VI SA/Wa 877/10

VI SA/Wa 877/10 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2010-07-30
Data wpływu
2010-04-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Joanna Kruszewska-Grońska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 246 par. 1 pkt 1 w związku z art. 258 par. 2 pkt 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego taksówką p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu W. N. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Uzasadnienie
We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący W. N. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z informacji zawartych
we wniosku wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką oraz 28-letnim synem. Według oświadczenia skarżącego, całkowity
dochód rodziny wynosi 3.117 zł brutto. Składają się na niego: świadczenia
emerytalne skarżącego i jego żony (odpowiednio w kwocie 1.348 zł i 910 zł), zasiłek dla bezrobotnych pobierany przez syna skarżącego (509 zł), a także dochód z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego (wykonywanie transportu drogowego taksówką), który skarżący oszacował na 350 zł w skali miesiąca, podnosząc, iż dochód ten jest ograniczony od wypadku w 2007 r. Jako jedyny składnik majątku skarżący wskazał dom o powierzchni 114 m kw.
Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie 14 dni wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedstawienie następujących dokumentów:
a) zeznania podatkowego skarżącego, jego żony oraz syna za rok 2009, ewentualnie zaświadczenia właściwego urzędu skarbowego o wysokości dochodu uzyskanego w tym okresie,
b) dokumentów wskazujących wysokość dochodów uzyskanych przez skarżącego w roku bieżącym (w zależności o formy opodatkowania np. ostatni PIT-5, kopie księgi przychodów i rozchodów, ewidencji przychodów),
c) ostatniego przekazu pocztowego świadczenia emerytalnego skarżącego i jego żony ewentualnie ostatniej decyzji określającej wysokość uzyskiwanych świadczeń emerytalnych,
d) zaświadczenia właściwego urzędu pracy o posiadaniu statusu bezrobotnego (oraz ewentualnego okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych) przez syna skarżącego,
e) wyciągów i wykazów z posiadanych przez skarżącego oraz jego żonę i syna rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy,
f) dokumentów potwierdzających ponoszenie miesięcznych wydatków koniecznych
do utrzymania oraz innych obciążeń.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący przedłożył następujące dokumenty:
- zeznanie skarżącego o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za rok 2009 [...],
- zeznanie małżonki skarżącego o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2009 [...],
- roczne obliczenie podatku skarżącego przez organ rentowy [...],
- polecenie przelewu przez skarżącego i jego żonę na rzecz syna skarżącego kwoty 240 zł na spłatę kredytu studenckiego [...],
- zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy w K. o zarejestrowaniu syna skarżącego jako osoby bezrobotnej i wysokości pobieranego przez niego zasiłku [...].
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie Sądu (referendarza sądowego) w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004 s. 319).
Nadesłane do akt sprawy dokumenty wskazują, iż średnie miesięczne świadczenie emerytalne skarżącego w roku ubiegłym wynosiło ok. 679 zł netto, a
jego żony – ok. 720 zł netto [...]. Powyższe kwoty świadczeń emerytalnych nie pokrywają się z danymi podanymi przez skarżącego w rubryce 10 wniosku o przyznanie prawa pomocy zatytułowanej Dochody. Jednakże skarżący – pomimo wezwania Sądu – nie przedstawił ostatnich przekazów pocztowych tych świadczeń ani też ostatnich decyzji organu rentowego określających ich wysokość.
Natomiast w odniesieniu do prowadzonej działalności gospodarczej skarżący
w żaden sposób nie udokumentował dochodów osiągniętych z tego tytułu od początku bieżącego roku.
Jedynie aktualne dochody syna skarżący udokumentował w sposób klarowny. Otóż od dnia [...] grudnia 2009 r. syn skarżącego jest zarejestrowany w urzędzie
pracy jako bezrobotny i od dnia [...] marca 2010 r do dnia [...] grudnia 2010 r. ma przyznany zasiłek dla bezrobotnych (100%), który za miesiąc maj 2010 r. zamknął
się w kwocie 625,47 zł netto [...]. Zauważyć przy tym należy, że skarżący nie przedłożył zeznania podatkowego syna za rok 2009.
Ponadto skarżący nie nadesłał żądanych przez Sąd wyciągów i wykazów z posiadanych przez niego, jego żonę i syna rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy. Tymczasem przedłożone do akt sprawy polecenie przelewu świadczy o tym, iż zarówno syn skarżącego, jak i skarżący wraz z małżonką takie rachunki posiadają.
Również fakt udzielenia synowi skarżącemu kredytu (spłacanego de facto przez jego rodziców) nie stanowi przesłanki przyznania prawa pomocy. Kwestia dysponowania posiadanym majątkiem, w tym także jego obciążanie w drodze zaciągania zobowiązań jest indywidualną sprawą strony i nie może skutkować przerzuceniem na Skarb Państwa ciężaru ponoszenia kosztów powstałych z tytułu prowadzonego przez nią postępowania sądowego. Spłata zobowiązań z tytułu zaciągniętych kredytów nie może więc korzystać z pierwszeństwa zaspokojenia
przed należnościami publicznoprawnymi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2005 r., sygn. akt II GZ 56/05, z dnia 16 marca 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 1247/04, z dnia 7 października 2005 r., sygn. akt II FZ 624/05 oraz z dnia 16 grudnia 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 105/05).
Skarżący nie udokumentował także wydatków koniecznych do utrzymania, jakie w skali miesiąca ponosi jego rodzina. Tymczasem bez ustalenia wysokości miesięcznych wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem nie można dokonać prawidłowej oceny możliwości płatniczych strony (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2006 r., sygn. akt II OZ 521/06).
Reasumując, stwierdzić należy, iż wykonanie przez skarżącego w sposób częściowy wezwania Sądu w zakresie uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, uniemożliwia dokonanie oceny rzeczywistego stanu majątkowego skarżącego oraz pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie osób (tj. żony i syna). Skoro strona nie wykazała w sposób niebudzący wątpliwości, jakimi rzeczywiście dochodami dysponuje oraz jaka kwota i na jakie potrzeby jest z nich pokrywana, złożony przez nią wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata nie zasługuje na uwzględnienie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2005 r., sygn. akt I GZ 103/05).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.