VI W 389/14

Sąd Rejonowy w ŚwidnicyŚwidnica2014-11-05
SAOSinnewykroczeniaŚredniarejonowy
ZUSkontrolawykroczenieprzedsiębiorcapostępowanie karnedoręczenieustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

Sąd uniewinnił obwinionego przedsiębiorcę od zarzutu utrudniania kontroli ZUS, uznając, że korespondencję odbierał po terminach wskazanych w pismach.

Sąd Rejonowy w Świdnicy rozpatrywał sprawę przedsiębiorcy A.W., któremu zarzucono wykroczenie z art. 98 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, polegające na nieudostępnieniu dokumentacji i utrudnianiu kontroli ZUS. Mimo doręczenia zawiadomień i wezwań, obwiniony nie skontaktował się z inspektorem ani nie stawił się na wezwanie. Sąd uniewinnił obwinionego, stwierdzając, że korespondencję odbierał po terminach wskazanych w pismach, co uniemożliwiło mu dostosowanie się do zaleceń ZUS.

Sąd Rejonowy w Świdnicy rozpoznał sprawę przeciwko A.W., prowadzącemu działalność gospodarczą, oskarżonemu o wykroczenie z art. 98 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Zarzucono mu, że jako płatnik składek nie dopełnił obowiązku przedstawienia dokumentacji do kontroli, nie skontaktował się z inspektorem ZUS po otrzymaniu zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, a także nie stawił się na wezwanie do złożenia wyjaśnień. Sąd, analizując zebrany materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia obwinionego, zeznania inspektora ZUS oraz dokumenty dotyczące korespondencji, ustalił, że wszystkie pisma zostały obwinionemu doręczone, jednakże odbierał je po terminach wskazanych w pismach. Sąd uznał, że obwiniony nie mógł z przyczyn od niego niezależnych dostosować się do zaleceń ZUS, ponieważ korespondencję odbierał od operatora pocztowego po terminie wyznaczonych czynności, a operator pocztowy przechowuje przesyłki przez 14 dni. Sąd wskazał, że inspektor ZUS powinien wyznaczać terminy kontroli z odpowiednim wyprzedzeniem, uwzględniając możliwość awizowania przesyłek. Ponadto, sąd uznał, że samo niepodjęcie kontaktu telefonicznego nie wypełnia znamion wykroczenia, a także niedopuszczalne jest stawianie zarzutu niezgłoszenia się na wezwanie do organu prowadzącego postępowanie w sprawie o wykroczenie w celu przesłuchania. W konsekwencji, Sąd Rejonowy w Świdnicy uniewinnił obwinionego A.W. od popełnienia zarzucanego mu czynu, a zryczałtowane wydatki postępowania zaliczył na rachunek Skarbu Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, samo niepodjęcie kontaktu telefonicznego nie wypełnia znamion wykroczenia, zwłaszcza gdy obwiniony nie otrzymał jeszcze pisma z terminem kontroli.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że obwiniony nie mógł z przyczyn od niego niezależnych dostosować się do zaleceń ZUS, ponieważ korespondencję odbierał po terminach wskazanych w pismach. Inspektor ZUS powinien uwzględnić czas potrzebny na doręczenie i ewentualne awizowanie przesyłek.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

A. W.

Strony

NazwaTypRola
A. W.osoba_fizycznaobwiniony

Przepisy (4)

Główne

u.s.u.s. art. 98 § 1 pkt 3

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

Przepis dotyczy wykroczenia polegającego na udaremnianiu lub utrudnianiu przeprowadzenia kontroli przez ZUS.

Pomocnicze

k.p.a. art. 39-49

Kodeks postępowania administracyjnego

Dotyczy zasad prowadzenia czynności kontrolnych.

k.p.a. art. 44 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Reguluje przechowywanie pisma przez operatora pocztowego w przypadku niemożności doręczenia.

kpw art. 118 § § 2

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Podstawa do zaliczenia zryczałtowanych wydatków postępowania na rachunek Skarbu Państwa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Korespondencja ZUS była doręczana po terminach wskazanych w pismach. Obwiniony nie mógł z przyczyn od niego niezależnych dostosować się do zaleceń ZUS z powodu opóźnionego odbioru korespondencji. Inspektor ZUS powinien uwzględnić czas potrzebny na doręczenie i awizowanie przesyłek. Niepodjęcie kontaktu telefonicznego nie wypełnia znamion wykroczenia. Niedopuszczalne jest stawianie zarzutu niezgłoszenia się na wezwanie do organu prowadzącego postępowanie w sprawie o wykroczenie w celu przesłuchania.

Odrzucone argumenty

Obwiniony nie dopełnił obowiązku przedstawienia dokumentacji zgłoszeniowej, rozliczeniowej i płatniczej. Obwiniony nie skontaktował się z inspektorem kontroli celem ustalenia terminu kontroli. Obwiniony nie stawił się na wezwanie do złożenia wyjaśnień w sprawie o wykroczenie.

Godne uwagi sformułowania

nie sposób jednak obwinionemu postawić zarzut naruszenia art. 98 ust. 1 pkt 3, ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych obwiniony nie mógł z przyczyn od niego niezależnych dostosować się do zaleceń ZUS-u inspektor kontroli ZUS powinien wskazywać termin kontroli z takim wyprzedzeniem, by uwzględnić fakt, że przesyłka może być przez operatora pocztowego awizowana na okres 14 dni już niedopuszczalne jest stawianie zarzutu polegającego na niezgłoszeniu się do organu prowadzącego postępowanie w sprawie o wykroczenie w celu przesłuchania

Skład orzekający

Justyna Gawin-Kwiatek

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obowiązku współpracy z ZUS podczas kontroli oraz zasad doręczania pism w postępowaniu wykroczeniowym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji opóźnionego doręczenia korespondencji przez operatora pocztowego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje praktyczne problemy związane z doręczaniem korespondencji urzędowej i ich wpływ na odpowiedzialność prawną przedsiębiorcy.

Przedsiębiorco, uważaj na terminy ZUS! Nawet jeśli nie dostałeś pisma na czas, możesz mieć problemy.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VI W 389/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 listopada 2014 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy VI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Justyna Gawin-Kwiatek Protokolant: Małgorzata Makara po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2014 roku sprawy A. W. syna S. i W. z domu S. urodzonego (...) we W. obwinionego o to, że: jako osoba prowadząca działalność gospodarczą w Ś. ul. (...) , płatnik składek zobowiązany do przedstawienia dokumentacji zgłoszeniowej, rozliczeniowej i płatniczej w celu przeprowadzenia czynności kontrolnych, nie dopełnił tego obowiązku. Płatnik składek pomimo skutecznie doręczonego zawiadomienia o zamiarze wszczęcia postępowania kontrolnego( na zasadach określonych w art. 39-49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku kodeks postępowania administracyjnego ) nie skontaktował się z inspektorem kontroli celem ustalenia terminu kontroli, a także pomimo skutecznie doręczonego (odebrano dnia 13.09.2013r.) wezwania do złożenia wyjaśnień w sprawie o wykroczenie z art. 98 ust 1 pkt 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych – nie stawił się, czym zdaniem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyczerpał znamiona wykroczenia wskazanego w ar 98 ust 1 pkt 3 Ustawy z dnia 13 października1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. nr 20, poz. 1585 z pózn. zm.) tj. o czyn określony w art. 98 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych I. obwinionego A. W. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku tj. wykroczenia z art. 98 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie ubezpieczeń, II. zryczałtowane wydatki postępowania zalicza na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt VI W 389/14 UZASADNIENIE W toku przeprowadzonego na rozprawie postepowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Obwiniony A. W. prowadził działalność gospodarczą w Ś. przy ul. (...) pod nazwą ART. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Ś. (dalej ZUS) na podstawie upoważnienia nr (...) do przeprowadzenia kontroli płatnika składek przez inspektorów kontroli ZUS wysłał w dniu 8 lipca 2013 r. do obwinionego zawiadomienie z dnia 17 czerwca 2013 r. o zamiarze wszczęcia kontroli. Wysłane pismo zawierało również prośbę o kontakt telefoniczny w celu ustalenia terminu kontroli. W dniu 22 lipca 2013 r. inspektor kontroli ZUS M. M. w godzinach pracy ZUS tj. do południa skontaktował się telefonicznie z obwinionym w celu ustalenia terminu kontroli. Termin kontroli nie został jednak uzgodniony, ponieważ obwiniony w chwili rozmowy telefonicznej nie otrzymał listownie żadnego zawiadomienia. Zawiadomienie zostało doręczone obwinionemu w dniu 22 lipca 2013 r., ale już po rozmowie obwinionego z M. M. . Po otrzymaniu zawiadomienia z dnia 17 czerwca 2013 roku obwiniony nie skontaktowała się telefonicznie z M. M. . Dowód: ⚫ wyjaśnienia obwinionego A. W. k. 36 odw., k. 37 ⚫ zeznania świadka M. M. k. 35 odw.- 36 odw. ⚫ upoważnienie do przeprowadzenie kontroli z dnia k. 18 ⚫ zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z dnia k. 19 ⚫ potwierdzenia odbioru zawiadomienia k. 17 ZUS wysłał do obwinionego pismo z dnia 5 sierpnia 2013 roku, wyznaczając termin kontroli na 20 sierpnia 2013 roku godz. 12.30. M. M. w tym dniu o godz. 12.30 udał się pod wskazany w aktach adres, ale nie zastał obwinionego. Osoba odbierająca domofon poinformowała go, że nie ma obwinionego i nie udzieliła żadnych wyjaśnień. A. W. pismo z dnia 5 sierpnia 2013 roku odebrał w dniu 22 sierpnia 2014 roku po wyznaczonej godzinie kontroli tj. o godz. 17.40. Dowód: ⚫ wyjaśnienia obwinionego A. W. k. 36 odw., 37 ⚫ zeznania świadka M. M. k.35 odw. - 36 odw. ⚫ pismo z ZUS z dnia 05.08.2014 r. k 16 ⚫ potwierdzenia odbioru k. 17 ZUS wysłał do obwinionego wezwanie z dnia 29.08.2013r. do stawienia się w siedzibie (...) Oddział w W. – Inspektorat ZUS w Ś. w dniu 13.09.2013r. o godz. 9.00. w celu złożenia wyjaśnień w sprawie o wykroczenie polegające na udaremnianiu i utrudnianiu przeprowadzenie kontroli. Obwiniony nie stawił się w tym dniu w ZUS. Wezwanie doręczono mu w dniu 13 września 2014 roku. Dowód: ⚫ wyjaśnienia obwinionego A. W. k. 36 odw., k. 37) ⚫ zeznania świadka M. M. k.35 odw. - 36 odw. ⚫ wezwanie z dnia 29.08.2014 r. k. 13 ⚫ potwierdzenia odbioru k .17 Obwiniony nie podjął żadnych prób kontaktu z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych Wydziałem Kontroli Płatników Składek mających na celu ustalenie odpowiedniego dla niego terminu kontroli, ani nie podał okoliczności, które uniemożliwiłyby przeprowadzenie kontroli. Obwiniony nie złożył żadnych pism w ZUS. Dowód: ⚫ wyjaśnienia obwinionego A. W. k. 36 odw., k. 37 ⚫ zeznania świadka M. M. k. 35 odw. – 36 odw. Obwiniony ma 42 lata, jest żonaty, prowadzi własną działalność gospodarczą i z tego tytułu uzyskuje dochód w wysokości 400,00 zł. Obwiniony nie był karany sądownie. Dowód: ⚫ dane osobo –poznawcze k. 35 Obwiniony A. W. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. Na rozprawie głównej wyjaśnił, że wszystkie przesyłki wysłane na adres ul. (...) , a dotyczące zamiaru przeprowadzenia kontroli przez ZUS zostały mu doręczone. Obwiniony wyjaśnił, że „nie zgłosił się do ZUS po otrzymaniu zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli dlatego, iż nie był do tego zobowiązany, a w piśmie znajdowała się jedynie prośba o kontakt.” Obwiniony oświadczył , że pisma były mu doręczane po terminie wskazanych w pismach czynności. Dowód: ⚫ wyjaśnienia obwinionego A. W. k. 36 odw., k. 37 Sąd zważył, ponad to co następuje: Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego nie pozwoliła na przyjęcie sprawstwa i winy obwinionego w przedmiocie zarzucanego mu czynu. Rekonstrukcja ustalonych faktów opierała się w głównej mierze na zgromadzonych w toku postępowania dowodach w postaci następujących dokumentów: zawiadomienia z dnia 17.06.2014 r., pisma z dnia 05.08.2014 r., wezwania z dnia 29.08.2014 r. oraz potwierdzeń odbioru w ilości 3 szt. k.17. Dokumenty te Sąd uznał za nie budzące zastrzeżeń co do ich wiarygodności i autentyczności, w związku z czym fakty z nich wynikające uznał za udowodnione. Ustalając stan faktyczny Sąd uwzględnił zeznania świadka inspektora kontroli ZUS M. M. oraz z wyjaśnienia obwinionego. Nie ulega wątpliwości i nie kwestionuje tego obwiniony, że wszystkie pisma dotyczące zamiaru przeprowadzenia kontroli przez ZUS zostały mu doręczone, mimo sugestii obwinionego, że pisma te doręczane był na niewłaściwy adres. Nie sposób jednak obwinionemu postawić zarzut naruszenia art. 98 ust. 1 pkt 3, ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , polegającego na udaremnianiu czy utrudnianiu przeprowadzenie kontroli przez ZUS. Z ustalonego stanu faktycznego wynika bowiem, że obwiniony nie mógł z przyczyn od niego niezależnych dostosować się do zaleceń ZUS -u, a to z uwagi na to, że korespondencję związaną z kontrolą odbierał od operatora pocztowego po terminie wyznaczonych przez ZUS czynności. W tym miejscu należy wskazać na treść art. 44 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego , który brzmi, że w przypadku niemożności doręczenia pisma operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej. Mając na uwadze powyższe, inspektor kontroli ZUS powinien wskazywać termin kontroli z takim wyprzedzeniem, by uwzględnić fakt, że przesyłka może być przez operatora pocztowego awizowana na okres 14 dni, co mając na uwadze czas kontroli – okres wakacji – było w wysokim stopniu prawdopodobne. Nie wypełniania znamion zarzucanego obwinionemu wykroczenia również to, że A. W. nie skontaktował się telefonicznie z M. M. , a już niedopuszczalne jest stawianie zarzutu polegającego na niezgłoszeniu się do organu prowadzącego postępowanie w sprawie o wykroczenie w celu przesłuchania w charakterze sprawcy wykroczenia. Takie działanie obwinionego nie mieści się w normie art. 98 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych . Mając na uwadze dokonaną ocenę dowodów Sąd uniewinnił A. W. od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 98 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , a opierając rozstrzygnięcie w punkcie drugim wyroku na treści art. 118 § 2 kpw koszty sądowe zaliczył na rachunek Skarbu Państwa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI