VI SA/Wa 962/06

VI SA/Wa 962/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-07-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-05-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Łąpieś-Rosińska
Magdalena Bosakirska /przewodniczący/
Pamela Kuraś-Dębecka /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka (spr.) Asesor WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2006 r. sprawy ze skargi T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., działając na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856) oraz art. 138 § l pkt l Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. Nr 98 z 2000 r. poz. 1071) utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta M. z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] w sprawie wygaśnięcia zezwoleń Nr [...],[...] i [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. na sprzedaż napojów alkoholowych w Barze "C." w M. przy ul. [...].
Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. Burmistrz Miasta M. w oparciu o art. 18 ust. 12 pkt 5 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231 z późniejszymi zmianami) stwierdził wygaśnięcie zezwolenia Nr [...],[...] i [...] wydanego w dniu [...] kwietnia 2005 r. na rzecz T. C. na sprzedaż napojów alkoholowych w Barze "C." w M. przy ul. [...]. Decyzję niniejszą podjęto z uwagi na niezłożenie oświadczenia o wartości sprzedaży napojów alkoholowych za rok 2005 r. oraz nie dokonanie opłaty za korzystanie z zezwolenia w terminie do dnia 31 stycznia 2006 r. przez T. C. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że zgodnie z art. 111 ust. 4 cytowanej wyżej ustawy przedsiębiorcy, prowadzący sprzedaż napojów alkoholowych w roku poprzednim, są obowiązani do złożenia, do 31 stycznia pisemnego oświadczenia o wartości sprzedaży poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych w punkcie sprzedaży w roku poprzednim. W celu pozyskania dodatkowych środków na finansowanie zadań gmina pobiera opłatę za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. W myśl art. 18 pkt 5 ustawy zezwolenie wygasa w przypadku nie złożenia oświadczenia lub niedokonania opłaty w terminie do 31 stycznia. Pani T. C, nie wykonała tego obowiązku tj. nie złożyła oświadczenia o wartości sprzedaży napojów alkoholowych za rok 2005 oraz nie dokonała opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w barze "C." w związku z powyższym stwierdzono wygaśnięcie zezwolenia Nr [...],[...] i [...].
Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie, w którym stwierdza, że działalność gospodarcza w zakresie przygotowania i sprzedaży posiłków oraz alkoholu w Barze "C." w M. przy ul. [...] jest jej pierwszą taką działalnością i z powodu braku wiedzy na ten temat nie złożyła w terminie informacji o sprzedaży alkoholu w ubiegłym roku. Skarżąca wniosła o anulowanie zaskarżonej decyzji oraz przywrócenie terminu na złożenie oświadczenia i opłat za zezwolenia, gdyż w/w działalność jest źródłem jej utrzymania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2006 r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta M. z dnia [...] lutego 2006 r. nie znajdując uzasadnionych podstaw faktycznych i prawnych do uwzględnienia złożonego odwołania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. po przeanalizowaniu akt sprawy w oparciu o obowiązujące przepisy prawa wskazało, że z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wynika, że w celu pozyskania dodatkowych środków na finansowanie zadań określonych w art. 41 ust. 1, gminy pobierają opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, o których mowa w art. 18. Przepis art. 111 ust. 7 stanowi, iż opłata wnoszona jest na rachunek gminy w każdym roku kalendarzowym objętym zezwoleniem w trzech równych ratach w terminach do 31 stycznia, 31 maja i 30 września danego roku kalendarzowego. Ponadto zgodnie z art. 111 ust. 4 ustawy przedsiębiorcy, prowadzący sprzedaż napojów alkoholowych w roku poprzednim, są obowiązani do złożenia do dnia 31 stycznia pisemnego oświadczenia o wartości sprzedaży poszczególnych napojów alkoholowych w punkcie sprzedaży za rok poprzedni. Natomiast z art. 18 ust. 12 pkt. 5 cyt. ustawy wynika, że zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 wygasa w przypadku m.in. nie złożenia oświadczenia lub nie dokonania opłaty w terminach, przewidzianych w art. 111 ust. 7 cytowanej ustawy. Organ wskazał, że termin do dokonania opłaty za zezwolenia jest terminem materialnym i nawet jego niewielkie uchybienie skutkować musi wydaniem decyzji stwierdzającej wygaśnięcie zezwolenia. Ponadto zezwolenia na sprzedaż alkoholu otrzymane przez odwołującą zawierają na stronie odwrotnej "pouczenie" , w treści których przywołano przepisy dotyczące przypadków ich cofnięcia lub wygaśnięcia zezwolenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona podtrzymała swoje argumenty opisane w odwołaniu. Przyznała, iż nie złożyła wymaganych dokumentów tzn. oświadczenia o wartości sprzedaży poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych, a także nie wniosła opłaty na rachunek gminy, nie uczyniła tego jednak ze swej winy. Czytając bowiem treść zezwoleń z dnia [...] kwietnia 2005 r. na sprzedaż napojów alkoholowych w barze "C." zasugerowała się datą [...] kwietnia 2009 r. tj. datą do kiedy to zezwolenie jest ważne i dlatego przekonana była, iż nie jest zobowiązana do dokonywania jakichkolwiek czynności zmierzających do przedłużenia zezwolenia. Według skarżącej decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. jest krzywdząca i wnosi o jej zmianę poprzez uchylenie decyzji Burmistrza Miasta M. z dnia [...] lutego 2006 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C.wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.).
W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga Pani T. C. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] marca 2006 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja Burmistrza Miasta M. z dnia [...] lutego 2006 r. - nie naruszają prawa.
Przedmiotowe decyzje organów obu instancji nie naruszają - zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - przepisów prawa materialnego, w tym przede wszystkim przepisów ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałania alkoholizmowi. Według Sądu brak jest również jakichkolwiek istotnych dla ostatecznego wyniku sprawy uchybień formalnoprawnych (proceduralnych), które uzasadniałyby uchylenie obu zaskarżonych decyzji.
W rozpatrywanej sprawie ustalony stan faktyczny jest niesporny. Skarżąca nie kwestionuje, iż nie wykonała w ustawowym terminie obowiązków dotyczących złożenia oświadczenia o wartości sprzedaży alkoholu za rok 2005 i wniesienia opłaty za korzystanie z zezwolenia, jednakże powołuje się na brak swej winy w uchybieniu terminom oraz względy słuszności.
W myśl art. 18 ust. 12 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałania alkoholizmowi zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wygasa w przypadku
1) likwidacji punktu sprzedaży,
2) upływu terminu ważności zezwolenia,
3) zmiany rodzaju działalności punktu sprzedaży,
4) zmiany składu osobowego wspólników spółki cywilnej,
5) niezłożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 111 ust. 4, lub niedokonania opłaty w wysokości określonej w art. 111 ust. 2 i 5 w terminach, o których mowa w art. 111 ust. 7.
W uzasadnieniu uchwały składu 5 sędziów z dnia 23 czerwca 1997 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałania alkoholizmowi w art. 18 ust. 8 określa stany, w których wygasa zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia na miejscu lub poza miejscem sprzedaży, w tym jako jeden z przypadków wymienia się niedokonanie kolejnej wpłaty za zezwolenie w terminie miesiąca od rozpoczęcia kolejnego roku ważności zezwolenia (pkt 5). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że wymienione w nim sytuacje, które powodują wygaśnięcie zezwolenia, mają charakter zdarzeń, które następują w ściśle określonym czasie. Z tymi zdarzeniami został powiązany skutek w postaci wygaśnięcia zezwolenia, a wobec tego należy przyjąć, że gdy określone zdarzenie nastąpi, powstaje skutek w postaci wygaśnięcia zezwolenia. ...niedokonanie kolejnej wpłaty za zezwolenie w określonym terminie powoduje z upływem tego terminu skutek w postaci wygaśnięcia zezwolenia. Oznacza to, że wygaśnięcie zezwolenia następuje w dniu, w którym upłynął termin do wniesienia kolejnej wpłaty. (OPK 32/97, ONSA 1997/4/152).
Wszystko to oznacza, że udzielone zezwolenie wygasa z mocy prawa z upływem określonego w ustawie terminu do wniesienia stosownej opłaty lub też złożenia oświadczenia. Skutek prawny w postaci wygaśnięcia udzielonego zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych następuje bez względu na okres, na który udzielono zezwolenia. Na wygaśnięcie zezwolenia nie ma też wpływu czy opóźnienie to było zawinione a także przyczyny uchybienia terminu. Dlatego też z przytoczonych powodów argumenty skarżącej podnoszone w skardze nie mają znaczenia dla ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, jak również nie jest prawnie możliwe przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty lub złożenia oświadczenia. Termin ten jest bowiem terminem prawa materialnego i nie podlega przywróceniu.
Natomiast na marginesie należy wskazać, że w pouczeniu umieszczonym na odwrocie doręczonych skarżącej decyzji w sprawie udzielenia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych znajdują się stosowne informacje dotyczące skutków prawnych niedokonania opłaty lub niezłożenia oświadczenia, z którymi skarżąca jako przedsiębiorca powinna się zapoznać przed podjęciem działalności gospodarczej.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone decyzje prawa nie naruszają, a zatem skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a..