VI W 5441/14

Sąd Rejonowy dla Wrocławia – ŚródmieściaWrocław2015-02-02
SAOSKarnewykroczeniaŚredniarejonowy
prawo o ruchu drogowymwykroczeniewłaściciel pojazduwskazanie kierowcyfotoradarodpowiedzialność właścicielaKodeks wykroczeń

Sąd Rejonowy skazał właścicielkę samochodu za wykroczenie polegające na niewskazaniu kierowcy, który przekroczył prędkość, mimo braku możliwości ustalenia sprawcy.

Obwiniona G. K. została uznana za winną wykroczenia z art. 96 § 3 kw, polegającego na niewskazaniu na żądanie uprawnionego organu, komu powierzyła swój pojazd, którego kierowca przekroczył prędkość. Mimo że nie prowadziła pojazdu osobiście, nie była w stanie wskazać faktycznego kierowcy, a sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki wyłączające jej odpowiedzialność, takie jak użycie pojazdu wbrew jej woli.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia wydał wyrok w sprawie G. K., obwinionej o wykroczenie z art. 96 § 3 Kodeksu wykroczeń. Sprawa dotyczyła sytuacji, w której pojazd należący do obwinionej przekroczył dozwoloną prędkość, a ona, wezwana przez Straż Miejską, nie była w stanie wskazać osoby kierującej pojazdem w momencie popełnienia wykroczenia. Sąd oparł swoje ustalenia na zdjęciu z fotoradaru, wezwaniu, wyjaśnieniach obwinionej i zeznaniach świadka. G. K. wyjaśniła, że nie prowadziła pojazdu osobiście i nie była w stanie wskazać, kto nim kierował, choć samochód był jej własnością i mogło nim dysponować 7 osób za jej zgodą. Sąd, powołując się na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, uznał, że właściciel pojazdu ma obowiązek wskazania kierującego, a niewykonanie tego obowiązku, w sytuacji gdy pojazd nie został użyty wbrew woli i wiedzy właściciela, stanowi wykroczenie. Sąd nie dopatrzył się przesłanek wyłączających odpowiedzialność obwinionej i wymierzył jej karę grzywny w wysokości 200 zł, obciążając ją również kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, właściciel pojazdu ponosi odpowiedzialność, jeśli nie wskaże kierującego, chyba że pojazd został użyty wbrew jego woli i wiedzy, czemu nie mógł zapobiec.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że właściciel ma obowiązek wskazania kierującego. Niewykonanie tego obowiązku, w sytuacji gdy nie zachodzą przesłanki wyłączające odpowiedzialność (np. użycie pojazdu wbrew woli), stanowi wykroczenie z art. 96 § 3 kw. Sąd odwołał się do wykładni Trybunału Konstytucyjnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

oskarżyciel publiczny (Straż Miejska)

Strony

NazwaTypRola
G. K.osoba_fizycznaobwiniona

Przepisy (5)

Główne

kw art. 96 § § 3

Kodeks wykroczeń

Właściciel lub posiadacz pojazdu, który na żądanie uprawnionego organu nie wskaże, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, podlega karze grzywny.

Pomocnicze

prd art. 78 § ust. 4

Prawo o ruchu drogowym

Nakłada na właściciela lub użytkownika pojazdu obowiązek wskazania na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie.

prd art. 129b § ust. 3 pkt 7

Prawo o ruchu drogowym

Upoważnia Straż Miejską do żądania od właściciela lub posiadacza pojazdu wskazania, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie.

kpw art. 118 § § 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Podstawa do obciążenia obwinionego kosztami postępowania.

kpk art. 616 § § 2

Kodeks postępowania karnego

W zw. z art. 119 kpw, podstawa do obciążenia obwinionego kosztami postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obwiniona nie wskazała kierującego pojazdem na żądanie Straży Miejskiej. Nie zachodzą przesłanki wyłączające odpowiedzialność właściciela (pojazd nie został użyty wbrew woli i wiedzy).

Godne uwagi sformułowania

nie wskazała na żądanie uprawnionego organu, komu powierzyła pojazd nie była w stanie wskazać osoby, która kierowała w dniu 24 czerwca 2014 r. we W. na ul. (...) jej samochodem nie zachodziła sytuacja, w której samochód został użyty wbrew jej woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mogła zapobiec

Skład orzekający

Krzysztof Korzeniewski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 96 § 3 kw w kontekście obowiązku właściciela pojazdu do wskazania kierowcy oraz przesłanek wyłączających odpowiedzialność, w świetle orzecznictwa TK."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego typu wykroczenia drogowego; orzeczenie TK stanowi kluczową podstawę interpretacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie przepisów dotyczących odpowiedzialności właściciela pojazdu za wykroczenia drogowe i stanowi przykład interpretacji przepisów w świetle orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego.

Nie wiesz, kto prowadził Twój samochód? Grozi Ci grzywna!

0
Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygnatura akt VI W 5441/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 lutego 2015r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Krzysztof Korzeniewski Protokolant: Aleksandra Duczemińska po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2015 r. sprawy przeciwko G. K. córce (...) z domu F. urodzonej (...) w miejscowości K. obwinionej o to, że W dniu 24.07.2014r. o godzinie 13:20 we W. na ul. (...) w siedzibie straży miejskiej W. , będąc właścicielem samochodu marki V. o nr rej. (...) , nie wskazała na żądanie uprawnionego organu, komu powierzyła pojazd, którego kierujący w dniu 24.06.2014r. O godz. 12:47:17 we W. na ul. (...) przekroczył dozwoloną prędkość o 23 km/h. tj. o czyn z art. 96 § 3 kw ****************** I. uznaje obwinioną G. K. za winną czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 96 § 3 kw i za to na podstawie art. 96 § 3 kw wymierza jej karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) złotych; II. na podstawie art. 118 § 1 kpw i art. 616 § 2 kpk w zw. z art. 119 kpw obciąża obwinioną kosztami postępowania w wysokości 100 zł oraz wymierza jej opłatę w kwocie 30 zł. UZASADNIENIE W dniu 24 czerwca 2014 r. o godz. 12:47 we W. przy ul. (...) przy użyciu urządzenia kontrolno pomiarowego został sfotografowany samochód marki V. nr rej. (...) poruszający się z prędkością 73 km/h w miejscu gdzie obowiązywało ograniczenie tej prędkości do 50 km/h. Samochód ten stanowił własność G. K. . Jednak to nie ona prowadziła w tym czasie przedmiotowy samochód. dowód: zdjęcie k. 5; wyjaśnienia G. K. k. 20-21; Straż Miejska W. w dniu 4 lipca 2014 r. wystosowała wezwanie do G. K. . Została ona zobowiązana do stawienia się w siedzibie Straży Miejskiej W. przy ul. (...) w terminie 7 dni w charakterze świadka w celu wskazania osoby, która kierowała w dniu 24 czerwca 2014 r. we W. na ul. (...) samochodem marki V. nr rej. (...) poruszającym się z prędkością 73 km/h. dowód: wezwanie k. 6; G. K. wezwanie Straży Miejskiej W. odebrała w dniu 18 lipca 2014 r. W dniu 24 lipca 2014 r. stawiła się w siedzibie Straży Miejskiej W. przy ul. (...) . Tam rozpytywana przez strażnika miejskiego T. S. nie była w stanie wskazać osoby, która kierowała w dniu 24 czerwca 2014 r. we W. na ul. (...) jej samochodem poruszającym się z prędkością 73 km/h. Samochodem tym mogło posługiwać się w tym czasie 7 osób za jej aprobatą. Zarazem w tym czasie samochód ten nie był prowadzony przez nieznaną jej osobę wbrew jej woli i wiedzy. dowód: potwierdzenie odbioru pisma k. 6; wyjaśnienia G. K. k. 20-21; zeznania T. S. k. 21; G. K. utrzymuje się z dochodu w kwocie 4500 zł miesięcznie. dowód: wyjaśnienia G. K. k. 20-21; G. K. nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Wyjaśniła zgodnie z ustaleniami. vide: wyjaśnienia G. K. k. 20-21; Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na zdjęciu z opisem, wezwaniu, pokwitowaniu, wyjaśnieniach G. K. oraz zeznaniach T. S. . Dowody te w sposób zbieżny wskazują, iż w dniu 24 czerwca 2014 r. o godz. 12:47 we W. przy ul. (...) przy użyciu urządzenia kontrolno pomiarowego został sfotografowany samochód marki V. nr rej. (...) poruszający się z prędkością 73 km/h w miejscu gdzie obowiązywało ograniczenie tej prędkości do 50 km/h. Samochód ten pozostawał w użytkowaniu G. K. , która wezwana do wskazania kierującego nie zastosowała się do tej powinności. Zarazem nie była ona kierowcą tego samochodu w tym czasie i miejscu jak i samochód ten nie był wykorzystywany wbrew jej woli i wiedzy. Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) w art. 78 ust. 4 nakłada na właściciela bądź użytkownika pojazdu obowiązek wskazania na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. W myśl art. 129b ust. 3 pkt 7 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym S. Miejscy są upoważnieni do żądania od właściciela lub posiadacza pojazdu wskazania, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Tym samym przysługuje im uprawnienie do składania wniosków o ukaranie w tych sprawach. W tym zakresie finalnie wypowiedział się Sąd Najwyższy w uchwale 7 sędziów z dnia 30 września 2014 r., sygn. I KZP 16/14 (Biul.SN 2014/9/13). Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 marca 2014 r. w sprawie o sygn. P 27/13 (Dz. U. z 24 marca 2014 r. poz. 375) wezwany do wskazania kierującego pojazdem ma pięć możliwości: 1) wskazać siebie, jeżeli faktycznie prowadził pojazd;2) przedstawić dowód, że nie jest ani właścicielem, ani posiadaczem pojazdu; 3) wskazać kto kierował lub używał pojazd;4) nie wskazać, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania; 5) przedstawić dowód, że pojazd był użyty wbrew jego woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mógł zapobiec. W czwartym wypadku, gdy właściciel lub posiadacz pojazdu nie wskaże, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania, naraża się na odpowiedzialność za wykroczenie określone w art. 96 § 3 kw. Jak wskazał Trybunał Konstytucyjny w omawianym orzeczeniu, zgodnie z art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym właściciel lub posiadacz pojazdu nie mają obowiązku wskazania, komu powierzyli pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, jeżeli pojazd został użyty wbrew ich woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mogli zapobiec. W sytuacji użycia pojazdu wbrew woli i wiedzy właściciela lub posiadacza pojazdu przez nieznaną osobę, czemu nie mogli zapobiec, nie dochodzi w ogóle do spełnienia znamion wykroczenia określonego w art. 96 § 3 kw. Właściciel lub posiadacz pojazdu, nie wskazując, komu powierzyli pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, jeżeli pojazd został użyty wbrew ich woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mogli zapobiec, nie zachowują się, jak wymaga tego art. 96 § 3 kw „wbrew obowiązkowi”. W ocenie Trybunału Konstytucyjnego odpowiedzialność za wykroczenie określone w art. 96 § 3 kw zostanie wyłączona także w sytuacji, gdy właściciel lub posiadacz pojazdu uchylą się od obowiązku wskazania, komu powierzyli pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie w ramach prawa do obrony na podstawie art. 74 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm.) w związku z art. 20 § 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2013 r. poz. 395, z późn. zm.). Właściciel lub posiadacz pojazdu nie mają zatem obowiązku wskazania, komu powierzyli pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, jeżeli sami tym pojazdem kierowali lub go używali i dopuścili się np. wykroczenia przekroczenia prędkości zarejestrowanego za pomocą urządzenia rejestrującego. Należy tu także dodać, iż Trybunał Konstytucyjny dokonując wykładni art. 96 § 3 kw, dostrzegł możliwość, iż osoba którą zobowiązano do przedmiotowego wskazania nie dysponuje w tym zakresie wiedzą. Taka sytuacja ma chociażby miejsca, jak wskazał Trybunał Konstytucyjny, gdy samochód został zarejestrowany przez fotoradar od tyłu. Sytuacja ta jednak, w ocenie Trybunału Konstytucyjnego, nie wyłącza odpowiedzialności z art. 96 § 3 kw. Jako, iż nie dostrzeżono zaistnienia żadnej z wymienionych przez Trybunał Konstytucyjny przesłanek wyłączających odpowiedzialność G. K. z art. 96 § 3 kw uznano ją winną przypisanego jej czynu. Wymierzając karę Sąd uwzględnił jej społeczne oddziaływanie oraz aspekt wychowawczy w odniesieniu od obwinionej oraz jej sytuację majątkową. Okoliczności obciążających nie dostrzeżono. Natomiast jako okoliczność łagodzącą przyjęto prowadzenie przez G. K. nienagannego trybu życia. O kosztach orzeczono nie widząc podstaw do zwolnienia obwinionej od tych należności.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI