VI U 1280/14

Sprawa dotyczyła decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) z dnia 25 kwietnia 2014 roku, która stwierdzała, że G. K. podlegała obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu z tytułu wykonywania pracy na rzecz spółki (...) sp. z o.o. w S. w okresie od 3 do 26 lutego 2010 roku. ZUS uznał, że umowa nazwana umową o dzieło, której przedmiotem było uporządkowanie i rejestracja akt, w rzeczywistości miała charakter umowy zlecenia lub umowy o świadczenie usług, ponieważ nie prowadziła do konkretnego rezultatu, a jedynie do starannego działania. Spółka (...) złożyła odwołanie, twierdząc, że umowa o dzieło była prawidłowo zawarta, a jej przedmiotem był konkretny rezultat w postaci zarchiwizowanych dokumentów. Sąd Okręgowy w Szczecinie, po analizie materiału dowodowego, w tym zeznań stron i treści umowy, uznał odwołanie za uzasadnione. Sąd podkreślił, że kluczowe jest badanie zgodnego zamiaru stron i celu umowy, a nie tylko jej dosłownego brzmienia. W ocenie sądu, strony rzeczywiście zawarły umowę o dzieło, ponieważ przedmiotem było wykonanie konkretnego, oznaczonego dzieła (zarchiwizowanie zespołu akt), które miało powstać w określonym czasie i za ustalone wynagrodzenie. Sąd odwołał się do przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących umowy o dzieło (art. 627 k.c.) i umowy o świadczenie usług (art. 750 k.c.), wskazując, że umowa o dzieło jest umową rezultatu, podczas gdy umowa o świadczenie usług jest umową starannego działania. Ponieważ w tym przypadku oczekiwany rezultat został jasno sprecyzowany i zindywidualizowany, a jego wykonanie wymagało specjalistycznej wiedzy archiwistycznej, sąd uznał, że była to umowa o dzieło. W konsekwencji, sąd zmienił zaskarżoną decyzję ZUS, ustalając, że G. K. nie podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu tej umowy. Sąd zasądził również od ZUS na rzecz spółki zwrot kosztów procesu.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający