie programowego oddziaływania. Zadania wynikające z (...) realizuje poprawnie. Ukończył program psychokorekcyjny dla osób, które prowadziły pojazdy w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu. Na temat popełnionych przestępstw wypowiada się krytycznie. Nie stosowano wobec niego środków przymusu bezpośredniego. Stały i serdeczny kontakt utrzymuje z żoną i dziećmi. Twierdzi, że orzeczone przez Sąd, obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia zacznie spłacać z wynagrodzenia, które będzie otrzymywał za wykonywaną pracę. Poza oceną Sądu przy wymiarze kary łącznej był natomiast stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez skazanego czynów, zawinienie oraz inne okoliczności, które zostały wcześniej przyjęte jako przesłanki wymiaru kar jednostkowych. Sąd na podstawie art. 576§1 kpk pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w połączonych wyrokach, a nie objęte wyrokiem łącznym pozostawił do odrębnego wykonania. Zgodnie z art. 577 kpk Sąd zaliczył skazanemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okresy rzeczywistego pozbawienia wolności i kary dotychczas odbytej w sprawach podlegających połączeniu tj. 02.10. 2004r., 03.10. 2004r., 10.01. 2005r., 11.01. 2005r., 12.01. 2005r., od 15.04.2005r. do 13.07. 2005r., od 13.01. 2010r. do 27.09. 2013r. i okres kary dotychczas odbytej od dnia 04.07. 2016r. w sprawie III K 591/11, od 16.09. 2014r. do 28.04.2015r. w sprawie III K 307/15, od 28.08. 2015r. do 29.08. 2015r. w sprawie II K 1225/15. Zgodnie z art. 624§1 kpk Sąd zwolnił skazanego od kosztów sądowych za postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, mając na uwadze jego trudną sytuację materialną. O kosztach wynagrodzenia za obronę skazanego wykonywaną z urzędu w sprawie o wydanie wyroku łącznego orzeczono na podstawie obowiązujących przepisów jak w pkt VI wyroku.