VI SA/Wa 978/11

VI SA/Wa 978/11 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2011-09-30
Data wpływu
2011-05-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grażyna Śliwińska /przewodniczący/
Ewa Frąckiewicz
Pamela Kuraś-Dębecka /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 125 par 1 pkt 1;
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2011 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie
Uzasadnienie
Skarżąca spółka – S. Sp. z o.o. z siedzibą W., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lutego 2011 r., która odmówiono jej przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. W uzasadnieniu skargi wniosła m.in. o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu uzyskania orzeczenie prejudycjalnego ETS, wydanego dla postępowania toczącego się przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku pod sygn. akt III SA/Gd 352/10. Sąd ów postanowieniem z 16 listopada 2010 r. przedstawił Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prawne: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE.L. 1998 r., nr 204, poz. 37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych" i jednocześnie zawiesił postępowanie. Skarżąc spółka wskazała również, że zasadność zawieszenia niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego wynika z przyjętego przez Naczelny Sąd Administracyjny stanowiska wyrażonego m.in. w postanowieniach o sygn. akt: IIGZ 436/10; IIGZ 437/10 IIGZ 14/11 czy IIGZ 17/11.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Powyższy przepis normuje tzw. kwestię prejudycjalną dla rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej zawisłej przed sądem. Praktyka opowiada się za szerokim rozumieniem pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności. W judykaturze wskazano, że mając na uwadze względy celowości oraz ekonomii procesowej, sąd zawieszając w sprawie postępowanie (art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) powinien mieć na względzie możliwość wystąpienia w przyszłości zarówno przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym toczącym się postępowaniu. Podkreśla się także, iż w świetle obowiązujących przepisów orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, ale także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 stycznia 2010 r. sygn. akt I FSK 1866/09 i z 23 listopada 2010 r. sygn. akt I FSK 1242/09).
W rozpoznawanym przypadku Sąd aprobuje pogląd J.P. Tarno, iż art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. daje podstawę do zawieszenia postępowania także w przypadku, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania toczącego się przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości (por. J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2010, s. 300).
W powołanym przez skarżącą spółkę postanowieniu z 16 listopada 2010 r. Sąd w Gdańsku wywodził, że od odpowiedzi na zadane pytanie zależy stwierdzenie, czy ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych podlegała notyfikacji Komisji w trybie przepisu art. 8 ust. 1 Dyrektywy 98/34/WE, a co za tym idzie, czy jej przepisy mogły być stosowane przez organy administracji – skoro bezspornie notyfikacji ustawy w omawianym trybie zaniechano, zaś ETS jednoznacznie stwierdził m.in. w wyroku z dnia 26 września 2000 r. w sprawie C 443/98 Unilever, że skutkiem prawnym niedopełnienia obowiązku notyfikacji jest niemożność zastosowania przepisów technicznych, na którą można powoływać się w postępowaniu między jednostkami.
O zadanie m.in. takiego pytania, jak wyżej wskazane wnosiła skarżąca spółka w niniejszej sprawie.
W tej sytuacji Sąd uznał, że wystąpienie przez Sąd w Gdańsku z przytoczonym wyżej pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej daje podstawę do zawieszenia postępowania w niniejszym przypadku, bowiem treść tego pytania związana jest z przedmiotem sporu w rozpatrywanej sprawie, a zatem jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego.
Wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże nie przesądza to o braku podstawy do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (tak A. Wróbel, [w:] Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Kraków 2002, s. 154). Zatem postępowanie prowadzone przed ETS-em jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Problem prawny występujący w przedstawionym pytaniu jest tożsamy z problemem prawnym występującym w sprawie stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania, stan prawny w obu sprawach jest także tożsamy, dlatego jej zakończenie będzie zależeć od wyniku postępowania zawisłego przed Trybunałem Sprawiedliwości.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.