VI SAB/Wa 49/05

VI SAB/Wa 49/05 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-03-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-12-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jolanta Królikowska-Przewłoka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ
Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. w przedmiocie bezczynności Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w zakresie rozpatrzenia odwołania od orzeczenia nr [...] [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy stwierdzającego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B, C i E. p o s t a n a w i ł: odrzucić skargę
Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] 11.2005 r. K. Z. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego o uchylenie stanowiska Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w Warszawie i nakazanie przeprowadzenia badań lekarskich zgodnie z treścią wniesionego odwołania w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia wyroku wraz z zasądzeniem na jego rzecz kosztów postępowania w sprawie.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy orzekł istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania przez skarżącego pojazdami silnikowymi kat. B, C i E. Skarżący złożył od tego orzeczenia odwołanie do podmiotu odwoławczego wybranego w trybie § 12 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7.01.2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami,
tj. Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w Warszawie. Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej pismem z dnia [...] 05.2005 r. adresowanym do strony postępowania, a nie jej pełnomocnika odmówił "powtórnego badania odwoławczego" podnosząc, iż uprzednio orzeczeniem Instytutu Medycyny Pracy
w [...] z dnia [...] 03.2004 r. stwierdzono istnienie przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów silnikowych. Taki stan rzeczy stanowi, zdaniem skarżącego,
o bezczynności organu w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie skarżący wniósł
o przywrócenie terminu do wniesienia skargi stwierdzając, iż pismo z dnia [...] 05.2005 r. zostało doręczone z naruszeniem art. 40 § 1 kpa. Organ doręczył je stronie, a nie pełnomocnikowi, a pełnomocnik otrzymał je [...] 11.2005 r. od rodziny skarżącego.
W odpowiedzi na skargę Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej stwierdził, że odwołanie skarżącego może być rozpatrywane jedynie przez Krajowego Konsultanta Medycyny Transportu.
Z akt sprawy przedstawionych przez Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej wynika, że w dniu [...] 02.2004 r. [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy po przeprowadzeniu badania lekarskiego K. Z. na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym, wydał orzeczenie lekarskie nr [...], w którym stwierdził istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B, B+E, C, C+E – wyznaczając datę ponownego badania lekarskiego na [...] 05.2004 r.
Po rozpatrzeniu odwołania K. Z. od tego orzeczenia Instytut Medycyny Pracy w [...] wydał w dniu [...] 04.2004 r. orzeczenie nr [...],
w którym, w wyniku badania przeprowadzonego na podstawie powołanego przepisu stwierdził istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi wskazanych kategorii.
W piśmie z dnia [...] 01.2005 r. K. Z. złożył ponownie do [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B. wniosek na podstawie art. 12 ustawy prawo o ruchu drogowym i § 9 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia o wydanie orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
W dniu [...] 02.2005 r. [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy
w B. wydał orzeczenie lekarskie na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy prawo o ruchu drogowym, w którym stwierdził istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do prowadzenia pojazdów silnikowych o wskazanych kategoriach.
W dniu [...] 03.2005 r. K. Z. i reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego wniósł odwołanie do Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej
w Warszawie.
W piśmie z dnia [...] 05.2005 r. skierowanym do K. Z. (a nie ustanowionego przez niego pełnomocnika) Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej poinformował, że w związku z wyczerpaniem drogi odwoławczej – badanie odwoławcze wykonano w Instytucie Medycyny w [...] w dniu [...] 03.2004 r. i wydano orzeczenie stwierdzające istnienie przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów silnikowych kat. B, C, E nie ma możliwości powtórnego badania odwoławczego w Instytucie i odwołanie powinien rozpatrzyć Instytut Medycyny Pracy w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Przedmiotem skargi jest bezczynność Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w zakresie rozpatrzenia odwołania od orzeczenia [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B. stwierdzającego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi wskazanych kategorii.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zwanej dalej p.p.s.a.) kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organu
w przypadkach określonych w pkt 1-4. Zatem zakres przedmiotowy takiej skargi wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko wówczas, gdy na organie spoczywa obowiązek wydania decyzji administracyjnej (pkt 1), postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty ( pkt 2), postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym i zabezpieczającym (pkt 3) i innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4).
Skarżący odwołał się od orzeczenia wydanego przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w trybie § 9 ust. 1 powołanego rozporządzenia. Skarga dotyczy bezczynności organu odwoławczego w tym przypadku Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej. W świetle powyższego nie ma wątpliwości co do tego, iż nie chodzi o wydanie przez Instytut aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Orzeczenie lekarskie wydane w postępowaniu odwoławczym nie ma charakteru decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 kpa ani też nie może być uznane za jedno z postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2-3 p.p.s.a.
Zdaniem Sądu orzeczenie lekarskie wydane w trybie § 10 ust. 1 powołanego rozporządzenia ani też wydane przez podmiot odwoławczy w trybie § 13 ust. 1 cyt. rozporządzenia nie może być również uznane za akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wskazane orzeczenie lekarskie nie ustala bowiem uprawnień lub obowiązków wynikających
z przepisów prawa. Stanowi jedynie akt wiedzy medycznej określający istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami (jak w tym przypadku), bądź ich brak. Orzeczenie wydane w przedstawionym wyżej trybie zawiera jedynie wskazanie pewnych okoliczności, które będą poddane ocenie organu właściwego do wydanie decyzji w sprawie przyznania uprawnień do kierowania pojazdami na podstawie przepisów ustawy prawo o ruchu drogowym.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarga nie dotyczy bezczynności organu
w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. i jako taka nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego. Z tego też względu stosownie do art. 58 § 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. Kontrola sądu administracyjnego obejmuje orzekanie
w sprawach skarg na bezczynność organu w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4, a żaden z tych przypadków w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi.
Nadto należy podnieść, iż gdyby podzielić stanowisko strony co do tego, iż stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skarga objęta jest właściwością sądu administracyjnego to w świetle art. 52 § 3 p.p.s.a. skarga podlegałaby odrzuceniu jako niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Strona nie wyczerpała bowiem trybu, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. Nie wezwała bowiem Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej do usunięcia naruszenia prawa.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w postanowieniu.