VI SA/Wa 98/18

VI SA/Wa 98/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2018-06-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-01-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Aneta Lemiesz
Grzegorz Nowecki
Sławomir Kozik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6259 Inne o symbolu podstawowym 625
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II GSK 43/19 - Wyrok NSA z 2021-02-26
Skarżony organ
Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1257
art. 145 par. 1 pkt 4, art. 148 par. 1 i par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Pr, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] listopada 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę
Uzasadnienie
Minister Infrastruktury i Budownictwa postanowieniem z [...] listopada 2017 r. Nr [...], na podstawie art. 149 § 4 w zw. z art. 148 § 1, art. 144 i 127 § 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1 i art. 152 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, zwany dalej "K.p.a."), po rozpoznaniu zażalenia spółki B. Sp. z o.o. z siedzibą w G. z [...] października 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. z [...] września 2017 r. znak: [...][...] odmawiające wznowienia postępowania zakończonego decyzją z [...] września 2015 r. nr [...].
[...] lipca 2015 r., zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1204), przeprowadzona została kontrola wykonania obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych w lokalu przy ul. K. [...] w miejscowości G. zajmowanym przez spółkę B. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (nazywana dalej: "Spółka", "Skarżąca"). W trakcie kontroli ujawniono w lokalu 36 odbiorników telewizyjnych.
Po przeprowadzeniu postępowania, Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. decyzją z [...] września 2015 r. Nr [...] nakazał Spółce rejestrację 36 używanych odbiorników telewizyjnych oraz ustalił opłatę za ich używanie w kwocie 23 220,00 zł.
Decyzję doręczono Spółce 25 września 2015 r.
Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej Upomnieniem z [...] marca 2017 r. Nr UP [...] wezwał Stronę, na podstawie art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2016 r. poz. 599) do zapłaty należności, o której mowa w decyzji Nr [...] wraz z odsetkami.
Upomnienie doręczono Spółce 30 marca 2017 r.
Pismem z 4 kwietnia 2017 r. Spółka udzieliła odpowiedzi na Upomnienie z [...] marca 2017 r., wnosząc o wydanie uwierzytelnionych dokumentów.
Pismem z 8 czerwca 2017 r. Spółka, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 w zw. z art. 148 § 2 K.p.a. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z [...] września 2015 r. Nr [...] z uwagi na fakt, że Strona bez własnej winy nie brała udziału w przedmiotowym postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji.
Spółka, powołując się na art. 10 § 1 K.p.a. uznała, że organ dopuścił się naruszenia zawartej w nim zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, co stanowi wadę procesową, która może stanowić podstawę uchylenia decyzji, jeżeli to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Spółka podała, że organ przeprowadził kontrolę obowiązku rejestracji urządzeń rtv w obecności K. W., wymieniając go jako pracownika Strony, bez żadnego wyjaśnienia, czy jest to upoważniona osoba do reprezentowania Spółki. Pracownik K. W. nie miał żadnej wiedzy faktycznej ani prawnej o działalności Spółki, ani nigdy nie był upoważniony do jej reprezentowania oraz najprawdopodobniej osoba ta przypadkiem znajdowała się na terenie Hotelu B. przy ul. K. [...] w G. w czasie kontroli. Organ nie wystosował do Strony pisma o zamiarze wszczęcia kontroli.
Nadto Spółka wskazała, że przesłane do niej pismo z 4 września 2015 r., w którym znajdowały się załączniki takie jak: kserokopia protokołu z kontroli i oświadczenia z kontroli, wydruk ze strony internetowej oraz notatka służbowa z [...] lipca 2015r., jak również pismo z 25 września 2015 r. zostały doręczone osobie niezatrudnionej u Strony.
Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej postanowieniem z [...] września 2017 r. odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją z [...] września 2015 r. Nr [...].
Organ, mając na uwadze przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. oraz art. 148 § 1 K.p.a. zauważył, że Spółka miała możliwość czynnego udziału na każdym etapie postępowania.
7 września 2015 r. doręczono Spółce zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego wraz z pouczeniem o prawie czynnego udziału na każdym etapie postępowania, zgodnie z art. 10 § 1 K.p.a. Spółka z powyższego prawa nie skorzystała.
Decyzja z [...] września 2015 o Nr [...] została doręczona Stronie 25 września 2015 r. Strona miała możliwość odwołania się od w/w decyzji, w którego to prawa również nie skorzystała.
Organ wyjaśnił również, że kontrola wykonania obowiązku rejestracji odbiorników rtv nie jest czynnością podejmowaną w toku postępowania administracyjnego. Obserwacje dokonywane przez kontrolerów nie są oględzinami w rozumieniu art. 85 K.p.a., a więc nie ma do nich zastosowania reżim określony w K.p.a. Kontrola ma na celu jedynie ustalenie czy w lokalu są używane niezarejestrowane odbiorniki. Poczynione w trakcie kontroli ustalenia stanowią podstawę do wszczęcia postępowanie administracyjnego w sprawie używania niezarejestrowanych odbiorników, które to postępowanie mocą przepisów ustawy o opłatach abonamentowych zostało powierzone jednostce organizacyjnej Poczty Polskiej S. A. Protokół z kontroli zaliczyć należy do kategorii dowodów wymienionych w art. 75 § 1 K.p.a. traktujących jako dowód wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy a nie jest sprzeczne z prawem. Zatem brak uprawnionego przedstawiciela Spółki w samych czynnościach kontrolnych nie jest naruszeniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Organ podał, że przepisy ustawy o opłatach abonamentowych nie wprowadzają wymogu, by w czynnościach kontrolnych uczestniczył podmiot kontrolowany osobiście, czy to w postaci osoby/osób uprawnionych do jego reprezentacji, ani też by ważność protokołu zależała od podpisu takich osób, względnie osoby przez ten podmiot upoważnionej. W toku kontroli osoby biorące w niej udział składają bowiem oświadczenie wiedzy dotyczące przedmiotu kontroli. W tej sprawie K. W. uczestnicząc w kontroli nie składał oświadczenia woli, tylko oświadczenie wiedzy na temat występowania w kontrolowanej firmie odbiorników umożliwiających natychmiastowy odbiór programu i okresu ich używania. Żeby takie oświadczenie złożyć nie musiał legitymować się upoważnieniem Spółki jako przedsiębiorcy prowadzącego w tym obiekcie działalność gospodarczą gdyż czynił to w imieniu własnym. Kontrola rejestracji odbiorników rtv nawet używanych w działalności gospodarczej, nie odbywa się bowiem w trybie przepisów ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013, poz.672 ze zm.) zatem nie mają zastosowania do tej kontroli przepisy rozdziału 5 wymienionej ustawy - Kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorcy.
Odnosząc się do zarzutów wadliwego doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania z [...] września 2015 r. oraz decyzji Nr [...] z [...] września 2015 r. organ powołał się na treść art. 45 K.p.a., podkreślając, że doręczający pismo nie ma obowiązku sprawdzenia czy osoba, której przekazuje pismo jest uprawniona do jego odbioru, gdyż to na firmie spoczywa obowiązek zapewnienia prawidłowego funkcjonowania jednostek, a więc podjęcie takich działań, by wykluczyć możliwość odbioru pism przez osoby nieuprawnione.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego odstąpienia przez organ od weryfikacji informacji uzyskanych od K.W., organ podkreślił, że Strona została zawiadomiona o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz o możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. Strona w toku prowadzonego postępowania nie przedstawiła żadnych dowodów podważających ustalenia kontroli.
W przedmiotowej sprawie ustalony w czasie kontroli stan faktyczny nie dostarczył wątpliwości z zakresie ilości odbiorników, ich stanu umożliwiającego natychmiastowy odbiór programu oraz okresu ich używania, a zatem Organ nie miał obowiązku poszukiwania dodatkowych dowodów.
Wobec powyższego organ nie stwierdził istnienia przesłanek do wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną nr [...] z [...] września 2015 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt. 4 K.p.a.
Pismem z 5 października 2017 r. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej z [...] września 2017 r., zarzucając naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez brak jego zastosowania i odmowę wznowienia postępowania podczas gdy Spółka nie brała udziału w postępowaniu bez własnej winy.
Minister Infrastruktury i Budownictwa, przystępując do rozpatrzenia zażalenia, na wstępie wyjaśnił, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.
Zgodnie z art. 148 § 1 K.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
Zgodnie z art. 148 § 2 K.p.a. w przypadku przesłanki braku udziału w postępowaniu bez własnej winy termin do złożenia wniosku biegnie od dnia, w którym Strona dowiedziała się o decyzji.
W przypadku postępowania o wznowienie postępowania w pierwszej kolejności, zgodnie z art. 149 K.p.a. dochodzi do badania formalnego wniosku o wznowienie postępowania. W przypadku braku przesłanek negatywnych (przede wszystkim nieprzekroczenie terminu miesięcznego, o którym mowa w art. 148 § 1 K.p.a.) organ wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania (1 etap). Jest to postanowienie o charakterze formalnym, które stanowi podstawę do podjęcia właściwej merytorycznej oceny, czy zaistniały, czy też nie podstawy do wznowienia postępowania określone w art. 145 K.p.a. (2 etap) oraz rozstrzygnięcia istoty sprawy (3 etap). We wniosku o wznowienie Skarżąca wskazała jako podstawę wznowieniową art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.
Organ odwoławczy za bezsporny uznał fakt, że Upomnienie Nr 2855/K/PO/2017 zostało doręczone Stronie 30 marca 2017 r., co wynikało ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Z treści Upomnienia jasno wynikało, że dotyczy ono opłaty za używanie 36 niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych, nałożonej decyzją administracyjną Nr [...], wydaną przez Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. Tak więc w dniu doręczenia Upomnienia, tj. 30 marca 2017 r. został spełniony warunek, o którym mowa w art. 148 § 2 K.p.a. - dowiedzenia się przez Spółkę o decyzji. Co więcej, Strona dowiedziała się o jej najważniejszych elementach. Potwierdzeniem tego jest późniejsze pismo pełnomocnika Strony z 10 kwietnia 2017 r., w którego treści jest przywołana ww. decyzja.
W sprawie pozostawał bez znaczenia fakt, że pełnomocnik Strony zapoznał się z pełną treścią decyzji w terminie późniejszym. Tak więc miesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania rozpoczął bieg od 30 marca 2017 r. Natomiast wniosek o wznowienie postępowania ze wskazaniem podstawy wznowieniowej został wniesiony dopiero 9 czerwca 2017 r. (data nadania w placówce operatora wyznaczonego) czyli już po upływie miesięcznego terminu.
Minister Infrastruktury i Budownictwa potwierdził prawidłowość postępowania Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A., który przystępując do rozpatrzenia wniosku o wznowienie w pierwszej kolejności (etap 1) poddał przesłanki formalne dopuszczalności wniosku o wznowienie postępowania. Wobec niespełnienia warunku określonego w art. 148 K.p.a. i wniesienia podania z naruszeniem ustawowego terminu, zasadnie wydał postanowienie o odmowie wznowienia postępowania. W związku z tymi okolicznościami nie mogło zostać wydane postanowienie o wznowieniu postępowania i merytoryczne zbadanie podstawy wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. w ramach etapu drugiego badania wniosku.
Minister Infrastruktury i Budownictwa zauważył, że zdecydowana większość argumentów podniesionych przez Skarżącą w zażaleniu dotyczyła merytorycznego uzasadnienia przesłanki wznowieniowej a także merytorycznej zasadności samej decyzji organu I instancji. Jednak wobec zasadności wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania nie mogły być one przedmiotem rozpoznania w ramach rozpatrywania przedmiotowego zażalenia, ponieważ wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zatrzymał się na pierwszym etapie jego badania czyli badaniu przesłanek formalnoprawnych jego dopuszczalności.
Minister stwierdził co prawda, że uzasadnienie postanowienia Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. z [...] września 2017 r. o odmowie wznowienia postępowania w sposób niepełny wyjaśniło podstawy rozstrzygnięcia, a także niezasadnie odniosło się do merytorycznych argumentów uzasadniających podstawę wznowieniową, jednakże te zastrzeżenia nie miały wpływu na ocenę, że zawarte w tym postanowieniu rozstrzygniecie było prawidłowe i odpowiadało prawu.
Pismem z 13 grudnia 2017 r. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] listopada 2017 r. Nr [...], wnosząc o jego uchylenie.
Zaskarżonemu postanowieniu Spółka zarzuciła naruszenie:
- art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a poprzez brak jego zastosowania i odmowę wznowienia postępowania podczas gdy przepis ten winien mieć zastosowanie i organ winien wznowić postępowanie wobec wykazania, że w sprawie zakończonej decyzją nr [...] z [...] września 2015 r. Strona nie brała udziału bez własnej winy.
Spółka podkreśliła, że w toku wydania zaskarżonego postanowienia oraz innych w/w postanowień i decyzji zostały naruszone również przepisy prawa materialnego i przepisy postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 6 K.p.a w zw. z art. 2 pkt 2 ustawy o opłatach abonamentowych poprzez bezpodstawne uznanie za prawidłowe domniemania istnienia odbiorników telewizyjnych w lokalu Strony oraz ich stanu technicznego;
- art. 7 i 77 K.pa. poprzez ich niezastosowanie wyrażające się w braku wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, tj. poprzez oparcie decyzji w przeważającej mierze na ustaleniach dokonanych przez organ pierwszej instancji odbywających się bez udziału Skarżącej, w tym na dowodzie z oświadczenia pracownika, którego dobór w świetle rozpatrywanej sprawy należy uznać za błędny, nie wyczerpujący i złożony przez osobę nieupoważnioną a także brak rozpatrzenia dowodów i wyjaśnień zgłoszonych przez Skarżącą w postępowaniu odwoławczym;
- art. 8 K.p.a. poprzez brak pogłębienia zaufania obywateli do organów administracji publicznej wskutek wydania postanowienia w sytuacji gdy Strona nie miała wiedzy
o przeprowadzonej kontroli i toczącym się postępowaniu, jak również naruszenie tej zasady poprzez uniemożliwienie uczestnictwa w kontroli osoby kompetentnej, upoważnionej przez właściciela hotelu i sporządzenie protokołu z udziałem osoby niewskazanej w rejestrze przedsiębiorców KRS jako upoważnione) do składania oświadczeń woli w imieniu strony, a nadto osoby niemającej żadnej wiedzy o odbiornikach telewizyjnych strony czy ich stanie technicznym;
- art. 10 § 1 K.p.a. w zw. z art. 79 § 1 i § 2 K.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej i bezpośredniej postępowania oraz niewłaściwe zastosowanie wskutek przyjęcia, że Strona miała możliwość czynnego udziału na każdym etapie postępowania, podczas gdy Stronie nie został skuteczne i właściwie doręczony odpis decyzji Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej z [...] września 2015 r. Nr [...], wraz z pozostałą dokumentacją w przedmiotowej sprawie obejmującą zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego z 4 września 2015 r., oraz protokół z przeprowadzonej [...]lipca 2015 r. w Hotelu B. w G. kontroli rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych,
- art. 10 § 1 i § 3 i 73 § 1 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie wyrażające się w braku powiadomienia Skarżącej o zgromadzonych w czasie postępowania dowodach oraz ich treści, ilości, poszczególnym znaczeniu w świetle sprawy i miejscu przechowywania oraz samej możliwości zapoznania się przez nią ze zgromadzonym materiałem, a w związku z tym niezapewnienie Skarżącej możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w trakcie postępowania dowodów, materiałów oraz żądań;
- art. 45 K.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że w/w dokumenty zostały doręczone w lokalu siedziby Strony do rąk osób uprawnionych do odbioru pism a w czynnościach organu brały udział osoby uprawnione do składania oświadczeń woli w imieniu Spółki, w sytuacji gdy podmioty wymienione jako odbiorcy korespondencji nie były upoważnione do odbioru korespondencji Spółki a nadto nie były upoważnione do składania oświadczeń woli w imieniu strony;
- art. 76 a § 2 i 3 K.p.a., poprzez poświadczenie dokumentów za zgodność przez nieuprawnionych pracowników Poczty Polskiej oraz naruszenie ważnego interesu Skarżącej poprzez nieprzekazanie przez Pocztę Polską S.A. uwierzytelnionych notarialnie wszelkich załączników, skutkiem czego Skarżąca podważa ich wiarygodność, a w szczególności, aby kiedykolwiek przesłano jej zawiadomienie o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego z oryginałem podpisu;
- art. 77 § 1 i § 2 K.p.a. poprzez zgromadzenie i zebranie przez organ administracji publicznej w sposób niewyczerpujący całego materiału dowodowego w sprawie i pozbawienie Skarżącej przeprowadzenia dowodu z przesłuchania pracowników oraz innych osób łub podmiotów, które miały wiedzę, co do niniejszego postępowania oraz oparcie wysokości zobowiązania o wadliwe oświadczenie woli;
- art. 80 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie, a w konsekwencji dokonanie przez organ dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, wskutek której podjęto decyzję na podstawie wybiórczo wyselekcjonowanych dowodów, pomijając wnioski płynące z oświadczeń oraz dowodów przedłożonych przez Skarżącą, bagatelizując przy tym jej stanowisko oraz związane z jej osobą okoliczności podmiotowe sprawy,
- art. 80 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej oraz art. 77 ust. 1 i 1a, 79 i następne tejże ustawy poprzez ich niezastosowanie podczas kontroli Strony;
- art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niewskazanie dowodów, na których organ wydający decyzję się oparł oraz wskazania przyczyn, dla których odmówił wiarygodności i mocy dowodowej dowodom wskazanym przez Skarżącą;
- art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych poprzez oparcie decyzji na domniemaniu faktycznym sprawności odbiorników telewizyjnych; podczas gdy przywołany przepis ustanawia jedynie domniemanie używania urządzenia, które umożliwia natychmiastowy odbiór programu.
- naczelnych zasad Konstytucji RP, tj. zasady ochrony zaufania do państwa i stanowionego przez mc prawa, wywiedzionej z zasady demokratycznego państwa prawa (art. 2 w zw. z art. 64 ust. 1) oraz przepisów konstytucyjnych w związku z brakiem rozwiązań ustawowych:
- zaskarżone postanowienie zostało podpisane przez osobę nieupoważnioną, co powoduje ¡ego nieważność;
- ustawa z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych nie przewiduje możliwości wydania decyzji określającej wysokość opłat abonamentowych, co powoduje, że wszczęcie egzekucji administracyjnej jest bezprawne;
- Poczta Polska w toku postępowania nie posługuje się dokumentami urzędowymi, a jedynie ich kserokopiami dokumentów;
- § 5 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 25 września 2007 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników rad i o fonicznych i telewizyjnych poprzez niedołączenie i nieokazanie przez Pocztę Polską dowodu nadania i dowodu odbioru przez Skarżącą zawiadomienia o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W przedmiotowej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] listopada 2017 r. dotyczące odmowy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej z [...] września 2015 r. Wskazane w skardze rozstrzygnięcie determinuje sądowy zakres kontroli działalności administracyjnej publicznej, wyłączając kontrolę decyzji z [...] września 2015 r. poprzez rozpatrzenie podniesionych w skardze pod jej adresem zarzutów, jak również zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., gdyż przesłanka tego przepisu nie była przedmiotem analizy zaskarżonego postanowienia. Podanie o wznowienie postępowania bowiem, nie wszczyna automatycznie postępowania wznowieniowego, tylko uruchamia fazę wstępną, której celem jest ustalenie czy nie zachodzą przedmiotowe bądź podmiotowe przesłanki niedopuszczalności wznowienia oraz czy zachowany został wymóg terminowości złożenia wniosku. Natomiast analiza, czy przyczyny wznowienia wskazane przez stronę (w niniejszej sprawie przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.) faktycznie wystąpiły jest dokonaniem oceny merytorycznej, a nie formalnej poprawności wniosku i taką kwestię organ administracji może rozważyć dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania. W przedmiotowej sprawie natomiast, wznowienie postepowania nie miało miejsca.
Zatem kontrola Sądu mogła dotyczyć jedynie zaskarżonego aktu prawnego czyli w niniejszej sprawie postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie o odmowie wznowienia postępowania przez pryzmat przesłanek z art. 148 § 1 i § 2 K.p.a. Wiązało się to zatem z badaniem możliwości wznowienia postępowania z zastrzeżeniem, że podanie o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. zostało wniesione z zachowaniem terminu jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.
Należy podkreślić, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wskazania podstaw wznowienia i udowodnienia, kiedy konkretnie dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, czy też o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że podanie o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 i 2 K.p.a. Powyższy obowiązek ciążący na stronie nie zwalnia organu z obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności, a następnie weryfikacji twierdzeń strony i przedłożonych przez nią dowodów oraz rzeczowego przedstawienia swojego stanowiska, w oparciu o cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Obowiązek badania, czy wniosek o wznowienie postępowania wpłynął w terminie, spoczywa na organach obu instancji.
Lektura akt administracyjnych pozwala stwierdzić, że datą wiążącą dla stwierdzenia, czy w sprawie Strona zachowała warunek z art. 148 § 2 K.p.a. jest doręczenie Skarżącej 30 marca 2017 r. Upomnienia z [...] marca 2017 r. Nr [...] opisującego rodzaj należności w postaci opłaty za używanie trzydziestu sześciu niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych oraz podającego decyzję, którą tę opłatę ustalono, a które to Upomnienie zgodnie z danymi umieszczonymi na potwierdzeniu odbioru zostało odebrane przez kierownika A. O. i na którym umieszczono pieczątkę z nazwą, adresem i numerem NIP i REGON Skarżącej Spółki. Na tak doręczone pismo - Upomnienie Spółka zareagowała, udzielając odpowiedzi pismem z 4 kwietnia 2017 r.
Mając na uwadze argumentację przytoczoną we wniosku o wznowienie postępowania należy nadmienić, że podobna adnotacja widnieje na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji z [...] września 2015 r., które nastąpiło 25 marca 2015 r.
Wniosek o wznowienie postępowania Spółka złożyła 9 czerwca 2017 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 K.p.a., zgodnie z którym podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania w zw. z art. 148 § 2 K.p.a., który stanowi, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.
W rezultacie należy uznać za zgodne z prawem zaskarżone postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. z [...] września 2017 r. znak: [...][...] odmawiające wznowienia postępowania zakończonego decyzją z [...] września 2015 r. nr [...].
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) skargę oddalił.