VI W 2752/14

Sygnatura akt VI W 2752/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 września 2015 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Krzysztof Korzeniewski Protokolant: Aleksandra Duczemińska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2015 r. sprawy przeciwko G. K. synowi W. i C. z domu W. urodzonemu (...) w miejscowości Ś. obwinionemu o to, że I. W dniu 06 lutego 2014 r. około godziny 08:45 we W. kierując pojazdem marki P. o nr. rej. (...) jechał jezdnią ul. (...) od strony Placu (...) i na ul. (...) na wysokości posesji nr. (...) nie zastosował się do znaku B-22 „zakaz skręcania w prawo” II. W tym samym miejscu i czasie nie zastosował się do znaku B-2 „zakaz wjazdu”. tj. o czyn z art. 92 § 1 kw w zw. z art. 9 § 1 kw ****************** uznaje obwinionego G. K. za winnego tego, że w dniu 6 lutego 2014r. około godziny 8.45 we W. kierując samochodem marki P. o numerze rejestracyjnym (...) jechał jezdnią ul. (...) od pl. (...) i skręcił w ul. (...) nie stosując się do znaku B-2 „zakaz wjazdu” tj. czynu z art. 92 § 1 kw i za to na podstawie art. 92 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) złotych. UZASADNIENIE W dniu 6 lutego 2014 r. we W. G. K. kierował samochodem marki P. nr rej. (...) . Jechał on ul. (...) od strony Placu (...) w kierunku Placu (...) (...) Zbliżając się do skrzyżowania z ul. (...) jechał on środkowym pasem ul. (...) . W tym czasie na prawym pasie ul. (...) bardzo wolno poruszał się samochód ciężarowy w ten sposób, iż zasłaniał G. K. widoczność znaku B-22 (zakaz skrętu w prawo) usytuowanego na poboczu przy prawej krawędzi jezdni ul. (...) . G. K. po wyprzedzeniu samochodu ciężarowego, ze środkowego pasa jezdni ul. (...) dokonał ostrego skrętu w prawo wjeżdżając w ul. (...) . W tym czasie na ul. (...) , przy wjeździe z ul. (...) usytuowany był znak B-2, którego tarczę zwrócono w stronę ul. (...) . Dlatego też G. K. nie powinien mieć jakichkolwiek problemów w dostrzeżeniu tarczy tego znaku. dowód: notatka urzędowa k. 4; zeznania M. M. k. 5; zdjęcia k. 45, 89; szkic (...) k. 51; wyjaśnienia G. K. k. 46-47, 65; opinia biegłego J. D. k. 51-58, 66-67, rozprawa z dnia 3 sierpnia 2015 r., rozprawa z dnia 21 września 2015 r.; G. K. był wielokrotnie karany za wykroczenia przeciw porządkowi i bezpieczeństwu w komunikacji. Nie był natomiast karany za przestępstwa. Utrzymuje się z wynagrodzenia w kwocie 10.00 zł. dowód: informacja k. 15-16; karta karna k. 17; dane osobopoznawcze k. 46; G. K. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż kierując samochodem osobowym marki P. nr rej. (...) rzeczywiście skręcił w ul. (...) . Znak B-22 przesłaniał mu wolno poruszający się samochód ciężarowy. Natomiast znak B-2 został postawiony w linii ul (...) a nie Dobrej, przez co był niewidoczny dla jadących ul. (...) . Przy tym odbijał on światło. vide: wyjaśnienia G. K. k. 46-47, 65; Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na notatce urzędowej, zeznaniach M. M. , zdjęciach, szkicu (...) , wyjaśnieniach G. K. oraz opinii biegłego J. D. . Notatka urzędowa podobnie jak i zeznania M. M. sytuują zdarzenie w kategoriach czasowo – przestrzennych. Jest to okoliczność ze wszech miar niewątpliwa i dlatego też dowodom tym dano wiarę. Również, jako niewątpliwe zostały uznane zdjęcia oraz szkic (...) . Dlatego też dowody te stały się podstawą ustaleń co do okoliczności w nich przedstawianych. Jako przydatną uznano opinię biegłego J. D. . Została sporządzona w sposób fachowy i rzetelny a także komplementarny. Odpowiada ona zasadom wiedzy jak i doświadczenia życiowego. W szczególności logicznie brzmią wypowiedzi biegłego wskazującego, iż w okolicznościach niemożności dostrzeżenia znaku B-22 G. K. skręcał pod tak ostrym kątem, iż nawet ustawiony tarczą do ul. (...) znak B-2 musiał być dla niego widoczny. Sąd dał wiarę G. K. co do okoliczności, iż znak B-22 był przesłonięty przez inny pojazd nie znajdując podstaw do zajęcia odmiennego stanowiska. Zrazem Sąd odrzucił twierdzenia o niemożności zapoznania się z tarczą znaku B-2 wobec jego nieprawidłowego usytuowania. Jak to przekonywująco wywiódł biegły J. D. przyjęcie niedostrzeżenia znaku B-22 w skutek przesłonięcia go przez inny samochód implikuje koniecznością dokonania skręcenia w ul. (...) ze środkowego pasa jezdni ul. (...) pod ostrym kątem. W tej sytuacji znak usytuowany w sposób opisywany przez G. K. rzeczywiście mógł być niedostrzegany przez jadących na wprost ul. (...) . Jednakże G. K. dokonywał ostrego skręcenia i to nie z pasa prawego ale ze środkowego ul. (...) . Dlatego, tak właśnie usytuowany znak, powinien być dla niego lepiej widoczny niż usytuowany zgodnie z wymogami. Powoływanie się na oświetlenie tego znaku jawi się jako irracjonalne. Sąd pominął zeznania A. W. , który nie przypominał sobie zdarzenia. Sąd zważył. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani stosować się do poleceń i sygnałów dawanych przez osoby kierujące ruchem lub uprawnione do jego kontroli, sygnałów świetlnych oraz znaków drogowych. Rozporządzenie Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2000 r. (Dz. U. Nr 170, poz. 1393) w § 1 ust. 3 pkt wskazuje, iż na drogach stosuje się znaki pionowe w postaci m. in. tarcz. W myśl § 2 ust. 1 tego rozporządzenia znak drogowy pionowy umieszczony po prawej stronie jezdni lub nad jezdnią dotyczy kierujących znajdujących się na wszystkich pasach ruchu. Przy tym zgodnie z § 15 ust. 1 i 2 rozporządzenia znaki zakazu obowiązują na drodze, na której są umieszczone od miejsca ich ustawienia, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Znak B-2 „zakaz wjazdu” oznacza natomiast zakaz wjazdu pojazdów na drogę lub jezdnię od strony jego umieszczenia - § 17 ust. 1 rozporządzania. Zgodność usytuowania określonego znaku z wymogami przyjętymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. Nr 220, poz. 2181) w żaden sposób nie może dezawuować zaleceń płynących z tego znaku. Co najwyżej, uchybienie tym wymogom może znaleźć odzwierciedlenie w odpowiedzialności dyscyplinarnej odpowiedzialnego urzędniku bądź możliwości ekskulpacji kierowcy niewidzącego znaku, z przyczyn niezależnych od siebie. Ten przypadek w żaden sposób nie zachodzi w ni mniejszym postępowaniu. Wręcz przeciwnie, usytuowanie znaku B-2 opisane przez G. K. , w świetle jego wyjaśnień poddanych analizie przez biegłego J. D. , dawało mu większą możliwości zapoznania się z nim, niż gdyby miał być ustawiony zgodnie z wymogami przyjętymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. Nr 220, poz. 2181). W ten sposób uznano, iż G. K. wjeżdżając z ul. (...) w ul. (...) wbrew zakazowi płynącemu ze znaku B-2 dopuścił się czynu z art. 92 § 1 kw. Niemożność przypisania mu niezastosowania się do znaku B-22 nawet w formie nieumyślnej skutkowała koniecznością zmiany opisu jego czynu. Wymierzając karę Sąd miał na uwadze jej społeczne oddziaływanie oraz aspekt wychowawczy względem obwinionego a także jego sytuację. Jako okoliczność obciążającą ujęto niepoprawność obwinionego. Okoliczności łagodzących nie dostrzeżono.