VI U 317/22

Sąd Rejonowy w Białymstoku rozpoznał sprawę A. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o zasiłek chorobowy. Ubezpieczony odwołał się od decyzji ZUS z dnia 26 lipca 2022 r., która odmówiła mu prawa do zasiłku chorobowego za okres od 27 czerwca do 18 lipca 2022 r. Organ rentowy uzasadnił odmowę istnieniem zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenie chorobowe, które na dzień powstania prawa do świadczenia przekraczało 1% minimalnego wynagrodzenia za pracę i nie zostało uregulowane. Ubezpieczony podniósł, że jego firma ma problemy finansowe, w związku z czym zawarł umowę rozłożenia zadłużenia na raty i spłaca je terminowo. Twierdził, że nieprzyznanie zasiłku negatywnie wpłynie na jego powrót do zdrowia i dalsze funkcjonowanie działalności gospodarczej. Sąd, powołując się na przepisy ustawy zasiłkowej, w tym zmiany wprowadzone ustawą z dnia 24 czerwca 2021 r., wyjaśnił, że osoby prowadzące pozarolniczą działalność, które mają zadłużenie z tytułu składek przekraczające 1% minimalnego wynagrodzenia, nie nabywają prawa do świadczeń, dopóki zadłużenie nie zostanie spłacone. Sąd podkreślił, że zawarcie umowy ratalnej nie jest równoznaczne z brakiem zadłużenia, a należności spłacane w ramach układu ratalnego nadal mają charakter zaległości składkowych do czasu ich całkowitego uregulowania. Ponieważ ostatnia rata przypadała na maj 2023 r., a termin 6 miesięcy na spłatę zadłużenia od dnia powstania prawa do świadczenia upływał w grudniu 2022 r., sąd uznał, że ubezpieczony nie spełnił warunku spłaty zadłużenia. W związku z tym, sąd oddalił odwołanie na mocy art. 477¹⁴ § 2 k.p.c.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający