VI SA/Wa 845/06

VI SA/Wa 845/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-07-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2006-04-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Halina Emilia Święcicka /sprawozdawca/
Piotr Borowiecki
Zdzisław Romanowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Sygn. powiązane
II GSK 2/07 - Wyrok NSA z 2007-05-24
Skarżony organ
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Asesor WSA Piotr Borowiecki Protokolant Michał Syta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2006 r. sprawy ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dostępu do akt postępowania oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...], Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (poprzednio Prezes Regulacji Telekomunikacji i Poczty, dalej także Prezes UKE), po rozpatrzeniu wniosku skarżącej spółki T. S.A. z siedzibą w W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty postanowienia nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. w przedmiocie odmowy dostępu do akt postępowania dotyczącego wydania postanowienia Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty w sprawie stwierdzenia, czy na krajowym rynku świadczenia usługi przyłączenia do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej i utrzymania w gotowości do świadczenia usług telekomunikacyjnych dla konsumentów występuje skuteczna konkurencja - utrzymał w mocy w/w postanowienie z dnia [...] stycznia 2006 r.
Pismem z dnia [...] grudnia 2005 r. skarżąca spółka T. S.A. powołując się na art. 73 w związku z art. 10 oraz art. 28 k.p.a. złożyła do Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (dalej także Prezes URTiP) wniosek o umożliwienie dostępu do akt postępowania dotyczącego wydania postanowienia Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty w sprawie stwierdzenia, że na krajowym rynku świadczenia usługi przyłączenia do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej i utrzymania w gotowości do świadczenia usług telekomunikacyjnych dla konsumentów nie występuje skuteczna konkurencja.
W uzasadnieniu wnioskująca spółka wskazała, iż postanowienie o nie występowaniu skutecznej konkurencji jest podstawą - na podstawie art. 24 prawa telekomunikacyjnego - do wszczęcia postępowania w sprawie wyznaczenia przedsiębiorcy lub przedsiębiorców telekomunikacyjnych o znaczącej pozycji na rynku właściwym oraz nałożenia obowiązków regulacyjnych przewidzianych w prawie telekomunikacyjnym. W jej ocenie postępowanie w sprawie stwierdzenia, czy na rynku występuje skuteczna konkurencja dotyczy jej interesu prawnego, bowiem warunkuje możliwość nałożenia na spółkę obowiązków regulacyjnych i powinna w ramach toczącego się postępowania korzystać z uprawnień strony, w szczególności mieć dostęp do akt postępowania oraz prawo uzyskiwania wydawanych w toku tego postępowania opinii i postanowień.
Z akt sprawy wynika, iż w dniu [...] grudnia 2005 r. Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty postanowieniem – działając na podstawie przepisu art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.) w związku z § 1 pkt 1 i § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 października 2004 r. w sprawie określenia rynków właściwych podlegających analizie przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (Dz. U. Nr 242, poz. 2420), stwierdził, że na krajowym rynku świadczenia usługi przyłączenia do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej i utrzymania w gotowości do świadczenia usług telekomunikacyjnych dla konsumentów nie występuje skuteczna konkurencja.
Po rozpatrzeniu wniosku skarżącej spółki postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006 r. Prezes URTiP – działając na podstawie art. 74 § 2 k.p.a. w związku z art. 206 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne – odmówił uwzględnienia wniosku w sprawie umożliwienia dostępu do akt postępowania dotyczącego wydania postanowienia Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty w sprawie ustalenia, czy na krajowym rynku świadczenia usługi przyłączenia do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej i utrzymania w gotowości do świadczenia usług telekomunikacyjnych dla konsumentów występuje skuteczna konkurencja.
W uzasadnieniu postanowienia Prezes URTiP stwierdził, iż zasada względnej jawności akt sprawy administracyjnej zawarta w art. 73 § 1 k.p.a. dotyczy wyłącznie strony. Postępowanie, o którym mowa w art. 23 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne wszczynane jest z urzędu a nie na wniosek i jego wszczęcie jest obligatoryjne. W postępowaniu zakończonym wydaniem postanowienia przesądza się, czy dany rynek powinien być poddany regulacji ex ante, czy nie, czy zasadnym jest na dalszym etapie wszczęcie wobec konkretnego podmiotu, czy grupy podmiotów postępowania administracyjnego w sprawie wyznaczenia podmiotów o znaczącej pozycji rynkowej i nałożenia obowiązków regulacyjnych. Wynik tego postępowania nie przesądza o sprawach indywidualnych, nie nakłada żadnych obowiązków ani nie przyznaje praw. Postanowienie jedynie determinuje wszczęcie lub brak wszczęcia postępowania administracyjnego rozstrzygającego o prawach lub obowiązkach stron, tj. postępowania w sprawie wyznaczenia podmiotów o znaczącej pozycji rynkowej i nałożenia na nich obowiązków regulacyjnych. Postępowanie co do stwierdzenia występowania skutecznej konkurencji nie ma stron. Kończące postanowienie nie dotyczy czyjegokolwiek interesu lub obowiązku, ewentualność, że w przypadku stwierdzenia braku skutecznej konkurencji na rynku właściwym, wszczęte będzie postępowanie w sprawie wyznaczenia podmiotów o znaczącej pozycji rynkowej i stroną takiego postępowania będzie T.S. A. nie może przesądzać, że spółka jest stroną postępowania, o którym mowa w art. 23 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne. Zdaniem Prezesa URTiP postanowienie jest ostateczne i nie podlega drodze odwoławczej.
Pismem z dnia [...] stycznia 2006 r. skarżąca spółka złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wnosząc o uchylenie postanowienia z dnia [...] stycznia 2006 r. skarżąca podniosła naruszenie art. 28 k.p.a. w związku z art. 4 ust. 1 Dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej poprzez stwierdzenie, iż w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia, czy na krajowym rynku świadczenia usługi przyłączenia do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej i utrzymania w gotowości do świadczenia usług telekomunikacyjnych dla konsumentów występuje skuteczna konkurencja, nie przysługuje przymiot strony. Wskazywała, że postanowienie stwierdzające, iż na rynku nie występuje efektywna konkurencja oznacza obowiązek wszczęcia postępowania w sprawie wyznaczenia przedsiębiorcy lub przedsiębiorców telekomunikacyjnych o znaczącej pozycji na rynku właściwym oraz nałożeniu na wskazany podmiot obowiązków regulacyjnych a tym samym ma ono charakter prejudycjalny w stosunku do dalszych etapów postępowania dotyczącego regulacji rynku telekomunikacyjnego i przesądza o nałożeniu na T. lub innych uczestników rynku obowiązków regulacyjnych przewidzianych w prawie telekomunikacyjnym. Ponadto skarżąca spółka podniosła, że Prezes URTiP w postanowieniu podejmuje kluczowe rozstrzygnięcia dla całego procesu regulacji określając zakres rynku produktowego objętego przedmiotowym rozstrzygnięciem wskazując, które usługi wchodzić będą w skład rynku właściwego i w znacznym stopniu przesądzając wynik postępowania w sprawie wyznaczenia przedsiębiorcy lub przedsiębiorców telekomunikacyjnych o znaczącej pozycji na rynku właściwym oraz nałożeniu na wskazany podmiot obowiązków regulacyjnych.
W wyniku rozpoznania złożonego przez spółkę T. S.A. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej postanowieniem z dnia (bez daty) lutego 2006 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 127 § 3 i art. 144 k.p.a. w związku z art. 206 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne - utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienie z dnia [...] stycznia 2006 r. odmawiające uwzględnienia wniosku w sprawie umożliwienia dostępu do akt postępowania dotyczącego wydania postanowienia Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty w sprawie stwierdzenia, czy na krajowym rynku świadczenia usługi przyłączenia do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej i utrzymania w gotowości do świadczenia usług telekomunikacyjnych dla konsumentów występuje skuteczna konkurencja. W uzasadnieniu postanowienia organ – podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko - stwierdził, iż skarżąca spółka nie ma statusu strony w prowadzonym na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne postępowaniu, zaś postanowienie wydane w trybie art. 23 ust. 3 cyt. ustawy nie rozstrzyga ani o prawach, ani o obowiązkach spółki T. S.A. Podkreślił, iż postanowienie to nie wskazuje, wobec których podmiotów postępowanie zostanie wszczęte a jedynie, że cechy danego rynku a nie cechy danego przedsiębiorcy uzasadniają zastosowanie środków regulacyjnych. Organ wskazał, iż postanowienie z art. 23 ust. 3 cyt. ustawy nie determinuje nałożenia obowiązków regulacyjnych, a jedynie wszczęcie postępowania w sprawie wyznaczenia podmiotu o znaczącej pozycji rynkowej. Zdaniem organu zakres przedmiotowy postanowienia wydanego w trybie art. 23 ust. 3 obejmuje jedynie analizę trzech kryteriów wskazanych w Zaleceniach Komisji Europejskiej mających potwierdzać konieczność regulacji danego rynku. W postanowieniu takim nie wskazuje się zatem, wobec którego podmiotu nastąpi wszczęcie postępowania, a jedynie, że cechy danego rynku, a nie cechy danego przedsiębiorcy – uzasadniają zastosowanie środków regulacyjnych.
Pismem z dnia [...] marca 2006 r. skarżąca spółka T. S.A., reprezentowana przez radcę prawnego – działając za pośrednictwem organu - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa UKE z lutego 2006 r. utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] stycznia 2006 r. Skarżąca spółka - wnosząc o stwierdzenie nieważności a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła organowi obrazę:
- art. 7 Konstytucji RP i art. 6 k.p.a. – poprzez wydanie postanowienia przez podmiot nieuprawniony, tj. p.o. Prezesa UKE,
- art. 28 k.p.a. – poprzez stwierdzenie, iż skarżącej spółce w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia, czy na krajowym rynku świadczenia usługi przyłączenia do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej i utrzymania w gotowości do świadczenia usług telekomunikacyjnych dla konsumentów występuje skuteczna konkurencja nie przysługuje przymiot strony,
- art. 10 k.p.a. poprzez ograniczenie praw strony w postępowaniu,
- art. 107 k.p.a. poprzez nieumieszczenie w postanowieniu daty jego wydania, co jest rażącym naruszeniem prawa, czyli kwalifikowaną wadą prawną, uzasadniającą konieczność wyeliminowania wadliwej decyzji z obrotu prawnego, poprzez stwierdzenie jej nieważności. Powołała się na komentarz Roberta Kędziory do Kodeksu postępowania administracyjnego (Robert Kędziora, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 285).
W uzasadnieniu skarżąca spółka, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko podniosła, iż ustawa z dnia 29 grudnia 2005 r. o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych właściwych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji (Dz. U. Nr 267, poz. 2258) jak i ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne nie przewidują możliwości powierzenia kompetencji organu innej osobie, w tym pełniącej obowiązki Prezesa UKE. Uzasadniając naruszenie art. 28 k.p.a. wskazała, iż posiada interes prawny w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia, czy na krajowym rynku świadczenia usługi przyłączenia do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej i utrzymania w gotowości do świadczenia usług telekomunikacyjnych dla konsumentów występuje skuteczna konkurencja, który wywodziła z faktu przesądzenia przez wynik w/w postępowania - wszczęcia postępowania w sprawie wyznaczenia na rynku właściwym podmiotu o znaczącej pozycji rynkowej i nałożenia obowiązków regulacyjnych przewidzianych w prawie telekomunikacyjnym. Ponadto podnosiła, że Prezes UKE w postanowieniu określa zakres rynku produktowego objętego przedmiotowym rozstrzygnięciem wskazując, które usługi wchodzić będą w skład rynku właściwego. Powtórzyła - powołując się na art. 4 ust. 1 Dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej, że intencją ustawodawcy europejskiego było jak najszersze przyznanie prawa do skargi uczestnikom rynku telekomunikacyjnego.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] Prezes UKE działając na podstawie art. 113 § 1 w związku z art. 126 k.p.a. oraz art. 206 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.) sprostował z urzędu oczywistą omyłkę poprzez dodanie daty wydania postanowienia tj. z dnia [...] lutego 2006 r. w postanowieniu Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej utrzymującym w mocy postanowienie Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] stycznia 2006 r. Uzasadniając wydanie postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki organ stwierdził, iż w sposób niezamierzony opuścił datę wydania postanowienia, co w świetle orzecznictwa i powołanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 10 lutego 1994 r. sygn. akt SA/Kr 723/93, ONSA 1995, nr 2, poz. 65) stanowi oczywistą omyłkę polegającą na opuszczeniu wyrazu. Datą wydania postanowienia jest dzień [...] lutego 2006 r., tj. data podpisania przedmiotowego postanowienia przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej.
W aktach sprawy brak jest informacji, czy skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie.
W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej - podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia - wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutu wydania zaskarżonego postanowienia przez podmiot do tego nieuprawniony, organ powołał się na przepisy ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych właściwych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji (Dz. U. Nr 267, poz. 2258) i wskazał, że pełniąca funkcję Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Transportu i Budownictwa na podstawie powierzenia jej obowiązków Prezesa UKE przez Prezesa Rady Ministrów, które zostało dokonane na podstawie art. 36 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. Nr 24, poz. 199 z późn. zm.) miała prawo wydać zaskarżone postanowienie. Powołując się na stosowne przepisy ustawy - Prawo telekomunikacyjne oraz na unormowania k.p.a. - organ uznał, iż skarżąca spółka T. S.A. nie była stroną postępowania stwierdzenia, czy na krajowym rynku świadczenia usługi przyłączenia do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej i utrzymania w gotowości do świadczenia usług telekomunikacyjnych dla konsumentów występuje skuteczna konkurencja, opartego na przepisie art. 23 ustawy – Prawo telekomunikacyjne. Zdaniem Prezesa UKE postępowanie to w żaden sposób nie dotyczyło bezpośrednio sfery praw i obowiązków strony skarżącej (ani też żadnego innego operatora telekomunikacyjnego), albowiem postępowanie to nie polegało na konkretyzacji uprawnień, czy też nałożeniu obowiązków, a jedynie na badaniu stanu faktycznego. Miało więc charakter postępowania sprawdzającego, a nie rozstrzygającego. Postanowienie nie jest rozstrzygnięciem indywidualno-konkretnym. Zdaniem organu dowodząc naruszenia art. 28 k.p.a. nie wykazała istnienia przepisu prawa materialnego, z którego wynikałby jej interes prawny. Organ potwierdził, iż postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] stycznia 2006 r. nie zostało opatrzone datą ale w dniu [...] kwietnia 2006 r. zostało wydane postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki, co czyni nieaktualnym zarzut o naruszeniu art. 107 w związku z art. 126 k.p.a.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 14 lipca 2006 r. pełnomocnik spółki T. S.A., podtrzymując dotychczasowe zarzuty skargi, podnosił, iż brak daty w postanowieniu jest brakiem nieusuwalnym i nie podlega sprostowaniu.
Obecny na rozprawie pełnomocnik Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga spółki T. S.A. z siedzibą w W. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] oraz utrzymane nim w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] stycznia 2006 r. - nie naruszają prawa.
Najdalej idącym zarzutem skargi jest zarzut rażącego naruszenia prawa polegający na braku daty wydania zaskarżonego postanowienia i skutków tego braku. Oznaczenie daty decyzji (postanowienia) jest doniosłe dla oceny legalności decyzji przez sąd administracyjny, ustalenia stanu faktycznego prawnego istniejącego w dniu wydania rozstrzygnięcia. W piśmiennictwie podkreśla się, iż błędne oznaczenie daty wydania decyzji może być przedmiotem sprostowania. Wątpliwości budzi brak daty wydania decyzji. Niektórzy komentatorzy, np. komentator powołany przez skarżącą spółkę uznają brak w decyzji daty jej wydania za kwalifikowaną wadę prawną, uzasadniającą konieczność wyeliminowania wadliwej decyzji z obrotu prawnego (Robert Kędziora, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 285), inni wskazują, że brak daty w decyzji może być uzupełniony wydaniem postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki (Grzegorz Łaszczyca, Czesław Martysz, Andrzej Matan Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Tom II Zakamycze 2005 s 66, Andrzej Wróbel (w:) Małgorzata Jaśkowska, Andrzej Wróbel Kodeks postępowania administracyjnego, komentarz, Zakamycze 2005, s. 645 oraz W. Dawidowicz, Zarys procesu, 1989, s. 53). Sąd podziela pogląd wyrażony w drugim zaprezentowanym stanowisku. Sprostowanie braku daty wydania zaskarżonego postanowienia jako oczywistej omyłki stawiany zarzut czyni bezprzedmiotowy.
Kolejny zarzut dotyczył wydania zaskarżonego postanowienia przez nieuprawniony organ, jakim zdaniem skarżącej spółki, była pełniąca obowiązki Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Transportu i Budownictwa. Sąd nie podziela tego zarzutu. Na podstawie analizy przepisów ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych właściwych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji (Dz. U. Nr 267, poz. 2258), ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. Nr 24, poz. 199 z późn. zm.) w szczególności art. 36 tej ustawy jak również art. 5 § 2 pkt 2 k.p.a., doszło do nieobsadzenia stanowiska ministra, za którego należałoby uznać Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Prezes Rady Ministrów skorzystał z przysługującego mu uprawnienia (z art. 36 ustawy o Radzie Ministrów) i powierzył czasowe pełnienie obowiązków Prezesa UKE osobie zajmującej stanowisko Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Transportu i Budownictwa. Nieobsadzenie danego stanowiska ministra lub innego organu centralnego nie oznacza zawieszenia ustawowych zadań i kompetencji przypisanych danemu organowi. Podstawową cechą administracji publicznej jest zasada ciągłości jej działania (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2006 r. sygn. akt II GZ 55/06).
Przedmiotowe postanowienie Prezesa UKE – zdaniem Sądu – nie uchybia przepisom postępowania, w tym w szczególności art. 10 i 28 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie stwierdził również jakichkolwiek podstaw do uznania, że wspomniane rozstrzygnięcia Prezesa UKE zostały wydane z naruszeniem przepisu art. 7 Konstytucji RP i art. 6 k.p.a. w związku z art. 19 k.p.a.
Jak stanowi przepis art. 74 § 2 k.p.a. odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek i odpisów, uwierzytelnienia takich odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Należy uznać, że odmowa dostępu do akt sprawy innej osobie (nie stronie, nie podmiotowi na prawach strony) następuje także w takiej samej formie, postanowienia, na które służy zażalenie. Skarżąca spółka nie wykazała interesu prawnego koniecznego do uwzględnienia jej wniosku o umożliwienie jej dostępu do akt sprawy postępowania, o którym mowa w art. 23 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, jakie prowadził Prezes UKE.
Stosownie do art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, niezwłocznie po wydaniu lub zmianie rozporządzenia, o którym mowa w art. 22 ust. 1 (czyli rozporządzenia Ministra Infrastruktury ustalającego rynki właściwe), jednak nie później niż w terminie 30 dni od wejścia w życie lub każdej zmiany rozporządzenia, Prezes UKE, w drodze postanowienia, wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia, czy na rynku właściwym występuje skuteczna konkurencja.
Zgodnie z ustępem 2 art. 23 cyt. ustawy analiza rynków właściwych następuje z uwzględnieniem wytycznych Komisji Europejskiej w sprawie analizy rynku i ustalania znaczącej pozycji rynkowej.
Przepis art. 23 ust. 3 ustawy - Prawo telekomunikacyjne stanowi z kolei, iż zamknięcie postępowania, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze postanowienia, w którym Prezes URTiP stwierdza, czy na analizowanym rynku właściwym występuje skuteczna konkurencja.
Należy wskazać ponadto, iż w sytuacji, w której Prezes URTiP stwierdzi, że na rynku właściwym nie występuje skuteczna konkurencja, wszczyna postępowanie w sprawie wyznaczenia przedsiębiorcy lub przedsiębiorców telekomunikacyjnych o znaczącej pozycji na rynku właściwym oraz nałożenia obowiązków regulacyjnych przewidzianych w ustawie (vide: art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne).
W świetle powyższych przepisów Prawa telekomunikacyjnego należy stwierdzić, iż celem postępowania, o którym mowa w art. 23 ust. 1 ustawy, jest ustalenie jedynie, czy na analizowanym przez Prezesa URTiP rynku właściwym występuje skuteczna konkurencja.
Przy dokonywaniu powyższej analizy organ regulacyjny (Prezes UKE) zobowiązany jest uwzględniać wspomniane w ustępie 2 art. 23 wytyczne Komisji Europejskiej.
Zamknięcie postępowania w sprawie oceny danego rynku następuje w drodze postanowienia, które stwierdza, że rynek jest skutecznie konkurencyjny, lub że nie występuje na nim skuteczna konkurencja.
Zdaniem Sądu przedmiotowe postępowanie nie ma ściśle oznaczonego adresata, zaś postanowienie wydane przez Prezesa UKE w trybie art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne nie nakłada bezpośrednio jakichkolwiek obowiązków, czy też praw na przedsiębiorców prowadzących działalność telekomunikacyjną na rynku objętym analizą organu.
Przedmiotowe postanowienie stanowi jedynie rozstrzygnięcie co do stanu konkurencyjności rynku, a więc ma ono charakter abstrakcyjny. Oznacza to, iż w tej fazie postępowania organ regulacyjny nie jest uprawniony do ustalania przedsiębiorców telekomunikacyjnych o znaczącej pozycji na rynku lub stwierdzenia, że takie podmioty nie występują na analizowanym rynku, albowiem dopiero w razie stwierdzenia braku efektywnej konkurencji będzie to przedmiotem postępowania prowadzonego na podstawie art. 24 ustawy - Prawo telekomunikacyjne.
W tej sytuacji należy uznać, że postanowienie przewidziane w art. 23 ust. 3 cyt. ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. nie ma bezpośrednich adresatów, gdyż nie rozstrzyga bezpośrednio o prawach lub obowiązkach konkretnych podmiotów (tak również: Stanisław Piątek "Prawo telekomunikacyjne. Komentarz.", Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 239). Wynik przedmiotowego postępowania zakończonego postanowieniem nie przesądza o prawach indywidualnych, gdyż nie nakłada żadnych obowiązków, ani też nie przyznaje praw konkretnie wskazanym, indywidualnym operatorom telekomunikacyjnym.
Wobec takiego charakteru przedmiotowego postępowania, należy stwierdzić, iż w postępowaniu tym nie ma konkretnych stron. Status strony uzyskać można dopiero w przypadku następnego etapu, tj. w postępowaniu w sprawie wyznaczenia podmiotu o znaczącej pozycji rynkowej i nałożenia obowiązków regulacyjnych.
Zdaniem Sądu nie można wywodzić tezy, iż skarżąca spółka T. S.A. jest stroną postępowania, o którym mowa w art. 23 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego – uzasadniając to możliwością uznania podmiotem, który zostanie wyznaczony jako podmiot o znaczącej pozycji rynkowej i na który zostaną nałożone obowiązki regulacyjne, w postępowaniu, wszczętym w trybie art. 24 ust. 1 cyt. ustawy.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z samego stwierdzenia niewystępowania skutecznej konkurencji na danym rynku zawartego w postanowieniu, które Prezes URTiP wydał w dniu [...] grudnia 2005 r. nie wynika jeszcze wniosek, że działający na nim przedsiębiorcy posiadają znaczącą pozycję rynkową, ani tym bardziej nie wynika, którzy operatorzy działający na tym rynku posiadają tego rodzaju pozycję i jaki jest jej charakter. Postanowienie nie kształtuje w żaden sposób praw ani obowiązków indywidualnie oznaczonego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, w tym skarżącej spółki P. S.A. (podobnie: S. Piątek "Prawo telekomunikacyjne. Komentarz.", s. 239).
Mając to na względzie należy uznać, iż Prezes UKE prawidłowo odmówił skarżącej spółce umożliwienia dostępu do akt postępowania dotyczącego postanowienia Prezesa URTiP w sprawie stwierdzenia, czy na krajowym rynku świadczenia usługi przyłączenia do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej i utrzymania w gotowości do świadczenia usług telekomunikacyjnych dla konsumentów występuje skuteczna konkurencja.
Zdaniem Sądu Prezes UKE wszechstronnie zebrał i ocenił materiał zgromadzony w sprawie, zaś w uzasadnieniu obu rozstrzygnięć prawidłowo przywołał niezbędne dla uzasadnienia prawnego przepisy prawa, wyjaśniając dokładnie ich znaczenie i skutki prawne dla strony skarżącej, co odpowiada wymogom wskazanym w art. 107 § 3 k.p.a.
Biorąc powyższe pod uwagę należy przyjąć, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.