II W 303/16
Podsumowanie
Sąd Rejonowy w Giżycku skazał M.S. na 10 dni aresztu za kradzież butów o wartości 100 zł, zwalniając go z kosztów procesu.
Sąd Rejonowy w Giżycku rozpoznał sprawę M.S., obwinionego o kradzież pary butów skórzanych o wartości 100 zł z klatki schodowej. Obwiniony przyznał się do winy, wyjaśniając, że założył znalezione buty, a swoje wyrzucił. Sąd uznał go za winnego popełnienia wykroczenia z art. 119 § 1 kw i skazał na karę 10 dni aresztu, jednocześnie zwalniając go z ponoszenia kosztów procesu ze względu na jego sytuację finansową.
Sąd Rejonowy w Giżycku, w składzie przewodnicząca SSR Bożena Makowczenko, rozpoznał sprawę M.S. (1) oskarżonego o kradzież jednej pary butów skórzanych marki (...) o wartości 100 zł, która miała miejsce w okresie od 6 marca 2016 r. godz. 21:00 do 7 marca 2016 r. godz. 09:00 przy ul. (...) w R. na szkodę J. C. Sąd ustalił, że obwiniony wszedł do klatki schodowej, zauważył buty marki (...) stojące na klatce, założył je na nogi, a swoje wyrzucił do kontenera na śmieci. Obwiniony przyznał się do winy i wniósł o skazanie go na karę aresztu w wymiarze 10 dni. Sąd uznał M.S. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, wyczerpującego znamiona wykroczenia z art. 119 § 1 kw w zw. z art. 19 kw, i skazał go na karę aresztu w wymiarze 10 dni. Sąd zwolnił obwinionego od ponoszenia opłat i pozostałych kosztów procesu, uznając, że ich uiszczenie byłoby niemożliwe z uwagi na jego sytuację finansową.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uznał, że czyn obwinionego wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 119 § 1 kw.
Uzasadnienie
Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie dowodów, w tym zeznań pokrzywdzonego i wyjaśnień obwinionego, który przyznał się do kradzieży i założył znalezione buty. Wartość skradzionego mienia (100 zł) mieści się w zakresie wykroczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. S. (1) | osoba_fizyczna | obwiniony |
| J. C. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (2)
Główne
kw art. 119 § § 1
Kodeks wykroczeń
Pomocnicze
kw art. 19
Kodeks wykroczeń
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przyznanie się obwinionego do winy. Wniosek obwinionego o wymierzenie kary aresztu w wymiarze 10 dni. Wartość skradzionego mienia (100 zł) kwalifikująca czyn jako wykroczenie.
Godne uwagi sformułowania
Swoim działaniem w pełni wyczerpał on znamiona wykroczenia z art. 119§1 kw. Wymierzając obwinionemu wnioskowaną karę aresztu Sąd miał na względzie, że kara ta ma spełnić swoje cele w zakresie prewencji szczególnej wobec obwinionego a także jest adekwatna do wagi czynu i winna wpłynąć wychowawczo na obwinionego. Sąd zwolnił jednocześnie obwinionego z obowiązku ponoszenia kosztów procesu uznając, iż ich uiszczenie byłoby – z uwagi na jego sytuację finansową – niemożliwe.
Skład orzekający
Bożena Makowczenko
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie kwalifikacji prawnej czynu kradzieży mienia o niskiej wartości jako wykroczenia oraz zasad wymiaru kary i zwolnienia z kosztów w takich sprawach."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy wykroczenia o niskiej szkodliwości społecznej i wartości przedmiotu czynu, co ogranicza jej zastosowanie do podobnych, prostych przypadków.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Jest to rutynowa sprawa wykroczeniowa dotycząca kradzieży mienia o bardzo niskiej wartości, z przyznaniem się do winy i wnioskiem o konkretną karę. Brak w niej elementów zaskoczenia czy szerszego znaczenia prawnego.
Dane finansowe
WPS: 100 PLN
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt IIW 303/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 03 czerwca 2016 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca – SSR Bożena Makowczenko Protokolant – Oksana Mądra w obecności oskarżyciela: --------- po rozpoznaniu w dniu 03 czerwca 2016 roku sprawy M. S. (1) syna F. i M. z d. M. ur. (...) w R. obwinionego o to, że: W okresie od 06 marca 2016r. godz. 21:00 do dnia 07 marca 2016 r. godz. 09:00 w R. przy ul. (...) z klatki schodowej dokonał kradzieży jednej pary butów skórzanych marki (...) o wartości 100 zł na szkodę J. C. tj. o czyn z art. 119§1 kw 1. Obwinionego M. S. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na zasadzie art.119§1 kw w zw. z art.19 kw skazuje go na karę aresztu w wymiarze 10 (dziesięć) dni. 2. Zwalnia obwinionego od ponoszenia opłat i pozostałych kosztów procesu. Sygn. akt II W 303/16 UZASADNIENIE W wyniku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 7 marca 2016r. w godzinach 12.00 – 12.10 od J. C. na posterunku Policji w R. przyjęto zawiadomienie o wykroczeniu, z którego wynikało, że nieznany sprawca w okresie od 6 marca 2016r. godzina 21.00 do 7 marca 2016r. godzina 9.00 z klatki schodowej bloku nr 1 przy ul. (...) w R. dokonał kradzieży butów sportowych skórzanych koloru czarnego marki (...) z tzw. Łyżwą na bokach wartości 100 zł na jego szkodę. Ustalono, że sprawcą kradzieży jest M. S. (1) , który to opisane obuwie posiadał na nogach. Buty te zostały mu następnie zatrzymane i zwrócone pokrzywdzonemu. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: notatkę urzędową (k.1), protokół przyjęcia zawiadomienia o wykroczeniu (k. 4-5), protokół zeznań św. J. C. (k. 6-7), protokół zatrzymania rzeczy (k. 8-10), wyjaśnienia obwinionego M. S. (k.13), pokwitowanie (k. 14), dane obwinionego (k. 15). Obwiniony M. S. (1) do winy przyznał się. W swych wyjaśnieniach podał, iż w dniu zdarzenia wszedł do bloku przy ulicy (...) w R. przyległego do sklepu (...) i zauważył stojące na klatce schodowej buty marki (...) . Założył je na nogi a swoje wyrzucił do kontenera na śmieci. Wniósł o skazanie w określony sposób, a mianowicie o wymierzenie mu kary aresztu w wymiarze 10 dni. Wniosek ten należało uwzględnić. Wina obwinionego w zakresie zarzucanego mu czynu nie budziła dla Sądu żadnych wątpliwości. Swoim działaniem w pełni wyczerpał on znamiona wykroczenia z art. 119§1 kw . Wymierzając obwinionemu wnioskowaną karę aresztu Sąd miał na względzie, że kara ta ma spełnić swoje cele w zakresie prewencji szczególnej wobec obwinionego a także jest adekwatna do wagi czynu i winna wpłynąć wychowawczo na obwinionego. Sąd doszedł w tej sytuacji do wniosku, iż wnioskowana we wniosku o ukaranie kara jest karą adekwatną. Sąd zwolnił jednocześnie obwinionego z obowiązku ponoszenia kosztów procesu uznając, iż ich uiszczenie byłoby – z uwagi na jego sytuację finansową – niemożliwe.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę