VI U 2844/15

Sygn. akt. VI U 2844/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 stycznia 2016r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na rozprawie w składzie: Przewodniczący: SSO Maciej Flinik Protokolant: st. sekr. sądowy Agnieszka Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016r. w Bydgoszczy odwołania J. R. od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 8 września 2015 r. Nr (...) w sprawie J. R. przeciwko: Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o wysokość świadczenia oddala odwołanie . Sygn. akt VIU 2844/15 UZASADNIENIE Ubezpieczony J. (...) wniósł odwołanie od decyzji KRUS Oddział (...) w B. z dnia 8 września 2015 r. ,którą odmówiono mu doliczenia podanych okresów do części składkowej świadczenia argumentując, iż zostały one doliczone decyzją pierwszorazową z dnia 25 czerwca 20o4 r. którą przyznano powodowi prawo do renty rolniczej. Ubezpieczony domagał się jej zmiany i orzeczenia co do istoty sprawy poprzez ustalenie nowej wysokości emerytury uwzględniającej okres odbywania przezeń służby wojskowej i pracy na podstawie umowy o prace w (...) Fabrykach (...) w N. . W uzasadnieniu wskazał , iż nie jest przekonany czy prawdziwymi są twierdzenia pozwanego jakoby doliczył sporne okresy, gdyż przyznana mu emerytura jest nadzwyczaj mała. W odpowiedzi na odwołanie pozwany rolniczy organ rentowy wniósł o jego oddalenie wskazał, iż sporne okresy to jest okres odbywania przez ubezpieczonego zasadniczej służby wojskowej ( od 20 października 1965 r. do 17 października 1967 r. ) oraz okres jego zatrudnienia w (...) Fabryce (...) w Nowym nad W. przypadający na lata 1968 – 1977 zostały uwzględnione przy wyliczaniu wysokości części składkowej renty rolniczej. Z uwagi na to ,iż okresy te zostały zaliczone decyzją pierwszorazową z 25 czerwca 2004 r. , brak podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje : Stan faktyczny w sprawie pozostawał jak się wydaje bezsporny. Ubezpieczony J. R. w dniu (...) r. osiągnął wiek 65 lat. Decyzją z dnia 17 lipca 2012 r. KRUS z urzędu przyznał mu od 1 sierpnia 2012 r. emeryturę rolniczą. Do jej wysokości uwzględniono okresy : a) pracy we własnym gospodarstwie rolnym i opłacania składek : - od 1 stycznia 1979 r. do 31 grudnia 1982 r. to jest 4 lata ( 4 % emerytury podstawowej ) - od 1 stycznia 1983 r. do 31 grudnia 1990 to jest 8 lat ( 8,45 % emerytury podstawowej ) - od 1 stycznia 1991 r. do 30 czerwca 2004 r. to jest 13 lat 6 miesięcy ( 13, 5 % emerytury podstawowej ) b ) odbywania czynnej służby wojskowej od 20 października 1965 r. do 17 października 1967 r. to jest 1 rok 11 miesięcy i 28 dni (1, 99 % emerytury podstawowej ) c )pracy w (...) fabrykach (...) w N. od 8 marca 1968 r do 31 grudnia 1977 r. to jest 9 lata 9 miesięcy i 23 dni ( 9,81 razy 1,5 % = 14, 72 % emerytury podstawowej W zaistniałym stanie faktyczno – prawnym odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie . Stosownie do treści art. 24 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników ( Dz.U. 2008 Nr 50 poz. 291 ) emerytura rolnicza, renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy, oraz renta rolnicza szkoleniowa składa się z części składkowej i części uzupełniającej, ustalonych zgodnie z art. 25 i 26 . Dla każdej z tych części ustala się wskaźnik wymiaru. Art. 25 ust.1 stanowi, iż część składkową ustala się przyjmując po 1% emerytury podstawowej za każdy rok podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu, z uwzględnieniem ust. 2-7 . Niepełne lata przelicza się odpowiednio, z uwzględnieniem art. 21a . W ust. 2 przepis ten stanowi ,iż do liczby lat, o których mowa w ust. 1 , dolicza się liczbę lat: 1) podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników indywidualnych i członków ich rodzin w okresie od dnia 1 stycznia 1983 r. do dnia 31 grudnia 1990 r.; 2) prowadzenia gospodarstwa rolnego lub pracy w gospodarstwie rolnym w okresie od dnia 1 lipca 1977 r. do dnia 31 grudnia 1982 r., za który była opłacana składka na Fundusz Emerytalny Rolników; 4) prowadzenia gospodarstwa rolnego lub pracy w gospodarstwie rolnym - bez podlegania innemu ubezpieczeniu społecznemu - po ukończeniu 16. roku życia, przypadających przed dniem 1 lipca 1977 r., jednak nie wcześniej niż 25 lat przed spełnieniem warunków nabycia prawa do emerytury rolniczej lub renty inwalidzkiej rolniczej. Do liczby lat, o których mowa w ust. 1, dolicza się również liczbę lat: 1)podlegania ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, podlegania ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu przed dniem 1 stycznia 1999 r. oraz podlegania zaopatrzeniu emerytalnemu przepadającemu po tej dacie, 2)działalności kombatanckiej, działalności równorzędnej z tą działalnością, a także okresy zaliczane do okresów tej działalności oraz podlegania represjom wojennym i okresu powojennego, określone w przepisach o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, 3)odbywania czynnej służby wojskowej w Wojsku Polskim lub okresy jej równorzędne albo zastępczych form tej służby, przypadających przed dniem 1 stycznia 1999 r. - jeżeli z tego tytułu ubezpieczonemu nie przyznano emerytury lub renty na podstawie odrębnych przepisów ( ust. 2 a ) Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, za rolnika i jego małżonka opłacono roczną składkę na ubezpieczenie społeczne rolników indywidualnych i członków ich rodzin w wysokości wyższej niż 120% przeciętnej emerytury podstawowej w danym roku, zamiast jednego roku przyjmuje się okres dłuższy, odpowiadający wskaźnikowi indywidualnego wymiaru składki w danym roku. Wskaźnik ten oblicza się w następujący sposób: 1)kwotę opłaconej składki rocznej wymierzonej od hektarów przeliczeniowych i działów specjalnych oraz od osób ubezpieczonych w danym gospodarstwie rolnym, z wyjątkiem domowników, dzieli się przez liczbę tych osób; przy ustalaniu kwoty opłaconej składki wlicza się również kwoty przyznanych ulg i zwolnień, nie wlicza się jednak nieopłaconej części składki za 1990 r., jeżeli jej opłacenie było dobrowolne; 2)tak obliczoną kwotę dzieli się przez 120% przeciętnej emerytury podstawowej w danym roku. Ust. 4 stanowi ,iż okresy, o których mowa w ust. 2a pkt 1, przelicza się w wymiarze półtorakrotnym. Nie dotyczy to jednak okresów podlegania ubezpieczeniu społecznemu z tytułu pobierania świadczeń dla bezrobotnych.Za każdy rok przypadający w okresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, przyjmuje się 0,5% emerytury podstawowej ( ust. 5 ) . Z kolei zgodnie z treścią art. 26 ust.1 część uzupełniająca wynosi 95% emerytury podstawowej, jeżeli liczba lat przyjęta do ustalenia części składkowej, lecz bez uwzględnienia skutków art. 25 ust. 3, jest mniejsza od 20; przy każdym pełnym roku od 20 lat część uzupełniającą zmniejsza się o 0,5% emerytury podstawowej. Część uzupełniająca nie może wynosić mniej niż 85% emerytury podstawowej, a suma części uzupełniającej i części składkowej nie może być mniejsza od emerytury podstawowej, z zastrzeżeniem ust. 3 ( ust. 2 ) . Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy , w przypadku ubezpieczonego po 1 % emerytury podstawowej przyjęto za lata 1979 - 2004 oraz za lata 1965 – 1967 ( służba wojskowa) , w wymiarze półtorakrotnym ( 1, 5 % ) przyjęto w odniesieniu do okresu pracy ubezpieczonego w (...) w N. ( stosownie do treści art. 25 ust. 1,2 , 2a i 4 ustawy ) , co łącznie dało 42, 66 % emerytury podstawowej ( bo 4% + 8,45 %+ 13,5% + 1,99% + 14, 72 % = 42, 66 % ). W takim stanie rzeczy , część uzupełniającą, stosownie do treści art. 26 ustawy należało zmniejszyć o 11 % ( bo 42 – 20 = 22 razy 0,5 = 11% , 95 % - 11 % = 84% ). Część uzupełniająca nie mogła być niższa niż 85 %, zatem przyznano ją w wysokości ustawowej to jest 85 % emerytury podstawowej Organ rentowy prawidłowo zatem , w oparciu o obowiązujące , wskazane wyżej przepisy wyliczył wysokość przysługującej ubezpieczonemu emerytury. Tymczasem ubezpieczony nadal wnosi o zaliczenie ( uwzględnienie przy wyliczaniu wysokości przyznanego mu świadczenia ) okresów , które zostały już przez rolniczy organ rentowy uwzględnione, li tylko i dlatego, że nie zgadza się z wysokością tegoż świadczenia, którą uważa za zbyt niską w stosunku do ilości przepracowanych lat. W sytuacji , w której świadczenie ubezpieczonego zostało wyliczone zgodnie z przepisami, dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy sam brak akceptacji ze strony ubezpieczonego ustalonej wysokości przyznanego mu świadczenia ( z uwagi na t o, że jest wg niego zbyt niska ) pozostaje bez znaczenia. Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji. SSO Maciej Flinik