VI W 407/21

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 kwietnia 2022 roku Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu Wydział VI Karny w składzie : Przewodniczący Sędzia Tamara Grzelak Protokolant Katarzyna Pawłowska w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Poznań-Wilda w Poznaniu------------ po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8.04.2022r. sprawy D. P. (1) , syna K. i J. z domu M. , ur. (...) w P. oskarżonego o to, że w dniu 18 czerwca 2021r. w P. w ruchu lądowym prowadził pojazd mechaniczny marki C. (...) o nr. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości: badanie urządzeniem A. 6020 plus: pomiar I o godz.15.35 z wynikiem 0,56 mg/l, pomiar II o godz. 15.50 z wynikiem 0,65 mg/l, pomiar III o godz.15.51 z wynikiem 0,69 mg/l, badanie urządzeniem Alkometr A 2.0: pomiar I o godz. 17:12 z wynikiem 0,49 mg/l, pomiar II o godz. 17:14 z wynikiem 0,48 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu oraz nie stosując do decyzji właściwego organu tj. Prezydenta Miasta P. nr (...) . (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kat. B+E, B z dnia 8 czerwca 2021 roku oraz wbrew orzeczonemu prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda sygn. akt VI W 407/21 z dnia 1 kwietnia 2021 roku zakazowi prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 6 miesięcy od dnia 6 maja 2021roku do 6 listopada 2021roku, tj. o przestępstwo z art. 178a § 4 kk w zw. z art.180a kk w zw. 11 § 2 kk 1. oskarżonego uznaje za winnego tego, że w dniu 18 czerwca 2021r. w P. w ruchu lądowym prowadził pojazd mechaniczny marki C. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości: badanie urządzeniem A. 6020 plus: pomiar I o godz.15.35 z wynikiem 0,56 mg/l, pomiar II o godz. 15.50 z wynikiem 0,65 mg/l, pomiar III o godz.15.51 z wynikiem 0,69 mg/l, badanie urządzeniem Alkometr A 2.0: pomiar I o godz. 17:12 z wynikiem 0,49 mg/l, pomiar II o godz. 17:14 z wynikiem 0,48 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, nie stosując do decyzji Prezydenta Miasta P. nr (...) (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kat. B+E, B z dnia 8 czerwca 2021 roku - to jest przestępstwa z art. 178a § 1 kk i art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na podstawie art. 178a § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę grzywny w wysokości 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda stawka 2. na podstawie art. 42 § 2 kk w zw. z art. 43 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat 3. na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 5.000 (pięciu tysięcy) złotych 4. na podstawie art. 627 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w wysokości 475,28 zł, a na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych [tekst jednolity Dz.U. 1983r. Nr 49 poz.233 z zm.] wymierza mu opłatę w kwocie 300 złotych. /-/ sędzia Tamara Grzelak UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt VI K 44/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. Wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy orzeczenia co do kary i na podstawie art. 424 § 3 kpk uzasadnienie zostało ograniczone do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) D. P. (1) -------------------------------------------------------------------------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty -------------------------------------------------------------------------------- Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) ------------------------------------------------------------------------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ---------------------------------------------------------------------------- 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------------------------------------------------ 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -------------------------------------------------------------------------- 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ----------------------------------------------------------- ☒ 1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem 1. D. P. (2) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.4. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ----------------------------------------------------------- ☐ 1.5. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ----------------------------------------------------------- ☐ 1.6. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ----------------------------------------------------------- 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. P. (2) 1. 1, 2 i 3 Wyrok w niniejszej sprawie zapadł w trybie art. 387 kpk , wskutek uwzględnienia przez Sąd wniosku oskarżonego, złożonego na rozprawie w porozumieniu z obrońcą. Oskarżony został przy tym pouczony o treści art. 447 § 5 k.p.k. , podał, że rozumie pouczenie. Prokurator prawidłowo zawiadomiony o rozprawie, nie stawił się. Sąd uwzględnił wniosek o wymierzenie kary grzywny, albowiem spełnia ona przesłanki ustawowe z art. 53 kk , art. 115 § 2 kk , zarówno w zakresie prewencji indywidualnej (tj. wychowawcze i zapobiegawcze), jak i prewencji generalnej, rozumianej jako kształtowanie prawnej świadomości społeczeństwa. Sąd wymierzył D. P. (2) karę grzywny w liczbie 150 stawek dziennych po 20 złotych każda stawka. Liczba stawek jest adekwatna do czynu, a wysokość stawki dziennej uwzględnia sytuację majątkową oskarżonego. Mężczyzna na rozprawie zadeklarował również pożyczenie pieniędzy od rodziny, by uiścić należności. Wskazał, że grzywna spłacona będzie wyłącznie jego kosztem, a nie kosztem dzieci, pozostających na jego utrzymaniu. Sąd uznał, iż cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości, bowiem oskarżony wyraził żal i skruchę, a także przyznał się do stawianego zarzutu. Uwzględniając wniosek oskarżonego o skazanie Sąd baczył i na to, że zaproponowanej przez oskarżonego karze nie sprzeciwił się prokurator, który prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy nie stawił się. W tym względzie wskazać należy, iż pozycja prokuratora co do wyrażenia sprzeciwu wobec wniosku oskarżonego z art. 387 § 1 kpk niczym nie różni się od pozycji pokrzywdzonego, którego bierna postawa (niestawiennictwo) w przypadku zgłoszenia przez oskarżonego takiego wniosku, przy jednoczesnym należytym powiadomiony go o terminie oraz pouczaniu o możliwości zgłoszenia przez oskarżonego takiego wniosku, nie stanowią dla Sądu jakiejkolwiek przeszkody dla jego uwzględniania przy stwierdzeniu przesłanek warunkujących taki wniosek, a także stwierdzenia okoliczności wskazanych w art. 387 § 2 kpk . Jako okoliczności łagodzące Sąd uznał brak uprzedniej karalności oskarżonego w chwili popełnienia przypisanego mu czynu, a także wyrażany zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i na rozprawie żal i skruchę. Oskarżony wprost wskazał, że jego działanie było nierozważne, bo chciał jak najszybciej pomóc 80-letniej matce (która nagle dostała wysoką temperaturę). Przy ocenie tej okoliczności nie może umknąć, iż zdarzenie miało miejsce w czasie pandemii C. -19, gdy nakazywano wzmożoną troskę wobec seniorów i szybka reakcję na jakiekolwiek objawy zaburzenia zdrowia. Natomiast do okoliczności obciążających zaliczyć należy wysoki stan nietrzeźwości D. P. (1) – tj. dwukrotnie przewyższający przyjęty przez ustawodawcę próg warunkujący zaistnienie stanu nietrzeźwości, w znacznym stopniu wpływający na stan psychofizyczny oskarżonego w chwili ujęcia przez świadków zdarzenia. Podkreślić należy, iż kara wymierzona przez Sąd ma w pierwszej kolejności być stosowana z uwzględnieniem zasady humanitaryzmu i wdrożyć sprawcę do przestrzegania porządku prawnego. Zasada ta oznacza przede wszystkim konieczność minimalizowania dolegliwości i cierpień przy stosowaniu prawa karnego i wykorzystywania jego sankcji tylko w granicach niezbędnej potrzeby (Wąsek [w:] Górniok i in., t. 1, s. 52). Sąd uznał, iż właśnie kara grzywny w proponowanym przez oskarżonego wymiarze będzie adekwatna do czynu i osoby sprawcy i dlatego uwzględnił wniosek o skazanie. Odnosząc się w tym miejscu do stanowiska prokuratora wyrażonego w sprzeciwie od wyroku nakazowego wyraźnie wskazać trzeba, iż kara w wymiarze roku pozbawienia wolności byłaby nieodpowiednia wobec sprawcy i nieadekwatna do czynu, nadto wprost stanowiłaby represjonowanie sprawcy i niehumanitarny odwet społeczny na oskarżonym. Istotne jest tez w tym miejscu, iż kwalifikacja prawna wskazana przez prokuratora w akcie oskarżenia nie znalazła potwierdzenia w stanie faktycznym. Na podstawie art. 42 § 2 kk w zw. z art. 43 § 1 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, uwzględniając wniosek w tym zakresie. Sąd przyjął, iż taki okres jest odpowiedni wobec sprawcy i wdroży go do przestrzegania porządku prawnego, wywoła krytycyzm wobec własnego zachowania. Zachodzi konieczność wyeliminowania D. P. (1) z ruchu drogowego i wykluczenia z prowadzenia pojazdów na 4 lata. Sąd miał również na względzie prewencję generalną. Przestępstwa drogowe, popełnione przez kierowców w stanie nietrzeźwości, są w Polsce powszechne i trzeba je z całą stanowczością zwalczać, albowiem zagrażają życiu i zdrowiu wszystkich uczestników ruchu. Dlatego też dla społecznego poczucia sprawiedliwości ważne jest, by każdy mógł się przekonać, iż państwo poprzez swoje organy natychmiast reaguje na przekroczenie norm i stosuje prawo, które przyczyni się do poprawienia sytuacji samego sprawcy wypadku, a także wyeliminuje kierowcę naruszającego przepisy z ruchu drogowego. W pkt 3 wyroku Sąd orzekł od oskarżonego, stosownie do treści art. 43a §2 kk i wniosku oskarżonego świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 kk na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5000 złotych. Orzeczenie tego świadczenia jest bowiem obligatoryjne w przypadku sprawców przestępstwa m.in. z art. 178a §1 kk . Sąd uznał, że wnioskowana kwota 5.000 zł jest w tym zakresie wystarczająca z uwagi na sytuację rodzinną i finansową oskarżonego oraz spełni ustawowe cele tego świadczenia. 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ---------------------------------------------------------- 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ------------------------------------------------------------------------------- 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4. Na podstawie art. 627 k.p.k. oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 października 1973 r. o opłatach w sprawach karnych, Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sadowe w kwocie 475,28 zł oraz opłatę w wysokości 300 zł. Oskarżony wniósł bowiem m.in. o obciążenie go wskazanymi kosztami postępowania, a mając na względzie jego sytuację osobistą, a przede wszystkim jego wiek i możliwości zarobkowe Sąd nie znalazł podstaw, by wniosku oskarżonego nie uwzględnić i nie obciążać go wskazanymi wydatkami oraz opłatą. Dolegliwość ekonomiczna jest bowiem naturalną konsekwencją popełnienia przestępstwa. 1.1Podpis /-/ sędzia Tamara Grzelak