VI U 42/16

Sygn. akt VI U 42/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 czerwca 2016 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Małgorzata Kryńska - Mozolewska Protokolant: stażysta Patrycja Wielgus po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2016 r. w Warszawie na rozprawie sprawy A. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. o zasiłek chorobowy na skutek odwołania A. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) w W. z dnia (...) r. znak (...) orzeka: zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób iż przyznaje A. B. prawo do zasiłku chorobowego za okres od 10 grudnia 2015r. do 22 grudnia 2015r. Sygn. akt VI U 42/16 UZASADNIENIE Odwołaniem z dnia 6 stycznia 2016 r A. B. zaskarżyła decyzję z dnia (...) wydaną przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych – (...) w W. . Odwołująca podniosła, iż nie stawiła się na badania, ponieważ wezwanie zostało jej doręczone w sposób nieprawidłowy. Listonosz nie doręczył jej przesyłki, pomimo, że przebywała na zwolnieniu lekarskim W odpowiedzi na odwołanie, organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, podnosząc, że zaskarżona decyzja jest prawnie i faktycznie uzasadniona, gdyż wezwanie na badanie lekarskie przez lekarza orzecznika ZUS zostało odebrane w dniu 27 listopada 2015 r przez dorosłego domownika tj, M. B. (1) , lecz odwołująca nie stawiła się na termin badania, co skutkowało utratą ważności zaświadczenia lekarskiego. Sąd ustalił i zważył, co następuje: Odwołująca A. B. przebywała w domu na zwolnieniu lekarskim od dnia 18 listopada 2015 r do 22 grudnia 2015 r z powodów psychiatrycznych (depresja). W dniu 9 grudnia 2015 r odwołująca była zobowiązana stawić się na badania Lekarza Orzecznika ZUS pod kątem kontroli zgodności zwolnienia lekarskiego seria (...) wydanego za okres od 18 listopada 2015 r do 22 grudnia 2015r. ZUS wysłał do ubezpieczonej, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, wezwanie, w którym określił termin badania przez lekarza orzecznika. Wezwanie zawierało informację w szczególności o skutkach uniemożliwienia badania. bezsporne Ubezpieczona nie stawiła się na badanie z powodu barku wiedzy o tym. A. B. mieszka w S. przy ul. (...) . Pod tym samym adresem, ale w oddzielnym budynku mieszka jej szwagierka M. B. (1) . To właśnie ona odebrała w pracy dwie przesyłki w tym jedną skierowaną do A. B. , której jednak nie przekazała jej, ponieważ zapomniała. Zrobiła to dopiero po dwóch tygodniach, gdy A. B. zapytała się czy przypadkiem nie odebrała przesyłki kierowanej do niej. A. B. w związku z niewłaściwym doręczeniem przesyłki złożyła skargę do (...) S.A. Dowód: zeznania odwołującej k. 22 v, zeznania świadka M. B. (1) , odpowiedź (...) S.A k.11 Organ rentowy uznał, jednak, iż odwołująca uniemożliwiła przeprowadzenie badania przez Lekarza Orzecznika ZUS, w sposób dowolny i w zaskarżonej decyzji odmówił jej prawa do zasiłku chorobowego za okres od 10.12.2015 r do 22.12.2015r. Zawarte w aktach rentowych dokumenty urzędowe a mianowicie decyzja z dnia (...) r i zwolnienie lekarskie (...) sporządzone przez uprawnione do tego organy w zakresie ich działania, stanowią dowód zaświadczonych w nich okoliczności ( art. 244 § 1 k.p.c. ). Brak przekonujących podstaw do kwestionowania autentyczności któregokolwiek ze wskazanych dokumentów. Zeznania świadka M. B. (1) są logiczne, spójne z zeznaniami A. B. , nie zawierają też sprzeczności z treścią zgromadzonych dowodów z dokumentów; mogą, zatem zostać uznane za wiarygodne w całości. Przedmiotowe zeznania nie były kwestionowane przez stronę pozwaną, która również nie składała żadnych wniosków dowodowych. Sąd ustalił i zważył, co następuje: Prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby oraz wystawiania zaświadczeń lekarskich podlega kontroli ( art. 59 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa , t. jedn.: Dz. U. z 2014., poz 159 z późn. zm.; dalej zwana u.ś.ch.m.). Kontrolę tę wykonują lekarze orzecznicy ZUS ( art. 59 ust. 2 u.ś.ch.m.). W celu wykonania kontroli lekarz orzecznik ZUS może przeprowadzić badanie lekarskie ubezpieczonego w wyznaczonym miejscu ( art. 59 ust. 3 pkt 1 lit. a u.ś.ch.m.). Bezsporne jest, że ZUS wysłał do ubezpieczonej, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, wezwanie, w którym określił termin badania przez lekarza orzecznika. Wezwanie zawierało informację w szczególności o skutkach uniemożliwienia badania (art. 59 ust. 5 u.ś.ch.m.). W razie uniemożliwienia badania w terminie, oznaczonym w wezwaniu, zaświadczenie lekarskie traci ważność od dnia następującego po tym terminie (art. 59 ust. 6 u.ś.ch.m.). W takim przypadku ZUS wydaje decyzję o braku prawa do zasiłku chorobowego (art. 59 ust. 10 u.ś.ch.m.), co może stanowić podstawę decyzji w sprawie ewentualnego zwrotu zasiłku bezpodstawnie pobranego wraz z odsetkami. Wezwanie, o którym mowa w art. 59 ust 5 u.ś.ch.m., doręcza się w trybie przepisów k.p.a. Doręczenie może, zatem zostać dokonane dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy, o ile osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi ( art. 43 k.p.a. ). Doręczenie przewidziane w tym przepisie jest skuteczne, jeżeli spełnione są następujące przesłanki: a) adresat jest nieobecny w mieszkaniu w czasie doręczania pisma, b) pismo zostało przyjęte za pokwitowaniem przez dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcę, c) osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi, d) w razie, gdy pismo zostało przyjęte przez sąsiada lub dozorcę, o doręczeniu pisma tym osobom umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata. Domniemanie doręczenia pisma adresatowi powstaje wówczas, gdy jest pewne, że pismo zostało wręczone jednej z osób wymienionych w przepisie art. 43 ( wyrok NSA we Wrocławiu z dnia 13 grudnia 1996 r., I SA/Wr 81/96, LEX nr 28361, w którym stwierdzono, że: "Fakt doręczenia pisma określonej osobie w oznaczonym czasie i miejscu może być stwierdzony wtedy, kiedy jest pewne, iż otrzymała je właściwa osoba ( art. 42 § 1 i art. 43 k.p.a. ) lub że spełnione zostały warunki określone w art. 44 k.p.a. ). Status "domowników" adresata pisma ( art. 43 k.p.a. ) mają zamieszkujący z nim w jednym mieszkaniu lub domu jego dorośli krewni i powinowaci, niezależnie od tego, czy równocześnie prowadzą z nim wspólne gospodarstwo domowe. Domownikiem w rozumieniu art. 43 są takie osoby, dla których mieszkanie adresata jest ich aktualnym centrum życiowej działalności, ośrodkiem osobistych i majątkowych interesów. Za domownika należy uznać osobę spokrewnioną z adresatem pisma, ale warunkiem koniecznym powinno być zamieszkiwanie tej osoby pod wskazanym adresem, tj. ustalenie, że należy ona do wspólnego gospodarstwa domowego" (wyrok NSA z dnia 9 września 2011 r., II OSK 1333/10, LEX nr 1151842). Jeśli chodzi o formę doręczenia zastępczego pisma procesowego to odnosi się tylko do doręczania pism adresatowi w mieszkaniu. Przepisy prawa nie przewidują doręczenia zastępczego w miejscu pracy. Doręczenie to winno zawsze nastąpić do rąk adresata (wyrok NSA z dnia 12 marca 2007 r., I OSK 620/06, LEX nr 337483). W mniejszej sprawie z zeznań odwołującej i słuchanego świadka M. B. (1) wynika, iż doręczenie było niezgodne z przepisami prawa. Po pierwsze przesyłka została wydana szwagierce odwołującej w miejscu jej pracy. Poza tym nie można uznać, że wezwanie zostało odebrane przez domownika w rozumieniu art. 43 kpa . Wprawdzie budynek, w którym zamieszkują A. B. i M. B. (1) mają to samo oznaczenie (ten sam numer), nie mniej jednak oddzielne podwórka i wejścia, a A. B. i M. B. (1) prowadzą oddzielne gospodarstwa domowe. Zatem nie można mówić, że wezwanie zostało odebrane przez domownika. W okolicznościach niniejszej sprawy, wezwanie na termin badania przez lekarza orzecznika ZUS doręczone zostało do rąk odwołującej, ale po terminie badania lekarskiego. Brak było przy tym winy odwołującej, z uwagi na fakt nieprawidłowego doręczenia. Zeznania odwołującej, w których wyjaśnia przyczyny swojej nieobecności na badaniu u lekarza orzecznika jak również zeznania M. B. (1) przeczy twierdzeniom pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Zgodnie z ustawą z dnia 25 czerwca 1999 r zasiłek chorobowy przysługuje za okres niezdolności do pracy, nie zaś za okres zwolnienia lekarskiego. Zasiłek chorobowy jest świadczeniem z ubezpieczenia społecznego, zastępującym pracownikowi wynagrodzenie, które utracił wskutek czasowej, spowodowanej chorobą, niezdolności do pracy. Sytuacją chronioną zasiłkiem jest, więc czasowa niemożność świadczenia pracy będąca skutkiem choroby, a nie sama choroba. Organ rentowy ani w decyzji ani w trakcie procesu nie kwestionował, iż w okresie spornym odwołująca była niezdolna do pracy. Sąd nie jest zobowiązany do prowadzenia dowodu z urzędu i zastępowania stron w składaniu wniosków dowodowych. Mając na uwadze przedstawione rozważania organ rentowy nie zasadnie odmówił prawa do zasiłku chorobowego za okres od 10.12.2015 r do 22.12.2015r. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 477 (14) § 2 kpc . ZARZĄDZENIE 1. (...) (...)