VI SAB/Wa 4/11

VI SAB/Wa 4/11 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2011-07-29
Data wpływu
2011-04-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Piotr Borowiecki /przewodniczący sprawozdawca/
Zbigniew Rudnicki
Waldemar Śledzik
Symbol z opisem
6229 Inne o symbolu podstawowym 622
658
Hasła tematyczne
Wyłączenie sędziego
Sygn. powiązane
II GZ 457/11 - Postanowienie NSA z 2011-10-18
II GZ 287/13 - Postanowienie NSA z 2013-06-19
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 22 par. 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Waldemar Śledzik po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. M. o wyłączenie składu orzekającego w sprawie ze skargi M. M. na bezczynność Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w W. w przedmiocie ważności umowy ubezpieczenia obowiązkowego w osobach: sędziego WSA Andrzeja Czarneckiego, sędziego WSA Pameli Kuraś - Dębeckiej, sędziego WSA Doroty Wdowiak postanawia: oddalić wniosek
Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 8 lipca 2011 r., w sprawie ze skargi M. M. na bezczynność Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w W. w przedmiocie ważności umowy ubezpieczenia obowiązkowego, pełnomocnik skarżącej wniósł do protokołu rozprawy wniosek o wyłączenie składu orzekającego od rozpoznania sprawy z uwagi na fakt, iż w jego ocenie "Sąd nie jest należycie umocowany do reprezentowania Państwa i wydawania w jego imieniu wyroków".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek pełnomocnika skarżącej o wyłączenie składu orzekającego w niniejszej sprawie nie może zostać uwzględniony.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez Sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy.
Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki: swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia, osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron: w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; dotyczących skarg na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku
lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Art. 19 p.p.s.a. zakreśla tzw. względne przesłanki wyłączenia. Wskazuje mianowicie, że niezależnie od przyczyn wyłączenia wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przepis art. 19 p.p.s.a., podobnie jak inne przepisy dotyczące wyłączenia sędziego, stanowi gwarancję procesową bezstronności sędziego i nie powinien być wykorzystywany do innych celów. Dlatego też
stosowanie wykładni rozszerzającej przepisów tylko dla usunięcia pozorów braku bezstronności powinno być ostrożne, wyważone i racjonalne. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego
są uzasadnione.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, podkreślić należy, iż z treści oświadczeń złożonych przez sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - sędziego WSA Andrzeja Czarneckiego (k. 31), sędziego WSA Pameli Kuraś - Dębecką i sędziego WSA Doroty Wdowiak w dniu 8 lipca 2011 r. (odpowiednio k. 32 i k. 33) - wynika, iż nie zachodzą między nimi a skarżącą M. M., żadne okoliczności mogące dawać podstawę do podniesienia uzasadnionych zastrzeżeń co do ich bezstronności przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy.
Odnosząc się zatem do wniosku pełnomocnika skarżącej o wyłączenie sędziów, podnieść należy, że w świetle przywołanych wyżej przepisów nie mógł on odnieść skutku. Nie może bowiem stanowić przesłanki wyłączenia sędziego od udziału w sprawie samo subiektywne przeświadczenie pełnomocnika skarżącej, że "Sąd (skład orzekający) nie jest należycie umocowany do reprezentowania Państwa i wydawania w jego imieniu wyroków". Wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają jedynie takie okoliczności, które obiektywnie mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności, takich zaś przyczyn nie ma w niniejszej sprawie. Nie zachodzą również przyczyny opisane w art. 18 p.p.s.a. powodujące wyłączenie sędziów z mocy ustawy.
Mając na względzie wskazane okoliczności faktyczne i prawne sprawy Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 22 §1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.