VII CO 383/13

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Ewa Ligoń-Krawczyk Protokolant: starszy sekretarz sądowy Ewa Kocielnik po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2025 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa L. A. i E. D. (1) przeciwko J. D. i D. D. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną I. uznaje za bezskuteczne w stosunku do powódki L. A. czynności prawne dokonane przez C. D. w postaci: 1) oświadczenia z dnia 8 września 2017 roku w przedmiocie poddania się egzekucji na podstawie art. 777 § 1 pkt 4 kpc co do obowiązku zapłaty na rzecz wierzyciela J. D. w terminie do 14 września 2017 roku zaległości alimentacyjnych w kwocie 445.000 złotych, zawartego w § 3 aktu notarialnego sporządzonego przed notariuszem R. W. , Repertorium A numer (...) oraz 2) oświadczenia z dnia 8 września 2017 roku w przedmiocie poddania się egzekucji na podstawie art. 777 § 1 pkt 5 kpc w zakresie obowiązku zapłaty na rzecz wierzyciela, małoletniej D. D. przyszłych świadczeń alimentacyjnych w wysokości po 5.000 złotych płatnych z góry do dnia 10 każdego miesiąca, poczynając od 10 września 2017 roku, a kończąc dnia 10 marca 2028 roku, to jest wierzytelności wynikających z umowy alimentacyjnej z dnia 18 kwietnia 2010 roku w terminach do 10-go każdego miesiąca oraz odsetek umownych i odsetek za opóźnienie, jak również kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów postępowania sądowego i egzekucyjnego, których przedmiotem są należności wynikające z umowy alimentacyjnej z dnia 18 kwietnia 2010 roku do maksymalnej kwoty 650.000 złotych, zawartego w § 3 aktu notarialnego sporządzonego przed notariuszem R. W. , Repertorium A numer (...) , w celu zaspokojenia wierzytelności powódki L. A. od dłużnika C. D. z tytułu alimentów w wysokości: 1) 2.000 Euro – od 1 stycznia 2006 roku, 2) 2.000 Euro – za okres od 15 lipca 2008 roku – 14 kwietnia 2010 roku, 3) 1.700 Euro za okres od 15 kwietnia 2010 roku do 31 grudnia 2011 roku, 4) 1.400 Euro za okres od 1 stycznia 2012 roku – 24 czerwca 2012 roku, 5) 1025 Euro za okres od 25 czerwca 2012 roku; wraz z coroczną indeksacją począwszy od czerwca 2008 roku, które na dzień 25 marca 2019 roku wynosiły 238.323 Euro, wynikających z a) wyroku Sądu Pierwszej Instancji w L. z dnia 30 czerwca 2006 roku w sprawie o sygn. akt 06/35/A, zaopatrzonym w klauzulę wykonalności z dnia 31 marca 2014 roku; b) wyroku z dnia 19 maja 2008 roku wydanym przez Sąd Pierwszej Instancji w L. w sprawie o sygn. akt 06/176/A, zaopatrzonym w klauzulę wykonalności z dnia 31 marca 2014 roku, względem których wykonalność na terenie Polski została stwierdzona postanowieniem z dnia 18 lipca 2013 roku wydanym przez Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie sygn. akt VII Co 383/13; c) wyroku Sądu Apelacyjnego w B. z dnia 15 listopada 2016 roku wydanego w sprawie o sygn. akt 2016/FA/111, zaopatrzonego klauzulą wykonalności z dnia 26 stycznia 2017 roku; II. uznaje za bezskuteczne w stosunku do powódki E. D. (2) czynności prawne dokonane przez C. D. w postaci: 1) oświadczenia z dnia 8 września 2017 roku w przedmiocie poddania się egzekucji na podstawie art. 777 § 1 pkt 4 kpc co do obowiązku zapłaty na rzecz wierzyciela J. D. w terminie do 14 września 2017 roku zaległości alimentacyjnych w kwocie 445.000 złotych, zawartego w § 3 aktu notarialnego sporządzonego przed notariuszem R. W. , Repertorium A numer (...) ; 2) oświadczenia z dnia 8 września 2017 roku w przedmiocie poddania się egzekucji na podstawie art. 777 § 1 pkt 5 kpc w zakresie obowiązku zapłaty na rzecz wierzyciela, małoletniej D. D. przyszłych świadczeń alimentacyjnych w wysokości po 5.000 złotych płatnych z góry do dnia 10 każdego miesiąca, poczynając od 10 września 2017 roku, a kończąc dnia 10 marca 2028 roku, to jest wierzytelności wynikających z umowy alimentacyjnej z dnia 18 kwietnia 2010 roku w terminach do 10-go każdego miesiąca oraz odsetek umownych i odsetek za opóźnienie, jak również kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów postępowania sądowego i egzekucyjnego, których przedmiotem są należności wynikające z umowy alimentacyjnej z dnia 18 kwietnia 2010 roku do maksymalnej kwoty 650.000 złotych, zawartego w § 3 aktu notarialnego sporządzonego przed notariuszem R. W. , Repertorium A numer (...) , w celu zaspokojenia wierzytelności powódki E. D. (2) od dłużnika C. D. z tytułu alimentów w wysokości: 1) 300 Euro – od 1 stycznia 2006 roku, 2) 450 Euro – za okres od 1 czerwca 2016 roku; wraz z coroczną indeksacją począwszy od 1 lipca 2007 roku, 3) 2/3 kosztów medycznych i paramedycznych obejmujących wszystkie koszty hospitalizacji, wszystkie koszty u specjalistów i wszystkich przepisanych przez nich badań specjalistycznych, leków i opieki specjalistycznej, koszty zakupu okularów i/lub soczewek kontaktowych, fizjoterapia, wkładki ortopedyczne, rehabilitacja, logopedia, ortodoncja, leczenie lub poradnictwo przez psychologa lub psychiatrę, jeżeli zostało przepisane przez lekarzy lub przez właściwy organ i po odliczeniu zwrotów od kas chorych, ubezpieczenia leczenia szpitalnego lub innych ubezpieczeń dodatkowych, które na dzień wniesienia pozwu wynosiły 57.045,56 Euro, wynikających z a) wyroku Sądu Pierwszej Instancji w L. z dnia 30 czerwca 2006 roku w sprawie o sygn. akt 06/35/A, zaopatrzonym w klauzulę wykonalności z dnia 31 marca 2014 roku, względem którego wykonalność na terenie Polski została stwierdzona postanowieniem z dnia 18 lipca 2013 roku wydanym przez Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie sygn. akt VII Co 383/13; b) wyroku Sądu Pierwszej Instancji w L. z dnia 11 kwietnia 2017 roku wydanego w sprawie o sygn. akt 16/408/A, zaopatrzonego klauzulą wykonalności z dnia 4 maja 2017 roku; III. ustala, że powódki wygrały proces w 100% i pozostawia rozliczenie kosztów postępowania referendarzowi sądowemu po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku. Sygn. akt I C 319/19 UZASADNIENIE wyroku z dnia 28 kwietnia 2025 r. Pozwem z dnia 25 marca 2019 r. (data prezentaty) skierowanym przeciwko J. D. oraz D. D. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego, matkę – J. D. , L. A. oraz E. D. (2) wniosły o uznanie za bezskuteczną czynności prawnej w postaci oświadczenia z dnia 8 września 2017 r. w przedmiocie poddania się egzekucji na podstawie art. 777 § 1 pkt 4 k.p.c. co do obowiązku zapłaty na rzecz wierzyciela J. D. w terminie od dnia 14 września 2017 r. zaległości alimentacyjnych wynikających z ugody z dnia 8 września 2017 r. w kwocie 445 000 zł wprost z aktu notarialnego z dnia 8 września 2017 r. sporządzonego przez notariusza R. W. , prowadzącego Kancelarię Notarialną w W. przy ul. (...) lok. (...) , Repertorium A numer (...) tj. oświadczenia zawartego w § 3 aktu notarialnego z dnia 8 września 2017 r. sporządzonego przez notariusza R. W. , prowadzącego Kancelarię Notarialną w W. przy ul. (...) lok. (...) , Repertorium A numer (...) ; oraz uznanie za bezskuteczną czynności prawnej w postaci oświadczenia z dnia 8 września 2017 r. w przedmiocie poddania się egzekucji na podstawie art. 777 § 1 pkt 5 k.p.c. w zakresie obowiązku zapłaty na rzecz wierzyciela, małoletniej córki D. D. alimentów w wysokości po 5 000 zł płatnych z góry do 10 dnia każdego miesiąca, poczynając od 10 września 2017 r., a kończąc dnia 10 marca 2028 r., tj. wierzytelności wynikających z umowy alimentacyjnej z dnia 18 kwietnia 2010 r., w terminach do 10-tego każdego miesiąca oraz odsetek umownych i odsetek za opóźnienie, jak również kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów postępowania sądowego i egzekucyjnego, których przedmiotem są należności wynikające z umowy alimentacyjnej z dnia 18 kwietnia 2010 r., wprost z aktu notarialnego z dnia 8 września 2017 r. sporządzonego przez notariusza R. W. , prowadzącego Kancelarię Notarialną w W. przy ul. (...) lok. (...) , Repertorium A numer (...) tj. oświadczenia zawartego w § 4 aktu notarialnego z dnia 8 września 2017 r. sporządzonego przez notariusza R. W. , prowadzącego Kancelarię Notarialną w W. przy ul. (...) lok. (...) , Repertorium A numer (...) . W pozwie powódki wniosły także o udzielenie zabezpieczenia roszczeń poprzez zawieszenie na czas trwania niniejszego postępowania, postępowania egzekucyjnego toczącego się przed Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy – Woli w W. J. B. pod sygn. akt Kmp (...) z wniosku J. D. przeciwko dłużnikowi C. D. o egzekucję należności pieniężnej w postaci zaległych alimentów w wysokości wynoszącej na dzień 8 września 2017 r. 445 000,00 zł oraz w postaci bieżących, tj. od dnia 10 września 2017 r. alimentów po 5 000,00 zł miesięcznie lub alternatywnie nakazanie Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy – Woli w W. J. B. , złożenia na czas trwania niniejszego postępowania do depozytu sądowego sum należnych wierzycielowi w postępowaniu toczącym się pod sygn. akt Kmp (...) na podstawie planu podziału sumy uzyskanej z egzekucji z nieruchomości położonej przy ul. (...) w W. , dla której Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie X Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi KW nr: KW (...) . Nadto, wniosły o zwolnienie ich od kosztów sądowych w całości oraz zwrot kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powódki podały, iż podstawę ich roszczeń stanowi art. 527 § 1 k.p.c. Wskazały, że L. A. jest byłą żoną C. D. , zaś E. D. (2) jego córką, która obecnie mieszka z matką. Dodały, iż C. D. nie utrzymuje ani z nią, ani z ich wspólną córką żadnych kontaktów. Powódki zaznaczyły, że Sąd (...) Rechtbank van Earste Aanlagen L. wyrokiem z dnia 19 maja 2008 r. w sprawie o sygnaturze akt: 06/176/A, a także wyrokiem z dnia 20 czerwca 2006 r. w sprawie o sygnaturze akt: 06/35/A zasądził od C. D. kwotę 2000 EURO tytułem świadczenia alimentacyjnego na rzecz powódki - L. A. oraz kwotę 300 EURO tytułem świadczenia alimentacyjnego na rzecz E. D. (2) , od dnia 1 stycznia 2006 r. Następnie Sąd Okręgowy w Warszawie postanowieniem z 18 lipca 2013 r. w sprawie o sygn. akt: VII Co 383/13 stwierdził wykonalność powyższych wyroków na terenie Polski, a w dniu 31 marca 2014 r. orzeczeniom tym nadano klauzulę wykonalności. Na mocy wydanego przez (...) sąd apelacyjny w B. Hof van beroep te B. orzeczenia w sprawie o sygnaturze akt 2016/FA/111 wysokość alimentów na rzecz powódki L. A. została ustalona na kwotę 1025 EURO począwszy od dnia 25 czerwca 2012 r. Natomiast wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2017 r. (...) sąd Rechtbank van Earste Aanlagen w L. w sprawie o sygnaturze akt 14/408/A ustalił wysokość alimentów na rzecz E. D. (2) na kwotę 450 EURO powiększone o zwrot 2/3 kosztów medycznych i paramedycznych począwszy od dnia 1 czerwca 2016 r. Następnie strona powodowa wskazała, że przed Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Woli w W. J. B. , toczy się pod sygn. akt Kmp (...) postępowanie egzekucyjne przeciwko C. D. w celu wyegzekwowania na rzecz L. A. oraz jej córki zasądzonych alimentów. Egzekucja, jak podała strona powodowa, prowadzona jest z jedynego składnika majątkowego C. D. tj. nieruchomości przy ul. (...) w W. . W dniu 5 września 2017 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie w sprawie o sygnaturze akt: I Co 1961/16 wydał postanowienie co do przybicia na rzecz licytanta. Zażalenie na powyższe orzeczenie nie zostało dotychczas rozpoznane. Dalej strona powodowa podała, iż C. D. po uzyskaniu rozwodu z powódką L. A. wstąpił w związek małżeński z J. D. , z którą posiada córkę D. . Zaznaczyła, że w dniach 18 kwietnia 2010 r. oraz 8 września 2017 r. C. D. zawarł z obecną żoną ugody alimentacyjne i w tym zakresie poddał się egzekucji na podstawie art. 777 k.p.c. składając stosowne oświadczenia w akcie notarialnym z dnia 8 września 2017 r. Powódki zauważyły, że J. D. uzyskała tytuł wykonawczy w postaci omawianego aktu notarialnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności oraz wystąpiła do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy – Woli w Warszawie J. B. z wnioskiem o wszczęcie egzekucji z nieruchomości przy ul. (...) , a postępowanie w tym zakresie toczy się pod sygn. akt: Kmp (...) . Powódki podkreśliły, że łącznie pozwana była uprawniona do żądania od C. D. kwoty 1 159 741,94 zł, którą aktualnie egzekwuje z nieruchomości przy ul. (...) , a tymczasem kwota należności na rzecz powódek wynosi na dzień 1 lutego 2018 r. 797 133,17 zł. Powódki dodatkowo podniosły, iż pozwana J. D. wielokrotnie manifestowała głęboką niechęć w stosunku do powódek i zamiar pozbawienia ich należnych od C. D. alimentów nękając wulgarnymi i obraźliwymi wiadomościami mailowymi i sms (powództwo wraz z wnioskiem o udzielenie zabezpieczenia oraz o zwolnienie od kosztów sądowych – k. 3-12) . Postanowieniem z dnia 13 maja 2019 r. powódki zostały zwolnione od kosztów sądowych w całości (postanowienie z dnia 13 maja 2019 r. – k. 273) . Postanowieniem z dnia 16 maja 2019 r. – sprostowanym postanowieniem z dnia 3 września 2019 r., tut. Sąd oddalił wniosek powódek o udzielenie zabezpieczenia. W rezultacie rozpoznania złożonego przez powódki zażalenia na ww. orzeczenie Sąd Apelacyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 6 listopada 2019 r., zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że udzielił powódkom zabezpieczenia roszczenia na czas trwania przedmiotowego procesu poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Woli w Warszawie J. B. pod sygn. Kmp (...) z wniosku J. D. o egzekucję alimentów – w zakresie dotyczącym planu podziału sumy uzyskanej z egzekucji, a pozostałym zakresie zażalenie oddalił (postanowienie z dnia 16 maja 2019 r. – k. 275; postanowienie z dnia 3 września 2019 r. – k. 305; zażalenie powódek – k. 286-288v; postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2019 r., sygn. akt I ACz 808/19 – k. 363) . W piśmie procesowym z dnia 8 czerwca 2019 r. (data stempla pocztowego) J. D. – działając w imieniu własnym oraz małoletniej D. D. , zaprzeczyła temu by nękała powódki. Podała, iż od wielu lat nie mieszka wraz z C. D. i żyje z nim w separacji. Dodała, iż od września 2018 r. pozostaje bez pracy żyjąc z najmu mieszkania w konsekwencji czego jej sytuacja materialna jest trudna. Podkreśliła także, że jej oraz jej córce należą się alimenty i nie może być tak, że prawo do nich roszczą sobie jedynie powódki. W dalszym toku postępowania pozwana – działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik ustawowy małoletniej D. D. , wniosła o zawieszenie postępowania na podstawie art. 177 § 1 pkt 4 k.p.c. z powodu toczącego się śledztwa pod sygn. (...) w sprawie o nakłanianie przez powódkę E. D. (2) świadka C. D. do zatajania nieprawdy, składania fałszywych zeznań oraz gróźb kierowanych pod jego adresem by składał zeznania o korzystnej dla powódek treści oraz podpisywał dokumenty poświadczające nieprawdę. Wniosła także o połączenie sprawy niniejszej ze sprawą I C 93/19 do wspólnego rozpoznania (pismo procesowe z dnia 8 czerwca 2019 r. (data stempla pocztowego) – stanowisko w sprawie – k. 283-283v; pismo procesowe z dnia 10 stycznia 2022 r. (data prezentaty) – stanowisko w sprawie – k. 548-550; pismo procesowe z dnia 7 kwietnia 2022 r. (data stempla pocztowego) – stanowisko w sprawie – k. 579-584) . Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 20 grudnia 2023 r. Sąd zobowiązał stronę powodową do sprecyzowania żądania pozwu poprzez wskazanie wierzytelności, ich wysokości i tytułu z jakich pochodzą, które mają podlegać ochronie – w terminie 21 dni pod rygorem zawieszenia postępowania (protokół z rozprawy z dnia 20 grudnia 2023 r. – k. 734v) . Wykonując powyższe zobowiązanie powódki, w piśmie z dnia 10 stycznia 2024 r. (data stempla pocztowego), sprecyzowały żądanie pozwu wnosząc o uznanie za bezskuteczną w stosunku do powódki L. A. oraz w stosunku do powódki E. D. (2) czynności prawnej w postaci oświadczenia o poddaniu się egzekucji w trybie art. 777 § 1 pkt 4 k.p.c. złożonego w dniu 8 września 2017 r. przez dłużnika C. D. w formie aktu notarialnego przed notariuszem R. W. , Repertorium A numer (...) co do obowiązku zapłaty na rzecz wierzyciela D. D. , w terminie do dnia 14 września 2017 r. zaległości alimentacyjnych w kwocie 445 000,00 zł oraz co do obowiązku zapłaty przyszłych świadczeń alimentacyjnych za okres od 10 września 2017 r. do 10 marca 2028 r., w celu zaspokojenia wierzytelności przysługujących powódkom od dłużnika C. D. z tytułu zaległych alimentów na podstawie tytułów wykonawczych w postaci: wyroku Sądu Pierwszej Instancji w L. z dnia 30 czerwca 2006 r. w sprawie o sygn. akt 06/35/A, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 31 marca 2014 r. oraz wyroku z dnia 19 maja 2008 r. wydanego przez Sąd Pierwszej Instancji w L. w sprawie o sygn. akt 06/176/A, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 31 marca 2014 r., względem których wykonalność na terenie Polski została stwierdzona postanowieniem z dnia 18 lipca 2013 r. wydanym przez Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII Co 383/13, wyroku Sądu Apelacyjnego w B. z dnia 15 listopada 2016 r. wydanego w sprawie o sygn. akt 2016/FA/111, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 26 stycznia 2017 r., wyciągu z orzeczenia w sprawie zobowiązań alimentacyjnych nieobjętych postępowaniem w sprawie uznania ani stwierdzenia wykonalności z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt 2016/FA/111, wyroku Sądu Rodzinnego Pierwszej Instancji w L. z dnia 11 kwietnia 2017 r., wydanego w sprawie o sygn. akt 16/408/A, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 4 maja 2017 r., wyciągu z orzeczenia w sprawie zobowiązań alimentacyjnych nieobjętych postępowaniem w sprawie uznania ani stwierdzenia wykonalności z dnia 3 sierpnia 2017 r., sygn. akt 16/408/A na łączną kwotę 948 724,56 zł (221 178,85 euro) oraz kolejnych wymagalnych rat alimentacyjnych (pismo powódek wraz z wnioskiem dowodowym – k. 748-749) . W odpowiedzi na tak sprecyzowane powództwo strona pozwana, w piśmie z dnia 20 lutego 2024 r. (data stempla pocztowego), wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódek solidarnie na rzecz pozwanej J. D. kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty (pismo procesowe – k. 801-802) . Na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2024 r. – przed jej zamknięciem – pozwana J. D. , która stawiła się osobiście w imieniu swoim i małoletniej pozwanej D. D. – oświadczyła, iż zachodzi nieważność postępowania z uwagi na to, że małoletnia pozwana nie była należycie reprezentowana, bo nie miała kuratora i wniosła o powtórzenie wszystkich czynności w stosunku do małoletniej pozwanej z udziałem kuratora (protokół z rozprawy z dnia 12 kwietnia 2024 r. – k. 820-821) . Wobec braku prawidłowego wykonania zobowiązania z dnia 20 grudnia 2023 r. tut. Sąd wpierw postanowił zamkniętą rozprawę otworzyć na nowo, a kolejno zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. (protokół publikacji orzeczenia z dnia 8 maja 2024 r. – k. 835; postanowienie z dnia 8 maja 2024 r. – k. 836) . W dalszym toku postępowania strona powodowa, w piśmie z dnia 13 maja 2024 r. (data prezentaty), ponownie zredagowała żądanie pozwu wnosząc o uznanie za bezskuteczną w stosunku do powódki L. A. oraz w stosunku do powódki E. D. (2) czynności prawnej w postaci oświadczenia o poddaniu się egzekucji złożonego w dniu 8 września 2017 r. przez dłużnika C. D. w formie aktu notarialnego przed notariuszem R. W. , Repertorium A numer (...) co do obowiązku zapłaty na rzecz wierzyciela J. D. , w terminie do dnia 14 września 2017 r. zaległości alimentacyjnych w kwocie 445 000,00 zł oraz co do obowiązku zapłaty na rzecz wierzyciela D. D. przyszłych świadczeń alimentacyjnych za okres od 10 września 2017 r. do 10 marca 2028 r., w celu zaspokojenia wierzytelności przysługujących powódkom od dłużnika C. D. z tytułu zaległych alimentów na podstawie tytułów wykonawczych w postaci: wyroku Sądu Pierwszej Instancji w L. z dnia 30 czerwca 2006 r. w sprawie o sygn. akt 06/35/A, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 31 marca 2014 r. oraz wyroku z dnia 19 maja 2008 r. wydanego przez Sąd Pierwszej Instancji w L. w sprawie o sygn. akt 06/176/A, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 31 marca 2014 r., względem których wykonalność na terenie Polski została stwierdzona postanowieniem z dnia 18 lipca 2013 r. wydanym przez Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII Co 383/13, wyroku Sądu Apelacyjnego w B. z dnia 15 listopada 2016 r. wydanego w sprawie o sygn. akt 2016/FA/111, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 26 stycznia 2017 r., wyciągu z orzeczenia w sprawie zobowiązań alimentacyjnych nieobjętych postępowaniem w sprawie uznania ani stwierdzenia wykonalności z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt 2016/FA/111, wyroku Sądu Rodzinnego Pierwszej Instancji w L. z dnia 11 kwietnia 2017 r., wydanego w sprawie o sygn. akt 16/408/A, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 4 maja 2017 r., wyciągu z orzeczenia w sprawie zobowiązań alimentacyjnych nieobjętych postępowaniem w sprawie uznania ani stwierdzenia wykonalności z dnia 3 sierpnia 2017 r., sygn. akt 16/408/A na łączną kwotę 948 724,56 zł (221 178,85 euro) oraz kolejnych wymagalnych rat alimentacyjnych. Następnie, w piśmie z dnia 21 sierpnia 2024 r. (data stempla pocztowego), wniosła o reasumpcję postanowienia z dnia 8 maja 2024 r., wznowienie postępowania i wydanie wyroku w sprawie (pismo powódek z dnia 13 maja 2024 r. (data prezentaty) – k. 839-839v; wniosek o reasumpcję postanowienia – k. 844-845) . Postanowieniem z dnia 5 września 2024 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie, a w dalszej kolejności – postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 8 października 2024 r. – zobowiązał stronę powodową do złożenia pisma procesowego precyzującego roszczenie w terminie 7 dni pod rygorem zawieszenia postępowania (postanowienie z dnia 5 września 2024 r. – k. 848; protokół z rozprawy z dnia 8 października 2024 r. – k. 863-864) . Wykonując powyższe zobowiązanie strona powodowa, w piśmie z dnia 15 października 2024 r. (data stempla pocztowego), ostatecznie sprecyzowała żądanie pozwu domagając się: 1. uznania za bezskuteczne w stosunku do powódki L. A. czynności prawnych dokonanych przez C. D. , w postaci: a. oświadczenia z dnia 8 września 2017 r. w przedmiocie poddania się egzekucji na podstawie art. 777 § 1 pkt 4 k.p.c. co do obowiązku zapłaty na rzecz wierzyciela J. D. w terminie do dnia 14 września 2017 r. zaległości alimentacyjnych w kwocie 445 000,00 zł, zawartego w § 3 aktu notarialnego sporządzonego przed notariuszem R. W. , Repertorium A numer (...) ; oraz b. oświadczenia z dnia 8 września 2017 r. w przedmiocie poddania się egzekucji na podstawie art. 777 § 1 pkt 5 k.p.c. co do obowiązku zapłaty na rzecz wierzyciela, małoletniej córki D. D. przyszłych świadczeń alimentacyjnych w wysokości po 5 000,00 zł płatnych z góry do dnia 10 każdego miesiąca, poczynając od 10 września 2017 r., a kończąc dnia 10 marca 2028 r., to jest wierzytelności wynikających z umowy alimentacyjnej z dnia 18 kwietnia 2010 r. w terminach do 10-go każdego miesiąca oraz odsetek umownych i odsetek za opóźnienie, jak również kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów postępowania sądowego i egzekucyjnego których przedmiotem są należności wynikające z umowy alimentacyjnej z dnia 16 kwietnia 2018 r. do maksymalnej kwoty 650 000,00 zł, zawartego w § 3 altu notarialnego sporządzonego przed notariuszem R. W. . Repertorium A numer (...) ; w celu zaspokojenia wierzytelności powódki L. A. od dłużnika C. D. z tytułu alimentów w wysokości: 1) 2 000,00 euro od 1 stycznia 2006 г.; 2) 2 000,00 euro za okres od dnia 15 lipca 2008 г. do dnia 14 kwietnia 2010 г.; 3) 1 700,00 euro za okres od dnia 15 kwietnia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2011 г.; 4) 1 400,00 euro za okres od dnia 01 stycznia 2012 r. do dnia 24 czerwca 2012 r.; 5) 1 025,00 euro za okres od dnia 25.06.2012 r.; wraz z coroczną indeksacją począwszy od czerwca 2008 r. które na dzień wniesienia pozwu wynosiły 238 323,00 Euro wynikających z: a) wyroku Sądu Pierwszej Instancji w L. z dnia 30 czerwca 2006 r. w sprawie o sygn.. akt 06/35/A, zaopatrzonym w klauzule wykonalności z dnia 31 marca 2014 г.; b) wyroku z dnia 19 maja 2008 r. wydanym przez Sądu Pierwszej Instancji w L. w sprawie o sygn.. akt 06/176/A, zaopatrzonym w klauzulę wykonalności z dnia 31 marca 2014 г.; względem których wykonalność na terenie Polski została stwierdzona postanowieniem z dnia 18 lipca 2013 r. wydanym przez Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII Co 383/13; c) wyroku Sądu Apelacyjnego w B. z dnia 15 listopada 2016 r. wydanego w sprawie o sygn.. akt 2016/FA/111, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 26 stycznia 2017 г.; 2. uznanie za bezskuteczne w stosunku do powódki E. D. (2) czynności prawnych, dokonanych przez dłużnika C. D. , w postaci: a. oświadczenia z dnia 8 września 2017 r. w przedmiocie poddania się egzekucji na podstawie art. 777 § 1 pkt 4 k.p.c. co do obowiązku zapłaty na rzecz wierzyciela J. D. w terminie do dnia 14 września 2017 r. zaległości alimentacyjnych w kwocie 445 000,00 zł, zawartego w § 3 aktu notarialnego sporządzonego przed notariuszem R. W. , Repertorium A numer (...) ; b. oświadczenia z dnia 8 września 2017 r. w przedmiocie poddania się egzekucji na podstawie art. 777 § 1 pkt 5 k.p.c. w zakresie obowiązku zapłaty na rzecz wierzyciela, małoletniej córki D. D. przyszłych świadczeń alimentacyjnych w wysokości po 5 000,00 zł płatnych z góry do dnia 10-go każdego miesiąca, poczynając od 10 września 2017 r., a kończąc dnia 10 marca 2028 r., to jest wierzytelności wynikających z umowy alimentacyjnej z dnia 18 kwietnia 2010 r., w terminach do 10-go każdego miesiąca oraz odsetek umownych i odsetek za opóźnienie, jak również kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów postępowania sądowego i egzekucyjnego, których przedmiotem są należności wynikające z umowy alimentacyjnej z dnia 18 kwietnia 2010 r., do maksymalnej kwoty 650 000,00 zł, zawartego w § 3 aktu notarialnego sporządzonego przed notariuszem R. W. , Repertorium A numer (...) ; w celu zaspokojenia wierzytelności powódki E. D. (2) od dłużnika C. D. z tytułu alimentów w wysokości: 1) 300,00 euro od dnia 01 stycznia 2006 r.; 2) 450,00 euro od dnia 01 czerwca 2016 r.; wraz z coroczną indeksacją począwszy od 01 stycznia 2007 r. 3) 2/3 kosztów medycznych i paramedycznych obejmujących wszystkie koszty hospitalizacji, wszystkie konsultacje u specjalistów i wszystkich przepisanych przez nich badań specjalistycznych, leków i opieki specjalistycznej, koszt zakupu okularów i/lub soczewek kontaktowych, fizjoterapia, wkładki ortopedyczne, rehabilitacja, logopedia, ortodoncja, leczenie lub poradnictwo przez psychologa lub psychiatrę, jeżeli zostało przepisane przez lekarzy lub przez właściwy organ i po odliczeniu zwrotów od kas chorych, ubezpieczenia leczenia szpitalnego lub innych ubezpieczeń dodatkowych które na dzień wniesienia pozwu wynosiły 57 045,56 euro wynikających z: a) wyroku Sądu Pierwszej Instancji w L. z dnia 30 czerwca 2006 r. w sprawie o sygn.. akt 06/35/A, zaopatrzonym w klauzulę wykonalności z dnia 31 marca 2014 r., względem którego wykonalność na terenie Polski została stwierdzona postanowieniem z dnia 18 lipca 2013 r. wydanym przez Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII Co 383/13; b) wyroku Sądu Rodzinnego Pierwszej Instancji w L. z dnia 11 kwietnia 2017 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt 16/408/A, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 4 maja 2017 r. (pismo powódek z dnia 15 października 2024 r. (data stempla pocztowego) – k. 875-876v) . Zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2025 r. m.in. nakazano doręczyć pozwanej D. D. reprezentowanej przez matkę J. D. , po wykonaniu kopii, w przypadku braku odpisu, następujące pisma procesowe wraz z załącznikami: k. 664, 667, 672, 682, 697, 739, 742, 795, 787, 798, 811, 825, 833, 837, 852, 868, 885, 888, 903 oraz odpis zeznań świadka k. 688 zobowiązując do zajęcia stanowiska w terminie 21 dni pod rygorem skutków z art. 205 3 § 2 k.p.c. oraz odpisy postanowień k. 660, k. 713, 733, 820, 830, 841, 866, 899 z pouczeniem. Korespondencja zawierająca powyższe dokumenty została przesłana do J. D. reprezentującej D. D. na adres (...)-(...) W. , ul. (...) w dniu 31 stycznia 2025 r., dwukrotnie awizowana i w dniu 20 lutego 2025 r. zwrócona do nadawcy, jako niepodjęta w terminie. W rezultacie powyższego zarządzeniem z dnia 28 lutego 2025 r. zobowiązano pełnomocnika pozwanej J. D. do wskazania aktualnego adresu zamieszkania pozwanej w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, iż adres ten to ul. (...) W. . W odpowiedzi na powyższe zobowiązanie pozwana J. D. w piśmie z dnia 4 marca 2025 r. (data stempla pocztowego) podała, iż w sprawie istnieje konflikt interesów i nie może reprezentować swojej córki D. przed sądem w niniejszym postępowaniu, a w konsekwencji korespondencja nie może być do niej kierowana i doręczana (zarządzenie z dnia 22 stycznia 2025 r. – k. 922; pismo z dnia 31 stycznia 2025 r. – k. 927; korespondencja – k. 933; zarządzenie z dnia 28 lutego 2025 r. – k. 933; pismo procesowe pozwanej z dnia 4 marca 2025 r. (data stempla pocztowego) – k. 936) . Do czasu zamknięcia rozprawy w dniu 28 marca 2025 r. tak sformułowane stanowisko procesowe stron nie uległy zmianie, przy czym strona powodowa na rozprawie w dniu 21 stycznia 2025 r. wniosła o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości (protokół z rozprawy z dnia 21 stycznia 2025 r. – k. 920-921; protokół z rozprawy z dnia 28 marca 2025 r. – k. 938-938v) . Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Na początku 2003 r. C. D. wraz z ówczesną żoną L. A. oraz ich córką E. D. (2) przeniósł się z B. do Polski gdzie rozpoczął pracę na stanowisku dyrektora w banku (...) w W. . Wobec zupełnego i trwałego rozpadu pożycia małżeńskiego, a także rozpoczęcia przez C. D. relacji z J. S. (obecnie: J. D. ), małżonkowie wystąpili z pozwami wzajemnymi o rozwód, po rozpoznaniu których Sąd Pierwszej Instancji w L. wyrokiem z dnia 30 czerwca 2006 r., sygn. akt 06/35/C zniósł obowiązek małżonków do wspólnego zamieszkiwania i upoważnił ich do oddzielnych miejsc pobytu. Przyznał jednocześnie L. A. wyłączną władzę rodzicielską nad E. D. (2) i zarząd nad jej majątkiem ustalając również główne miejsce pobytu nieletniej przy matce. C. D. został zaś obciążony obowiązkiem zapłaty comiesięcznych alimentów w kwocie 300,00 euro tytułem kosztów utrzymania i wychowania E. D. (2) , jak również kwotą 2 000,00 euro alimentów na rzecz L. A. waloryzowanymi zgodnie z wahaniami indeksu cen konsumpcyjnych przy przyjęciu jako pierwszego obowiązującego indeksu wskaźnika z grudnia 2005 r. Obowiązek alimentacyjny wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2006 r. C. D. obciążony także został obowiązkiem pokrycia 2/3 wysokości kosztów świadczeń medycznych i paramedycznych na potrzeby E. D. (2) pozostałych po odliczeniu wkładu z kasy chorych lub ubezpieczenia, jak również połowy wydatków związanych ze szkołą, zajęciami sportowymi, uprawianymi sportami, obozami językowymi, wakacjami, lekcjami tańca i innymi hobby dziecka. (dowód: wyrok Sądu Pierwszej Instancji w L. z dnia 30 czerwca 2006 r. wraz z tłumaczeniem – k. 16-23v; zeznania powódki L. A. złożone na rozprawie w dniu 20 grudnia 2023 r. – k. 731-732v) Ostatecznie rozwód został orzeczony wyrokiem z dnia 19 maja 2008 r. Drugiej Izby Sądu Pierwszej Instancji w L. , sygn. akt 06/176/A. Wyrokiem tym zasądzono także na rzecz L. A. tymczasowe świadczenie alimentacyjne w wysokości 2 000,00 euro miesięcznie powiązane ze wskaźnikiem cen dóbr konsumpcyjnych ustalając datę początkową indeksacji na czerwiec 2008 r. (dowód: wyrok Drugiej Izby Sądu Pierwszej Instancji w L. z dnia 19 maja 2008 r. wraz z tłumaczeniem – k. 26-32v) Od początku związku C. D. z J. S. (obecnie: J. D. ) jego nowa partnerka konsekwentnie manifestowała wrogie nastawienie wobec jego byłej żony oraz córki kierując do nich liczne wiadomości e-mail zawierające treści obraźliwe, życzenia śmierci, groźby karalne, a także zapowiedzi działań mających na celu pozbawienie ich środków do życia w postaci zasądzonych na ich rzecz od C. D. alimentów. (dowód: korespondencja mailowa pomiędzy J. S. (obecnie: J. D. ), a L. A. wraz z tłumaczeniem – k. 144-209; zeznania powódki L. A. złożone na rozprawie w dniu 20 grudnia 2023 r. – k. 731v-732v) W dniu 15 kwietnia 2010 r. partnerka C. D. – J. S. (obecnie: J. D. ) urodziła córkę D. D. . Już trzy dni później, bowiem w dniu 18 kwietnia 2010 r., C. D. zawarł z ówczesną partnerką umowę alimentacyjną, na mocy której zobowiązał się wykonywać ciążący na nim ustawowy obowiązek alimentacyjny poprzez płacenie małoletniej córce D. D. kwoty alimentów w wysokości 5 000,00 zł, płatnych z góry do dnia 10-go każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku zwłoki. Osobą uprawnioną do odbioru alimentów, do czasu uzyskania przez D. D. pełnoletności, była matka uprawionej – J. S. (obecnie: J. D. ). (dowód: wyrok Sądu Apelacyjnego w B. z dnia 15 listopada 2016 r., sygn. akt 2016/FA/111 wraz z tłumaczeniem – k. 34-47v; akt notarialny z dnia 8 września 2017 r., Repertorium A nr 7253/2017 – oświadczenie o poddaniu się egzekucji – k. 98-100v) W dniu 18 marca 2011 r. C. D. zawarł z J. S. (obecnie: J. D. ) związek małżeński, w trakcie którego małżonkowie wspólnie ponosili ciężar kosztów życia również w zakresie zapewnienia należytej opieki i środków utrzymania córki D. D. . (dowód: uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w B. z dnia 15 listopada 2016 r., sygn. akt 2016/FA/111 wraz z tłumaczeniem – k. 34-47v; zeznania pozwanej J. D. złożone na rozprawie w dniu 20 grudnia 2023 r. – 733-734) Na skutek rozpoznania wniosku L. A. tut. Sąd postanowieniem z dnia 18 lipca 2013 r. wydanym w sprawie VII Co 383/13 stwierdził wykonalność na obszarze Polski wyroku tymczasowego z dnia 19 maja 2008 r. wydanego przez Sąd Pierwszej Instancji w L. w sprawie o sygn. akt 06/176/A oraz wyroku z dnia 30 czerwca 2006 r. wydanego przez Sąd Pierwszej Instancji w L. w sprawie o sygn. akt 06/35/C w zakresie ww. zasądzonych od C. D. na rzecz L. A. oraz E. D. (2) alimentów. (dowód: postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt VII Co 383/13 – k. 15, 25) C. D. incydentalnie utrzymywał kontakty z byłą żoną L. A. oraz okazjonalnie spotykał się z córką E. D. (2) przekazując jej wówczas drobne upominki. Pomimo tych kontaktów nie wywiązywał się z ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego względem byłej żony i córki. W związku z tym L. A. , działając w imieniu własnym oraz w imieniu ówcześnie małoletniej córki E. D. (2) , wszczęła przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, które toczy się przed Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Woli w W. J. B. , pod sygn. akt: Kmp (...) i prowadzone jest z jedynego składnika majątkowego dłużnika, którym jest nieruchomość lokalowa nr (...) położona w W. przy ul. (...) . (dowód: pismo w sprawie egzekucji Kmp (...) – k. 776-776v; zeznania powódki L. A. złożone na rozprawie w dniu 20 grudnia 2023 r. – k. 731v-732v; zeznania powódki E. D. (2) złożone na rozprawie w dniu 20 grudnia 2023 r. – k. 732v-733) Jednocześnie, w wyniku rozpoznania odwołania zarówno C. D. , jak i L. A. od wcześniejszych wyroków zasądzających alimenty wpierw Sąd Apelacyjny w B. wyrokiem z dnia 15 listopada 2016 r. wydanym w sprawie o sygn.. akt 2016/FA/111 ustalił wysokość alimentów na rzecz L. A. na kwotę 1 025,00 euro począwszy od dnia 25 czerwca 2012 г., a następnie Sąd Rodzinny Pierwszej Instancji w L. wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2017 r. wydanym w sprawie o sygn. akt 16/408/A ustalił wysokość alimentów na rzecz E. D. (2) na kwotę 450,00 euro powiększone o zwrot 2/3 kosztów medycznych i paramedycznych począwszy od dnia 1 czerwca 2016 r. Powyższe wyroki postanowieniami z dni 26 stycznia 2017 r. oraz 4 maja 2017 r. zostały zaopatrzone w klauzule wykonalności. (dowód: wyrok Sądu Apelacyjnego w B. z dnia 15 listopada 2016 r., sygn. akt 2016/FA/111 i uzasadnienie wraz z tłumaczeniem – k. 34-47v; wyrok Sądu Rodzinnego Pierwszej Instancji w L. z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. akt 16/408/A wraz z tłumaczeniem – k. 48-55v; zajęcie wierzytelności z dnia 1 lutego 2018 r. – k. 59-59v; zajęcie z dnia 9 stycznia 2018 r. – k. 779-780) W międzyczasie, w dniu 31 maja 2016 r. (data prezentaty), J. D. działając w imieniu małoletniej D. D. wniosła przeciwko C. D. pozew o zasądzenie tytułem alimentów kwoty 3 000,00 zł miesięcznie, płatnej do rąk matki małoletniej, poczynając od sierpnia 2009 r., płatnej do 5-go dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat. W uzasadnieniu pozwu J. D. powołała się na okoliczność separacji faktycznej rodziców małoletniej, obawy ryzyka rozpadu pożycia i związku małżeńskiego z powodu wyjazdu C. D. do B. , a w konsekwencji konieczności zabezpieczenia zaległych i przyszłych roszczeń alimentacyjnych wynikających z zawartej umowy alimentacyjnej. W toku postępowania tego (sygn. akt III RC 90/16) interwencję uboczną po stronie pozwanego zgłosiła L. A. działając w imieniu własnym oraz na rzecz małoletniej córki E. D. (2) . Opozycję przeciwko interwencji ubocznej zgłosiła zarówno J. D. działająca w imieniu małoletniej powódki D. D. , jak również pozwany C. D. . Wobec niewykonania przez J. D. , jako przedstawiciela ustawowego D. D. , zarządzenia z dnia 19 kwietnia 2017 r., którym to została zobowiązana do wskazania aktualnego adresu, pod którym przebywa pozwany, bądź złożenia wniosku o ustanowienie dla niego kuratora procesowego Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie wpierw postanowieniem z dnia 15 maja 2017 r. zawiesił postępowanie, a następnie – wobec braku wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania – postanowieniem z dnia 21 maja 2018 r. umorzył ww. postępowanie. (dowód: pozew o alimenty z dnia 31 maja 2016 r. (data prezentaty) – k. 88-89; interwencja uboczna po stronie pozwanego zgłoszona w sprawie o sygn. akt III RC 90/16 – k. 90-92v; postanowienie Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 15 maja 2017 r. sygn. akt III RC 90/16 – k. 93; postanowienie Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 21 maja 2018 r., sygn. akt III RC 90/16 – k. 94; kserokopia protokołu z rozprawy z dnia 9 marca 2017 r. – k. 224-228; opozycja powódki przeciwko interwencji ubocznej z dnia 30 listopada 2016 r. – k. 229-230) W trakcie trwającego pod sygn. akt Kmp (...) postępowania egzekucyjnego należąca do C. D. nieruchomość lokalowa nr (...) położona w W. przy ul. (...) została wystawiona na licytację. W toku ww. postępowania dłużnika reprezentowała J. D. , która składała liczne pisma procesowe, w tym wniosek o wyłączenie Sędziego, wniosek o zwolnienie z kosztów, a także środki zaskarżenia, np. zażalenie na oddalenie wniosku o zwolnienie z kosztów. Ostatecznie w dniu 5 września 2017 r., Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie w sprawie o sygn. akt I Co 1961/16 udzielił przybicia prawa odrębnej własności powyższego lokalu mieszkalnego na rzecz licytanta oraz jego żony, którzy zaoferowali najwyższą cenę, tj. kwotę 1 597 575,00 zł. Także to orzeczenie zostało zaskarżone przez C. D. reprezentowanego przez J. D. . Finalnie, postanowieniem z dnia 19 czerwca 2019 r., sygn. akt I Co 1961/16 Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie przysądził odrębną własność należącej do C. D. nieruchomości, cena została w całości zapłacona, a ww. orzeczenie stało się prawomocne z dniem 18 lipca 2019 r. (dowód: doręczenie obwieszczenia o licytacji nieruchomości – k. 56; obwieszczenie o pierwszej licytacji nieruchomości – k. 57; postanowienie Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie z dnia 5 września 2017 r., sygn. akt I Co 1691/16 – k. 58; pełnomocnictwo procesowe dla osoby najbliższej – k. 60; wniosek o wyłączenie Sędziego – k. 61; zażalenie na postanowienie z dnia 5 września 2017 r., sygn. akt I Co 1961/16 – k. 62-70; wniosek o zwolnienie z kosztów – k. 71-76; postanowienie z dnia 21 listopada 2017 r. – k. 77-79; zażalenie na oddalenie wniosku o zwolnienie z kosztów – k. 80-81; postanowienie z dnia 1 marca 2018 r. – k. 81; protokół z rozprawy z dnia 5 września 2017 r. – k. 83-87; postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Woli w Warszawie J. B. wraz z uzasadnieniem dot. I Co 1961/16 – k. 786-789v) W dniu 8 września 2017 r. C. D. zawarł z J. D. ugodę, na mocy której: 1. zobowiązał się do zapłaty zaległych świadczeń alimentacyjnych względem córki D. D. na rzecz matki J. D. , których wysokość na dzień 8 września 2017 r. wynosiła 445 000,00 zł, w terminie do dnia 14 września 2017 r., przelewem na rachunek bankowy wierzyciela o nr (...) ; 2. zobowiązał się, w terminie 3 dni od dnia zawarcia ugody, poddać w akcie notarialnym egzekucji w trybie art. 777 § 1 pkt 4 k.p.c. co do obowiązku zapłaty zaległej kwoty alimentacyjnej, w terminie do dnia 14 września 2017 r.; 3. podtrzymał obowiązek alimentacyjny wynikający z umowy alimentacyjnej z dnia 18 kwietnia 2010 r. i zobowiązał się do terminowych spłat przyszłych alimentów, do osiągnięcia przez córkę D. D. pełnoletności, tym samym zobowiązał się poddać w akcie notarialnym egzekucji w trybie art. 777 § 1 pkt 5 k.p.c. , co do obowiązku zapłaty przyszłych świadczeń alimentacyjnych w wysokości 5 000,00 zł, z góry do 10 dnia każdego miesiąca kalendarzowego, począwszy od dnia 10 września 2017 r. do dnia 10 marca 2028 r. (dowód: akt notarialny z dnia 8 września 2017 r., Rep. A nr 7253/2017 – oświadczenie o poddaniu się egzekucji – k. 98-100v) Tego samego dnia C. D. , w akcie notarialnym Rep. A nr (...) , oświadczył, że co do obowiązku zapłaty na rzecz J. D. zaległości alimentacyjnych wobec D. D. w kwocie 445 000,00 zł, w terminie do dnia 14 września 2017 r., poddaje się egzekucji z tego aktu na podstawie art. 777 § 1 pkt 4 k.p.c. Nadto, w zakresie obowiązku zapłaty na rzecz swojej małoletniej córki D. D. alimentów, w wysokości 5 000,00 zł, płatnych z góry do dnia 10 każdego miesiąca, poczynając od 10 września 2017 r., a kończąc dnia 10 marca 2028 r. to jest wierzytelności wynikających z umowy alimentacyjnej z dnia 18 kwietnia 2010 r. oraz odsetek umownych i odsetek za opóźnienie, jak również kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów postępowania sądowego i egzekucyjnego, których przedmiotem są należności wynikające z ww. umowy alimentacyjnej, do zapłacenia których zobowiązany jest dłużnik, poddał się egzekucji z tego aktu na podstawie art. 777 § 1 pkt 5 k.p.c. do maksymalnej kwoty 650 000,00 zł, przy czym zdarzeniem od którego uzależnione zostało wykonanie obowiązku zapłaty był upływ terminu do spełnienia świadczenia przez dłużnika, niespełnienie świadczenia pieniężnego przez dłużnika, to jest niezapłacenie kwoty wynikającej z niniejszej umowy oraz odsetek w terminach wcześniej określonych, a wierzyciel małoletnia D. D. będzie mogła wystąpić do Sądu o nadanie temu aktowi klauzuli wykonalności przeciwko dłużnikowi o całość lub część świadczeń w przypadku nie wywiązania się przez dłużnika z obowiązku zapłaty przedmiotowych alimentów wraz z odsetkami w terminach ww. określonych, w terminie do dnia 31 grudnia 2028 r. Dodatkowo, C. D. oświadczył, że wierzyciel jest uprawniony do prowadzenia egzekucji na podstawie tego aktu o całość bądź też część swoich roszczeń względem dłużnika oraz że akt niniejszy może stanowić podstawę wielokrotnego nadawania klauzuli wykonalności. (dowód: akt notarialny z dnia 8 września 2017 r., Rep. A nr 7253/2017 – oświadczenie o poddaniu się egzekucji – k. 98-100v) Następnie na skutek wniosku J. D. działającej w imieniu własnym, a także małoletniej córki D. D. , Sąd Rejonowy w Legionowie postanowieniem z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt I Co 285/18 wydał wierzycielowi utracony tytuł wykonawczy w postaci omawianego aktu notarialnego Rep A Nr 7253/2017 zaopatrzonego w klauzulę wykonalności nadaną na rzecz J. D. oraz na rzecz D. D. postanowieniem Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 9 października 2017 r., sygn. akt: I Co 1105/17. (dowód: tytuł wykonawczy w zamian za utracony – k. 101; postanowienie Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt I Co 285/18 – k. 102) W dniu 16 sierpnia 2018 r. J. D. wystąpiła do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Woli w W. J. B. z wnioskiem o wszczęcie egzekucji przeciwko C. D. na podstawie powyższego tytułu wykonawczego z nieruchomości przy ul. (...) w W. , z tytułu kwoty zaległych alimentów w wysokości 445 000,00 zł za okres od dnia 15 września 2017 r. do dnia zapłaty wraz z odsetkami w wysokości według tytułu wykonawczego do dnia zapłaty, a także kwoty alimentów bieżących od dnia 15 sierpnia 2018 r. w wysokości po 5000,00 zł miesięcznie z odsetkami w wysokości według tytułu wykonawczego do dnia zapłaty. Z tej samej nieruchomości prowadziły egzekucję powódki w sprawie o sygnaturze Kmp (...) . W rezultacie powyższego Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Woli w Warszawie J. B. wszczął postępowanie egzekucyjne, które toczy się pod sygn. akt Kmp (...) . (dowód: wniosek egzekucyjny z dnia 16 sierpnia 2018 r. – k. 103-103v; zawiadomienie dłużnika o wszczęciu egzekucji – k. 104-104v) Uwzględniając kwotę uzyskaną z licytacji nieruchomości należącej do dłużnika C. D. - ul. (...) w W. , w wysokości 1 599 204,92 zł oraz biorąc pod uwagę wierzytelności i prawa poszczególnych wierzycieli Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Woli w W. J. B. sporządził plan podziału ww. sumy według stanu na dzień 16 września 2019 r. Wskazał w nim, iż L. A. oraz E. D. (2) , w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego pod sygn. akt Kmp (...) , przysługuje względem C. D. łączna wierzytelność w wysokości 990 164,25 zł, zaś D. D. , w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego pod sygn. akt Kmp (...) , przysługuje względem C. D. łączna wierzytelność w wysokości 515 306,30 zł. Oznaczył jednocześnie sumy przeznaczone do wypłaty wskazując kwotę 625 780,48 zł dla L. A. oraz E. D. (2) oraz kwotę 344 822,18 zł dla D. D. . Postanowieniem z dnia 7 października 2019 r., sygn. akt I Co 1961/16 Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie zatwierdził ww. plan podziału. (dowód: postanowienie Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie z dnia 7 października 2019 r., sygn. akt I Co 1961/16 – k. 785-785v; postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Woli w Warszawie J. B. wraz z uzasadnieniem dot. I Co 1961/16 – k. 786-789v) Żadna z ww. kwot dotychczas nie została wypłacona. (dowód: zeznania powódki L. A. złożone na rozprawie w dniu 20 grudnia 2023 r. – k. 731v-732v; zeznania pozwanej J. D. złożone na rozprawie w dniu 20 grudnia 2023 r. – 733-734) J. D. jest w trakcie postępowania rozwodowego z C. D. , który pomimo rozpadu związku małżeńskiego z pozwaną utrzymuje stały kontakt z córką D. D. zaspokajając jej potrzeby życia codziennego oraz realizując – od początku 2023 r. – ciążący na nim obowiązek alimentacyjny wynikający z umowy alimentacyjnej zawartej w dniu 18 kwietnia 2010 r. (dowód: pisemne zeznania świadka T. J. – k. 694-695; zeznania pozwanej J. D. złożone na rozprawie w dniu 20 grudnia 2023 r. – 733-734) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie złożonych do akt sprawy dokumentów, a wymienionych w treści uzasadnienia, którym w całości dał wiarę, bowiem żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności, a Sąd nie miał podstaw do kwestionowania ich wiarygodności, bądź zawartej w nich treści z urzędu. Dokonując ustaleń faktycznych Sąd oparł się również na dowodzie z przesłuchania stron w zakresie wskazanym w ustalonym stanie faktycznym. W ocenie Sądu w tej części zeznania zarówno powódek, jak i pozwanej J. D. były jasne i logiczne, jak również znajdowały potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, w szczególności w dowodach z dokumentów. Jednocześnie zdaniem Sądu zeznania L. A. w niewielkim zakresie, zaś zeznania E. D. (2) oraz J. D. w znacznej części stanowiły jedynie wyraz ich przypuszczeń, informacji uzyskanych od samego C. D. , a co za tym idzie nie mogły one stanowić wiarygodnego źródła informacji istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd oprał się jedynie na tej części zeznań stron postępowania, która korelowała z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym tworząc wspólnie spójny obraz przebiegu zdarzeń pozwalających na ocenę wywiedzionego pozwem roszczenia. Sąd nie dał wiary twierdzeniom pozwanej J. D. , jakoby C. D. regularnie spełniał obowiązek alimentacyjny zarówno wobec L. A. , jak również wobec E. D. (2) . To bowiem stoi w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym znajdującym się w aktach sprawy, zwłaszcza dokumentami z toczącego się postępowania egzekucyjnego nota bene wszczętego z powodu braku uiszczania przez C. D. należnych powódkom alimentów. Ponadto, trudno udzielić przymiotu wiarygodności wskazanej przez pozwaną J. D. motywacji, jaka legła u podstaw zawarcia zarówno w dniu 18 kwietnia 2010 r. umowy alimentacyjnej (trwającego z L. A. małżeństwa), jak również aktu notarialnego z dnia 8 września 2017 r. (rozpad małżeństwa z C. D. ) skoro początkowo prowadziła ona wraz z C. D. wspólne gospodarstwo domowe żyjąc na bardzo wysokim poziomie z ich wspólnych środków, a kolejno – co sama potwierdziła – utrzymywała z C. D. relacje przyjacielskie wspólnie łożąc na utrzymacie córki D. D. , a ponad to reprezentując go w postępowaniu egzekucyjnym skierowanym przeciwko niemu przez powódki. Powyższe wydaje się tym bardziej nieprawdopodobne w świetle treści korespondencji mailowej wysłanej przez J. D. do L. A. , w której jasno wyraziła ona swoją niechęć wobec powódek używając do tego wulgaryzmów, słów obraźliwych, gróźb karalnych, a także niejednokrotnie zapowiadając podjęcie działań zmierzających do pozbawienie ich środków do życia w postaci zasądzonych na ich rzecz od C. D. alimentów. Sąd w nieznacznym zakresie oparł się na złożonych na piśmie zeznaniach świadka T. J. , a mianowicie jedynie w tej części, w której potwierdził on fakt zajmowania się przez C. D. córką D. D. oraz łączącej ich relacji. Co istotne, dowód z zeznań tych – zawnioskowany przez stronę pozwaną – dodatkowo obniżył wiarygodność podanej przez J. D. motywacji kierującej nią przy zawieraniu ww. umowy alimentacyjnej oraz aktu notarialnego z dnia 8 września 2017 r., utwierdzając sąd w przekonaniu co do dbałości C. D. o byt i dobre relacje z córką D. D. . Zupełnie nieprzydatny w ustaleniu stanu faktycznego sprawy okazał się – także zawnioskowany przez stronę pozwaną – dowód z zeznań świadka C. D. , który jako mąż pozwanej J. D. , odmówił składania zeznań. Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2024 r. tut. Sąd na podstawie art. 235 2 § 1 pkt 2 k.p.c. oddalił wnioski dowodowe zawarte w piśmie strony pozwanej z dnia 10 stycznia 2024 r. (data stempla pocztowego) o: 1. zwrócenie się do B. Funduszu Alimentacyjnego (...) / (...) . o udzielenie informacji, czy powódki L. A. i E. D. (2) otrzymują lub otrzymywały świadczenia alimentacyjne z tegoż funduszu wobec nieopłacania zasądzonych na ich rzecz świadczeń alimentacyjnych od zobowiązanego C. D. , w jakim okresie, w jakiej kwocie lub kwotach, czy świadczenia te otrzymują nadal, a jeśli nie to z jakiego powodu, dla stwierdzenia faktów, że Powódki nie są pokrzywdzone przedmiotowymi czynnościami z uwagi na zaspokajanie świadczeń alimentacyjnych ze wskazanego odpowiednika Funduszu Alimentacyjnego, stwierdzania, że Wierzycielki nie zostały pokrzywdzone, rzeczywistej kwoty zadłużenia alimentacyjnego C. D. , stwierdzenia stopnia zaspokojenia z egzekucji z nieruchomości przy ul. (...) w W. ; 2. zobowiązanie powódek L. A. i E. D. (2) do załączenia wyciągów bankowych swoich rachunków bankowych za krytyczny okres - L. A. od 18 lipca 2013 r. do marca 2021 r., a E. D. (2) od momentu posiadania przez nią rachunku bankowego, dla stwierdzenia faktów, że C. D. płaci jej świadczenia alimentacyjne w kwocie 500,00 euro raz na dwa miesiące, dla stwierdzenia, że wierzycielka nie została pokrzywdzona we wskazywanym przez siebie stopniu, rzeczywistej kwoty zadłużenia alimentacyjnego C. D. oraz dla stwierdzenia stopnia zaspokojenia z egzekucji z nieruchomości przy ul. (...) w W. ; 3. zobowiązanie C. D. do przedstawienia potwierdzeń operacji bankowych lub innych instrumentów finansowych, którymi dokonywał przekazania powódce E. D. (2) pieniędzy w poczet alimentów lub środków utrzymania, dla stwierdzenia faktów, że C. D. płaci świadczenia alimentacyjne w kwocie 500,00 euro raz na dwa miesiące, stwierdzenia, że wierzycielka nie została pokrzywdzona we wskazywanym przez siebie stopniu, rzeczywistej kwoty zadłużenia alimentacyjnego C. D. oraz dla stwierdzenia stopnia zaspokojenia z egzekucji z nieruchomości przy ul. (...) W. ; 4. po uzyskaniu powyższych informacji – ponowne przesłuchanie powódek po odebrania przyrzeczenia, z uwagi na podawanie nieścisłych i niepełnych informacji w przedmiocie zaspokajania świadczeń alimentacyjnych i zapewniania środków utrzymania przez C. D. , dla stwierdzenia faktów jak dotychczas, w szczególności, że powódki nie są pokrzywdzone przedmiotowymi czynnościami z uwagi na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych, w całości lub w części oraz dla stwierdzania, że wierzycielki, a co najmniej powódka E. D. (2) , nie zostały pokrzywdzone, a także dla stwierdzenia zakresu pokrzywdzenia wierzycielek, rzeczywistej kwoty zadłużenia alimentacyjnego C. D. i dla stwierdzenia stopnia zaspokojenia z egzekucji z nieruchomości przy ul. (...) w W. . U podstaw powyższego rozstrzygnięcia legło bowiem przekonanie sądu, iż przeprowadzonymi w toku postępowania dowodami – zarówno tymi osobowymi, jak i z dokumentów, strona powodowa zdołała wykazać, iż C. D. nie spełniał w sposób należyty ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego, a w konsekwencji L. A. oraz E. D. (2) przysługiwała wymagalna wierzytelność, której mogły dochodzić w toku postępowania egzekucyjnego z jedynego składnika majątku dłużnika – ww. nieruchomości. Co istotne, strona pozwana na wcześniejszym etapie postępowania czyli w okresie prawie 5 lat wniosków tych nie zgłaszała, tym samym należało przyjąć, iż zmierzają one jawnie do przedłużenia toczącego się postępowania. Powyższe przesądziło także o konieczności oddalenia sformułowanego na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2024 r. wniosku strony pozwanej o załączenie do akt sprawy protokołu z rozprawy rozwodowej przeprowadzonej w sprawie o sygn. akt VII C 1939/22. Również oddalony został sformułowany na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2024 r. wniosek strony pozwanej o odroczenie rozprawy i dosłuchanie J. D. , jako zmierzający jedynie do przedłużenia postępowania ( art. 235 2 § 1 pkt 5 k.p.c. ). Na rozprawie w dniu 20 grudnia 2023 r. został bowiem dopuszczony i przeprowadzony dowód z zeznań stron postępowania, a więc także J. D. , która przez kilkadziesiąt minut odpowiadała na pytania zarówno składu orzekającego, jak również obecnych na terminie pełnomocników. Nie sposób było zatem uznać, ażeby w chwili wnioskowania istniały jakiekolwiek przesłanki uzasadniające konieczność dosłuchania pozwanej. Sąd pominął pozostałe dowody z dokumentów lub kopii dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, a nie wskazanych powyżej, jako niemających istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na fakt, iż przedmiotowa sprawa nie był skomplikowana od strony prawnej, natomiast była rozbudowana od strony faktycznej i nacechowana emocjonalnie, tym samym szczegółowe wyjaśnienie okoliczności spornych wymagało przeprowadzenia wielu dowodów z dokumentów, jak i ze źródeł osobowych. Dowody z dokumentów na pierwszy rzut oka zdawały się nie mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu, natomiast stanowiły istotne jego tło. Na długość postępowania miała również wpływ okoliczność, iż powódki i świadek C. D. nie znają języka polskiego, a co za tym idzie konieczny był udział na każdej z rozpraw biegłego tłumacza języka (...) . Zdaniem Sądu tak długi czas trwania postępowania wynikał także z celowej i przemyślanej strategii obranej przez stronę pozwaną, która nadużywała uprawnień procesowych poprzez – co zostało we wcześniejszej części uzasadnienia szerzej omówione – składanie wniosków dowodowych zmierzających jedynie do przedłużenia postępowania czy też podejmowanie działań mających utrudniać przeprowadzanie rozpraw polegających na nieuzasadnionym niestawiennictwie czy to samej pozwanej J. D. czy też jej pełnomocnika procesowego. Podobnie ocenić należało wywiedziony przez stronę pozwaną zarzut nieważności niniejszego postępowania z uwagi na brak należytego reprezentowania małoletniej pozwanej D. D. , dla której nie został ustanowiony kurator w sytuacji gdy pomiędzy nią, a reprezentującą ją matką – J. D. istnieje, w mniemaniu strony pozwanej, konflikt interesów w rezultacie którego nie może ona reprezentować swojej córki w toku przedmiotowego postępowania. Wobec jednak sformułowania tak daleko idącego zarzutu proceduralnego Sąd obowiązany był ocenić jego zasadność. Zgodnie z treścią art. 379 k.p.c. nieważność postępowania zachodzi w enumeratywnie określonych przypadkach, a mianowicie: jeżeli droga sądowa była niedopuszczalna; jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej, organu powołanego do jej reprezentowania lub przedstawiciela ustawowego, albo gdy pełnomocnik strony nie był należycie umocowany; jeżeli o to samo roszczenie między tymi samymi stronami toczy się sprawa wcześniej wszczęta albo jeżeli sprawa taka została już prawomocnie osądzona; jeżeli skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy; jeżeli strona została pozbawiona możności obrony swych praw; jeżeli sąd rejonowy orzekł w sprawie, w której sąd okręgowy jest właściwy bez względu na wartość przedmiotu sporu. Biorąc powyższe pod uwagę zdaniem sądu żadna z ww. przesłanek nieważności postępowania nie została na kanwie sprawy niniejszej spełniona. Nie można bowiem nie zauważyć, iż małoletnia pozwana D. D. od początku niniejszego postępowania reprezentowana była przez swoją matkę – także pozwaną – J. D. , która mając pełnię władzy rodzicielskiej, stosownie do art. 98 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t). Dz.U. z 2023 r., poz. 2809, dalej: k.r.o. ), jest jej przedstawicielem ustawowym. Będąc nim J. D. była uprawniona do dochodzenia i pobierania w imieniu córki od jej ojca – C. D. , alimentów, co też skutecznie czyniła. Nieuzasadnione jest więc obecne powoływanie się przez J. D. na istnienie konfliktu interesów jej i jej córki tym bardziej, iż po pierwsze – alimenty na rzecz byłego małżonka mogą być dochodzone stosownie do art. 60 k.r.o. , zaś od rodzica na rzecz dziecka, reprezentowanego przez drugiego rodzica, w oparciu o art. 133 § 1 k.r.o. – podstawa prawna owych roszczeń jest więc różna, a po drugie i co istotniejsze – niniejszym postępowaniem dochodzone jest uznanie za bezskuteczne czynności prawnej polegającej na poddaniu się przez C. D. egzekucji zaległych i przyszłych alimentów należnych de facto wyłącznie jego córce D. D. . Dodatkowo, zgodnie z art. 98 § 2 k,r,o, rodzic nie może reprezentować dziecka przy czynnościach prawnych między dziećmi pozostającymi pod ich władzą rodzicielską, bądź przy czynnościach prawnych między dzieckiem a jednym z rodziców lub jego małżonkiem, chyba że czynność prawna polega na bezpłatnym przysporzeniu na rzecz dziecka albo że dotyczy należnych dziecku od drugiego z rodziców środków utrzymania i wychowania. Treść przepisu tego ostatecznie czyni bezzasadnym zarzut J. D. , która wpierw – jako matka D. D. – w imieniu córki podjęła kroki zmierzające do uzyskiwania przez nią alimentów, pobierała je w jej imieniu, podjęła w jej imieniu kroki zmierzające do wyegzekwowania alimentów zaległych i przyszłych, a zatem, nie ulega wątpliwości, iż jest osobą uprawnioną do reprezentowania interesów córki w sprawie niniejszej. Mając powyższe na uwadze, a także uwzględniając faktyczny cel powołania się przez stronę pozwaną na zarzut nieważności – wypełniający znamiona obstrukcji procesowej, o której mowa w art. 4 1 k.p.c. – Sąd doszedł do przekonania, iż w żadnej mierze nie mógł on odnieść zamierzonego skutku. Przechodząc zatem do meritum sprawy wskazać należy, iż powództwo L. A. oraz E. D. (2) znajduje podstawę prawną w art. 527 k.c. , zgodnie z którym gdy wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową, każdy z wierzycieli może żądać uznania tej czynności za bezskuteczną w stosunku do niego, jeżeli dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli, a osoba trzecia o tym wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności mogła się dowiedzieć ( § 1 ), przy czym czynność prawna dłużnika jest dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli, jeżeli wskutek tej czynności dłużnik stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny w wyższym stopniu, niż był przed dokonaniem czynności ( § 2 ), a nadto, jeżeli wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli uzyskała korzyść majątkową osoba będąca w bliskim z nim stosunku, domniemywa się, że osoba ta wiedziała, iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli ( § 3 ). Zgodnie z art. 528 i 529 k.c. jeżeli wskutek czynności prawnej dokonanej przez dłużnika z pokrzywdzeniem wierzycieli osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową bezpłatnie, wierzyciel może żądać uznania czynności za bezskuteczną, chociażby osoba ta nie wiedziała i nawet przy zachowaniu należytej staranności nie mogła się dowiedzieć, że dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli ( art. 528 k.c. ), zaś jeżeli w chwili darowizny dłużnik był niewypłacalny, domniemywa się, że działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli. To samo dotyczy wypadku, gdy dłużnik stał się niewypłacalny wskutek dokonania darowizny ( art. 529 k.c. ). W myśl art. 531 k.c. uznanie za bezskuteczną czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli następuje w drodze powództwa lub zarzutu przeciwko osobie trzeciej, która wskutek tej czynności uzyskała korzyść majątkową. W wypadku gdy osoba trzecia rozporządziła uzyskaną korzyścią, wierzyciel może wystąpić bezpośrednio przeciwko osobie, na której rzecz rozporządzenie nastąpiło, jeżeli osoba ta wiedziała o okolicznościach uzasadniających uznanie czynności dłużnika za bezskuteczną albo jeżeli rozporządzenie było nieodpłatne. Wierzycielowi przysługuje skarga pauliańska, jeżeli kumulatywnie spełnione są następujące przesłanki: 1) istnieje wierzytelność; 2) wskutek dokonania czynności prawnej przez dłużnika z osobą trzecią nastąpiło pokrzywdzenie wierzyciela (dłużnik stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny w wyższym stopniu, niż był przed dokonaniem czynności); 3) osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową; 4) dokonanie przez dłużnika czynności prawnej nastąpiło ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela; 5) osoba trzecia działała w złej wierze. Ciężar udowodnienia wymienionych przesłanek spoczywa co do zasady na wierzycielu, jednakże obowiązek dowodzenia obciąża pozwanego w zakresie okoliczności objętych domniemaniami określonymi w art. 527 § 3, art. 528 i 529 k.c. . W ocenie tut. Sądu w niniejszej sprawie zaistniały wszystkie wymienione wyżej przesłanki. Zgromadzone w sprawie dowody nie pozostawiają bowiem wątpliwości, że powódkom (wierzycielkom) przysługiwały względem C. D. (dłużnika) wymagalne wierzytelności. L. A. była uprawniona do dochodzenia zapłaty zaległych alimentów należnych jej od C. D. w wysokości 2 000,00 euro od 1 stycznia 2006 г.; 2 000,00 euro za okres od dnia 15 lipca 2008 г. do dnia 14 kwietnia 2010 г.; 1 700,00 euro za okres od dnia 15 kwietnia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2011 г.; 1 400,00 euro za okres od dnia 01 stycznia 2012 r. do dnia 24 czerwca 2012 r.; 1 025,00 euro za okres od dnia 25.06.2012 r. wraz z coroczną indeksacją począwszy od czerwca 2008 r., które na dzień wniesienia pozwu (25 marca 2019 r. – data prezentaty) wynosiły 238 323,00 euro, a wynikających z wyroku Sądu Pierwszej Instancji w L. z dnia 30 czerwca 2006 r. w sprawie o sygn.. akt 06/35/A, zaopatrzonym w klauzule wykonalności z dnia 31 marca 2014 г.; wyroku z dnia 19 maja 2008 r. wydanym przez Sądu Pierwszej Instancji w L. w sprawie o sygn. akt 06/176/A, zaopatrzonym w klauzulę wykonalności z dnia 31 marca 2014 г. względem których wykonalność na terenie Polski została stwierdzona postanowieniem z dnia 18 lipca 2013 r. wydanym przez Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII Co 383/13 oraz wyroku Sądu Apelacyjnego w B. z dnia 15 listopada 2016 r. wydanego w sprawie o sygn. akt 2016/FA/111, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 26 stycznia 2017 г. E. D. (2) natomiast była uprawniona do dochodzenia zapłaty zaległych alimentów należnych jej od C. D. w wysokości 300,00 euro od dnia 01 stycznia 2006 r. oraz 450,00 euro od dnia 01 czerwca 2016 r. wraz z coroczną indeksacją począwszy od 01 stycznia 2007 r., a także 2/3 kosztów medycznych i paramedycznych obejmujących wszystkie koszty hospitalizacji, wszystkie konsultacje u specjalistów i wszystkich przepisanych przez nich badań specjalistycznych, leków i opieki specjalistycznej, koszt zakupu okularów i/lub soczewek kontaktowych, fizjoterapia, wkładki ortopedyczne, rehabilitacja, logopedia, ortodoncja, leczenie lub poradnictwo przez psychologa lub psychiatrę, jeżeli zostało przepisane przez lekarzy lub przez właściwy organ i po odliczeniu zwrotów od kas chorych, ubezpieczenia leczenia szpitalnego lub innych ubezpieczeń dodatkowych, które na dzień wniesienia pozwu (25 marca 2019 r. – data prezentaty) wynosiły 57 045,56 euro, a wynikających z wyroku Sądu Pierwszej Instancji w L. z dnia 30 czerwca 2006 r. w sprawie o sygn. akt 06/35/A, zaopatrzonym w klauzulę wykonalności z dnia 31 marca 2014 r., względem którego wykonalność na terenie Polski została stwierdzona postanowieniem z dnia 18 lipca 2013 r. wydanym przez Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII Co 383/13 oraz wyroku Sądu Rodzinnego Pierwszej Instancji w L. z dnia 11 kwietnia 2017 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt 16/408/A, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 4 maja 2017 r. Powódki wykazały zatem, że przysługiwały im względem C. D. konkretne wierzytelności, których ochronę miała zapewnić skarga pauliańska. Co istotne, postępowanie egzekucyjne prowadzone celem wyegzekwowania ww. należności pod sygn. Kmp (...) – na skutek działań podjętych przez C. D. z udziałem J. D. , nie przyniosło zamierzonego rezultatu, tj. wyegzekwowania sumy zaległych alimentów należnych obu wierzycielkom. Czynność prawna dłużnika może być uznana za bezskuteczną względem wierzycieli, gdy jej skutkiem jest pokrzywdzenie wierzycieli, a więc gdy dłużnik staje się niewypłacalny bądź pogłębia swój stan niewypłacalności, co oznacza sytuację dłużnika polegającą na braku możliwości wywiązywania się przez niego z zobowiązań finansowych, w tym w drodze skierowanej przeciwko dłużnikowi egzekucji. Pokrzywdzenie wierzycieli powstaje na skutek takiego stanu faktycznego majątku dłużnika, który powoduje niemożność, utrudnienie lub odwleczenie zaspokojenia wierzyciela (patrz: M. Pyziak-Szafnicka [w:] System prawa prywatnego, t. 6, s. 1249, wyrok Sądu Najwyższego z 28 listopada 2001 r., sygn. akt IV CKN 525/00, wyrok SN z 29 czerwca 2004 r., sygn. akt II CK 367/03). Skargę pauliańską uzasadnia każde powiększenie niewypłacalności, bez względu na jego rozmiar, przy czym oceny pokrzywdzenia wierzycieli i powodującego go stanu majątku dłużnika należy dokonywać na dzień zaskarżenia czynności i na dzień orzekania, a nie na datę dokonania zaskarżonej czynności (patrz: wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 4 lutego 2020 r., sygn. akt I ACa 1331/18). Rzeczywista niewypłacalność dłużnika (lub jej wyższy stopień) spowodowana przez zaskarżoną czynność musi istnieć (utrzymywać się) w chwili wystąpienia ze skargą pauliańską i w chwili orzekania przez sąd o żądaniu wierzyciela uznania czynności prawnej dłużnika za bezskuteczną wobec niego. Dowodem niewypłacalności dłużnika może być np. bezskuteczność egzekucji stwierdzona postanowieniem o jej umorzeniu ( art. 824 § 1 pkt 3 k.p.c. ), także w odniesieniu do niektórych składników majątku dłużnika, wykaz majątku złożony w postępowaniu egzekucyjnym, inne dowody stwierdzające, że dłużnik zaprzestał spłacania długów, dokumenty finansowe dłużnika. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wykazał, że dłużnik – C. D. , nie dysponował majątkiem wystarczającym do całkowitego zaspokojenia wierzytelności przysługujących powódkom. Wykreował on bowiem – z udziałem J. D. – tytuł egzekucyjny, a mianowicie akt notarialny z dnia 8 września 2017 r., w którym poddał się egzekucji w trybie art. 777 § 1 pkt 4 lub 5 k.p.c. w zakresie obowiązku zapłaty zaległych i przyszłych alimentów przysługujących jego małoletniej córce D. D. , który po zaopatrzeniu go klauzulą wykonalności, z uwagi na pierwszeństwo zaspokojenia przyznane przez ustawodawcę należnościom alimentacyjnym ( art. 1025 § 1 pkt 2 k.p.c. ) wyprzedził innych wierzycieli w kolejce do zaspokojenia z kwoty uzyskanej w egzekucji prowadzonej przeciwko niemu. Kluczowym jest przy tym, że nie samo jednak istnienie zobowiązania alimentacyjnego, lecz skonkretyzowanie jego wysokości i stworzenie warunków ku temu, żeby było uwzględnione w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez L. A. i E. D. (2) , stanowiło czynność uniemożliwiającą zaspokojenie wierzytelności powstałych wcześniej, a przysługujących powódkom, a zatem czynność fraudacyjną. To stworzenie warunków do uwzględnienia zobowiązania alimentacyjnego w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez powódki z jedynego posiadanego przez C. D. majątku – nieruchomości przy ul. (...) w W. , było konsekwencją podjęcia przez dłużnika czynności, które doprowadziły do powstania zobowiązania - tytułu egzekucyjnego, bez zweryfikowania przez sąd materialnoprawnych relacji, w jakiej D. D. – reprezentowana przez matkę J. D. , pozostaje z dłużnikiem, a dokument ten, po zaopatrzeniu go w klauzulę wykonalności, został wykorzystany w postępowaniu egzekucyjnym, w tym w postępowaniu prowadzonym przez powódki na etapie planu podziału sumy uzyskanej z egzekucji, tylko w tym celu, by uzyskać dostęp do kwoty uzyskanej z egzekucji w wyżej kolejności i w szerszych niż uzasadnione prawem materialnym granicach, a w konsekwencji uniemożliwić L. A. i E. D. (2) skuteczne wyegzekwowanie od C. D. należnych im alimentów (patrz: wyrok SN z 5.10.2022 r., (...) 552/22). Nie umknęła uwadze Sądu zbieżność dat to jest wydanego w postępowaniu egzekucyjnym postanowienia o przybicie z dnia 5 września 2017 roku i złożenia przez dłużnika i pozwaną oświadczeń przed notariuszem w dniu 8 września 2017 roku. Taki sposób ukształtowania sposobu zaspokojenia wierzyciela, tj. w sposób arbitralny, prowadzący do uprzywilejowania D. D. – reprezentowanej przez J. D. , kosztem pozostałym wierzycieli, w tym L. A. i E. D. (2) , spowodował ograniczenie zasady niedopuszczalności objęcia skargą pauliańską czynności związanych z wykonaniem zobowiązania przez dłużnika (porównaj: orz. SN z 21.1.1937 r., C.I. 854/36, OSNC 1938, Nr 3, poz. 103; wyr. SN: z 23.7.2003 r., II CKN 299/01, L. ; z 23.11.2005 r., II CK 225/05, L. ; z 9.4.2010 r., III CSK 273/09, L. ; z 20.10.2011 r., IV CSK 39/11, L. ; z 3.3.2017 r., I CSK 157/16, L. ). Powyższe potwierdziły nie tylko zeznania L. A. i E. D. (2) oraz dostarczone przez nie kopie orzeczeń wraz z tłumaczeniami, akty notarialne, dokumentacja z toczących się postępowań egzekucyjnych pod sygn. Kmp (...) i Kmp (...) oraz korespondencja mailowa wraz z tłumaczeniami, ale również wyłaniający się z ww. dowodów obraz pozwanej J. D. , która będąc w związku z C. D. podjęła wszelkie możliwe działania – także te moralnie i społecznie nieakceptowalne – celem zapewnienia sobie i jej córce D. D. możliwie, jak najlepszego dostępu do środków finansowych ówczesnego partnera życiowego C. D. . Co oczywiste, wykluczać to musiało z udziału w życiu dłużnika jego byłą żonę L. A. oraz córkę E. D. (2) . To też pozwana J. D. w sposób niezwykle jednoznaczny akcentowała w korespondencji mailowej kierowanej do L. A. . Także w toku niniejszego postępowania prezentowała niezrozumienie podstaw i zasadności domagania się przez powódki zaległych alimentów. To też potwierdza tezę, że na skutek zaskarżonej czynności poddania się przez C. D. egzekucji w trybie art. 777 § 1 pkt 4 lub 5 k.p.c. w zakresie przysługujących D. D. zaległych i przyszłych alimentów, w sposób zamierzony utrudnił on możliwość prowadzenia skutecznej egzekucji, a finalnie wyegzekwowania należności przysługujących L. A. oraz E. D. (2) z jedynego dostępnego składnika jego majątku. W tej sytuacji przyjąć trzeba, że doprowadził on do pokrzywdzenia L. A. oraz E. D. (2) . W tym miejscu zauważyć należy że spełniona została przesłanka uzyskania przez pozwane korzyści majątkowej, bowiem dysponując przedmiotowym tytułem egzekucyjnym – akt notarialny z dnia 8 września 2017 r., w którym C. D. poddał się egzekucji w trybie art. 777 § 1 pkt 4 lub 5 k.p.c. w zakresie obowiązku zapłaty zaległych i przyszłych alimentów przysługujących jego małoletniej córce D. D. , zaopatrzonym w klauzulę wykonalności, przyznane im zostało pierwszeństwo zaspokojenia wierzytelności, jako należności alimentacyjnych. Tytuł ten zaś został wykorzystany w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym pod sygn. Kmp (...) , prowadzonym z jedynego dostępnego składnika majątku dłużnika C. D. , co skutkowało oznaczeniem przez Komornika Sądowego sumy przeznaczonej do wypłaty dla D. D. w wysokości 344 822,18 zł. Niewątpliwym jest natomiast, że jest to kwota niemała zważywszy dodatkowo na – przyznaną przez samą pozwaną J. D. – okoliczność, iż C. D. przez cały czas ma dobre kontakty z córką dbając o nią i łożąc na jej utrzymanie i codzienne potrzeby. W ocenie Sądu spełniona została wreszcie przesłanka działania przez dłużnika ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela, przy czym z uwagi na rodzaj objętej skargą czynności (poddania się egzekucji w zakresie zaległych i przyszłych alimentów przysługujących D. D. ) oraz okoliczność, że czynność ta została podjęta z udziałem małżonka dłużnika – działającego w imieniu własnym i na rzecz małoletniej córki D. D. , to stosownie do domniemania z art. 527 § 3 k.c. przyjąć należało, iż C. D. działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycielek. Domniemanie to zaś nie zostało w toku niniejszego postępowania obalone. Fakt poddania się egzekucji w trybie art. 777 § 1 pkt 4 lub 5 k.p.c. aktem notarialnym z dnia 8 września 2017 r. w okresie toczącego się postępowania egzekucyjnego przy jednoczesnym wcześniejszym podjęciu wszelkich możliwych działań przez C. D. oraz J. D. celem wpierw uniknięcia obowiązku alimentacyjnego względem L. A. oraz E. D. (2) , a następnie utrudniania wyegzekwowania zaległości alimentacyjnej w toku postępowania egzekucyjnego w sposób jednoznaczny wskazuje, zdaniem Sądu Okręgowego, na celowe działanie dłużnika, zmierzające do wyzbycia się majątku, który pozwoliłby na skuteczne zaspokojenie wierzytelności byłej żony i córki. Pozwana J. D. – działająca w imieniu własnym i pozwanej D. D. , podejmowała od początku związku z C. D. kroki w sposób szczególnie przemyślany i nakierowany na uzyskanie, jak najwyższych korzyści majątkowych. Oczywistym jest przy tym, że miała wiedzę nie tylko o ciążącym na nim obowiązku alimentacyjnym względem L. A. oraz E. D. (2) , ale również o toczącym się postępowaniu egzekucyjnym, tym bardziej iż w jego toku sama dłużnika reprezentowała torpedując przebieg egzekucji. Stwierdzając więc, że zostały spełnione wszystkiego wymienione powyżej przesłanki uzasadniające skorzystanie przez wierzyciela ze skargi pauliańskiej Sąd Okręgowy uwzględnił w całości powództwo L. A. oraz E. D. (2) – w brzmieniu nadanym mu treścią pisma z dnia 15 października 2024 r. (data stempla pocztowego), o czym orzekł w punkcie I oraz II sentencji wyroku. W punkcie III sentencji wyroku orzeczono o kosztach postępowania zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu wynikającą z art. 98 § 1 k.p.c. , uwzględniając, że strona powodowa wygrała proces w 100%, jednak szczegółowe wyliczenie kosztów postępowania Sąd pozostawił Referendarzowi Sądowemu, stosownie do art. 108 § 1 k.p.c. Odnosząc się do wniosku strony powodowej o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości Sąd uznał, iż co prawda sprawa miała charakter złożony pod względem faktycznym, jednakże postawa pełnomocnika strony powodowej w toku postępowania nie uzasadniała przyznania podwyższonej stawki wynagrodzenia. Pełnomocnik nie wykazał się szczególnym zaangażowaniem, a sposób prowadzenia sprawy nie odpowiadał standardom należytej staranności wymaganej od profesjonalnego pełnomocnika. W toku postępowania wielokrotnie dochodziło z jego strony do merytorycznych uchybień, które wpływały negatywnie na sprawność postępowania. Ponadto, wielokrotnie w sposób nieudolny modyfikował powództwo, co nie tylko wydłużyło czas trwania procesu, lecz także komplikowało jego przebieg bez przekładającego się na sprawę wkładu merytorycznego. Takie działania nie mogą zostać uznane za przejaw ponadprzeciętnych starań zasługujących na wyższe wynagrodzenie, lecz raczej wskazują na brak należytej staranności w reprezentowaniu klienta. W związku z powyższym, Sąd uznał, że brak jest przesłanek do uwzględnienia wniosku strony powodowej o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości. Mając powyższe na uwadze tut. Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku. Sędzia Ewa Ligoń-Krawczyk