VI W 3044/16

Sygn. akt VI W 3044/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ W. , dnia 30 maja 2017r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Izabella Gabriel Protokolant: Marcin Truchła po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2017r. sprawy przeciwko T. C. ( C. ) synowi J. i R. z domu P. urodzonemu (...) w Ś. obwinionemu o to, że w dniu 17 kwietnia 2016 roku około godziny 11:53 we W. , na ul. (...) , w sklepie (...) , wspólnie i w porozumieniu z inną osobą dokonał kradzieży alkoholu marki Ż. o pojemności 1 litra i wartości 37,99 złotych, czym działał na szkodę (...) S.A. tj. o czyny z art. 119 § 1 kw ****** I. obwinionego T. C. uznaje za winnego popełnienia czynu, opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 kw przyjmując, iż dopuścił się go działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami i za to na podstawie art. 119 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 150 (stu pięćdziesięciu) złotych; II. na podstawie art. 118 § 1 kpw i art. 616 § 2 kpk w zw. z art. 119 kpw zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania i wymierza mu opłatę w kwocie 30 złotych. Sygn. akt VI W 3044/16 UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku postępowania jurysdykcyjnego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 17 kwietnia 2016r. ok. godz. 11:50 obwiniony T. C. udał się do sklepu (...) przy ul. (...) we W. wraz z P. P. i jeszcze jednym mężczyzną. Wymieniony ubrany był wówczas w sweter w paski, natomiast P. P. miał na sobie szarą bluzę z kapturem podobnie jak trzeci z w/w mężczyzn, który dodatkowo miał okulary. Wszyscy trzej chodzili razem po sklepie, podeszli do regału z alkoholem, gdzie P. P. zabrał jedną butelkę wódki Ż. o poj. 1 l i podał ją jednemu z pozostałych dwóch mężczyzn, którzy w tym czasie ustawieni byli plecami do kamery zasłaniając P. P. . Po chwili P. P. wziął jeszcze jedną butelkę wódki Ż. , po czym wszyscy trzej udali się do kasy, przy której P. P. sięgnął jeszcze po batona, a następnie próbował zapłacić za tę drugą butelkę wódki i za batona kartą, ale transakcja nie została uznana. Obserwujący to na jednej z kamer pracownik ochrony w/w sklepu, nie zauważywszy, że pierwszą butelkę wódki P. P. podał jednemu z pozostałych mężczyzn, podszedł do niego i go zatrzymał. W tym czasie pozostali ominęli go i szybkim krokiem opuścili sklep. Gdy P. P. pokazał, że nic nie ma, wymieniony pracownik ochrony dokonał oglądu zapisu z innej kamery, w wyniku czego stwierdził, że P. P. pierwszą butelkę wódki podał jednemu z mężczyzn, którzy z nim byli. Na miejsce zdarzenia została wezwana Policja, funkcjonariusze podjęli interwencję wobec P. P. i przebywającego w pobliżu sklepu (...) . Powołana w sprawie biegła sądowa z zakresu antropologii, po przeprowadzeniu badań i analizy opisanego w opinii materiału dowodowego, jak też porównawczego stwierdziła, że zarówno na zdjęciach dowodowych, jak też na materiale porównawczym znajduje się ta sama osoba, i że osobą ujętą na nagraniu z monitoringu (k. 9, 12), opisaną jako „mężczyzna w swetrze w paski” jest obwiniony T. C. . Składając opinię na rozprawie w dniu 16 maja 2017r. biegła podtrzymała wnioski zawarte w pisemnej opinii, podając, że materiał dowodowy i porównawczy był bardzo dobry, o czym świadczy wysoka ilość określonych cech antropologicznych, w związku z czym biegła stwierdziła, że nie ma wątpliwości co do tego, że na zdjęciach z materiału porównawczego i dowodowego jest ta sama osoba i jest to T. C. , co dodatkowo potwierdziła możliwość oglądu obwinionego „na żywo” na sali rozpraw. W związku z opisanym zdarzeniem P. P. został ukarany wyrokiem nakazowym tut. Sądu z dnia 11 lipca 2016r., sygn. akt VI W 2409/16, tj. za czyn z art. 119 § 1 kw na karę grzywny w kwocie 150 zł. dowód: notatka urzędowa k. 3, 10; protokół ujęcia osoby k. 4; zeznania św. L. U. k.5/v-6; częściowo zeznania św. P. P. z dnia 28 lutego 2017r. oraz częściowo protokół złożonych uprzednio przez w/w wyjaśnień; zapis zarejestrowany na załączonej płycie k.9; zdjęcie z monitoringu k. 12; częściowo wyjaśnienia podejrzanego z dnia 19 stycznia 2017r.; opinia biegłej z zakresu antropologii k. 51-59 i z dnia 16 maja 2017r.; akta sprawy tut. Sądu VI W 2409/16 T. C. ma 23 lata, nie ma stałej pracy, utrzymuje się z prac dorywczych, z czego uzyskuje dochód ok. 1.000 zł miesięcznie, jest kawalerem, nie ma dzieci, był uprzednio karany wyrokiem Sądu Rejonowego w Świdnicy, nie leczył się i nie chorował psychiatrycznie, neurologicznie, odwykowo. dowód: wyjaśnienia obwinionego z dnia 19 stycznia 2017r., z dnia 28 lutego 2017r.i z dnia 16 maja 2017r.; dane o karalności k. 63 Będąc przesłuchiwanym w toku czynności wyjaśniających obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień oświadczając, że stosowne wyjaśnienia złoży przed Sądem. (k.17) W toku rozprawy obwiniony także nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił m.in., że stał sobie w niedzielę na chodniku, że było ok. 12.00, i że podbiegła do niego Policja, że rzucili nim o bramkę i przycisnęli „do gleby”, a potem skuli go i zaprowadzili do sklepu (...) , gdzie udowodnił policjantom, że to nie on jest na nagraniu z kamery, a ktoś w podobnym sweterku. Dalej obwiniony wyjaśnił, że nie był wówczas w sklepie (...) ., a tylko w pobliżu tego sklepu, że po prostu stał sobie na chodniku i „przymierzał się” do powrotu do domu po imprezie. Podał też, że jak został doprowadzony do sklepu to odtwarzany był zapis z kamery i on nie widział się na tym zapisie. Po okazaniu dowodowego zdjęcia obwiniony oświadczył, że nie ma go na tym zdjęciu, i że mężczyzna z prawej strony w swetrze w paski ma taki sam sweterek jak on, tylko w mniejsze paski. Obwiniony wskazał, że wtedy był ubrany w ten sweterek. Nadto obwiniony wyjaśnił, że na okazanym mu zdjęciu nikogo nie rozpoznaje, po czym stwierdził jednak, że na zdjęciu tym jest P. P. . Dodał, że zna P. P. , bo chodzili razem do podstawówki, ale teraz nie utrzymują kontaktu, że czasami widują się w sklepie rodziców P. P. w Ś. . Obwiniony oświadczył jednocześnie, że w dniu zdarzenia nie widzieli się, że rzadko bywa we W. , i że nie przypomina sobie, żeby był w sklepie (...) przy ul. (...) , dodał że może kiedyś w nim był. (k.40-41) Na rozprawie w dniu 16 maja 2017r. obwiniony podtrzymał swoje wcześniejsze wyjaśnienia co do tego, że nie ma go na okazanym mu wcześniej zdjęciu, że mężczyzna w swetrze w paski widoczny na tym zdjęciu to nie jest on. (k.65-66) Wyjaśnienia obwinionego Sąd uznał za wiarygodne jedynie w części dot. zatrzymania go przez Policję w pobliżu sklepu (...) przy ul. (...) we W. . W pozostałym zakresie twierdzenia obwinionego jako mało racjonalne, a co istotniejsze sprzeczne z zeznaniami świadków ( w tym z relacją P. P. , który początkowo jednoznacznie twierdził, że był we wskazanym sklepie razem z obwinionym) oraz z opinią biegłej z zakresu antropologii, Sąd ocenił jako niewiarygodne, przyjmując, że stanowią one niczym nie popartą linię jego obrony. Zeznania L. U. , mimo iż świadek ten wskazał, że obwiniony był bardzo podobny do mężczyzny, który schował butelkę wódki, i że mężczyzna ten ubrany był wtedy w szarą bluzę i miał okulary, są logiczne i spójne z przebiegiem zdarzenia zarejestrowanym na monitoringu, stąd też Sąd ocenił je jako wiarygodne. Świadek ten nie miał wątpliwości, że obwiniony obecny na sali rozpraw był bardzo podobny do jednego z mężczyzn, którzy wówczas wspólnie chodzili po sklepie, i którzy podeszli do regału z alkoholem, ustawili się jeden za drugim, starali się zasłonić kamerę, a potem – gdy świadek ujął P. P. - ominęli go i szybkim krokiem oddalili się. Wskazana wyżej rozbieżność w zeznaniach tego świadka utwierdza w przekonaniu, że nie starał się on dodatkowo obciążyć obwinionego, że zeznawał zgodnie ze swoją wiedzą i pamięcią, która z uwagi na znaną Sądowi z urzędu wielość tego typu zdarzeń, które świadek ten obserwuje, i w których podejmuje interwencję, może być co do szczegółów zawodna. Jeśli chodzi o zeznania świadka P. P. to Sąd uznał za wiarygodną okoliczność podawaną w czasie pierwszego jego przesłuchania (jeszcze w charakterze osoby co do której istniała uzasadniona podstawa do sporządzenia p-ko niej wniosku o ukaranie), polegającą na tym, że był on wówczas we wskazanym sklepie (...) , i że był tam z nim kolega - obwiniony T. C. , jak też tę okoliczność, że świadek ten wziął butelkę wódki Ż. i udał się z nią do kasy, gdzie płatność kartą nie została zaakceptowana. W pozostałym zakresie wcześniejsze i późniejsze relacje tego świadka, jako wewnętrznie niespójne, nielogiczne i sprzeczne z zeznaniami świadka L. U. oraz z zapisem z monitoringu, Sąd ocenił jako niewiarygodne. Powołaną wcześniej opinię biegłej, tak pisemną, jak też ustną, Sąd ocenił jako pełną, jasną i wewnętrznie spójną, a sformułowane w niej wnioski jako logiczne i poparte wnikliwą analizą. Za wiarygodne i stanowiące podstawę poczynionych w sprawie ustaleń Sąd uznał dowody z załączonych dokumentów w postaci notatki urzędowej z przeprowadzonej interwencji funkcjonariuszy Policji, protokołu ujęcia osoby, nagrania z monitoringu i notatki urzędowej z jego przeglądu, załączonego zdjęcia z zapisu z monitoringu, danych o karalności obwinionego oraz akt sprawy tut. Sądu VI W 2409/16 albowiem dowody te zostały sporządzone w sposób prawidłowy i przez podmioty do tego uprawnione, korespondują ze sobą a w części także z zeznaniami świadków i wzajemnie się uzupełniają. Sąd zważył co następuje: W świetle dokonanych ustaleń faktycznych i przeprowadzonej oceny dowodów Sąd uznał, że wina i sprawstwo obwinionego nie budzą wątpliwości, i że zachowaniem swym zrealizował on wszystkie znamiona przypisanego mu czynu, stanowiącego wykroczenie polegające na dokonaniu, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, kradzieży mienia. T. C. działając umyślnie, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, dokonał bowiem, we wskazanym miejscu i czasie, zaboru opisanego alkoholu. Nie zmienia tego fakt, że nie wykonywał on sam wszystkich czynności czasownikowych, gdyż mamy tu do czynienia ze współdziałaniem z innymi osobami. Sąd uwzględnił okoliczności przedmiotowo – podmiotowe niniejszej sprawy uwzględniając przy tym z jednej strony, że to nie obwiniony był wykonawcą głównej czynności, z drugiej zaś biorąc pod uwagę pobudki jego działania (chęć pozyskania alkoholu) oraz fakt, że był on uprzednio karany sądownie i - jak sam przyznał (k. 65) - do chwili obecnej nie wywiązał się z obowiązku uiszczenia zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego orzeczonego wyrokiem SR w Świdnicy. Innych okoliczności łagodzących, jak też obciążających Sąd nie stwierdził. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd wymierzył obwinionemu wskazaną karę grzywny, uznając z jednej strony, że w tym konkretnym przypadku taki właśnie rodzaj kary jest najbardziej celowy i to zarówno z uwagi na swój rozmiar, jak też związany z tym stopień dolegliwości, z drugiej zaś bacząc, by dolegliwość ta nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego obwinionemu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze kary, które ma ona osiągnąć tak w zakresie prewencji ogólnej, jak i szczególnej. W oparciu zaś o powołane przepisy, nie znajdując podstaw do zwolnienia obwinionego z ponoszenia kosztów i opłaty w sprawie, należnościami tym Sąd obciążył obwinionego.