VI U 76/17

Decyzją z dnia (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. odmówił Pani M. W. wliczenia do podstawy wymiaru zasiłku macierzyńskiego za okres od 2 czerwca 2016 r. do 30 maja 2017 r. wynagrodzenia z tytułu umowy o dzieło, argumentując, że umowa ta ustała przed rozwiązaniem umowy o pracę, a wynagrodzenie z niej nie podlega wliczeniu do podstawy zasiłku za okres po tym dniu. Ubezpieczona złożyła odwołanie, twierdząc, że stanowisko organu rentowego jest nieprawidłowe i narusza przepisy ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Sąd ustalił, że M. W. była zatrudniona na umowę o pracę i jednocześnie na umowę o dzieło, która obowiązywała do 30 kwietnia 2016 r. Ubezpieczona urodziła dziecko 1 czerwca 2016 r., a w okresie od 1 lutego 2016 r. do 31 maja 2016 r. pobierała zasiłek chorobowy, obliczony na podstawie obu umów. Sąd uznał, że organ rentowy nieprawidłowo ocenił zastosowanie art. 40 ustawy, ignorując ograniczenia wynikające z art. 43. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 43, podstawy wymiaru zasiłku nie ustala się na nowo, jeżeli między okresami pobierania zasiłków (również różnego rodzaju) nie było przerwy lub przerwa była krótsza niż 3 miesiące. Ponieważ ubezpieczona pobierała zasiłek chorobowy do 31 maja 2016 r., a od 1 czerwca 2016 r. zasiłek macierzyński, nie było przerwy w ich pobieraniu. Sąd powołał się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2016 r. (sygn. II UK 206/15), który potwierdza, że w takiej sytuacji podstawa wymiaru zasiłku nie może się zmienić do końca pobierania wszelkich zasiłków. Sąd zmienił zaskarżoną decyzję, wliczając wynagrodzenie z umowy o dzieło do podstawy wymiaru zasiłku macierzyńskiego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający