VI U 534/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie rozpoznał sprawę z odwołania S. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, która odmówiła mu prawa do zasiłku chorobowego za okres kwarantanny COVID-19 (31.10.2020-16.11.2020) i nakazała zwrot pobranej kwoty 1.891,57 zł. ZUS argumentował, że ubezpieczony wykorzystał zwolnienie niezgodnie z przeznaczeniem, świadcząc pracę w tym okresie. S. K. wyjaśnił, że został skierowany na kwarantannę z datą wsteczną po pozytywnym wyniku testu żony, a w dniu 1 listopada 2020 r. świadczył pracę, nie wiedząc jeszcze o pozytywnym wyniku testu żony i formalnym skierowaniu na kwarantannę. Sąd, opierając się na zeznaniach ubezpieczonego, ustalił, że pracował w dniu 1 listopada 2020 r. jako ochroniarz, ale jednocześnie tego samego dnia dowiedział się o pozytywnym wyniku testu żony i otrzymał zwolnienie lekarskie z datą wsteczną od 31 października 2020 r. Sąd uznał, że w tej szczególnej sytuacji, związanej z pandemią i wstecznym skierowaniem na kwarantannę, ubezpieczony nie miał możliwości uchylenia się od pracy i nie działał w złej wierze. Powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, sąd stwierdził, że obowiązek zwrotu świadczenia obciąża tylko tego, kto przyjął je w złej wierze, mając świadomość jego nienależności. W związku z tym, sąd zmienił zaskarżoną decyzję w całości, przyznając S. K. prawo do zasiłku chorobowego i uznając, że nie jest zobowiązany do zwrotu pobranej kwoty.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących utraty prawa do zasiłku chorobowego w przypadku wykonywania pracy w okresie zwolnienia lekarskiego, zwłaszcza w kontekście pandemii COVID-19 i wstecznego skierowania na kwarantannę. Znaczenie dobrej wiary i świadomości nienależności świadczenia dla obowiązku zwrotu.
Dotyczy specyficznej sytuacji pandemii COVID-19 i wstecznego skierowania na kwarantannę. Orzecznictwo SN dotyczące dobrej wiary jest ogólne, ale zastosowane w konkretnym kontekście.
Zagadnienia prawne (1)
Czy pracownik, który świadczył pracę w jednym dniu okresu objętego zwolnieniem lekarskim z powodu kwarantanny COVID-19, traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres zwolnienia i czy jest zobowiązany do zwrotu pobranego świadczenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, pracownik nie traci prawa do zasiłku chorobowego i nie jest zobowiązany do zwrotu pobranego świadczenia, jeśli praca została świadczona w wyjątkowej sytuacji, np. z powodu wstecznego skierowania na kwarantannę, a pracownik nie działał w złej wierze i nie miał świadomości nienależności świadczenia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że w sytuacji wstecznego skierowania na kwarantannę COVID-19, pracownik nie miał możliwości uniknięcia pracy w dniu otrzymania pozytywnego wyniku testu przez żonę, a następnie formalnego skierowania. Podkreślono brak złej wiary i świadomości nienależności świadczenia, co zgodnie z orzecznictwem SN wyłącza obowiązek zwrotu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. K. | osoba_fizyczna | odwołujący |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. | organ_państwowy | organ rentowy |
| (...) Ochrona Sp. z o.o. w W. | spółka | zainteresowany |
| (...) Sp. z o.o. | spółka | płatnik składek |
Przepisy (5)
Główne
ustawa zasiłkowa art. 17 § 1
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
Ubezpieczony wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia. Dwie przesłanki mają charakter niezależny.
k.p.c. art. 477¹⁴ § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd zmieniając zaskarżoną decyzję, orzeka co do istoty sprawy.
Pomocnicze
ustawa zasiłkowa art. 6 § 2
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
Zasiłek chorobowy przysługuje m.in. za okres niezdolności do pracy spowodowanej koniecznością odbycia obowiązkowej kwarantanny.
Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie chorób zakaźnych powodujących powstanie obowiązku hospitalizacji, izolacji lub izolacji w warunkach domowych oraz obowiązku kwarantanny lub nadzoru epidemiologicznego art. 5 § 1 pkt 4
Obowiązkowej kwarantannie podlegały osoby, które naraziły się lub pozostawały w styczności ze źródłem biologicznych czynników chorobotwórczych wywołujących chorobę SARS-COV-2 (COVID-19).
Ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi art. 2 § pkt 12
Definicja kwarantanny: odosobnienie osoby zdrowej, która była narażona na zakażenie, w celu zapobieżenia szerzeniu się chorób szczególnie niebezpiecznych i wysoce zakaźnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wsteczne skierowanie na kwarantannę COVID-19. • Brak świadomości nienależności świadczenia. • Brak złej wiary przy pobieraniu zasiłku. • Wyjątkowa sytuacja związana z pandemią. • Orzecznictwo SN dotyczące obowiązku zwrotu świadczeń.
Odrzucone argumenty
Wykorzystanie zwolnienia lekarskiego niezgodnie z jego przeznaczeniem poprzez świadczenie pracy. • Wykonywanie pracy zarobkowej w okresie orzeczonej niezdolności do pracy.
Godne uwagi sformułowania
wykorzystywał zwolnienie lekarskie niezgodnie z jego przeznaczeniem • w tej sytuacji ubezpieczony de facto nie miał żadnych możliwości, żeby się uchylić od świadczenia pracy w okresie, kiedy jego żona oczekiwała na wynik testu • nie jest właściwe podejmowanie pracy w czasie orzeczonej kwarantanny • odwołujący nie powinien też być zobowiązany do zwrotu pobranego świadczenia jako nienależnego • obowiązek zwrotu świadczenia obciąża tylko tego, kto przyjął świadczenie w złej wierze, mając świadomość jego nienależności
Skład orzekający
Przemysław Chrzanowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących utraty prawa do zasiłku chorobowego w przypadku wykonywania pracy w okresie zwolnienia lekarskiego, zwłaszcza w kontekście pandemii COVID-19 i wstecznego skierowania na kwarantannę. Znaczenie dobrej wiary i świadomości nienależności świadczenia dla obowiązku zwrotu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pandemii COVID-19 i wstecznego skierowania na kwarantannę. Orzecznictwo SN dotyczące dobrej wiary jest ogólne, ale zastosowane w konkretnym kontekście.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego świadczenia (zasiłek chorobowy) i sytuacji, która była udziałem wielu osób w czasie pandemii. Pokazuje, jak sąd może interpretować przepisy w nietypowych okolicznościach, chroniąc obywatela przed biurokracją.
“Czy praca w czasie kwarantanny COVID-19 oznacza utratę zasiłku? Sąd odpowiada: nie zawsze!”
Dane finansowe
zwrot zasiłku chorobowego wraz z odsetkami: 1891,57 PLN
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.