Orzeczenie · 2013-11-22

VII GA 220/13

Sąd
Sąd Okręgowy w Białymstoku
Miejsce
Białystok
Data
2013-11-22
SAOSGospodarczetransportWysokaokręgowy
transportCMRkara umownaopóźnienieodpowiedzialność przewoźnikawartość przedmiotu sporukoszty procesuapelacja

Sprawa dotyczyła sporu o zapłatę za usługi transportowe świadczone przez powoda na rzecz pozwanego. Powód wystawił faktury na kwotę 10 337,41 zł, jednak pozwany potrącił z tej należności 2 042,91 zł, powołując się na klauzulę umowną przewidującą obniżenie wynagrodzenia o 20% w przypadku opóźnienia w dostawie o ponad 2 godziny. Sąd Rejonowy uznał zarzut potrącenia za zasadny i zasądził na rzecz powoda kwotę 8 294,50 zł. Powód wniósł apelację, kwestionując ważność klauzuli o obniżeniu wynagrodzenia i możliwość potrącenia. Sąd Okręgowy, podzielając ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji, zmienił zaskarżony wyrok. Sąd odwoławczy uznał, że klauzula umowna przewidująca obniżenie frachtu za opóźnienie w dostawie stanowi karę umowną, która jest nieważna w świetle przepisów Konwencji CMR (art. 41 ust. 2 w zw. z art. 23 ust. 5). Konwencja ta wymaga od osoby uprawnionej udowodnienia rzeczywistej wysokości szkody poniesionej w wyniku opóźnienia, a wprowadzenie kary umownej przenosi ciężar dowodu na przewoźnika, co jest niedopuszczalne. Ponieważ pozwany nie udowodnił poniesionej szkody, potrącenie było nieskuteczne. W związku z tym Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda brakującą kwotę 2 042,91 zł wraz z odsetkami oraz orzekł o kosztach postępowania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów Konwencji CMR dotyczących kar umownych za opóźnienie w transporcie międzynarodowym i konieczności udowodnienia szkody.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy wyłącznie umów międzynarodowego przewozu drogowego towarów objętych Konwencją CMR.

Zagadnienia prawne (2)

Czy klauzula umowna przewidująca obniżenie wynagrodzenia za fracht w przypadku opóźnienia w dostawie towaru jest ważna w świetle Konwencji CMR?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, taka klauzula, stanowiąca w istocie karę umowną, jest nieważna, ponieważ narusza przepisy Konwencji CMR, w szczególności art. 41 ust. 2 w zw. z art. 23 ust. 5, które wymagają udowodnienia szkody przez osobę uprawnioną i nie pozwalają na przeniesienie ciężaru dowodu na przewoźnika.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że zastrzeżenie kary umownej za opóźnienie w przewozie jest sprzeczne z Konwencją CMR, która wymaga udowodnienia szkody przez poszkodowanego i ogranicza wysokość odszkodowania do kwoty przewoźnego, chyba że zadeklarowano specjalny interes w dostawie. Klauzula ta przenosi ciężar dowodu na przewoźnika, co jest niedopuszczalne.

Czy pozwany miał prawo potrącić z wierzytelności powoda kwotę 2 042,91 zł tytułem kary umownej za opóźnienie w dostawie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, ponieważ klauzula umowna przewidująca karę umowną za opóźnienie jest nieważna w świetle Konwencji CMR, a pozwany nie udowodnił poniesienia rzeczywistej szkody w wyniku opóźnienia.

Uzasadnienie

Skoro klauzula o karze umownej jest nieważna, a pozwany nie wykazał poniesienia szkody, potrącenie wierzytelności z tego tytułu nie było skuteczne.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zmiana wyroku
Strona wygrywająca
Z. D.

Strony

NazwaTypRola
Z. D.osoba_fizycznapowód
P. B.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (11)

Główne

CMR art. 17

Konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR)

Określa zasady odpowiedzialności przewoźnika za opóźnienie w dostawie.

CMR art. 23 § ust. 5

Konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR)

Nakłada obowiązek udowodnienia szkody przez osobę uprawnioną i ogranicza odszkodowanie do kwoty przewoźnego.

CMR art. 41 § ust. 2

Konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR)

Zakazuje wprowadzania do umów postanowień naruszających przepisy Konwencji, w tym klauzul przenoszących ciężar dowodu. Klauzula o karze umownej jest nieważna.

Pomocnicze

CMR art. 19

Konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR)

Definiuje pojęcie opóźnienia w dostawie.

CMR art. 26

Konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR)

Przewiduje możliwość zadeklarowania kwoty specjalnego interesu w dostawie, pozwalającej na uzyskanie odszkodowania ponad ograniczenia z art. 23.

k.c. art. 483

Kodeks cywilny

Reguluje instytucję kary umownej, która nie znajduje zastosowania w sprawach międzynarodowego przewozu drogowego towarów ze względu na przepisy Konwencji CMR.

k.p.c. art. 100

Kodeks postępowania cywilnego

Reguluje zasady orzekania o kosztach postępowania.

k.p.c. art. 386 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Umożliwia sądowi drugiej instancji zmianę zaskarżonego wyroku.

k.p.c. art. 217 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy spóźnionego podnoszenia zarzutów.

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Reguluje zasady odpowiedzialności za wynik postępowania w zakresie kosztów.

k.p.c. art. 99

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy zwrotu kosztów procesu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nieważność klauzuli umownej o karze umownej za opóźnienie w dostawie w świetle Konwencji CMR. • Brak obowiązku udowodnienia szkody przez przewoźnika w przypadku opóźnienia, jeśli kara umowna jest nieważna. • Nieskuteczność potrącenia wierzytelności z tytułu kary umownej, która nie została udowodniona.

Odrzucone argumenty

Zasada odpowiedzialności przewoźnika opartej na ryzyku w przypadku opóźnienia. • Dopuszczalność potrącenia kary umownej za opóźnienie w dostawie. • Zastosowanie przepisów krajowych w zakresie postępowania reklamacyjnego i kar umownych.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Rejonowy w sposób bezkrytyczny ocenił i uznał za dopuszczalne zastrzeżenie na rzecz zlecającego uprawnienia do potrącenia wierzytelności w kwocie odpowiadającej 20% wysokości frachtu na wypadek opóźnienia w dostawie. • Zastrzeżenie kary umownej w stosunkach dotyczących międzynarodowego przewodu drogowego towarów stanowi naruszeniem przepisów Konwencji, szczególności art. 23 ust. 5 i art. 41 Konwencji CMR. • Przepis art. 41 ust. 2 Konwencji CMR ma charakter bezwzględnie obowiązujący i wyraźnie zakazuje wprowadzania do umów postanowień naruszających przepisy Konwencji CMR, w tym klauzul przenoszących ciężar dowodu.

Skład orzekający

Karol Jaszkowski

przewodniczący-sprawozdawca

Katarzyna Topczewska

sędzia

Beata Gnatowska

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Konwencji CMR dotyczących kar umownych za opóźnienie w transporcie międzynarodowym i konieczności udowodnienia szkody."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie umów międzynarodowego przewozu drogowego towarów objętych Konwencją CMR.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak przepisy międzynarodowe (Konwencja CMR) mogą uchylić postanowienia umowne, nawet jeśli wydają się one logiczne z punktu widzenia prawa krajowego. Jest to ważna lekcja dla firm zajmujących się transportem międzynarodowym.

Kara umowna za opóźnienie w transporcie? Konwencja CMR mówi: NIE!

Dane finansowe

WPS: 10 337,41 PLN

wynagrodzenie za przewóz: 2042,91 PLN

odsetki: 122,58 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst