VI U 51/16

Sygn. akt VI U 51/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 czerwca 2016 roku. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: PrzewodniczącySSR Przemysław Chrzanowski Protokolant stażysta Patrycja Wielgus po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2016 roku w Warszawie na rozprawie sprawy z odwołania P. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. o zasiłek chorobowy 1. zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. z dnia (...) roku znak: (...) w ten sposób, że przyznaje P. S. prawo do zasiłku chorobowego za okres od 21 października 2015 roku do 13 listopada 2015 roku, 2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. na rzecz P. S. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt VI U 51/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia (...) roku, znak: (...) , Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. odmówił ubezpieczonemu P. S. prawa do zasiłku chorobowego za okres za okres od 21 października 2015 roku do 13 listopada 2015 roku. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podał, że w zaświadczeniu lekarskim wskazano, że ubezpieczony w okresie od 21 października 2015 roku do 13 listopada 2015 roku powinien leżeć, jednak - w ramach kontroli - ZUS stwierdził, że dnia 3 listopada 2015 roku ubezpieczonego nie było w domu. Jednocześnie organ uznał, że ubezpieczony nie zdołał wykazać, że w tym dniu był u lekarza, wobec czego organ rentowy uznał, że ubezpieczony nie wykorzystywał zwolnienia zgodnie z jego celem. (decyzja z dnia 10.12.2015r. – k. 1 akt rentowych) Od powyższej decyzji P. S. wniósł odwołanie, w którym wniósł o zmianę decyzji i przyznanie mu prawa do zasiłku chorobowego za wskazany w niej okres. W uzasadnieniu swego stanowiska odwołujący podał, że dnia 3 listopada 2015 roku udał się po odbiór wyników badania, które to wyniki były mu niezbędne na dzień następny, kiedy to miał mieć kontrolną wizytę u lekarza. Odwołujący dodał, że poza dniami: 22 października 2015 roku, 3 listopada 2015 roku i 4 listopada 2105 roku, kiedy to miał badania, odbierał ich wyniki oraz miał wizytę lekarską, nie opuszczał domu. (odwołanie – k. 1 – 3) W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu swego stanowiska organ powtórzył argumentację z uzasadnienia skarżonej decyzji. (odpowiedź na odwołanie – k. 7 – 7 verte) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Odwołujący P. S. był niezdolny do pracy w okresie od dnia 21 października 2015 roku do dnia 13 listopada 2015 roku. W wystawionym na ten okres zwolnieniu lekarskim lekarz zaznaczył, iż odwołujący powinien leżeć. (dowód: zaświadczenie lekarskie – k. 2 akt rentowych) Dnia 3 listopada 2015 roku ZUS przeprowadził kontrolę wykorzystywania przez odwołującego zwolnienia lekarskiego. W tym dniu nie zastano odwołującego w domu, jego żona zaś powiedziała, że udał się on na wizytę lekarską. W rzeczywistości jednak odwołujący nie był tego dnia na wizycie lekarskiej, lecz odbierał wyniki badania USG Doppler tętnic dogłowowych. Badanie to zostało zlecone odwołującemu przez lekarza wystawiającego zwolnienie lekarskie i było mu potrzebne na dzień następny, kiedy to o 08:30 odwołujący miał wizytę lekarską u tego samego lekarza. P. S. powiadomił pismem z dnia 25 listopada 2015 roku organ rentowy o tym, iż dnia 3 listopada 2015 roku musiał odebrać wyniki badań. (dowód: zeznania świadka E. S. , zeznania odwołującego P. S. , zestawienie wizyt lekarskich – k. 6 akt rentowych, podsumowanie wizyty lekarskiej z dnia 21.10.2015r. – k. 6, pismo odwołującego z dnia 25.11.2015r. – k. 5 akt rentowych) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wskazanych wyżej dowodów, w tym dowodów z dokumentów zawartych w aktach organu rentowego, których prawdziwość nie była kwestionowana przez strony w toku postępowania. Strony nie wnosiły o uzupełnienie materiału dowodowego (k. 26). Sąd zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie zaskarżoną decyzją z dnia 10 grudnia 2015 roku organ rentowy odmówił odwołującemu prawa do zasiłku chorobowego w związku z uznaniem, iż odwołujący wykorzystywał zwolnienie lekarskie niezgodnie z jego celem. Podstawą dla wydania zaskarżonej decyzji jest regulacja z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jednolity – Dz. U. z 2016 roku, poz. 372; dalej jako: ustawa zasiłkowa). Ubezpieczony wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia. Organ rentowy uznał w niniejszej sprawie, że odwołujący wykorzystywał zwolnienie lekarskie niezgodnie z jego celem, ponieważ w dniu 3 listopada 2015 roku nie był on obecny w domu, pomimo wskazania w zaświadczeniu lekarskim, że w całym okresie niezdolności do pracy powinien leżeć. Z ustalonego w niniejszej sprawie stanu faktycznego wynika, że odwołujący miał wskazanie w zaświadczeniu lekarskim, że powinien leżeć w okresie swej niezdolności do pracy. Jednak dnia 3 listopada 2015 roku musiał odebrać wyniki badań USG Doppler tętnic dogłowowych, które to wyniki były konieczne w celu przedstawienia ich na wizycie lekarskiej w dniu następnym. Warto w tym miejscu wskazać, że jako niezgodne z celem zwolnienia lekarskiego należy uznać wszelkie zachowania, które mogą spowodować pogorszenie się stanu zdrowia osoby niezdolnej do pracy. Wobec tego, jeśli w treści zaświadczenia lekarskiego wskazano, że chory powinien leżeć, to opuszczanie przez niego domu w celach niezwiązanych z jego leczeniem musi być uznane za zachowanie niezgodne z celem zwolnienia lekarskiego. Należy jednak podkreślić, że chodzić tu będzie o opuszczanie domu w celach niezwiązanych z leczeniem chorego, nie sposób bowiem odmówić mu prawa do przebywania poza domem, gdy stawia się np. na wizycie lekarskiej. Wizyta lekarska ma bowiem służyć właśnie osiągnięciu celu zwolnienia lekarskiego, a więc odzyskaniu zdolności do pracy przez chorego. Wobec tego wszelkie zachowania chorego związane z procesem jego leczenia należy uznać za zachowania zgodne z celem zwolnienia lekarskiego. Jak już wyżej wskazano, odwołujący opuścił dom dnia 3 listopada 2015 roku po to, aby odebrać wyniki badań niezbędne do dalszego, prawidłowego prowadzenia procesu jego leczenia. Zachowanie odwołującego należy więc uznać za pozostające w zgodzie z celem zwolnienia lekarskiego, przyczyniło się ono bowiem do prawidłowego przebiegu procesu leczenia. Tym samym nie można uznać, że stanowiło ono wykorzystywanie tego zwolnienia niezgodnie z jego celem. Reasumując, należy uznać, że w niniejszej sprawie zachowanie odwołującego, polegające na opuszczeniu domu w celu odebrania wyników badania zleconego przez lekarza prowadzącego, nie może być uznane za wykorzystywanie zwolnienia lekarskiego niezgodnie z jego celem i brak jest zatem spełnienia przesłanki odmowy prawa do zasiłku chorobowego z art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej. Z tych względów, na podstawie art. 477 ( 14) § 2 k.p.c. i w/w przepisów, Sąd zmienia w całości zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. z dnia (...) roku znak: (...) w ten sposób, że przyznaje P. S. prawo do zasiłku chorobowego za okres od 21 października 2015 roku do 13 listopada 2015 roku. Sąd orzeka o kosztach procesu na podstawie żądania pełnomocnika odwołującego oraz obowiązującej regulacji zawartej w § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 poz. 1804).