VI W 3377/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy skazał P.P. za usiłowanie kradzieży linek kolejowych na karę grzywny 300 zł, zwalniając go od kosztów postępowania.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia wydał wyrok zaoczny wobec P.P., uznając go winnym usiłowania kradzieży dwóch linek kolejowych o wartości 120 zł. Obwiniony, działając w stanie nietrzeźwości, został ukarany grzywną w wysokości 300 zł. Sąd zwolnił go od kosztów postępowania ze względu na jego trudną sytuację majątkową i bezrobotność, biorąc pod uwagę jego przyznanie się do winy i dotychczasową niekaralność.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia, VI Wydział Karny, wydał wyrok zaoczny w sprawie przeciwko P.P., obwinionemu o usiłowanie kradzieży dwóch linek uszyniających i dwóch linek sterujących o łącznej wartości 120 zł na szkodę PKP we Wrocławiu. Czyn ten zakwalifikowano jako wykroczenie z art. 119 § 1 i 2 kw w związku z art. 11 § 1 kw. Sąd uznał obwinionego za winnego i na podstawie art. 119 § 1 i 2 kw w zw. z art. 11 § 3 kw wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 zł. Dodatkowo, na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw, obwiniony został zwolniony od ponoszenia kosztów postępowania, które zaliczono na rachunek Skarbu Państwa. Uzasadnienie wskazuje, że w dniu 18 stycznia 2015 r. nastawniczy PKP zauważył nieprawidłowości przy rozjeździe, a następnie zobaczył mężczyznę, który oddalił się. Po zawiadomieniu policji, obwiniony P.P. został zatrzymany przy rozjeździe, gdzie manipulował przy torach. W jego torbie znaleziono narzędzia oraz zebrane przy torach elementy kolejowe, w tym odkręcone linki o wartości 120 zł. Obwiniony był w stanie nietrzeźwości. P.P. przyznał się do próby kradzieży, motywując to głodem i brakiem pieniędzy, wyraził żal i wniósł o przeprowadzenie rozprawy bez jego udziału. Sąd uznał jego wyjaśnienia za wiarygodne w świetle pozostałego materiału dowodowego, w tym zeznań świadków. Jedynie zeznania świadka T.B. w części dotyczącej złomowego charakteru zabezpieczonych elementów uznano za niewiarygodne, gdyż zostały one ponownie zamontowane. Sąd podkreślił, że obwiniony działał umyślnie, a usiłowanie kradzieży nie powiodło się z powodu interwencji funkcjonariuszy. Wymierzając karę grzywny, sąd wziął pod uwagę okoliczności łagodzące (przyznanie się, niekaralność) oraz obciążające (stan nietrzeźwości). Ze względu na trudną sytuację majątkową obwinionego, zwolniono go z kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uznał, że czyn obwinionego stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 i 2 kw.
Uzasadnienie
Sąd ustalił, że obwiniony umyślnie usiłował zdemontować i zabrać linki kolejowe o wartości 120 zł, co stanowiło usiłowanie kradzieży. Działanie w stanie nietrzeźwości stanowiło okoliczność obciążającą.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
wyrok zaoczny
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (koszty postępowania)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. P. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| (...) | inne | pokrzywdzony |
Przepisy (6)
Główne
k.w. art. 119 § 1
Kodeks wykroczeń
Dotyczy kradzieży mienia.
k.w. art. 119 § 2
Kodeks wykroczeń
Dotyczy kradzieży mienia.
Pomocnicze
k.w. art. 11 § 1
Kodeks wykroczeń
Dotyczy usiłowania popełnienia wykroczenia.
k.w. art. 11 § 3
Kodeks wykroczeń
Dotyczy wymierzenia kary za usiłowanie.
k.p.w. art. 119
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Dotyczy kosztów postępowania.
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przyznanie się obwinionego do winy. Dotychczasowa niekaralność obwinionego. Trudna sytuacja majątkowa obwinionego uzasadniająca zwolnienie z kosztów.
Godne uwagi sformułowania
usiłował dokonać kradzieży dwóch linek uszyniających i dwóch linek sterujących o łącznej wartości 120 zł obwiniony został poddany badaniom na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, z których wynika, że był on w stanie nietrzeźwości obwiniony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że usiłował dokonać kradzieży, gdyż był głodny, nie miał pieniędzy na zakup jedzenia wymierza mu karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) zł zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa
Skład orzekający
Izabella Gabriel
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Rutynowe stosowanie przepisów o wykroczeniach dotyczących kradzieży mienia kolejowego i usiłowania, a także zasady wymiaru kary grzywny i zwolnienia z kosztów postępowania w przypadku osób w trudnej sytuacji materialnej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy typowego wykroczenia kradzieży mienia kolejowego, z rutynowym rozstrzygnięciem. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących zwrotów akcji.
Dane finansowe
WPS: 120 PLN
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt VI W 3377/15 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 02-02-2016 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Izabella Gabriel Protokolant: Agnieszka Śliwa po rozpoznaniu w dniu 02-02-2016 r. sprawy przeciwko P. P. synowi M. i E. z domu K. (...) urodzonemu (...) w miejscowości P. obwinionemu o to, że w dniu 18.01.2015 r. we W. w rejonie rozjazdu nr (...) na stacji W. N. na wysokości pl. (...) usiłował dokonać kradzieży dwóch linek uszyniających i dwóch linek sterujących o łącznej wartości 120 zł na szkodę (...) we W. . tj. o czyn z art. 119 § 1 kw w związku z art. 11 § 1 kw ****************** I. uznaje obwinionego P. P. za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 i 2 kw i za to na podstawie art. 119 § 1 i 2 kw w zw. z art. 11 § 3 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) zł; II. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku postępowania jurysdykcyjnego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 18 stycznia 2015r. nastawniczy stacji PKP W. N. K. S. (1) zauważył nieprawidłowości w działaniu urządzenia (...) sterowania ruchem kolejowym dot. rozjazdu nr (...) . Gdy udał się w rejon wskazanego rozjazdu zobaczył w jego pobliżu mężczyznę, który chwilę później oddalił się. O powyższym zawiadomił funkcjonariuszy (...) , którzy w wyniku podjętej obserwacji zauważyli mężczyznę odpowiadającego wyglądem temu, którego opisał wcześniej nastawniczy. Mężczyzną tym okazał się obwiniony P. P. , który manipulował coś przy rozjeździe nr (...) przy torze nr 1. Funkcjonariusze (...) podjęli wobec niego interwencję, ujawnili zawartość jego torby, w której znajdowały się m.in. młotek, dwa śrubokręty, kombinerki, piłka do metalu, scyzoryk, rękawiczki oraz takie przedmioty jak śruby mocujące podkłady, sworznie, linki i zaciski do linek, które jak stwierdził obwiniony – pozbierał przy torach. Obok obwinionego, przy rozjeździe leżały odkręcone cztery linki (dwie uszyniające i dwie sterujące) o łącznej wartości 120 zł. Linki te zostały następnie zamontowane ponownie na właściwe miejsce. Ujawnione w torbie obwinionego „mienie kolejowe” - śruby, sworznie, linki i zaciski zostało przekazane K. S. (1) , który potwierdził jego odbiór. Mienie to także zostało ponownie zamontowane. Obwiniony został poddany badaniom na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, z których wynika, że był on w stanie nietrzeźwości. dowód: protokół przeszukania osoby k. 8-9; protokół zatrzymania rzeczy k. 13-15; zeznania św. K. S. k. 16-17; oświadczenie K. S. k. 18; zeznania św. R. O. k. 19/v; zeznania św. T. B. k. 23/v; wyjaśnienia obwinionego k. 26; badanie na zawartość alkoholu k. 11 P. P. ma 43 lata, jest kawalerem, nie ma dzieci, nie był w przeszłości karany, jest bezrobotny. dowód: wyjaśnienia obwinionego k. 26; dane o karalności k.34 Składając wyjaśnienia w toku czynności wyjaśniających obwiniony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że usiłował dokonać kradzieży, gdyż był głodny, nie miał pieniędzy na zakup jedzenia. Oświadczył, że żałuje tego co zrobił, że poszukuje pracy, i że najprawdopodobniej dostanie pracę dorywczą na budowie. Wniósł o przeprowadzenie rozprawy bez jego udziału i wymierzenie mu kary grzywny w wysokości 300 zł, wskazał adres dla korespondencji. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego, gdyż znajdują one potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, m.in. w zeznaniach świadków. Z tych samych powodów za wiarygodne Sąd uznał także zeznania świadków oraz dowody z załączonych dokumentów. Za niewiarygodne Sąd uznał jedynie zeznania świadka T. B. w części dot. tego, że zabezpieczone przy sprawcy elementy toru kolejowego są elementami złomowymi, nie mającymi wartości, gdyż przeczą temu zeznania innych świadków, z których wynika, że elementy te zostały ponownie zamontowane. Sąd zważył co następuje: W świetle dokonanych ustaleń faktycznych i przeprowadzonej oceny dowodów Sąd uznał, że wina i sprawstwo obwinionego nie budzą wątpliwości, i że zachowaniem swym zrealizował on wszystkie znamiona przypisanego mu czynu, stanowiącego usiłowanie kradzieży opisanego mienia. P. P. działając umyślnie usiłował bowiem dokonać kradzieży zdemontowanych i znalezionych w jego pobliżu czterech linek (dwóch uszyniających i dwóch sterujących) o łącznej wartości 120 zł, co jednak z uwagi na interwencję funkcjonariuszy (...) nie nastąpiło. Sąd uwzględnił okoliczności przedmiotowo – podmiotowe niniejszej sprawy, motywację działania sprawcy oraz wziął pod uwagę okoliczności łagodzące w postaci przyznania się obwinionego oraz jego dotychczasowej niekaralności. Okoliczność obciążającą stanowił fakt, że obwiniony dopuścił się tego czynu będąc w stanie nietrzeźwości. Biorąc pod uwagę wszystkie w/w okoliczności Sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny, uznając z jednej strony, że w tym konkretnym przypadku taki właśnie rodzaj kary jest najbardziej celowy i to zarówno z uwagi na swój rozmiar, jak też związany z tym stopień dolegliwości, z drugiej zaś bacząc, by dolegliwość ta nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze kary, które ma ona osiągnąć tak w zakresie prewencji ogólnej, jak i szczególnej. Z uwagi na fakt, że w sprawie mamy do czynienia z usiłowaniem dokonania kradzieży, jak też ponowne zamontowanie mienia, które obwiniony usiłował ukraść brak było podstaw do orzeczenia obowiązku, o którym mowa w rat. 119 § 4 kw. W oparciu o powołane przepisy, z uwagi na sytuację majątkową i możliwości finansowe obwinionego, Sąd zwolnił go od ponoszenia kosztów postępowania, uznając, że ich uiszczenie przez obwinionego byłoby dla niego zbyt uciążliwe.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI