VI W 1171/15
Podsumowanie
Sąd Rejonowy skazał B. C. za kradzież dwóch kurtek o wartości 398 zł na karę 15 dni aresztu, zwalniając go od kosztów postępowania.
Obwiniony B. C. został uznany za winnego popełnienia wykroczenia polegającego na kradzieży dwóch kurtek damskich o łącznej wartości 398 zł, działając wspólnie z inną osobą i używając torby wyklejonej do ukrycia łupu. Sąd wymierzył mu karę 15 dni aresztu, orzekł przepadek torby oraz zwolnił obwinionego od kosztów postępowania ze względu na jego trudną sytuację materialną.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia rozpoznał sprawę z oskarżenia publicznego przeciwko B. C., obwinionemu o kradzież dwóch kurtek damskich o łącznej wartości 398 złotych, dokonaną w sklepie we Wrocławiu przy użyciu torby reklamowej wyklejonej wewnątrz. Sąd uznał obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, kwalifikując go jako wykroczenie z art. 119 § 1 kw i art. 129 § 2 kw w zw. z art. 9 § 1 kw. Na podstawie art. 119 § 1 kw w zw. z art. 9 § 1 kw orzeczono karę 15 dni aresztu. Dodatkowo, na mocy art. 129 § 3 kw, sąd zarządził przepadek torby użytej do popełnienia wykroczenia. Obwiniony został zwolniony od ponoszenia kosztów postępowania na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw, a koszty te zaliczono na rachunek Skarbu Państwa. Uzasadnienie wskazuje, że sąd oparł się na wyjaśnieniach obwinionego, zeznaniach świadka K. C., protokole zatrzymania rzeczy i notatce urzędowej. Sąd potraktował szczere przyznanie się do winy jako okoliczność łagodzącą, jednakże na niekorzyść obwinionego przemawiała jego uprzednia karalność za przestępstwa przeciwko mieniu. Sąd ocenił stopień społecznej szkodliwości czynu jako znaczny, co wpłynęło na rodzaj i wysokość kary. Sąd odrzucił wniosek obwinionego o wymierzenie grzywny, uznając ją za nieadekwatną do wagi czynu i zawinienia, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych kar pozbawienia wolności, które nie zapobiegły ponownemu łamaniu prawa. Kara aresztu ma uniemożliwić popełnianie czynów sprzecznych z prawem przez okres izolacji.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uznał czyn za wykroczenie z art. 119 § 1 kw i art. 129 § 2 kw w zw. z art. 9 § 1 kw.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na dowodach takich jak wyjaśnienia obwinionego, zeznania świadka, protokół zatrzymania rzeczy i notatka urzędowa, stwierdzając popełnienie czynu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
B. C.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. C. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Komisariat Policji W. | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| ... | spółka | pokrzywdzony |
Przepisy (6)
Główne
kw art. 119 § § 1
Kodeks wykroczeń
kw art. 129 § § 2
Kodeks wykroczeń
kw art. 9 § § 1
Kodeks wykroczeń
Pomocnicze
kw art. 129 § § 3
Kodeks wykroczeń
orzeczenie przepadku przedmiotu służącego do popełnienia wykroczenia
kpk art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
zwolnienie od kosztów postępowania
kpw art. 119
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
zwolnienie od kosztów postępowania
Argumenty
Skuteczne argumenty
Szczere przyznanie się obwinionego do winy. Trudna sytuacja materialna obwinionego uzasadniająca zwolnienie z kosztów.
Odrzucone argumenty
Wniosek obwinionego o wymierzenie grzywny zamiast aresztu.
Godne uwagi sformułowania
kara 15 (piętnastu) dni aresztu przepadek przez zniszczenie przedmiotu opisanego w wykazie dowodów rzeczowych zwolnić obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa nie sposób więc oczekiwać, aby relatywnie niewysoka grzywna spełniła jakikolwiek z celów, które realizować ma kara dotychczasowa linia życia A. C. każe wątpić, aby również wymierzona mu kara 15 dni aresztu spełniła cel resocjalizacyjny, czy prewencyjny, uniemożliwi mu natomiast popełnianie czynów sprzecznych z prawem przez okres pozostawania w izolacji.
Skład orzekający
Anna Kegel
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Standardowe zastosowanie przepisów o wykroczeniach dotyczących kradzieży, wymiaru kary aresztu oraz zwolnienia z kosztów postępowania w sprawach o wykroczenia."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy typowego wykroczenia kradzieży o niewielkiej wartości, z rutynowym rozstrzygnięciem sądu. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących zwrotów akcji.
Dane finansowe
WPS: 398 PLN
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt VI W 1171/15 (...) WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 09 września 2015 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia w VI Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Kegel Protokolant: Agnieszka Śliwa po rozpoznaniu sprawy z oskarżenia publicznego Komisariatu Policji W. przeciwko B. C. (...) ( C. ) synowi J. i A. z d. K. , ur. (...) w S. obwinionemu o to, że: w dniu 23 września 2014 roku o godz. 17:00 we W. na pl. (...) , w sklepie (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, dokonał kradzieży dwóch kurtek damskich o łącznej wartości 398 złotych, czym działał na szkodę (...) Sp. z o.o. oraz posiadał przy sobie narzędzie służące do dokonania kradzieży w postaci torby reklamowej wyklejonej wewnątrz (...) , tj. o czyn z art. 119 § 1 kw i art. 129 § 2 kw w zw. z art. 9 § 1 kw I. uznaje obwinionego B. C. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku tj. wykroczenia z art. 119 § 1 kw i art. 129 § 2 kw w zw. z art. 9 § 1 kw i za to na podstawie art. 119 § 1 kw w zw. z art. 9 § 1 kw wymierza mu karę 15 (piętnastu) dni aresztu; II. na podstawie art. 129 § 3 kw orzeka przepadek przez zniszczenie przedmiotu opisanego w wykazie dowodów rzeczowych na k. 13 pod poz. 1; III. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 23 września 2015 r. około godziny 17.00 obwiniony A. C. , wraz z innym mężczyzną, przyszedł do sklepu C (...) , mieszczącego się w Galerii (...) przy Pl. (...) we W. . Każdy z nich miał ze sobą torbę reklamową. Mężczyźni zdjęli z wieszaka damską kurtkę i udali się do kabiny przymierzalni damskiej. Zachowanie obu mężczyzn wzbudziło podejrzenia u detektywa sklepowego - K. C. . Podeszła ona do przymierzalni i z kabiny, w której znajdowali się mężczyźni, usłyszała dźwięk przypominający odgłos pakowania przedmiotów do torby foliowej. Kiedy B. C. opuścił sklep, nie dokonując zapłaty za żaden towar, K. C. udała się za nim. Na poziomie 1-szym Galerii (...) podjęła próbę zatrzymania obwinionego, który odrzucił wówczas trzymaną wcześniej torbę. Przy pomocy pracowników ochrony udało się zatrzymać obwinionego, a w odrzuconej przez niego torbie ujawniono dwie kurtki damskie o łącznej wartości 398 zł. Analizując zapis monitoringu sklepowego, K. C. stwierdziła, że druga z kurtek znalezionych przy B. (...) została wcześniej pozostawiona w przymierzalni przez nieustalone osoby – kobietę i mężczyznę – którzy prawdopodobnie współdziałali z obwinionym i towarzyszącym mu mężczyzną. Odebrane obwinionemu kurtki powróciły do dalszej sprzedaży. Dowód: wyjaśnienia obwinionego z dnia 09 września 2015 r. zeznania świadka K. C. z dnia 17 czerwca 2015 r. notatka urzędowa k. 4 protokół zatrzymania rzeczy k. 11 – 12 B. C. był wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu. Dowód: dane o karalności k. 24 – 26 Przesłuchany w charakterze obwinionego A. C. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że kradzieży dokonał samodzielnie, a A. J. – który mu towarzyszył – nie miał z nią nic wspólnego. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego co do jego sprawstwa w zakresie czynu objętego wnioskiem o ukaranie, ponieważ znajdowały one oparcie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym w postaci zeznań świadka K. C. , protokole zatrzymania rzeczy i notatce urzędowej. Szczere przyznanie się obwinionego Sąd potraktował jako okoliczność łagodzącą; na jego niekorzyść przemawiała uprzednia karalność. Jako znaczny ocenił Sąd stopień społecznej szkodliwości czynu – przede wszystkim z uwagi na umyślność działania sprawcy i rodzaj dobra, w jakie godził – co również miało wpływ na rodzaj i wysokość kary wymierzonej A. C. (...) . Sąd nie mógł – wobec sprzeciwu oskarżyciela – uwzględnić wniosku obwinionego o skazanie go w określony sposób, zresztą kara proponowana przez obwinionego, nawet przy braku sprzeciwu oskarżyciela, nie spotkałaby się z akceptacją Sądu. A. C. wnosił bowiem o wymierzenie mu grzywny w wysokości 500 zł, co zważywszy na wartość skradzionego mienia oraz fakt, że był on wielokrotnie karany właśnie za przestępstwa przeciwko mieniu, byłoby reakcją karną nieadekwatną do wagi czynu i stopnia zawinienia sprawcy. A. C. (...) były dotychczas wymierzane kary pozbawienia wolności, które nie zapobiegły ponownemu łamaniu przezeń prawa. Nie sposób więc oczekiwać, aby relatywnie niewysoka grzywna spełniła jakikolwiek z celów, które realizować ma kara. Zauważyć należy nadto, że obwiniony nie pracuje, nie posiada żadnego majątku, a zatem nie byłby w stanie wykonać takiej kary. Zdaniem Sądu dotychczasowa linia życia A. C. każe wątpić, aby również wymierzona mu kara 15 dni aresztu spełniła cel resocjalizacyjny, czy prewencyjny, uniemożliwi mu natomiast popełnianie czynów sprzecznych z prawem przez okres pozostawania w izolacji. Kierując się treścią art. 129 § 3 kw, Sąd orzekł przepadek torby wyklejonej (...) – jako przedmiotu służącego do popełnienia przestępstwa. Sytuacja materialna obwinionego uzasadniała zwolnienie go od ponoszenia kosztów postępowania.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę