VI W 4825/15

Sąd Rejonowy dla Wrocławia – ŚródmieściaWrocław2016-01-13
SAOSKarnewykroczeniaNiskarejonowy
wykroczenieznak drogowyruch drogowygrzywnakodeks wykroczeń

Sąd Rejonowy skazał kierowcę za nieustąpienie pierwszeństwa znakowi drogowemu, wymierzając mu grzywnę.

Obwiniony A. Z. został uznany winnym popełnienia wykroczenia polegającego na nieustąpieniu pierwszeństwa znakowi drogowemu "C-2" nakazującemu jazdę w prawo. Kierował pojazdem, ignorując znak i kontynuując jazdę prosto. Sąd wymierzył mu karę grzywny w wysokości 250 złotych i zwolnił z kosztów postępowania.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia rozpoznał sprawę przeciwko A. Z., który został obwiniony o wykroczenie z art. 92 § 1 kw. W dniu 16 lipca 2015 roku, kierując pojazdem marki N. na ulicy we Wrocławiu, obwiniony nie zastosował się do znaku drogowego "C-2" nakazującego jazdę w prawo, lecz przejechał prosto. Sąd uznał A. Z. za winnego popełnienia tego czynu i na podstawie art. 92 § 1 kw wymierzył mu karę grzywny w wysokości 250 złotych. Dodatkowo, na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw, obwiniony został zwolniony z ponoszenia kosztów postępowania, które zaliczono na rachunek Skarbu Państwa. W uzasadnieniu sąd wskazał, że obwiniony potwierdził okoliczności zdarzenia, a dowody, w tym wyjaśnienia obwinionego i notatka urzędowa, nie zawierały sprzeczności. Sąd uznał karę grzywny za adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, mającą cele wychowawcze i zapobiegawcze. Sąd odnotował również, że obwiniony uiścił już kwotę 180 złotych na poczet grzywny, co zostanie zaliczone na jej poczet, a pozostałą kwotę 70 złotych będzie musiał dopłacić.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd uznał obwinionego za winnego popełnienia wykroczenia z art. 92 § 1 kw.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na wyjaśnieniach obwinionego oraz notatce urzędowej policji, które zgodnie potwierdziły fakt zignorowania znaku drogowego "C-2" i kontynuowania jazdy prosto. Brak było podstaw do kwestionowania tych dowodów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uznanie winnym i wymierzenie grzywny

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
A. Z.osoba_fizycznaobwiniony

Przepisy (5)

Główne

kw art. 92 § § 1

Kodeks wykroczeń

Pomocnicze

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.w. art. 119

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

k.p.w. art. 118 § § 2

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

k.p.k. art. 616 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

nie zastosował się do znaku C-2 "nakaz jazdy w prawo" kara ta nie jest nadmiernie surowa, a jednocześnie w pełni adekwatna do stopnia winy oraz społecznej szkodliwości przedmiotowego czynu

Skład orzekający

Paweł Chodkowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "potwierdzenie interpretacji art. 92 § 1 kw w kontekście znaku C-2."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego znaku drogowego i indywidualnej sytuacji kierowcy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to rutynowa sprawa wykroczeniowa dotycząca nieprzestrzegania przepisów ruchu drogowego, bez szczególnych elementów zaskoczenia czy szerszego znaczenia prawnego.

Dane finansowe

grzywna: 250 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygnatura akt VI W 4825/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 stycznia 2016 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Paweł Chodkowski Protokolant: Katarzyna Kraska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 roku sprawy przeciwko A. Z. synowi A. i B. z domu K. urodzonego (...) we W. obwinionego o to, że w dniu 16.07.2015r. ok. godz. 21:45 we W. na ul. (...) kierując pojazdem marki N. (...) o nr rej. (...) nie zastosował się do znaku C-2 "nakaz jazdy w prawo" w ul. (...) i przejechał przez skrzyżowanie prosto kontynuując jazdę ul. (...) tj. o czyn z art. 92 § 1 kw ****************** I. uznaje obwinionego A. Z. za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 92 § 1 kw i za to na podstawie art. 92 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) złotych ; II. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Sąd ustalił, co następuje: W dniu 16 lipca 2015 roku A. Z. kierował samochodem marki N. (...) nr rej. (...) . Jechał ulicą (...) we W. , w kierunku ulicy (...) . Na skrzyżowaniu z ulicą (...) nie zastosował się do obowiązującego oznakowania i pomimo usytuowanego tam znaku drogowego „C-2”, nakazującego mu jazdę w prawo za znakiem, kontynuował jazdę prosto ulicą (...) . Obserwujący zachowanie obwinionego funkcjonariusz policji W. S. zatrzymał pojazd A. Z. do kontroli. Ten odmówił przyjęcia mandatu karnego. Dowód : wyjaśnienia A. Z. k.28-29; notatka urzędowa wraz z załącznikiem k.5,7. A. Z. w złożonych w toku postępowania jurysdykcyjnego w złożonych wyjaśnieniach potwierdził okoliczności zdarzenia drogowego wskazując na fakty zgodne z ustalonym stanem faktycznym. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego, brak bowiem okoliczności, które mogłyby negatywnie wpłynąć na ocenę tego dowodu. A. Z. szczegółowo opisał sposób poruszania się samochodem na ulicy (...) potwierdzając fakt kontynuowania jazdy na wprost, pomimo oznakowania nakazującego mu wykonanie skrętu w prawo (za znakiem). Okoliczność ta stanowiła bezpośrednią przyczynę zatrzymania jego samochodu do kontroli drogowej przez funkcjonariuszy Wydziału Ruchu Drogowego, co znalazło swoje odzwierciedlenie w treści sporządzonej przez nich notatki urzędowej. Powołane dowody nie zawierają zatem żadnej sprzeczności i tworzą jednolitą całość uzasadniającą przypisanie A. Z. popełnienia wykroczenia z art. 92§1 kw. Nagminność tego rodzaju wykroczeń na obszarze miasta, miejsce i czas jego popełnienia, to okoliczności które Sąd miał na względzie wymierzając A. Z. karę grzywny. Kara ta nie jest nadmiernie surowa, a jednocześnie w pełni adekwatna do stopnia winy oraz społecznej szkodliwości przedmiotowego czynu, uwzględnia jego sytuację materialną i pozwoli na osiągnięcie celu kary w zakresie wychowawczego oddziaływania na obwinionego. Uzmysłowi również obwinionemu karygodność jego zachowania. Uwzględniono ponadto społeczne oddziaływanie oraz cele zapobiegawcze orzeczonej kary, które mają stanowić adekwatną względem popełnionego czynu represję wobec sprawcy oraz piętnować w oczach społeczeństwa zachowanie, którego obwiniony się dopuścił. Sąd wyraża jednocześnie przekonanie, iż orzeczona kara spełni swoje zadania w zakresie prewencji szczególnej i pomoże zrozumieć A. Z. niewłaściwość jego zachowania. Wobec faktu, że obwiniony uiścił już, pomimo nieprawomocności orzeczenia zapadłego w dniu 23 października 2015 roku, kwotę z niego wynikającą (180 złotych), zostanie ona zaliczona mu na poczet wymierzonej grzywny (250 złotych). Obwiniony zostanie zatem wezwany do zapłacenia 70 złotych. Orzeczenie o kosztach postępowania oparto o przepis art. 118§ 2 k.p.w. i przepis art. 616§2 k.p.k. w zw. z art. 119 k.p.w.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI