VI U 934/15

Sygn. akt VI U 934/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Janusz Madej Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Hańc po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania K. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. nr (...) z dnia 10 marca 2015 r. w sprawie: K. J. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o umorzenie należności z tytułu składek oddala odwołanie. Sygn. akt VIU 934/15 UZASADNIENIE Decyzją numer (...) z dnia 10 marca 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. po rozpa..., rozpatrzeniu wniosku K. J. z dnia 16 stycznia 2015 roku nadanego w urzędzie pocztowym i z jednoczesnym wpływem do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu 16 stycznia 2015 roku, przy czym pismo wpłynęło w sensie technicznym a nie prawnym do ZUS 19 stycznia 2015 roku odmówił wszczęcia postępowania o umorzenie należności na podstawie Ustawy z dnia 9 listopada 2012 roku o umorzeniu należności z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzących pozarolniczą działalność. W uzasadnieniu tego wniosku organ rentowy. W uzasadnieniu tej decyzji organ rentowy wskazał, że w dniu 19 stycznia 2015 roku wpłynęło do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych pismo K. J. w sprawie umorzenia należności z tytułu składek na podstawie przepisów Ustawy abolicyjnej na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe za okresy od stycznia 1999 roku do lutego 2009 roku. Organ rentowy wskazał, że zgodnie z artykułem 1-szym ustępem 1-szym powołanej Ustawy wniosek osoby podlegającej w okresie od 1 stycznia 1999 roku do dnia 28 lutego 2009 roku obowiązkowe ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym oraz wypadkowemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej umarza się nieopłacone składki na ubezpieczenia za okres od 1 stycznia 1999 roku do dnia 28 lutego 2009 roku, oraz należne od nich odsetki za zwłokę, opłaty prolongacyjne, koszty upomnienia, opłaty dodatkowe, a także koszty egzekucyjne naliczone przez dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Naczelnika urzędu lub komornika sądowego. Organ rentowy wskazał też, że zgodnie z artykułem 1-szym ustępem 4-ym tej Ustawy wniosek o umorzenie należności można było złożyć w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie Ustawy to jest do dnia 15 stycznia 2015 roku, a wnioskodawca nie spełnił przesłanki wynikającej z tego przepisu gdyż jak wynika z uzasadnienia decyzji wniosek złożył 16 stycznia 2015 roku, a więc po dniu przewidzianym w artykule 1-szym ustępie 4-ym. Odwołanie od tej decyzji wniósł ubezpieczony K. J. , który argumentował, że dnia 16 stycznia 2015 roku otrzymał wraz z decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. dnia 2 stycznia 2015 roku informację, że może złożyć ponownie wniosek o umorzenie należności na podstawie Ustawy z 9 listopada 2012 roku do dnia 15 stycznia 2015 roku. W związku z tym niezwłocznie po otrzymaniu korespondencji w dniu 16 stycznia 2015 roku złożył przedmiotowy wniosek. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie powołując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy ustalił i rozważył, co następuje. Ubezpieczony K. J. w dniu 28 sierpnia 2013 roku złożył w organie, w dniu 21 sierpnia 2013 roku złożył w organie rentowym wniosek z 14 sierpnia 2013 roku o umorzenie na podstawie Ustawy z 9 listopada 2012 roku należności powstałych z tytułu nieopłaconych przez niego składek w okresie prowadzenia działalności gospodarczej. W uzasadnieniu tego wniosku podał, że jest osobą bezrobotną i nie stać go na uregulowanie powyższych należności. Ten wniosek został załatwiony dwoma odrębnymi decyzjami z 18 września 2013 roku doręczono ubezpieczonemu wnio..., doręczonej wnioskodawcy 26 września 2013 roku, w którym organ rentowy określił warunki umorzenia podając, jak które z należności będą podlegały umorzeniu i sygnalizując, że istnieją należności niepodlegające umorzeniu. Następnie decyzją z dnia 2 stycznia 2015 roku organ rentowy odmówił umorzenia należności z tytułu składek wskazując, iż na dzień 5 grudnia 2014 roku ubezpieczony posiada nieuregulowane należności niepodlegające umorzeniu wskazane w uzasadnieniu tej decyzji. Od tej decyzji ubezpieczony się nie odwołał. Twierdził, że nie ma, nie miał środków na uiszczenie tych należności. Decyzję tą ubezpieczony otrzymał 16 stycznia 2015 roku. W dniu 16 stycznia 2015 roku za pośrednictwem poczty złożył w organie rentowym kolejny wniosek o umorzenie należności na podstawie Ustawy z dnia 9 listopada 2012 roku o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące działalność, pozarolniczą działalność Dziennik Ustaw z 2012 roku pozycja 1551. W uzasadnieniu wniosku podał, że wnosi o umorzenie całości zadłużenia objętego Ustawą, oraz że zlikwidował działalność z dniem 15 grudnia 2007 roku. Organ rentowy rozpoznając wniosek ubezpieczonego z 19, z 16 stycznia 2015 roku zaskarżoną decyzją numer (...) odmówił wszczęcia postępowania z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji omówionych wcześniej. Odwołanie od tej decyzji z dnia 10 marca 2015 roku wniósł ubezpieczony. W ocenie Sądu Okręgowego odwołanie ubezpieczonego nie zasługiwało na uwzględnienie, albowiem organ rentowy prawidłowo ustalił, że skoro wniosek ponowny ubezpieczonego został złożo..., o umorzenie należności na podstawie Ustawy abolicyjnej został złożony w dniu 16 stycznia 2015 roku to nastąpiło to już po 24 miesięcznym okresie przewidzianym w ustępie 4-ym artykułu 1-ego tej Ustawy. Przepis ten stanowi, bowiem, że wniosek o umorzenie można złożyć w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie Ustawy. Jeżeli zatem ustawa weszła w życie 15 stycznia 2012 roku, zgodnie z jej artykułem 6-tym, 14 dni od ogłoszenia to nawet 14 stycznia, 15 stycznia to wniosek złożony 16 stycznia nie mógł spowodować wszczęcia postępowania na podstawie tej Ustawy. Sąd Okręgowy podkreśla przy tym, że termin wskazany w ustępie 4-tym artykułu 1-go jest terminem prawa materialnego, którego przekroczenie powoduje wygaśnięcie uprawnień do złożenia wniosku, a charakter tego terminu jest, jest tego rodzaju, iż nie może zostać przywrócony gdyż termin ten ma charakter prekluzyjny. [ M 00:09:42.544 ] Zawity. [ Przewodniczący 00:09:43.844 ] Tak. Jest to termin ustawowy i działanie organu rentowego nie może spowodować ani skrócenia ani wydłużenia tego terminu. No, bo kompetencje organu rentowego nie sięgają tak daleko, aby mogły w drodze nawet jakiegoś błędnego w cudzysłowie pouczenia spowodować zmianę brzemienia Ustawy. Dlatego należy uznać, że drugi wniosek złożył Pan po terminie przewidzianym w Ustawie i nie mógł on wywołać już skutku prawnego, bo Ustawa po tym terminie nie przewiduje już uprawnień do składania takiego wniosku. To, że nastąpiło to jeden czy dwa dni po wejściu w życie Ustawy nie ma tutaj większego znaczenia tak samo jak nie ma znaczenia podnoszona przez Pana okoliczność w odwołaniu, iż otrzymał Pan pouczenie z organu rentowego o tym, że może Pan złożyć wnio..., ponowny wniosek notabene organ rentowy pouczał Pana, że wniosek taki można złożyć do 15 stycznia 2015 roku, a to, że Pan z powodu tego biegu, obiegu pocztowego otrzymał tę decyzję (...) stycznia nie ma większego znaczenia. Czyli to pouczenie w zasadzie było prawidłowe tyle tylko, że doszło do Pana już po 15 stycznia, a również po 24 miesiącach od obowiązywania Ustawy. Przez 24 miesiące wnioskodawca miał dużo czasu żeby zapoznać się z bieniem..., z brzmieniem Ustawy i ustalić, w jakim okresie może składać ponowny wniosek. Niezależnie od tego wskazać należy, że taki wniosek ubezpieczony złożył. Tyle tylko, że został on załatwiony dwoma decyzjami, przy czym ostatnia decyzja była decyzją odmawiającą umorzenia i to od tej decyzji ubezpieczony mógł się odwołać do Sądu zgodnie z pouczeniem zawartym w tej decyzji, bo przecież wniosek o umorzenie należności Pan złożył na rozprawie w dniu dzisiejszym ubezpieczony oświadczył, odwołujący się oświadczył, powodowy płatnik, że nie odwoływał się od tej decyzji, bo nie miał pieniędzy na uiszczenie należności objętych wskazanych w decyzji odmawiających umorzenia. Dlatego na podstawie artykułu 477 ze znaczkiem 14 paragraf 1 Kodeksu postępowania cywilnego w związku z artkułem 1-szym ustępem 1-szym i ustępem 4-tym powołanej Ustawy abolicyjnej z dnia 9 listopada 2012 roku Sąd Okręgowy zmuszony był oddalić Pana odwołanie. Proszę Pana wyrok na tym wygłoszenie uzasadnienia zakończono. Wyrok w niniejszej sprawie jest nieprawomocny. [ koniec 00:13:20.000 ]