VI U 764/22

Sygn. akt VI U 764/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 czerwca 2022r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia Maciej Flinik po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2022 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy R. T. przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu w B. w związku z odwołaniem R. T. od decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w B. z dnia 28 kwietnia 2022 r. nr (...) o wysokość emerytury 1/zmienia zaskarżoną decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w B. z dnia 28 kwietnia 2022r. nr (...) w ten sposób, że wysługa emerytalna odwołującego się z tytułu okresów służby wojskowej i równoważnych w warunkach szczególnych zaliczanych ze zwiększeniem 0,5% za każdy miesiąc wynosi 14 % podstawy wymiaru 2/ stwierdza , że pozwany ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji Sędzia Maciej Flinik Sygn. akt VI U 764/22 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 28 kwietnia 2022r. Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w B. ustalił ubezpieczonemu R. T. prawo do emerytury wojskowej, począwszy od 1 marca 2022r. w kwocie (...) , 72 z podstawą jej wymiaru wynoszącą 74, 67 %. Jednocześnie stwierdzono, że procentowy wymiar wysługi z tytułu okresów służby wojskowej w warunkach szczególnych - łącznie 2 lata i 8 miesięcy, zaliczane jest ze zwiększeniem 0,5 % za każdy miesiąc i wynosi 13 %. Od powyższej decyzji odwołanie złożył R. T. zarzucając pozwanemu : a/ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania zaskarżonej decyzji , a polegający na przyjęciu , że pełnił służbę wojskową w warunkach szczególnych przez okres dwóch lat , jednego miesiąca i 17 dni podczas gdy z dokumentacji wynika, iż pełnił ją łącznie przez 28 rozpoczętych miesięcy b/ naruszenie art. 15 ust. 3 w związku z ust. 5 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe ustalenie znaczenia pojęcie rozpoczętych miesięcy służby co miało wpływ na wysokość obliczonego mu świadczenia . W uzasadnieniu argumentował, iż treść powyższych przepisów nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż faktycznie w przypadku służby w strefie działań wojennych każdy rozpoczęty miesiąc służby powoduje podwyższenie podstawy wymiaru świadczenia niezależnie od tego, czy faktycznie służba była pełniona przez pełny miesiąc. W odpowiedzi na odwołanie pozwany wojskowy organ emerytalny wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż decyzję wydano na podstawie art. 15 ust. 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin, który stanowi, iż emeryturę wojskową podwyższa się o 0,5% podstawy wymiaru za każdy rozpoczęty miesiąc pełnienia służby w strefie działań wojennych w polskich kontyngentach wojskowych… oraz posiłkując się przepisem § 26 ust.1 rozporządzenia MON z dnia 10 lutego 2012 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organów w sprawach zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych oraz uprawnionych członków ich rodzin., w myśl którego przy obliczaniu wysługi emerytalnej sumuje się poszczególne okresy o jednakowym procentowym wskaźniku , obejmujące lata miesiące i dni. Sumę miesięcy zamienia się na lata przyjmując pełne 12 miesięcy za jeden rok, w końcowym podsumowaniu okresy niepełnych miesięcy nie są uwzględniane , z wyjątkiem okresów, o których mowa w art. 15 ust. 3 . Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. Stan faktyczny w sprawie pozostawał bezsporny . R. T. w okresach od 19 stycznia 2004 r. do 10 sierpnia 2004 r., od 12 kwietnia 2007 r. do 28 października 2007 r. , od 15 października 2009r. do 11 maja 2010 r. oraz od 7 stycznia 2012r. do 29 maja 2012r. to jest przez okres 28 rozpoczętych miesięcy pełnił służbę w warunkach szczególnych. Art. 15 ust. 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin / Dz. U. 2020.586 t.j. / stanowi, iż emeryturę wojskową podwyższa się o 0,5% podstawy wymiaru za każdy rozpoczęty miesiąc pełnienia służby na froncie w czasie wojny lub w strefie działań wojennych . O prawidłowości takiej wykładni przywołanego przepisu ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy i ich rodzin jak ta zaprezentowana przez odwołującego się ( czyli uwzględnianiu każdego rozpoczętego miesiąca , a nie sumowaniu dni , a następnie przyjmowaniu 30 dni za miesiąc ) przesądził Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 24 października 2019 r. sygn. akt III AUa 1335/18. stwierdzając, że w przypadku służby w strefie działań wojennych , każdy rozpoczęty miesiąc służby powoduje podwyższenie podstawy wymiaru świadczenia niezależnie od tego ile dni w tym miesiącu służba była pełniona . W uzasadnieniu przedmiotowego orzeczenia SA zauważył, iż „ stosownie do treści § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM z dnia 15 lipca 2011 r. w sprawie szczególnych warunków podwyższania emerytur wojskowych emeryturę wojskową podwyższa się o 0, 5 % podstawy wymiaru za każdy rozpoczęty miesiąc pełnienia służby w strefie działań wojennych w polskich kontyngentach wojskowych wydzielonych z Sił Zbrojnych RP lub kierowanych do pełnienia służby … Z kolei zgodnie z § 26 ust. 1 rozporządzenia MON z dnia 10 lutego 2012 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organów w sprawach zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych oraz uprawnionych członków ich rodzin., w myśl którego przy obliczaniu wysługi emerytalnej sumuje się poszczególne okresy o jednakowym procentowym wskaźniku , obejmujące lata miesiące i dni. Sumę miesięcy zamienia się na lata przyjmując pełne 12 miesięcy za jeden rok, w końcowym podsumowaniu okresy niepełnych miesięcy nie są uwzględniane , z wyjątkiem okresów, o których mowa w art. 15 ust. 3 wyżej wymienionej ustawy . W ocenie Sądu Apelacyjnego , treść tych przepisów nie pozostawia wątpliwości , iż w przypadku służby w strefie działań wojennych , każdy rozpoczęty miesiąc służby powoduje podwyższenie podstawy wymiaru świadczenia niezależnie od tego, ile dni w tym miesiącu służba była pełniona „ . Podzielając w całości zaprezentowane wyżej rozumienie cytowanych przepisów, należy zauważyć, iż analogiczna sytuacja zachodzi w przypadku ubezpieczonego, który łącznie w warunkach szczególnych służył 28 rozpoczętych miesięcy. W konsekwencji przemnażając wskaźnik 0, 5 % za każdy miesiąc służby odwołującego się w warunkach szczególnych ( 28 ) otrzymujemy wskaźnik wynoszący 14 %, a nie jak wadliwie przyjął pozwany 13 %. I o wskazane 14 % winna ulec podwyższeniu emerytura wojskowa odwołującego. W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy uznając odwołanie za zasadne na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w punkcie 1 sentencji. Orzeczenie w oparciu o art. 148 1 § 1 k.p.c. wydane zostało na posiedzeniu niejawnym ( strony w pismach procesowych nie wnosiły o przeprowadzenie rozprawy i nie było to konieczne w świetle całokształtu przytoczonych twierdzeń i zgłoszonych wniosków dowodowych ) . W punkcie 2 wyroku Sąd Okręgowy zgodnie z treścią art. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z FUS ( w zw. z art. 11 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy i ich rodzin ) z urzędu orzekł w przedmiocie odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Za wadliwą ( jednoznacznie niekorzystną dla odwołującego się ) interpretację przywoływanych wyżej przepisów przez organ rentowy w sytuacji, w której prawidłowa ich wykładnia została już zaprezentowana w orzecznictwie sądowym ( także tutejszego sądu – patrz wyrok z uzasadnieniem w sprawie VI U 192/20 ) , odpowiedzialność ponosi tenże pozwany. Sędzia Maciej Flinik