VI SA/WA 971/20

VI SA/Wa 971/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2020-11-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-04-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dorota Dziedzic-Chojnacka
Dorota Pawłowska /sprawozdawca/
Joanna Wegner /przewodniczący/
Symbol z opisem
6063 Opłaty eksploatacyjne
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II GSK 2464/21 - Wyrok NSA z 2025-05-29
Skarżony organ
Minister Środowiska
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 868
art. 137, art. 101
Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wegner Sędziowie Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka Sędzia WSA Dorota Pawłowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 listopada 2020 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Ministra Klimatu z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty eksploatacyjnej oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z [...] lutego 2020 r. nr [...] (dalej ,,zaskarżona decyzja") Minister Klimatu (dalej także ,,Organ") utrzymał w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] (dalej także ,,Organ I instancji") z [...] listopada 2019r. o nr [...] ustalającą dla J. K., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą J. K. [...] (dalej ,,Skarżący", ,,Strona", ,,Przedsiębiorca") opłatę eksploatacyjną za wydobycie kopaliny w II półroczu 2016 r. ze złoża "[...]" w miejscowości [...], gmina [...], powiat [...], województwo [...].
Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.
W dniu [...] stycznia 2017r. do Organu I instancji został złożony przez Stronę druk informacji dotyczącej opłaty za wydobywaną kopalinę główną za II półrocze 2016 r. ze złoża [...]. Według przedłożonej informacji wydobyto 250 523 tony kopaliny głównej – piasku ze żwirem, natomiast należna opłata eksploatacyjna w II półroczu 2016 r. wyniosła 145 303 zł. Wysokość opłaty przypadająca gminie [...] wynosiła 87 181,80 zł. i została wniesiona w dniu [...] stycznia 2017 r., natomiast wysokość opłaty przypadająca Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (dalej ,,NFOŚiGW") wynosiła 58 121,20 zł. i została wniesiona w dniu [...] stycznia 2017 r.
Przedsiębiorca nie przedłożył informacji dotyczącej opłaty za wydobywaną z tego złoża kopalinę współwystępującą za II półrocze 2016 r.
W dniu [...] marca 2017r. Skarżący przedłożył Organowi I instancji zestawienie zmian zasobów za rok 2016r. dla wspomnianego złoża.
W dniu [...] czerwca 2018 r. na złożu "[...]" została przeprowadzona kontrola podczas której Strona przedłożyła: "Operat ewidencyjny zasobów złoża kruszywa naturalnego [...] na podstawie obmiaru geodezyjnego 2015.01.01 - 2015.12.31", "Operat ewidencyjny zasobów złoża kruszywa naturalnego [...] na podstawie obmiaru geodezyjnego 2016.01.01 - 2016.12.31" (dalej ,,Operat"), "Operat ewidencyjny zasobów złoża kruszywa naturalnego [...] na podstawie obmiaru geodezyjnego 2017.01.01 - 2017.12.31" oraz złożyła pisemne oświadczenie o niezgadzaniu się z treścią przedkładanych operatów.
W związku z przeprowadzoną kontrolą na złożu "[...]" i nieścisłościami w przedłożonych dokumentach, tj. rozbieżnościami pomiędzy podaną ilością wydobytej kopaliny głównej i towarzyszącej ze złoża [...] w 2016 r. podawanymi w druku informacji dotyczącej opłaty za wydobywaną kopalinę, zestawieniu zmian zasobów na druku Z1 i w Operacie, Organ I instancji, pismem z 11 lipca 2018 r., zawiadomił Stronę o terminie planowanej rozprawy administracyjnej, jednocześnie wzywając do wzięcia udziału w charakterze świadka.
W dniu [...] sierpnia 2018 r. w siedzibie Organu I instancji odbyła się rozprawa administracyjna. Organ przedstawił zestawienie różnic wynikające z przedkładanych informacji do opłat eksploatacyjnych a wyliczeniami zawartymi w zestawieniu zmian zasobów Z1 za rok 2016 i Operacie. Przedsiębiorca przedłożył korektę Operatu. Jednocześnie Strona złożyła oświadczenie, że nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w Operacie oraz zobowiązała się do przedłożenia dokumentacji fotograficznej do 31 sierpnia 2018 r. celem uzasadnienia swojego stanowiska. Dokumentacja ta nie została jednak przedłożona.
W złożonym Operacie zawarto informacje o wydobyciu w I i II półroczu 2016 r. ze złoża [...] 579 620 ton kopaliny głównej (w tym 22 380 ton z tytułu lepszego rozpoznania złoża) i 860 800 ton kopaliny współwystępującej (w tym 43 300 ton z tytułu lepszego rozpoznania złoża).
W przedłożonej korekcie Operatu (dalej także ,,Operat") zawarto informacje o wydobyciu w I i II półroczu 2016 r. ze złoża [...] 596 710 ton kopaliny głównej (w tym 19 460 ton z tytułu lepszego rozpoznania złoża) i 717 100 ton kopaliny współwystępującej (w tym 43 300 ton z tytułu lepszego rozpoznania złoża).
W dniu [...]2 października 2018 r. Skarżący złożył zestawienie zmian zasobów za rok 2016 (korektę) dla złoża [...]. Z przedłożonego dokumentu wynikało, iż w l i II półroczu 2016 r. wydobył ze złoża 596 710 ton kopaliny głównej oraz 717 100 ton kopaliny towarzyszącej. Wartość wydobycia kopaliny współwystępującej ze złoża [...] w przedłożonym zestawieniu zmian zasobów za rok 2016 jest zgodna z wartościami przedstawionymi w Operacie.
Po przedłożeniu przez Stronę zestawienia zmian w zasobach (Z-1) za 2016 r. (korekta) oraz Operatu i analizie dokumentów wraz z informacjami o wydobytej kopalinie za lI półrocze 2016 r. Organ I instancji stwierdził różnicę w ilości wydobytej kopaliny. W związku z powyższym wezwał Przedsiębiorcę pismem z dnia [...] lipca 2019 r. do złożenia wyjaśnień i poinformował, że biorąc pod uwagę obliczoną w Operacie zmianę w zasobach za 2016r., wielkość wydobytej kopaliny 1 313 810 ton ze złoża [...], wykazane wydobycie rozdzieli równomiernie na oba półrocza w następujący sposób, że za I i II półrocze będzie to po 656 905 ton, co da łącznie 1 313 810 ton, tak jak to wynika z Operatu. Skarżący nie wypowiedział się w powyższej kwestii.
W związku z nieuzyskaniem wyjaśnień, Organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wydania decyzji dotyczącej opłaty eksploatacyjnej dla Strony, za wydobywanie kopaliny ze złoża "[...]" w II półroczu 2016 r. o czym poinformował Skarżącego pismem z [...] sierpnia 2019 r., jednocześnie wzywając go do przedłożenia informacji dotyczącej opłaty za wydobywaną kopalinę współwystępującą za II półrocze 2016 r. ze złoża [...], korektę druku informacji dotyczącej opłaty za wydobywaną kopalinę główną za II półrocze 2016r. wraz z dowodami wpłaty na rzecz gminy [...] i NFOŚiGW, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego pisma.
Przedsiębiorca nie przedłożył dokumentów, o których dostarczenie był wzywany.
Realizując obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, Organ I instancji pismem z [...] września 2019 r. zawiadomił Skarżącego o możliwości zapoznania się z zebranymi dowodami i materiałami.
Organ I instancji wydając decyzję zważył, że Operat został sporządzony przez uprawnionego geologa. Biorąc powyższe pod uwagę, w decyzji I instancji ustalono opłatę eksploatacyjną za II półrocze 2016 r. od ilości 656 905 ton wydobytej kopaliny, przy zastosowaniu stawki opłaty eksploatacyjnej obowiązującej w okresie rozliczeniowym tj. opłatę w wysokości 381 005 zł., dokonując następnie rozdzielenia jej wpłaty na rzecz Gminy [...] i NFOŚiGW, zgodnie z postanowieniem art. 141 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011r. - Prawo geologiczne i górnicze(Dz. U. z 2019 r. poz. 868; dalej ,,Pgg")
Od decyzji I instancji Skarżący złożył odwołanie wnosząc "o uchylenie decyzji w całości, umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie, uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Organowi I instancji". W odwołaniu Strona podniosła, że w sprawie nie wykonano praktycznie żadnych czynności dowodowych, ograniczono się tylko do operatu ewidencyjnego zasobów złoża i nie wyjaśniono stanu faktycznego.
Organ uznał za zasadne utrzymanie w mocy decyzji I instancji.
Jak podkreślił Minister Klimatu, zgodnie z art. 137 ust. 2 Pgg przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na wydobywanie kopaliny ze złoża, samodzielnie ustala wysokość opłaty eksploatacyjnej należnej za okres rozliczeniowy i przed upływem miesiąca następującego po tym okresie wnosi ją bez wezwania, na rachunki bankowe gminy, na terenie której prowadzi działalność wydobywczą oraz NFOŚiGW. Informacja z wydobycia kopaliny w II półroczu 2016 r. przysłana przez przedsiębiorcę do Organu w dniu 24 stycznia 2017r. nie budziła wątpliwości.
Organ podkreślił, że na podstawie art. 101 Pgg przedsiębiorca w ramach prowadzonej ewidencji zasobów złoża kopaliny sporządza corocznie według stanu na dzień 31 grudnia poprzedniego roku operat ewidencyjny zasobów złoża kopaliny. Na jego podstawie sporządza informację o zmianach zasobów złoża kopaliny i corocznie do dnia 15 marca przekazuje ją właściwemu organowi koncesyjnemu oraz państwowej służbie geologicznej. Kontrola przeprowadzona na złożu "[...]" w dniu [...] czerwca 2018 r. wykazała rozbieżności w dokumentach tj. pomiędzy informacjami zawartymi w Operacie a danymi przedstawionymi przez Stronę w półrocznych informacjach z wydobycia kopaliny.
W ocenie Ministra Klimatu dowody zebrane w sprawie przez Organ I instancji są wystarczające i zostały prawidłowo ocenione. Ocena ta w szczególności dotyczy Operatu sporządzonego przez mgr W. H. legitymującego się uprawnieniami. Operat został wykonany na zlecenie Strony i zdaniem Organu nie budzi wątpliwości. Przedsiębiorca nie zgadzając się z ustaleniami przedstawionymi w Operacie miał możliwość złożenia dodatkowych dokumentów i wyjaśnień do dnia 31 sierpnia 2018 r., ale tego nie uczynił.
Odnosząc się do argumentu Strony, iż praktycznie nie wykonano żadnych czynności dowodowych w sprawie Minister Klimatu stwierdził, że właśnie w tym celu Organ I instancji przeprowadził kontrolę na złożu "[...]" w dniu [...] czerwca 2018 r. W celu wyjaśnienia różnic w wydobyciu kopaliny przedstawionych w aktach sprawy odbyła się ponadto rozprawa administracyjna w dniu [...] sierpnia 2018 r. w siedzibie Organu, na której Skarżący miał okazję się wypowiedzieć. Efektem powyższej rozprawy było przysłanie przez Przedsiębiorcę korekty zestawienia zmian zasobów złoża [...] za 2016 rok (Z-l) w dniu 22 października 2018 r. Przedsiębiorca w toku już postępowania był ponadto informowany o podejmowanych przez Organy czynnościach w ramach postępowania wyjaśniającego i stosownie do art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r., poz. 2096 ze zm. dalej ,,Kpa") zapewniono mu dostęp do akt sprawy oraz możliwość wypowiedzenia się w sprawie (pisma z [...] sierpnia 2019 r. oraz z [...] września 2019 r.). Przedsiębiorca z tej możliwości nie skorzystał.
Organ podkreślił, że w toku postępowania wyjaśniającego przeanalizował również sposób określenia przez Organ I instancji ilości wydobytej kopaliny w II półroczu 2016 r. Minister Klimatu zauważył, że przed określeniem ilości wydobytej kopaliny w tym okresie Organ I instancji zwracał się do Strony pismem z [...] lipca 2019 r. o złożenie wyjaśnień i wskazanie okresu, w którym powstała różnica w ilości wydobytego kruszywa naturalnego, jednocześnie informując, że całe wydobycie podzieli na dwa półrocza, jeśli nie otrzyma wyjaśnień od Strony. Przedsiębiorca nie wypowiedział się w tej sprawie.
Odnośnie kwestii związanej z postępowaniem przed [...] Wojewódzkim Inspektorem Ochrony Środowiska w [...] (dalej ,,[...]WIOŚ") Organ ocenił je jako nieprzydatne dla rozstrzygnięcia sprawy i zmierzające wyłącznie do przewlekania postępowania. W sprawie przed [...]WIOŚ stwierdzono bowiem, że Strona w ramach prowadzonej działalności gospodarczej co najmniej od 2017 r. do 5 września 2018 r. zbierała i przetwarzała odpady w postaci mas ziemnych zawierających domieszki m.in. tworzyw sztucznych, gruzobetonu, asfaltu, odpadów pobudowlanych, gruzu ceglanego, śladowych ilości styropianu, konarów drzew. Odnosząc się do stanowiska Przedsiębiorcy, że aby wydobywać kruszywo musiał zdjąć o wiele więcej ziemi niż to wynikało z dokumentów, Organ wyjaśnił, że postępowanie przed [...]WIOŚ dotyczyło działalności niezwiązanej z wydobywaniem kopaliny. Wniosek dowodowy z decyzji [...]WIOŚ z dnia [...] lipca 2019 r. ([...]) pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, dotyczy bowiem zupełnie innej materii, niż ta, która jest przedmiotem postępowania dotyczącym określenia opłaty eksploatacyjnej.
Nie znajdując podstaw do uznania stanowiska Skarżącego za uzasadnione Organ wydał zaskarżoną decyzję utrzymującą w mocy decyzję I instancji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiedzionej od zaskarżonej decyzji Strona zarzuciła, że przy jej wydaniu Organ naruszył:
1. art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80, art. 84 § 1, art. 107 § 1, art. 136 § 1 oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kpa poprzez przeprowadzenie postępowania w sprawie w sposób nie budzący zaufania Strony, bez jej należytego wyjaśnienia, w tym w oparciu o wiadomości specjalne, ograniczenie postępowania dowodowego do operatu przedłożonego a następnie zakwestionowanego przez Skarżącego, nieuzupełnienie postępowania dowodowego, bezzasadne oddalenie wniosków dowodowych zgłoszonych dotychczas przez Stronę, nienależyte (zarówno od strony faktycznej jak i prawnej) uzasadnienie swojej decyzji w tym zakresie, co w konsekwencji doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji;
2. art. 138, art. 161 ust. 1 Pgg, załącznika do Obwieszczenia Ministra Środowiska z dnia 25 sierpnia 2015 r. w sprawie stawek opłat na rok 2016 r. z zakresu przepisów Prawa geologicznego i górniczego (M.P. 2015 poz. 817, dalej ,,Obwieszczenie") poprzez bezzasadne ustalenie dla Skarżącego opłaty eksploatacyjnej za II półrocze 2016 r. w wysokości 381 005 zł. za wydobywanie kopaliny głównej i kopaliny współwystępującej ze złoża [...] w miejscowości [...], gmina [...], powiat [...], województwo [...], co w konsekwencji doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji.
Wskazując na powyższe zarzuty Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Organowi I instancji ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie.
W uzasadnieniu skargi Strona podniosła, że do wydania zaskarżonej decyzji doszło de facto bez należytego wyjaśnienia sprawy. Organ I instancji, jak i za nim Minister Klimatu, oparł swoje rozstrzygnięcie tylko w oparciu o operaty ewidencyjne zasobów kruszywa naturalnego "[...]" sporządzone za lata 20152017, mimo tego, iż Skarżący zakwestionował ustalenia w nich zawarte. Organ nie zrobił nic aby to zweryfikować i sprawdzić, w tym przy pomocy specjalistów.
Skarżący podniósł, iż przedmiotową kopalnię nabył wraz z pełną dokumentacją, w tym obrazującą stan złoża i wynikało z niej, że złoże jest stosunkowo płytko pod wierzchnią warstwą ziemi. W praktyce okazało się inaczej, tj. Przedsiębiorca musiał wydobyć najpierw kilka metrów ziemi więcej aby dostać się do złoża. Okazało się, iż pierwotna dokumentacja w tym zakresie została sporządzona wadliwie a w odniesieniu do niej powstał następnie Operat, do którego odwołał się Organ I instancji jak i Minister Klimatu w wydanych przez siebie decyzjach.
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że jest niezasadna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 roku, poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ,,Ppsa").
Dokonując kontroli działalności administracji publicznej w związku z wniesioną skargą w świetle powołanych wyżej kryteriów, należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, ponieważ w zaskarżonej decyzji nie można dopatrzyć się naruszenia prawa, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a lub c Ppsa obligowałyby Sąd do jej uchylenia. Nie zachodzą także w kontrolowanym postępowaniu wady kwalifikowane, uzasadniające stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ani podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego była decyzja administracyjna na mocy której ustalona została opłata eksploatacyjna za II półrocze 2016 r. za wydobywanie kopaliny głównej – piasku ze żwirem i kopaliny współwystępującej – piasku ze złoża [...] w miejscowości [...], gmina [...], powiat [...], województwo [...], do której uiszczenia obowiązany był Skarżący.
Stosownie do postanowienia art. 137 ust. 2 Pgg przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na wydobywanie kopaliny ze złoża, z wyłączeniem złoża węglowodorów, samodzielnie ustala wysokość opłaty eksploatacyjnej należnej za okres rozliczeniowy i przed upływem miesiąca następującego po tym okresie wnosi ją na rachunki bankowe gminy, na terenie której jest prowadzona działalność, oraz NFOŚiGW, bez wezwania.
W razie stwierdzenia, że przedsiębiorca nie dokonał wpłaty opłaty w terminie albo dokonał wpłaty w wysokości innej niż należna, organ koncesyjny określa, w drodze decyzji, wysokość należnej opłaty, stosując stawkę obowiązującą w okresie rozliczeniowym, którego opłata dotyczy (art. 138 Pgg).
Odwołując się do postanowienia art. 101 Pgg należy jednocześnie zauważyć, że przedsiębiorca zobowiązany jest do prowadzenia ewidencji zasobów złoża kopaliny ustalając ich zmiany spowodowane zdarzeniami wymienionymi enumeratywnie w ust. 1 tego artykułu. Ponadto zgodnie z art. 101 ust. 3 Pgg w ramach prowadzonej ewidencji zasobów złoża kopaliny sporządza się corocznie, w terminie do dnia 28 lutego, według stanu na dzień 31 grudnia poprzedniego roku, operat ewidencyjny zasobów złoża kopaliny, zwany dalej "operatem ewidencyjnym". Operat ten jest sporządzany przez geologa górniczego (art. 102 ust. 1 Pgg).
Przedsiębiorca zaś sporządza, na podstawie operatu ewidencyjnego, informację o zmianach zasobów złoża kopaliny i corocznie, w terminie do dnia 15 marca, przekazuje ją właściwemu organowi koncesyjnemu oraz państwowej służbie geologicznej (art. 101 ust. 8 Pgg).
Przedmiotem zatem oceny Organów przed wszczęciem postępowania, jak i w jego toku, było to czy Strona dokonała wpłaty należnej opłaty eksploatacyjnej i czy została ona wpłacona w należnej wysokości.
Organy rozstrzygające w sprawie były zobowiązane do podjęcia wszelkich niezbędnych czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 7 Kpa), wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 Kpa) i dokonania wnikliwej, rzetelnej oceny na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność faktyczna, istotna z punktu widzenia mającego w sprawie zapaść rozstrzygnięcia została należycie udowodniona (art.80 Kpa). Czyniąc zadość tym zasadom prowadzone przez nie postępowanie służyło realizacji ogólnych zasad postępowania administracyjnego: zasady praworządności (art. 6 Kpa), zasady prawdy obiektywnej (art. 7 Kpa) oraz zasady pogłębiana zaufania (art. 8 Kpa).
Organ nie uchybił bowiem wskazanym przepisom postępowania administracyjnego przyjmując, że Skarżący nie dokonał wpłaty opłaty eksploatacyjnej za II półrocze 2016 r. w należnej wysokości. Także i ustalenie wysokości tej opłaty przez Organ nie może budzić wątpliwości w świetle zgromadzonego materiału dowodowego. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zasadnie Organ doszedł do wniosku, mając na uwadze pozyskaną od Strony informację dotyczącą należnej opłaty eksploatacyjnej za II półrocze 2016 r., zestawienia zmian zasobów za rok 2016 dla złoża [...] oraz Operat, że zachodzi niezgodność co do ilości wydobytej kopaliny głównej jak i kopaliny współwystępującej. Z zestawienia zmian wynika bowiem, że Strona wydobyła 448 640 ton kopaliny głównej (z przedłożonej korekty wynikało, że 596 710 ton – tak jak następnie określono w Operacie). W odniesieniu do wysokości wydobycia kopaliny współwystępującej także występowały różnice (początkowo nie została wskazana w zestawieniu a ostatecznie została wskazana na poziomie 717 100 ton - tak jak następnie określono w Operacie). Należy przy tym podkreślić, że wielkość wydobycia kopaliny współwystępującej przyjęta w Operacie i wynikająca z przedłożonej przez Skarżącego korekty zestawienia zmian zasobów za rok 2016 była na tym samym poziomie i taka też została przyjęta na potrzeby mającego w sprawie zapaść rozstrzygnięcia. Także określenie przez Organ wielkości wydobycia kopaliny głównej opierało się na danych z Operatu.
Zdaniem Sądu, Organy prawidłowo ustalając okoliczności faktyczne istotne w sprawie tj. wielkość wydobycia kopaliny głównej i kopaliny współwystępującej oparły się na ustaleniach zawartych w przedłożonym Operacie. Trzeba bowiem wskazać, że jest do dokument podpisany zgodnie z wymogami przewidzianymi w Pgg przez uprawnionego geologa i jako taki stanowił dokument przygotowany przez osobę posiadającą odpowiednie wiadomości specjalne dla ustalenia wynikających z jego treści faktów. Stąd też zasadnie Organy uznały, że nie było potrzeby przeprowadzania dowodów z przesłuchania osób wskazanych przez Stroną na okoliczności stwierdzone Operatem.
Z tego też względu nie może być postrzegany za zasadny wniosek o naruszeniu przez Organ art. 84 § 1 Kpa albowiem okoliczności, jakie Organ przyjął za podstawę faktyczną podejmowanego rozstrzygnięcia zostały ustalone z wykorzystaniem wiadomości specjalnych osoby przygotowującej Operat, na zlecenie zresztą Strony. Z Operatu tego też wynikało rzeczywiste wydobycie kopaliny głównej i kopaliny współwystępującej a zatem te okoliczności, które w świetle postanowienia Pgg nakładającego na Organy obowiązek ustalenia należnej wysokości opłaty eksploatacyjnej determinowały jej wysokość i w konsekwencji treść zapadłego rozstrzygnięcia.
Dla poczynionych w tym zakresie ustaleń pozostaje bez znaczenia, czy i jakiego rodzaju dokumentacja uzyskana przez Stronę wraz z nabyciem kopalni była dotknięta nieprawidłowościami. Powoływana na tą okoliczność potrzeba zasięgnięcia w tym zakresie wiedzy przez Organy od [...]WIOŚ została przez nie należycie rozważona. Decyzja [...]WIOŚ z dnia [...] lipca 2019 r. została włączona do akt postępowania administracyjnego. Zdaniem Sądu, Organ przy tym prawidłowo ustalił, że podnoszone przez Stronę w związku z jej wydaniem okoliczności nie mają znaczenia w tej sprawie. Należy bowiem mieć na uwadze, że postępowanie przed [...]WIOŚ dotyczyło prowadzonej przez Stronę, bez stosownego zezwolenia, działalności naruszającej wymagania ochrony środowiska a związanej z gospodarowaniem odpadami w postaci mas ziemnych zawierających domieszki m.in. tworzyw sztucznych, gruzobetonu, asfaltu, odpadów pobudowlanych, gruzu ceglanego, śladowych ilości styropianu, konarów drzew tj. odpadami, których kody zostały wymienione w sentencji ww. decyzji. Jak wynika wprost z jej treści postępowanie nie dotyczyło natomiast mas ziemnych znajdujących się na terenie zakładu górniczego Strony wydobytych w trakcie eksploatacji złoża i przemieszczanych w ramach tego zakładu. Nadto ustalenia faktyczne w ramach prowadzonego przez [...]WIOŚ postępowania dotyczą okresu od 2017 r. a zatem okresu którego nie dotyczy postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją. Z powyższych względów twierdzenia skargi wywodzone z faktu toczącego się postępowania administracyjnego przez [...]WIOŚ prawidłowo zostały uznane przez Organ za nie wnoszące nic do sprawy o ustalenie opłaty eksploatacyjnej II półrocze 2016r.
Nie zasługują także na uznanie zarzuty skargi o naruszeniu przez Organ art. 138 oraz art. 161 ust. 1 Pgg w związku z Obwieszczeniem. Nie ulega bowiem wątpliwości, że decyzje zostały wydane przez organy właściwe w sprawie. Nadto wysokość należnej opłaty eksploatacyjnej została prawidłowo ustalona zarówno co do wielkości wydobytej kopaliny głównej oraz kopaliny współwystępującej, jak i zastosowanej stawki tej opłaty (0,58 zł. – pkt 4, L.p.33 załącznika do Obwieszczenia).
Sąd stwierdza, że zakres prowadzenia postępowania dowodowego przed sądem administracyjnym podlega ścisłej reglamentacji prawnej (art. 106 § 3 Ppsa) i nie mogły zostać uwzględnione wnioski dowodowe o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania strony, autora Operatu, czy pracowników kopalni, o czym Sąd rozstrzygnął postanowieniem z dnia 12 listopada 2020r. Nadto okoliczność na jaką miałoby dojść do przeprowadzenia wspomnianych dowodów tj. okoliczność rzeczywistego wydobycia kopaliny głównej oraz kopaliny współwystępującej wynika z Operatu znajdującego się w aktach sprawy, sporządzonego przez uprawnionego geologa a zatem przez osobę posiadającą wiadomości specjalne tak jak tego oczekiwałby Skarżący, formułujący w skardze zarzut naruszenia przez Organ art. 84 § 1 Kpa.
Niezasadność zarzutów skargi i potwierdzona zgodność z prawem decyzji obu instancji, prowadzi do wniosku, że Organy w niniejszej sprawie nie naruszyły art. 8 Kpa gdyż nie prowadziły postępowania w sposób przeczący zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa. Nie może zaś stanowić naruszenia tej zasady fakt, iż Strona nie zgadza się z kierowanym do niej rozstrzygnięciem organów administracji publicznej. Organ w zaskarżonej decyzji dał wyrazem należytej ocenie dowodowej, w pełni oddającej rzeczywisty stan rzeczy i zawarł przekonywującą argumentację, właściwie ustalając stan faktyczny sprawy i następnie donosząc go do mających zastosowanie przepisów prawa. Minister Klimatu odniósł się nadto do zarzutów odwołania i dokonał w tym zakresie właściwej oceny co do ich niezasadności. Decyzja spełnia zatem wymogi, jakie dla treści jej uzasadnienia zostały sformułowane w art. 107 § 3 Kpa. Z tych też względów nie zasługuje na uwzględnienie także zarzut naruszenia art. 11 Kpa. Stronie został zapewniony należyty udział w prowadzonym postępowaniu (a nawet przed jego wszczęciem) miała bowiem zapewniony dostęp do akt sprawy i możliwość wypowiedzenia się w sprawie. Odrębną zaś kwestią pozostaje to, że nie korzystała w pełni z przysługujących jej w powyższym zakresie uprawnień. W konsekwencji nie można też uznać aby postępowanie administracyjne zakończone zaskarżoną decyzją było prowadzone z naruszeniem art. 9 Kpa.
Reasumując Organ wydając zaskarżoną decyzję słusznie uznał, że decyzja I instancji jest zgodna z prawem i nie naruszył tym, wbrew zarzutom skargi, art. 138 § 1 pkt 1 Kpa.
Sąd zauważa, że zgodnie z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020r. poz. 374 ze zm., dalej "ustawa o covid"), przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.
Stosownie do treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2020r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020r., poz.1829) począwszy od 17 października 2020r. miasto stołeczne Warszawa, będące siedzibą tut. Sądu, zostało objęte strefą czerwoną. W związku z tym, na podstawie zarządzenia nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w NSA działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem miasta stołecznego Warszawy obszarem czerwonym (§ 1 w związku z § 3 tego rozporządzenia), a także z uwagi na brak technicznych możliwości przeprowadzenia zdalnie rozprawy z udziałem stron – Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy o covid - stosownie do doręczonego Stronom zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI z 20 października 2020r.
W konsekwencji powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 Ppsa.