VI U 173/21

Sygn. akt VI U 173/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 listopada 2021 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący:sędzia Iwona Krawczyk Protokolant: Dominik Piotrowski po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2021 roku w Warszawie rozprawie sprawy J. W. przeciwko (...) w W. o zasiłek chorobowy w związku z odwołaniem J. W. do decyzji (...) w W. z dnia (...) roku znak: (...) i z dnia (...) roku znak: (...) I. zmienia zaskarżoną decyzję z dnia (...) roku znak: (...) w ten sposób, że przyznanie odwołującej J. W. prawo do zasiłku chorobowego za okres od 17 grudnia 2020 roku do 26 lutego 2021 roku; II. umarza postępowanie w zakresie decyzji z dnia (...) roku znak: (...) ; III. zasądza od (...) w W. na rzecz odwołującej J. W. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem kosztów procesu. Sygn. akt VI U 173/21 UZASADNIENIE Decyzją z dnia (...) roku znak: (...) (...) w W. odmówił J. W. prawa do zasiłku chorobowego za okres od 10 grudnia 2020 roku do 26 lutego 2021 roku. W uzasadnieniu podał, że ubezpieczona była niezdolna do pracy od 25 listopada 2019 roku do 26 lutego 2021 roku, a okres zasiłkowy wykorzystała w dniu 24 kwietnia 2020 roku. (decyzja z dnia 18 lutego 2021 roku – a.r.) Decyzją z dnia (...) roku znak: (...) (...) w W. wskazał, że uchyla decyzję z dnia (...) roku znak: (...) i odmówił J. W. prawa do zasiłku chorobowego za okres od 17 grudnia 2020 oku do 26 lutego 2021 roku. Organ rentowy powołał się na tożsamą argumentację jak w decyzji z dnia (...) roku. (decyzja z dnia 27 kwietnia 2021 roku – a.r.) Od decyzji z dnia (...) roku J. W. złożyła odwołanie wnosząc o przyznanie jej prawa do zasiłku chorobowego za sporny okres. W uzasadnieniu podała, że organ rentowy pominął fakt, że odwołująca w trakcie niezdolności do pracy pozostawała na urlopie bezpłatnym. Po wykorzystaniu okresie zasiłkowego z powodu choroby F43 z dniem 24 maja 2020 roku odwołująca się mała przerwę w niezdolności do pracy z powodu urlopu bezpłatnego. Wobec czego nie można wliczać niezdolności do pracy od jednego okresu zasiłkowego. (odwołanie – k. 1-3) W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na tożsamą argumentację jak w dotychczas wydanych decyzjach. Dodatkowo wskazał, że pracodawca (...) Sp. z o.o. wypłacił odwołującej wynagrodzenie za czas chorobowy od 14 listopada 2020 roku do 16 grudnia 2020 roku. Organ rentowy wskazał, że odpowiedź na odwołanie dotyczy obu decyzji. (odpowiedź na odwołanie – k. 6-6v) Odwołująca się działając przez swojego pełnomocnika, na rozprawie w dniu 3 listopada 2021 roku złożyła odwołanie od decyzji z dnia (...) roku. Wniosła o przyznanie zasiłku chorobowego za sporny okres. Dodatkowo wskazała, że decyzja ta nie została jej doręczona i złożone odwołanie w dniu 3 listopada 2021 roku jest odwołaniem złożonym w terminie. (stanowisko procesowe pełnomocnika odwołującej na rozprawie w dniu 3 listopada 2021 roku – k. 25v) Sąd ustalił, co następuje: Odwołująca się była zatrudniona w (...) Sp. z o.o. w W. . (okoliczność niesporna) W okresie od 25 maja 2020 roku do 12 listopada 2020 roku odwołująca się korzystała u pracodawcy (...) Sp. z o.o. z urlopu bezpłatnego. (okoliczność niesporna, a nadto ZUS Z-3 – a.r.) Odwołująca się od 25 listopada 2019 roku do 13 listopada 2020 roku była niezdolna do pracy z powodu schorzenia o kodzie ICD-10: F43 (zaburzenia adaptacyjne). Od dnia 14 listopada 2020 roku odzyskała zdolność do pracy z powodu uprzednio trwającej niezdolności do pracy wywołanej zaburzeniami adaptacyjnymi. Ponownie stała się niezdolna do pracy od 14 listopada 2020 roku do 26 lutego 2021 roku z powodu schorzenia o kodzie ICD-10: N80. (zaświadczenie lekarskie – k. 17; zestawienie zaświadczeń (...) a.r.) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy oraz aktach organu rentowego. Ponadto stan faktyczny częściowo był niesporny między stronami. Kwestia rozpoznania Sądu skupiała się na analizę prawnej złożonych odwołań biorąc pod uwagę ustalony stan faktyczny. Żadna ze stron nie składała dodatkowych wniosków dowodowych w sprawie. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie od decyzji z dnia (...) roku jest zasadne i jako takie skutkuje przyznaniem odwołującej prawa do zasiłku chorobowego za okres od 17 listopada 2020 roku do 26 lutego 2021 roku. Zgodnie z art. 8 i 9 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej jako: ustawa zasiłkowa) - zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby lub niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 - nie dłużej jednak niż przez 182 dni, a jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana gruźlicą lub występuje w trakcie ciąży - nie dłużej niż przez 270 dni. Do okresu, o którym mowa w art. 8 , zwanego dalej „okresem zasiłkowym”, wlicza się wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy, jak również okresy niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2. Do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzedniej niezdolności do pracy, spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni. Do okresu zasiłkowego nie wlicza się okresu niezdolności do pracy przypadającego w okresach, o których mowa w art. 4 ust. 1. Kwestią sporną w tej sprawie było to czy odwołująca wykorzystała okres zasiłkowy 24 maja 2020 roku i tym samym nie został otworzony nowy okres zasiłkowy od dnia 14 listopada 2020 roku kiedy to powróciła do pracy uzyskując od lekarza zaświadczenie o zdolności do pracy. Organ rentowy w toku postepowania argumentował, że odwołująca się pozostawała ciągłe niezdolna do pracy od 25 listopada 2019 roku do 26 lutego 2021 roku i te niezdolności do pracy należy zaliczyć w jeden okres zasiłkowy. Między stronami w tej sprawie spór koncentrował się wokół tego, czy odwołująca przebywając na urlopie bezpłatnym u pracodawcy (...) Sp. z o.o. w okresie od 25 maja 2020 roku do 12 listopada 2020 roku będąc jednocześnie niezdolną do pracy (bezsporne, nadto k. 21 a.s.) powinna mieć wliczony ten okres do okresu zasiłkowego zgodnie z art. 9 ustawy zasiłkowej, liczony od dnia 25 listopada 2019 roku. W okresie od 25 listopada 2019 roku do 13 listopada 2020 roku odwołująca się była niezdolna do pracy z przyczyn psychiatrycznych. To nie było sporne między stronami. Ponadto fakt przebywania na urlopie bezpłatnym od 25 maja 2020 roku do 12 listopada 2020 roku również nie był kwestią sporu. W okresie od 25 maja 2020 roku do 12 listopada 2020 roku czyli wtedy kiedy przebywała na urlopie bezpłatnym jednocześnie była niezdolna do pracy z przyczyn psychiatrycznych. Jednakże te niezdolności do pracy przypadające na okres urlopu bezpłatnego, mimo iż były z tych samych przyczyn co te trwające od 25 listopada 2019 roku. Urlop bezpłatny udzielany jest przez pracodawcę pracownikowi na jego pisemny wniosek. Pracodawca udzielając urlopu zwalnia pracownika w okresie tego urlopu z obowiązku wykonywania pracy, a pracownik nie wykonuje pracy. Urlop bezpłatny stanowi więc przerwę w realizacji pracowniczego obowiązku pracy. Okres urlopu bezpłatnego nie jest zatem okresem ubezpieczenia chorobowego. Tak więc dni przypadających na urlop bezpłatny nie wlicza się do okresu wyczekiwania. Nadto przepis art. 12 ustawy zasiłkowej stanowi, że zasiłek chorobowy nie przysługuje za okresy niezdolności do pracy, w których ubezpieczony na podstawie przepisów o wynagradzaniu zachowuje prawo do wynagrodzenia (okresy te wlicza się do okresu zasiłkowego) oraz za okresy niezdolności do pracy przypadającej w czasie: urlopu bezpłatnego, urlopu wychowawczego, tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia wolności, z wyjątkiem przypadków, w których prawo do zasiłku wynika z ubezpieczenia chorobowego osób wykonujących odpłatnie pracę na podstawie skierowania do pracy w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania; usprawiedliwionej nieobecności w pracy, o której mowa w art. 632 § 8 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy . Do okresu zasiłkowego nie wlicza się niezdolności do pracy przypadającej przed uzyskaniem prawa do zasiłku, czyli mającej miejsce jeszcze przed upływem okresu wyczekiwania wynikającego z art. 4 ust. 1 ustawy zasiłkowej (por. Z. Salwa, Nowe przepisy, s. 19). Reasumując ze względu na brak ochrony ubezpieczeniowej nie wlicza się również okresów niezdolności do pracy przypadających w okresie urlopu bezpłatnego, wychowawczego, odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania (por. I. Jędrasik-Jankowska, Pojęcia i konstrukcje prawne, s. 353). Nie można wliczyć do okresu zasiłkowego okresu niezdolności do pracy, za które odwołująca nie otrzymywałaby i tak zasiłku chorobowego albo wynagrodzenia chorobowego od pracodawcy, nawet gdyby niezdolności do pracy powstały z innej przyczyny niż w okresie od 25 listopada 2019 roku do 24 maja 2020 roku. Należy wskazać, że zasiłek chorobowy przysługuje w razie niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, a więc jego funkcja substytutu zarobku polega na zabezpieczeniu środków niezbędnych do utrzymania w okresie trwania choroby. Taką zasadniczą funkcję spełnia zasiłek chorobowy w okresie trwania tytułu ubezpieczenia chorobowego. Oznacza to tym samym, że w momencie kiedy dana osoba czy by była niezdolna do pracy czy też nie, ale nie świadczyła by pracy dla pracodawcy to zasiłek chorobowy za okres niewykonywania pracy z przyczyny innej niż niezdolność o niej, dla takiej osoby nie przysługuje. Reasumując między okresem do 24 maja 2020 roku (dniem przed rozpoczęciem korzystania z urlopu bezpłatnego) a dniem 14 listopada 2020 (kolejnym dniem po powrocie z urlopu bezpłatnego) jest przerwa 175 dni czyli przekraczająca 60 dni zgodnie z art. 9 ustawy zasiłkowej. Także niezdolności do pracy w tych okresach – od 25 listopada 2019 roku do 24 maja 2020 roku oraz od 14 maja 2020 roku nie podlegają zaliczeniu do jednego okresu zasiłkowego, ponieważ nie podlega zaliczeniu do okresu zasiłkowego ciągła niezdolność do pracy w okresie urlopu bezpłatnego. Nowy okres zasiłkowy dla odwołującej został otwarty dopiero 14 listopada 2020 roku kiedy to po urlopie bezpłatnym stała się ponownie niezdolna do pracy. Oznacza to, że od dnia 14 listopada 2020 roku dla odwołującej należy otworzyć nowy okres zasiłkowy. Niezdolności do pracy przypadające na okres od 17 grudnia 2020 roku do 26 lutego 2021 roku są niezdolnościami podlegającymi zaliczeniu do tego okresu, i aż do ostatniego dnia spornej niezdolności do pracy czyli do 26 lutego 2021 nie został wykorzystany okres wynoszący 182 dni. Wobec czego Sąd zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 27 kwietnia 2021 roku orzekając jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Sąd w punkcie drugim sentencji wyroku umorzył postępowanie w zakresie odwołania od decyzji z dnia (...) roku. W tym zakresie Sąd miał na względzie, że decyzją z dnia (...) roku organ rentowy uchylił decyzję z dnia (...) roku i orzekł na nowo co do istoty. Zgodnie z art. 355 k.p.c. Sąd umorzy postępowanie, jeżeli powód ze skutkiem prawnym cofnął pozew, strony zawarły ugodę lub została zatwierdzona ugoda zawarta przed mediatorem albo z innych przyczyn wydanie wyroku stało się zbędne lub niedopuszczalne. W tej sprawie wydanie wyroku w sprawie decyzji z dnia (...) roku jest niedopuszczalne, ponieważ decyzja ta przez sam organ rentowy została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją z dnia (...) rozstrzygającą na nowo co do istoty sprawy. W przedmiocie kosztów Sąd orzekł w punkcie trzecim sentencji wyroku na podstawie art. 98 i 99 k.p.c. biorąc pod uwagę, że odwołująca wygrała w całości. Sąd wobec tego zasądził od organ rentowego na rzecz odwołującej kwotę 180 zł obliczoną na podstawie § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie. ZARZĄDZENIE (...)