VI U 2061/25

Sygn. akt VI U 2061/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 czerwca 2026 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący Sędzia Karolina Chudzinska
Protokolant – stażysta Izabela Daszkowska
po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2026 r. w R.
na rozprawie
odwołania: K. W.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R.
z dnia 1 lipca 2025 r., znak: (...)
w sprawie: K. W.
przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R.
o prawo do rekompensaty
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do rekompensaty.
Sędzia Karolina Chudzinska
Sygn. akt VI U 2061/25
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 1 lipca 2025r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił K. W. przyznania rekompensaty, powołując się na przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2024r., poz. 1631 ze zm.) i ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych ( Dz. U. z 2023 r. poz. 164).
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że ubezpieczony nie spełnia warunków do przyznania żądanej rekompensaty, bowiem nie udowodnił, że w wymaganym okresie 15 lat pracował w warunkach szczególnych.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczony, domagając się jej zmiany i przyznania żądanej rekompensaty, bowiem spełnia wszystkie warunki niezbędne do jej przyznania, w szczególności posiada wymagany okres pracy w warunkach szczególnych pracując na stanowisku zbrojarza – betoniarza.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się ponownie na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił i zważył co następuje:
Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych – rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli przed dniem 1 stycznia 2009 r. ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, wynoszący co najmniej 15 lat. Natomiast w myśl ust. 2 rekompensata nie przysługuje osobie, która ma ustalone decyzją prawomocną prawo do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych lub przepisów odrębnych.
Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie było ustalenie, czy ubezpieczony spełnia warunek wymaganego czasu pracy w warunkach szczególnych, niezbędny do uzyskania rekompensaty.
W celu rozstrzygnięcia powyższej kwestii Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe, w tym zapoznał się z dokumentami zgromadzonymi w aktach rentowych i dokumentacji pracowniczej, a także przesłuchał ubezpieczonego i świadków : K. R., R. B., K. T. (nagranie rozprawy z dnia 11.06.2026 r.).
Po przeanalizowaniu wspomnianego wyżej materiału dowodowego, Sąd doszedł do przekonania, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający i potwierdza twierdzenia ubezpieczonego dotyczące posiadania wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych.
Jak wynika bowiem ze wspomnianych wyżej dowodów, ubezpieczony był zatrudniony w (...) Przedsiębiorstwie (...) na cały etat od 26 czerwca 1978r. do 28 lutego 1993r. Cały czas pracował jako zbrojarz. Nie korzystał z urlopów bezpłatnych, nie miał też dłuższych zwolnień lekarskich. W okresie od 8 stycznia 1981r. do 16 grudnia 1982r. ubezpieczony odbywał zasadniczą służbę wojskową, przy czym następnego dnia po jej odbyciu powrócił do pracy na dotychczasowym stanowisku. Z uwagi na pracę w warunkach szczególnych ubezpieczony dostawał dodatek pieniężny i dodatek w naturze w postaci mleka i kawy zbożowej. Ubezpieczony stale zajmował się przygotowywaniem zbrojenia, które następnie było zalewane przez innych pracowników betonem. Taką samą pracę tj. pracę zbrojarza – stale i w pełnym wymiarze czasu pracy ubezpieczony wykonywał w Przedsiębiorstwie (...), gdzie pracował od 15 stycznia 1994r. do 23 maja 1997r., przy czym firma ta budowała m.in. zbiorniki cylindryczne betonowe na obiektach oczyszczalni ścieków albo wodociągów. Ubezpieczony nie korzystał z urlopów bezpłatnych ani też dłuższych zwolnień lekarskich. Dostawał dodatek pieniężny za pracę w szczególnych warunkach.
Sąd dał wiarę zeznaniom ubezpieczonego i świadków, albowiem były one spójne, logiczne i potwierdzone dodatkowo przez dokumentację pracowniczą oraz pozostały materiał dowodowy.
Wspomniane wyżej dowody wskazują, że ubezpieczony w okresie od 26 czerwca 1978r. do 28 lutego 1993r. oraz od 15 stycznia 1994r. do 23 maja 1997r. wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, pracę w warunkach szczególnych określoną w wykazie A dziale V poz. 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że ubezpieczony spełnia wszystkie warunki niezbędne do przyznania rekompensaty, dlatego też Sąd zgodnie z art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję, jak w sentencji.
Sędzia Karolina Chudzinska