VI W 434/12

Sygnatura akt VI W 434/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21-01-2013 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Krzysztof Korzeniewski Protokolant: Aleksandra Duczemińska po rozpoznaniu w dniu 21-01-2013 r. sprawy przeciwko A. T. syna L. i B. z domu L. urodzonego (...) w W. obwinionego o to, że w dniu 28.03.2011r. około godz. 13:15 we W. kierując samochodem osobowym m-ki O. (...) nr rej. (...) , jechał jezdnią pl. (...) od strony ul. (...) i wykonując manewr skrętu w lewo w kierunku ul. (...) , podczas wyprzedzania w miejscu niedozwolonym, nie zachował szczególnej ostrożności oraz bezpiecznego odstępu, w wyniku czego uderzył w wyprzedzany samochód ciężarowy m-ki R. (...) o nr rej. (...) , który jechał z tego samego kierunku, czynem swoim spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. tj. o czyn z art. 86 § 1 kw w związku z art. 3 ust. 1 prd i art. 24 ust. 2 prd i art. 7 pkt 3 prd ****************** I. uznaje obwinionego A. T. za winnego tego, że w dniu 28 marca 2011 r. około godz. 13:00 we W. kierując samochodem osobowym marki O. (...) nr rej. (...) , jechał jezdnią pl. (...) od strony ul. (...) i wykonując manewr skrętu w lewo w kierunku ul. (...) , nie zachował szczególnej ostrożności, wyprzedzając samochód ciężarowy marki R. (...) o nr rej. (...) , uniemożliwiając jazdę kierującemu tym samochodem dowolnym pasem ruchu i uderzając w niego tj. wykroczenia z art. 86 § 1 kw i za to na podstawie art. 86 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 500 zł (pięćset złotych); II. na podstawie art. 118 § 1 kpw i art. 616 § 2 kpk w zw. z art. 119 kpw obciąża obwinionego kosztami postępowania w wysokości 820,72 zł oraz wymierza mu opłatę w kwocie 50 zł. Sygn. akt VI W 434/12 UZASADNIENIE W dniu 28 marca 2011 r. około godz. 13.15 A. T. kierował samochodem marki O. (...) nr rej. (...) jadąc jezdnią Pl. (...) od strony ul. (...) w kierunku ul. (...) we W. . W tym samym kierunku jechał również samochód marki R. (...) nr rej. (...) kierowany przez K. G. . Jeszcze przed skrętem w lewo, na ul. (...) samochód marki O. (...) stał na lewym pasie ruchu za samochodem marki R. (...) , oczekując na zapalenie się zielonego światła na sygnalizatorze. Gdy zaświeciło się zielone światło samochód marki R. (...) ruszył skręcając w lewo, wjeżdżając na prawy pas tzw. łącznika na Placu (...) , łączącego ul. (...) . W trakcie skrętu w lewo samochód marki R. (...) został wyprzedzony z prawej strony przez samochód marki O. (...) . W tym czasie samochód marki R. (...) poruszał się typowym, prawidłowym ruchem pojazdów skręcających w lewo i zajmujących po skręcie prawy zewnętrzny pas ruchu. Natomiast samochód marki O. (...) w trakcie manewru wyprzedzania poruszał się nietypowym torem ruchu. Wyprzedzanie miało miejsce gdy samochód marki R. (...) zajmował już prawy zewnętrzny pas ruchu. W rezultacie podjętego w ten sposób manewru przez kierującego samochodem marki O. (...) , kierujący samochodem marki R. (...) nie miał możliwości bezpiecznego kontynuowania jazdy obranym przez siebie pasem ruchu, co skutkowało kolizją obu pojazdów. W trakcie pierwszego kontaktu obu tych pojazdów ich osie podłużne przecięły się pod kątem zbliżonym do 10 stopni. Samochód marki R. (...) przednią częścią prawego boku zetknął się z przednim lewym błotnikiem samochodu marki O. (...) . W wyniku tego kontaktu w samochodzie marki R. (...) doszło do uszkodzeń w postaci otarcia przedniego zderzaka po prawej stronie oraz przedniego prawego błotnika i prawego lusterka. Natomiast w samochodzie marki O. (...) został uszkodzony przedni lewy błotnik, lewe drzwi, szyba przednich lewych drzwi, tylny lewy błotnik, lewy słupek, tylne lewe nadszybie, kołpak tylnego lewego koła. dowód: notatka urzędowa k. 3; szkic k. 9; akta szkody samochodu marki R. (...) k. 31; wyjaśnienia A. T. k. 43; zeznania A. M. k. 44; zdjęcie k. 48, 63; zeznania K. G. k. 72-73; opinia biegłego J. W. k. 76-93; A. T. był karany za czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk oraz art. 11 § 2 kk . Nie był natomiast karany za wykroczenia przeciw porządkowi i bezpieczeństwu w komunikacji. Utrzymuje się z wynagrodzenia w kwocie 1000 zł. dowód: karta karna k. 12; dane osobopoznawcze k. 2; A. T. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W dniu 28 maja 2012 r. wyjaśnił, iż kierując samochodem marki O. (...) skręcił z ul. (...) na Pl. (...) z zamiarem jazdy ul. (...) . Na Pl. (...) zajął prawy pas ruchu. Natomiast samochód marki R. (...) jechał pasem po jego lewej stronie przeznaczonym do jazdy w kierunku ul. (...) . Przez jakiś czas oba pojazdy jechały równolegle, po czym samochód marki R. (...) zjechał na prawy pas w wyniku czego doszło do kolizji. Następnie dodał, iż samochód marki R. (...) wyjeżdżając z zakrętu wjechał na prawy pas. Zarazem do akt dołączył szkic, który potwierdza drugą wersję jak i dokonał takiego zaznaczenia na zdjęciu skrzyżowania. vide: wyjaśnienia A. T. k. 43 szkic k. 9; zdjęcie k. 48, 63; Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na notatce urzędowej, szkicu, aktach szkody samochodu marki R. (...) , wyjaśnieniach A. T. w części, zeznaniach A. M. , zdjęciu, zeznaniach K. G. i opinii biegłego J. W. . Wyjaśnienia A. T. w drugiej ich części, zeznania A. M. oraz K. G. jak i szkic A. T. wraz z jego zapiskami naniesionymi na zdjęciu wobec wzajemnej spójności tworzą jednolity obraz zdarzenia. Okoliczność ta zastała niezbicie wykazana przez biegłego J. W. w jego przydatnej opinii. Przez to dowody te zostały uwzględnione. Nadto Sąd uwzględnił notatkę urzędowa w przedmiocie określenia czasu i miejsca zdarzenia oraz dokumentację szkodową w przedmiocie uszkodzeń pojazdów nie znajdując podstaw do zajęcia odmiennego stanowiska. Jako sprzecznym z tym materiałem odrzucono pierwsze wyjaśnienia A. T. z dnia 28 maja 2012 r. Sąd pominął zeznania B. L. i B. G. , którzy nie przypominali sobie zdarzenia. Sąd zważył. Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) kierujący pojazdem w rejonie skrzyżowania obowiązany jest do zachowania szczególnej ostrożności. Szczególna ostrożność jest większa od ostrożności zwykłej. Polega ona na zwiększeniu uwagi oraz dostosowaniu zachowania uczestnika ruchu do warunków i sytuacji zmieniających się na drodze, w stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie. Chodzi o to, że w wypadkach gdy przepisy wymagają zachowania szczególnej ostrożności, uczestnik ruchu lub inna osoba znajdująca się na drodze powinna zwiększyć uwagę i tak postępować, by móc odpowiednio szybko zareagować na zmieniające się warunki i sytuację na drodze. Właściwa realizacja zasady szczególnej ostrożności polega zatem na pełnej koncentracji uwagi oraz uaktywnieniu zdolności przewidywania, a w przypadku braku intuicji - dołożeniu wszelkich starań do pobudzenia wyobraźni (por. Prawo o ruchu drogowym. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC 2005, s. 67; B.Kotowski: Ustawa Prawo o ruchu drogowym. Komentarz praktyczny, Dom Wydawniczy ABC 2002, s.164-165). A. T. wyprzedzając w obrębie skrzyżowania inny samochód, z jego prawej strony, jadąc nietypowo powinien zdawać sobie sprawę, iż taki sposób prowadzenia samochodu doprowadzić może do kolizji z wyprzedzanym samochodem jadącym prawidłowo prawym skrajnym pasem ruchu. Nie podejmując należytego wysiłku intelektualnego, w zakresie przewidywania konsekwencji takiego sposobu jazdy, uniemożliwił kierującemu tym pojazdem bezpieczne kontynuowanie jazdy zajmowanym prawidłowo pasem ruchu czym dopuścił się sprowadzenia zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym skutkującego kolizją pojazdów. Tym samym dopuścił się on popełnienia czynu z art. 86 § 1 kw. Wymierzając karę Sąd miał na uwadze jej społeczne oddziaływanie oraz aspekt wychowawczy względem obwinionego a także jego sytuację. Okoliczności łagodzących nie dostrzeżono. Jako okoliczność obciążającą przyjęto wcześniejszą karalność obwinionego. O kosztach orzeczono, uwzględniając rezultat postępowania jak i wysokość wyłożonych wydatków, nie znajdując podstaw do zwolnienia obwinionego od tych należności na rzecz Skarbu Państwa.