VI SAB/WA 64/25

VI SAB/Wa 64/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-10-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-07-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Maciej Borychowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6179 Inne o symbolu podstawowym 617
658
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6 i par.3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maciej Borychowski po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Urzędu Dozoru Technicznego w przedmiocie rozpoznania wniosków o przedłużenie okresu ważności zaświadczeń kwalifikacyjnych postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
R.P. (dalej: "Skarżący", "Strona"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 18 marca 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej także: "WSA") w Warszawie skargę na bezczynność Urzędu Dozoru Technicznego (dalej: "UDT", "Organ") w przedmiocie rozpoznania wniosków o przedłużenie okresu ważności zaświadczeń kwalifikacyjnych. Nadesłane do Sądu wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę akta administracyjne nie zawierały ponaglenia.
W odpowiedzi na skargę Urząd Dozoru Technicznego wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi Organ wskazał, że UDT nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Urząd Dozoru Technicznego jest zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym, państwową osobą prawną.
Pismem z 20 września 2024 r. Sąd wezwał Organ do wskazania, w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Skarżący wniósł do Organu ponaglenie w trybie art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 573, ze zm., dalej "k.p.a.")
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, Organ pismem z 25 września 2024 r. poinformował Sąd, że Skarżący w niniejszej sprawie nie wniósł ponaglenia.
WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 28 listopada 2024 r., sygn. akt VI SAB/Wa 38/24 odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Skarżącego, postanowieniem z dnia 6 maja 2025 r., sygn. akt II GSK 395/25 uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał m.in., że wydanie zaświadczenia kwalifikacyjnego jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień wynikających z przepisów prawa. Podlega zatem kontroli, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Końcowo Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy WSA w Warszawie zbada skargę zarówno pod kątem dopuszczalności jej wniesienia jak również zasadności lub dopuszczalności.
Po zwrocie akt sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą VI SAB/Wa 64/25.
Pismem z 1 października 2025 r. Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącego do wykazania w terminie 7 dni, że przed wniesieniem skargi z 18 marca 2024 r. (data nadania skargi - 19 marca 2024 r.) zostały wyczerpane środki zaskarżenia (ponaglenie), stosownie do treści art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: "p.p.s.a."), pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z 8 października 2025 r. pełnomocnik Skarżącego wskazał, że skoro Organ kwestionował zastosowanie norm procedury administracyjnej w tej sprawie, to Skarżący nie miał możliwości wniesienia ponaglenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i dopuszczalność skargi w zakresie podmiotowym, to jest określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do stwierdzenia niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Z powyższych regulacji prawnych wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Ponadto na gruncie art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a. strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu jest możliwe dopiero po wniesieniu (odrębnego) ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 k.p.a. Zgodnie z art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1194, dalej: "u.d.t."), do postępowania przed organami jednostek dozoru technicznego stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W sprawach należących do zakresu działania Urzędu Dozoru Technicznego, o którym mowa w art. 35 ust. 1, organem właściwym, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, jest Prezes Urzędu, a organem wyższego stopnia - minister właściwy do spraw gospodarki (ust. 2).
W sprawie objętej skargą, postępowanie przed Urzędem Dozoru Technicznego dotyczyło rozpoznania wniosków o przedłużenie okresu ważności zaświadczeń kwalifikacyjnych. Materialną podstawę przedmiotowego postępowania regulują normy z art. 23 ust. 2c – 2e u.d.t. Zgodnie zaś z regulacjami zawartymi w § 7 ust. 1, 3-5 rozporządzenia Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 21 maja 2019 r. w sprawie sposobu i trybu sprawdzania kwalifikacji wymaganych przy obsłudze i konserwacji urządzeń technicznych oraz sposobu i trybu przedłużania okresu ważności zaświadczeń kwalifikacyjnych (Dz. U. poz. 1008, dalej: "rozporządzenie w sprawie sposobu i tryby sprawdzania kwalifikacji"), przedłużenie okresu ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego następuje na pisemny wniosek osób, o których mowa w art. 22 ust. 3 ustawy, złożony w postaci papierowej lub elektronicznej do jednostki dozoru technicznego, która wydała zaświadczenie (ust. 1). Przedłużenie okresu ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego następuje w zakresie, w jakim osoba zainteresowana wykazała spełnienie warunku, o którym mowa w art. 23 ust. 2c pkt 2 ustawy (ust. 3). Po złożeniu kompletnego wniosku, o którym mowa w ust. 1, okres ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego zostaje przedłużony na okres określony w kolumnach c tabel w załączniku nr 3 do rozporządzenia, licząc od daty upływu okresu ważności przedłużanego zaświadczenia kwalifikacyjnego (ust. 4). Przedłużenie okresu ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego następuje poprzez wydanie nowego zaświadczenia kwalifikacyjnego zgodnego z wzorem określonym w załączniku nr 2 do rozporządzenia (ust. 5).
Skoro zatem, jak wynika z przepisów rozporządzenie w sprawie sposobu i tryby sprawdzania kwalifikacji przedłużenie okresu ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego następuje na pisemny wniosek złożony do jednostki dozoru technicznego - § 7 ust. 1 in fine ww. rozporządzenia i jednocześnie do postępowania przed organami jednostek dozoru technicznego stosuje się przepisy k.p.a. (art. 7 ust. 1 u.d.t.), to zasadne jest przyjęcie, że złożenie skargi na bezczynność Urzędu Dozoru Technicznego do sądu administracyjnego winno poprzedzać ponaglenie. Tym bardziej, że stosownie do art. 7 ust. 2 u.d.t. ustawodawca określił hierarchię organów. Organem wyższego stopnia (w rozumieniu k.p.a.) w stosunku do Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego jest minister właściwy do spraw gospodarki. Jednocześnie należy zauważyć, że przedłużenie okresu ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego (wydanie nowego zaświadczenia kwalifikacyjnego), stanowi w istocie potwierdzenie uprawnień wynikających z przepisów prawa. I o ile nie budzi wątpliwości, że do przedłużenie ważności zaświadczenia nie ma zastosowania tryb decyzyjny z k.p.a., to w ocenie Sądu do załatwienia sprawy, jakim jest wydanie przedmiotowego zaświadczenia mają zastosowanie przepisy k.p.a., w szczególności z art. 35 – 37 k.p.a. Należy zauważyć, że wspomniane artykuły zawarte są w Dziale I (przepisy ogólne) Rozdział 7 (załatwienie spraw). Zatem, zgodnie z regulacją z art. 7 ust. 1 u.d.t., że do postępowania przed organami jednostek dozoru technicznego stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, to powinna być rozumiana w ten sposób, że do załatwienia spraw Urząd Dozoru Technicznego stosuje przepisy k.p.a., w tym dotyczące terminów załatwienia sprawy. Natomiast w przypadku zwłoki wnioskodawca uprawniony jest do złożenia ponaglenia. Zaś w przypadku noszenia się z zamiarem złożenia skargi na bezczynność/przewlekłość wniesienie ponaglenia jest warunkiem koniecznym przyjęcia przez sąd administracyjny do rozpoznania takiej skargi. W ocenie Sądu odmienna interpretacja przeczyłaby ratio legis przepisom u.d.t. oraz rozporządzenia w sprawie sposobu i tryby sprawdzania kwalifikacji, bowiem Urząd Dozoru Technicznego – w sprawach dotyczących przedłużenia ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego – w istocie mógłby procedować w nieskończoność. Nie budzi wątpliwości Sądu, że Urząd Dozoru Technicznego, zgodnie z art. 35 ust. 1 u.d.t., jest państwową osobą prawną. Powyższe nie oznacza, że Urząd Dozoru Technicznego nie jest organem w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. Pod pojęciem administracji publicznej nie należy rozumieć tylko i wyłącznie organów ustrojowych, ale także organy wykonujące powierzone im zadania w zakresie administracji publicznej - organy w zakresie funkcjonalnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lipca 2025 r., sygn. akt II GSK 789/27 i przywołane orzecznictwo).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt procedowanej sprawy zauważyć należy, że z akt sprawy wynika, iż skarga Strony na bezczynność Urzędu Dozoru Technicznego w przedmiocie rozpoznania wniosków o przedłużenie okresu ważności zaświadczeń kwalifikacyjnych nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia w tym zakresie. Brak ponaglenia czyni zaś skargę niedopuszczalną. W ocenie Sądu na zmianę stanowiska w tym zakresie nie wpływa argumentacja pełnomocnika Skarżącego zaprezentowana w piśmie z 8 października 2025 r., że Organ kwestionował zastosowanie norm procedury administracyjnej w tej sprawie, tym samym Skarżący nie miał możliwości wniesienia ponaglenia. Wskazać należy, że prawem podmiotu (tu: Skarżącego) jest korzystanie z przysługujących mu uprawnień, które mają służyć jako środek do osiągnięcia oczekiwanego celu. Natomiast rzeczą organu administracji jest ich rozpoznanie i zajęcie stanowiska.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 maja 2025 r., sygn. akt II GSK 393/25 stanął na stanowisku, iż sprawa dotycząca przedłużenia okresu ważności zaświadczenia kwalifikacji, podlega kognicji sądu administracyjnego – na podstawie art. 3 pkt 4 p.p.s.a. Niemniej jednak, aby kontrola sądowa doszła do skutku, uprzednio powinny być spełnione warunki wniesienia skargi – w rozpoznawanej sprawie wniesienie ponaglenia.
Mając powyższe na uwadze, wobec braku ponaglenia w aktach administracyjnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną – czyniąc to na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.