VI SA/Wa 770/25

VI SA/Wa 770/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-09-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-02-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Łąpieś-Rosińska
Honorata Łopianowska
Sławomir Kozik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska Sędzia WSA Honorata Łopianowska Protokolant spec. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2025 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę
Uzasadnienie
Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "UP") decyzją z [...] maja 2024 r. nr [...], na podstawie art. 164 ust. 1 w związku z art.1291 ust. 1 pkt 2, pkt 3 oraz pkt 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2013 r. poz. 1410 ze zm., dalej: "P.w.p."), oraz art. 98 K.p.c w związku z art. 256 ust. 2 P.w.p., po rozpoznaniu na rozprawie 23 kwietnia 2024 r., oddalił wniosek [...] sp. z o.o. z siedzibą W. (dalej: "Strona", "Wnioskodawca", "Skarżąca") o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy "Kozackie" o numerze [...], udzielonego na rzecz [...],sp.j. z siedzibą w R. (dalej: "Uprawniony", "Uczestnik").
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji UP wyjaśnił, że [...] grudnia 2022 r. do wpłynął wniosek Strony, o unieważnienie prawa ochronnego udzielonego na znak towarowy "Kozackie" o numerze [...], udzielonego na rzecz Uprawnionego. Jako podstawę prawną wniosku podano art. 1291 ust. 1 pkt. 2-4 P.w.p., bowiem w ocenie Wnioskodawcy określenie "Kozackie" wpisuje się w powszechnie stosowany zwyczaj nazywania produktów spożywczych i potraw poprzez odwołanie się np. do grupy etnicznej, społecznej czy zamieszkującej dane terytorium. Konsumenci są przyzwyczajeni, że określenia jak np. "po kaszubsku", "kozackie", "po ormiańsku", "cygańskie" nie wskazują na konkretnego producenta, ale na sposób przyrządzenia i smak potrawy, w szczególności sposób przyprawienia czy użycie określonych składników. Dla przeciętnego konsumenta oznaczenie "Kozackie" na opakowaniu ogórków w zalewie musztardowej jest standardową informacją na temat rodzaju towaru i nie wymaga podjęcia żadnych zabiegów myślowych dla zrozumienia, o jaki towar chodzi.
Organ wyjaśnił, że w dalszej części swojego wniosku Wnioskodawca podniósł, że znak towarowy "Kozackie" jest znakiem jednoelementowym, zbudowanym z tylko jednego słowa o wyłącznie opisowym charakterze. Został zarejestrowany dla różnego rodzaju przetworów warzywnych, w tym ogórków konserwowych. Sformułowanie "kozackie", a także "po kozacku" jest nazwą rodzajową, powszechnie stosowaną w branży spożywczej m.in. do określania sposobu przyrządzania ogórków konserwowych w zalewie musztardowej oraz przetworów warzywnych i jako taką - nie podlegającą monopolizacji na rzecz jednego podmiotu. Nazwy potraw czy produktów spożywczych bardzo często składają się z kilku członów, z których jeden jest przymiotnikiem lub inną częścią mowy odnoszącą się do wspomnianej już grupy społecznej, etnicznej lub zamieszkującej określony obszar (np. "po kaszubsku", "węgierski", "podlaski", "po góralsku", "po żydowsku", "po cygańsku", "po zbójnicku", "kozackie"), wskazujących na ich recepturę.
UP wskazał dalej, że Wnioskodawca w kontekście powyższego wywodu podkreślił, że dla przeciętnego konsumenta sformułowania takie jak "po kaszubsku", "zbójnicki", "kozackie" wykazują bezpośredni i konkretny związek z produktami spożywczymi. Dla docelowego kręgu odbiorców skojarzenie z żywnością będzie jednoznaczne i będzie następowało bez głębszego zastanowienia czy analizy. We wszystkich ww. przypadkach nazwy określają sposób przygotowywania danej potrawy i nie wskazują na konkretnego producenta. Co więcej - nazwy te są powszechnie używane przez różnych przedsiębiorców. Interes publiczny przemawia za zapewnieniem swobody w dostępie do takich określeń przez innych uczestników obrotu gospodarczego.
Organ dodał, że Wnioskodawca wskazał także, iż w dacie zgłoszenia słowo to było w powszechnie wykorzystywane w języku potocznym dla określania przetworów warzywnych, jak również było stosowane przez wielu przedsiębiorców w odniesieniu do produktów spożywczych. W Internecie można znaleźć przepisy na wiele "kozackich" potraw i przetworów, między innymi na ogórki po kozacku/ogórki kozackie.
Organ wskazał dalej, że w odpowiedzi na powyższe Uprawniony, pismem z 13 lutego 2023 r. wniósł o oddalenie wniosku. Organ przytoczył stanowisko Uprawnionego zawarte w tym piśmie oraz dokładnie opisał przebieg postępowania przed UP.
Rozpatrując wniosek Strony UP uznał za niezasadne zarzuty, że prawo ochronne na sporny znak towarowy zostało udzielone z naruszeniem art. 1291 ust. 1 pkt. 2 - 4 P.w.p.
Rozpatrując zarzut z art. 1291 ust. 1 pkt. 2 P.w.p. – braku konkretnej zdolności odróżniającej spornego znaku towarowego, UP wyjaśnił, że sporny znak towarowy jest oznaczeniem słownym składającym się ze słowa KOZACKIE. Odbiorcami towarów, do oznaczania których przeznaczony został sporny znak są przeciętni konsumenci, w tym grupa kucharzy o określonych wymaganiach co do towarów, do oznaczania których został znak sporny takich jak: "pokrojone sałatki warzywne; uprzednio pokrojone warzywa do sałatek; sałatki gotowe; sałatki warzywne; przetworzone buraki; kapusta przetworzona; przetworzone warzywa kapustne; kapusta kwaszona; ogórki kwaszone; ogórki małosolne; krojone warzywa; warzywa solone; warzywa marynowane; warzywa przetworzone; mieszanki warzywne; warzywa konserwowane; warzywa w słoikach; gotowe produkty z warzyw; warzywa konserwowane w occie; warzywa konserwowane w plasterkach; ogórki marynowane; ogórki konserwowe" oraz usług "sprzedaży detalicznej i hurtowej następujących produktów: pokrojone sałatki warzywne, uprzednio pokrojone warzywa do sałatek, sałatki gotowe, sałatki warzywne, przetworzone buraki, kapusta przetworzona, przetworzone warzywa kapustne, kapusta kwaszona, warzywa, warzywa solone, warzywa marynowane, warzywa przetworzone, mieszanki warzywne, warzywa konserwowane, warzywa w słoikach, gotowe produkty z warzyw, warzywa konserwowane w occie, warzywa konserwowane w plasterkach, ogórki kwaszone, ogórki małosolne, krojone, ogórki marynowane, ogórki konserwowe".
Dokonując oceny zdolności odróżniającej spornego oznaczenia UP doszedł do wniosku, że sporny znak towarowy posiada zdolność odróżniającą w zakresie ww. towarów i usług. W ocenie UP sporne oznaczenie posiada konkretną zdolność odróżniającą, bowiem zgłoszone oznaczenie wykazuje w praktyce stopień dystynktywności w stosunku do ww. towarów. Art. 1291 ust. 1 pkt 2 P.w.p., jak wskazał UP, odnosi się wszak do powiązania go z danymi towarami lub usługami. W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, zdaniem UP, że słowo KOZACKIE nie wiąże się bezpośrednio z ww. towarami lub usługami. Oznaczenie KOZACKIE nie wykazuje wystarczająco bezpośredniego i konkretnego związku z przypisanymi mu towarami oraz usługami, takiego który mógłby pozwolić docelowemu kręgowi odbiorców (przeciętnym konsumentom czy kucharzom) natychmiast i bez głębszego zastanowienia dostrzec w nim opis towarów lub usług lub jednej z ich podstawowych cech (por. H. Fedorowicz, komentarz art. 1291 [w:] Prawo własności przemysłowej. Komentarz, red. M. Kondrat, Wolters-Kluwer, Warszawa 2021, s. 358). Zdaniem UP, oznaczenie KOZACKIE jakkolwiek słowne i nierozbudowane posiada jednak najmniejszy z możliwych stopień dystynktywności dla towarów lub usług w postaci szeroko pojętych przetworów warzywnych - owocowych jak i usług ich dystrybucji.
Rozpatrując zarzut z art. 1291 ust. 1 pkt. 3 P.w.p. – opisowy charakter spornego znaku towarowego, UP uznał, że oznaczenie KOZACKIE nie wypełnia przesłanek niniejszego przepisu, gdyż nie komunikuje wyłącznie i jedynie informacji o towarach szeroko pojętych przetworów. UP podzielił stanowisko Uprawnionego, iż określenia wskazane przez Wnioskodawcę, tj. "po cygańsku", "góralski", czy "zbójnicka" wymagają odróżnienia od nazwy "Kozackie", gdyż określenie "Cygański", "Góralski", czy "Zbójnicki" są etymologicznie związane z konkretnymi grupami etnicznymi. Słowo "Cygański" odnosi się wprost do grupy etnicznej Romów, "Góralski" i "Zbójnicki" nawiązują natomiast wprost do osób pochodzących z regionów górskich. Zarówno Górale, jak i Romowie cechują się unikatową, przekazywaną pokoleniowo tradycją, posiadają swoiste dla siebie zwyczaje i kulturę, a przy tym charakterystyczną kuchnię. Stąd też przeciętny konsument, dostrzegając oznaczenie "Góralskie", czy też "Po Cygańsku" wie bądź też choćby domyśla się, jakich kombinacji smaku bądź też choćby przypraw mogą się spodziewać po daniach inspirowanych tymi kuchniami. Przeciętny konsument wie, że podstawą kuchni góralskiej jest kapusta, ziemniaki, zboże, jagnięcina i baranina oraz sery owcze, zaś tradycyjna kuchnia romska obfituje w wyraziste smaki papryki i ostrych przypraw. Kozacy nie stanowili natomiast żadnej konkretnej grupy etnicznej, nie wytworzyli własnych tradycji ani zwyczajów, stanowiąc zbiór różnych grup etnicznych, nie wyodrębnili żadnej nowych, właściwych im kompozycji smakowych, przyprawowych, czy też charakterystycznych dań. Próba wyszukania tego rodzaju informacji choćby w popularnej wyszukiwarce Google kończy się niepowodzeniem, bowiem przeglądarka odsyła w tym zakresie jedynie do restauracji i barów, a ewentualnie w dalszej kolejności do kuchni ukraińskiej. Oznaczenie "Kozackie" nie będzie zatem kojarzone przez przeciętnego konsumenta z żądną konkretnym połączeniem smakowym, mieszanką przypraw ani też konkretnymi potrawami.
UP podkreślił okoliczność, że w przedmiotowej sprawie przeciętny konsument nie powiąże oznaczenia "Kozackie" z żadną cechą oznaczanego nim towaru. Słowo "Kozackie" nie odnosi się bowiem w żaden sposób do walorów smakowych, składników, metody produkcji bądź wytwarzania ani też do zastosowanej receptury szeroko pojętych przetworów i produktów spożywczych (kiszonek etc.) jak i usług oferowanych do ich np. sprzedaży.
UP nie podzielił stanowiska Wnioskodawcy, że sporny znak towarowy stanowi określenie sposobu przyrządzania ogórków, nie uzasadnił on bowiem w żaden sposób tego twierdzenia ani też nie wskazał, na czym to przyrządzanie miałoby polegać.
Zdaniem UP, oznaczenie KOZACKIE nie tyko nie jest oznaczeniem ogólnoinformacyjnym o rodzaju czy charakterze towaru, ale przede wszystkim nie daje się w żaden sposób powiązać z pokrojonymi sałatkami warzywnymi, warzywami do sałatek i samych sałatek. Nie wskazuje także na cechy czy rodzaj przetworzonych buraków, kapusty, ogórków czy innych warzyw bez względu czy występują one w formie marynowanej czy konserwowej. Słowo KOZACKIE nie wskazuje bowiem ani sposobu krojenia, marynowania, konserwowania czy innego przyrządzania ww. warzyw (ani owoców). Należy bowiem podkreślić, że w kuchni występującej na terenach Polski nie występowały warzywa po kozacku czy też kozacki sposób ich przyrządzania. Tym bardziej nie może być mowy o kozackim sposobie dystrybucji czy też handlu przetworami warzywnymi.
Rozpatrując zarzut z art. 1291 ust. 1 pkt. 4 P.w.p. – wejście elementów spornego znaku towarowego do języka potocznego lub zwyczajowo używanie ich w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych, UP uznał, że słowo KOZACKIE nie weszło do języka potocznego w zwykłych warunkach obrotu przetworami warzywnymi. UP wskazał, że nazwa "Kozackie" nie jest nazwą potoczną ani też nazwą powszechnie wykorzystywaną w handlu przetworzonymi warzywami. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Trybunał Sprawiedliwości ocena, czy dane oznaczenie jest oznaczeniem używanym potocznie bądź w uczciwych praktykach handlowych powinno być dokonane jedynie w stosunku do takich oznaczeń, które są używane w odniesieniu do dóbr i usług, dla których żąda się ochrony (tak: Wyr. TSWE z 4.10.2001 r., C-517/99, Merz, ECLI:EU:C:2001:510.), wobec czego, zdaniem organu, przytaczane przez Wnioskodawcę przykłady herbat, musztard, czy też miodów pozostają bezzasadne dla rozstrzygnięcia przedmiotowego sporu. W ocenie UP, nie budzi wątpliwości okoliczność, że słowo "kozackie", w uczciwych praktykach handlowych, nie weszło do "publicznego obiegu" jako określenie używane w stosunku do pokrojone sałatek warzywnych; pokrojonych warzyw do sałatek; sałatek przetworzonych buraków; kapusty przetworzonej ogórków etc. Powyższe winno bowiem zostać wykazane przez Wnioskodawcę, który nie wykazał, by słowo kozackie w zakresie spornych towarów i usług było używane przez chociażby pewną grupę społeczną (kucharzy czy też zwykłych domowych odbiorców). Przedłożony materiał dowodowy, jak uznał UP, nie wykazuje bowiem spełnienia ww. przesłanek. Nie przemawia za tym przedłożona do akt niniejszej sprawy opinia językoznawcza odnośnie do nazwy produktu. Po pierwsze bowiem, opinia ta jest prywatna opinią sporządzoną na zlecenie Strony postępowania, co poddaje w wątpliwość jej bezstronność. Po drugie zaś, została sporządzona w 2023 r. a więc po dacie zgłoszenia do ochrony spornego znaku towarowego i nie wskazuje w żadnym miejscu by analiza odnosiła się do daty zgłoszenia. Po trzecie natomiast, o tym czy jakieś określenie weszło do potocznego języka nie decydują Rady Języka Polskiego, czy też inne podmioty, a jedynie grupa docelowa produktów do oznaczania, których przeznaczony został znak sporny. Powyższe można by wykazać, podobnie jak w przypadku renomy znaku towarowego czy też jego powszechnej znajomości, za pomocą badania opinii publicznej czy też innego rodzaju ankiet etc. W przedmiotowej sprawie brak jest jakichkolwiek dowodów, które "pytałyby" odbiorców na wskazany temat. Zdaniem UP, powyższego ustalenia nie zmienia także pozostały materiał dowodowy, w postaci wydruków katalogów produktów provitus z 2023 r., czy też opinia prawna dotycząca używania oznaczenia KOZACKIE. Ta ostatnia wszak, podobnie jak ww. opinia językoznawcy, jest jedynie stanowiskiem Strony. Pozostałe zaś dowody, jak dodał UP, przedstawiają jedynie ofertę produktów na rynku, nie odnosząc się do relacji klient - oznaczenie towaru.
Mając powyższe na względzie UP uznał, iż zarzut naruszenia art. 1291 ust. 2 pkt 3-4 P.w.p. jest nieuzasadniony, ponieważ znak sporny posiada zdolność odróżniającą w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego. Nie stanowi on bowiem wyłącznie informacji o towarze do oznaczania którego został przeznaczony. W szczególności nie wskazuje na towary czy usługi do oznaczania których został przeznaczony. Zaś jego główny element, utkwił w świadomości odbiorców tak, że będą oni kojarzyli go z towarami czy usługami oznaczanymi spornym znakiem jako pochodzące od Uprawnionego.
Pismem z 30 stycznia 2025 r. Skarżący, reprezentowana przez rzecznika patentowego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję UP z 21 maja 2024 r., zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie, a także o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz przepisów prawa materialnego tj.:
1) art. 8 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej: "K.p.a." w zw. z art. 252 P.w.p., poprzez:
a) dokonanie przez UP oceny dowodów z pominięciem całokształtu zebranego materiału dowodowego oraz prowadzenie postępowania w sposób, który nie budzi zaufania do władzy publicznej, w tym odstąpienie - bez uzasadnionej przyczyny - od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw tego rodzaju, w tym poprzez pominięcie okoliczności, że w takim samym stanie faktycznym i prawnym organ wydał decyzję, na mocy której odmówił udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy "Ogórki Kozackie" zgłoszony 11 lipca 2018 r., pod numerem [...],
b) naruszenie zasady zaufania obywateli do organów władzy publicznej oraz niesprawiedliwe potraktowanie materiału dowodowego pochodzącego od Skarżącego oraz Uczestnika postępowania, wyrażające się w pominięciu zasadniczej części dokumentów pochodzących od Skarżącego,
2) art. 9, art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 K.p.a., poprzez ich niezastosowanie i dokonanie dowolnych, a w konsekwencji błędnych ustaleń faktycznych, brak całościowej oceny i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, brak wyjaśnienia przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy, niewyczerpujące rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego, skutkujące brakiem dokładnego zbadania okoliczności sprawy i dokonaniem oceny nie na podstawie całokształtu materiału dowodowego, brak należytego uzasadnienia decyzji oraz nierozpatrzenie sprawy w całości, a w szczególności:
a) dokonanie niepełnej oceny przedłożonego materiału dowodowego oraz błędne uznanie, że okoliczności związane z rejestracją znaków towarowych, które nie uzyskały ochrony nie mają istotnego znaczenia dla rozpoznania sprawy,
b) braku wszechstronnego i dokładnego zbadania wszystkich okoliczności sprawy niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego, a zwłaszcza niezasadnej interpretacji, że znak sporny posiada konkretną zdolność odróżniającą, jako iż wykazuje w praktyce stopień dystynktywności w stosunku do towarów, do oznaczania których został przeznaczony,
c) brak wyjaśnienia przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy,
d) pominięcie całościowego wrażenia, jakie oznaczenie "Kozackie" wywołuje na odbiorcy właściwym,
e) błędne uznanie, że oznaczenie "Kozackie" posiada zdolność odróżniającą dla każdego towaru oraz każdej usługi objętej wykazem zarejestrowanym dla przedmiotowego oznaczenia,
f) niewłaściwe ustalenie, że oznaczenie "Kozackie" nie jest oznaczeniem informacyjnym, które nadaje się do odróżniania wskazanych towarów Uczestnika postępowania od tego samego rodzaju towarów oferowanych przez innych przedsiębiorców działających w tej samej branży, podczas gdy sporny znak nie posiada charakteru odróżniającego i jest wyłącznie oznaczeniem informacyjnym, a tym samym nie spełnia funkcji identyfikacyjną, umożlwiającą konsumentom odróżnienie towarów nim oznaczanych od produktów pochodzących od innych podmiotów działających w tej samej co Uczestnik postępowania branży,
3) art. 11 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a., poprzez brak wyjaśnienia przez organ w sposób przekonywujący podstaw swojego rozstrzygnięcia, powtórzenie w uzasadnieniu decyzji argumentacji Uczestnika postępowania wyrażonego w odpowiedzi na wniosek z 13 lutego 2023 r., bez jednoczesnego przedstawienia wyjaśnień uzasadniających słuszność tego stanowiska, podczas gdy organy administracji publicznej obowiązane są stosować w postępowaniu zasadę przekonywania, której wyrazem jest uzasadnienie decyzji administracyjnej spełniające wymogi określone w art. 107 § 3 K.p.a.
4) art. 1291 ust 1 pkt. 2, 3 i 4 P.w.p., polegające na niewłaściwym zastosowaniu przytoczonych przepisów przez UP w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy i przyjęciu, że sporny znak towarowy nadaje się do odróżniania w obrocie towarów, dla których został zarejestrowany oraz, że nie składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności, a także, że słowo składające się na sporny znak towarowy nie stanowi nazwy potocznej, ani też nazwy powszechnie wykorzystywanej w handlu przetworzonymi warzywami, podczas gdy z materiału dowodowego oraz okoliczności sprawy wnika, że znak towarowy Kozackie [...] nie posiada konkretnej zdolności odróżniającej, cechuje się opisowym charakterem, a słowo zawarte w przedmiotowym znaku towarowym stanowi nazwę powszechnie wykorzystywaną w handlu przetworzonymi warzywami.
W uzasadnieniu skargi Skarżący przedstawił obszerną argumentację popierającą zarzuty skargi.
Skarżący podniósł m.in., że w niniejszej sprawie UP nie zajął żadnego stanowiska wobec szeregu powołanych przez Skarżącego twierdzeń oraz dowodów na ich poparcie. Skarżący podniósł, że wskazywał w toku postępowania, że UP we wcześniejszej decyzji z [...] listopada 2020 r. odmówił udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy "Ogórki Kozackie", zgłoszony 11 lipca 2018 r. pod numerem [...] przez Uczestnika dla towarów w klasie 29: ogórki konserwowe w zalewie musztardowej. W zaskarżonej decyzji UP w żaden sposób nie odniósł się ani nie skomentował powołanej powyżej decyzji z [...] listopada 2020 r.
Skarżący podniósł, że UP nie ustosunkował się ani do treści ani do konkluzji opinii językoznawczej odnośnie do nazwy produktu spożywczego ogórki kozackie oraz części tej nazwy - "kozackie" opracowanej przez prof. dr hab. M.W. - kierownik Zakładu [...], Instytut [...], Uniwersytet [...] w P.
Skarżący podniósł, że UP nie ustosunkował się także do dostarczonych przez Skarżącego dowodów na to, iż sam Uczestnik używa oznaczenia Kozackie w sposób opisowy. Załączone do stanowiska Skarżącego złożonego na rozprawie 18 maja 2023 r. wydruki ze strony Uczestnika [...], wskazują na podawanie oznaczenia Kozackie w tłumaczeniu na inne języki (angielski - Pickles-cossack’s style, niemiecki - Kosaken Gurken, litewski - Kazokiśki agurkai, rumuński - Castraveti cozaci, szwedzki - Kosackgurka, białoruski - AsypKi KasagKin (MapbtHaeaHhta asypKi), arabski. Zdaniem Skarżącego, gdyby nazwa Kozackie miała odróżniający charakter, to byłaby używana w jednakowej formie niezależnie od języka.
Skarżący dodał, że na analogiczną prawidłowość zwrócił uwagę adwokat prof. [...] P. P. - autor Opinii prawnej dotyczącej używania oznaczenia "Kozackie" dla ogórków konserwowych w zalewie musztardowej w związku z wezwaniem do zaniechania naruszeń Uczestnika z 20 stycznia 2023 r. (dalej: "opinia prawna").
Skarżący podkreślił, że dostarczył szereg dowodów na to, że oznaczenie Kozackie odnosi się do sposobu przyrządzania potraw. W szczególności, ogórków kozackich czyli ogórków konserwowych w zalewie musztardowej dotyczą dowody pominięte przez UP w postaci szeregu wydruków ze stron internetowych.
Skarżący podniósł, że opinia językoznawcza opracowana przez prof. dr hab. M. W. - kierownik Zakładu [...], Instytut [...], Uniwersytet [...] w P. (dalej: "opinia językoznawcza"), została przedstawiona jako dowód na okoliczność, że określenie Kozackie weszło do języka potocznego. Opinia konkluduje, że wyrażenie ogórki kozackie, a także jego część - forma kozackie - nie powinny być traktowane jako nazwy własne, gdyż nie spełniają lingwistycznych warunków przysługujących jednostkom językowym należącym do tej kategorii. Na gruncie znaków towarowych oznacza to, że przymiotnik Kozackie nie jest w stanie wypełniać podstawowej dla znaków towarowych funkcji indywidualizującej. Oznacza to, że dla właściwego kręgu odbiorców nazwa "Kozackie" nie będzie kojarzyła się z żadnym konkretnym producentem i jako taka nie powinna podlegać monopolizacji na rzecz jednego przedsiębiorcy. Dla przeciętnego konsumenta określenie to będzie wskazówką co do sposobu przygotowania danego artykułu spożywczego i użytych w nim składników, sposobu przyprawienia, a nie informacją o pochodzeniu opatrywanych nim produktów z przedsiębiorstwa Uczestnika.
Skarżący dodał, że UP nie mógł wymagać lub oczekiwać od Skarżącego przedłożenia badań opinii publicznej lub innych ankiet o podobnym charakterze jako dowód na okoliczność tego, iż oznaczenie Kozackie składa się wyłącznie z elementów, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych, gdyż UP nie może wymagać tylko określonych z góry dowodów na wykazanie określonych okoliczności. Po drugie, Skarżący miał świadomość tego, że od roku 2020 w obrocie prawnym jest decyzja UP z 20 listopada 2020 r. o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny "Ogórki Kozackie" zgłoszony 11 lipca 2018 r. przez Uczestnika dla towarów w klasie 29: ogórki konserwowe w zalewie musztardowej wydana na podstawie art. 1291 ust. 1 pkt. 2-3 P.w.p. Tym samym, skoro UP wyraził już stanowisko o braku zdolności odróżniającej oznaczenia Kozackie w odniesieniu do ogórków konserwowych w zalewie musztardowej zbędne i nieracjonalne byłoby aby Skarżący zbierał badania opinii publicznej w tym przedmiocie.
Skarżący nie zgodził się z UP, że nie udowodnił okoliczności, że określenie Kozackie jest zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych w odniesieniu do towarów i usług objętych rejestracją unieważnieniowego znaku towarowego ponieważ przedstawił liczne dowody na użycie nazwy Kozackie w stosunku do takich produktów warzywnych jak: ogórki, marchewka po kozacku, kulisz kozacki, pasta kozacka.
W piśmie procesowym z 9 września 2025 r., Skarżący wniósł na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2024 r., poz. 935, dalej: "P.p.s.a."), o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów załączonych do pisma:
a) decyzji UP z [...] lipca 2025 r. o odmowie udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy "ogórki kozackie" zgłoszony do ochrony 16 maja 2025 r. pod numerem [...] w odniesieniu do towarów w klasie 29: ogórki konserwowe w zalewie musztardowej, na okoliczność, że oznaczenie ogórki kozackie nie posiada zdolności odróżniającej w rozumieniu art. 1291 ust. 1 pkt.2 P.w.p., a nadto spełnia przesłanki, o których mowa w art. 1291 ust. 1 pkt. 3 P.w.p., gdyż bezpośrednio i wyraźnie wskazuje na rodzaj i skład towarów nim objętych, a także na okoliczność utrwalonej praktyki UP, który odmawia udzielenia ochrony oznaczeniu "ogórki kozackie", gdyż jest ono używane w utrwalonych praktykach handlowych przez innych uczestników obrotu,
b) pracy licencjackiej S. V. pn. "[...]" (Uniwersytet [...], K. 2024, praca pod kierunkiem dr J. B.), na okoliczność, iż istnieje kuchnia kozacka, kultura kulinarna tradycji Kozaków, jako istotny element ogólnej kultury narodu ukraińskiego.
W piśmie procesowym z 10 września 2025 r. Skarżący zmienił zakres zaskarżenia decyzji UP z [...] maja 2024 r., wnosząc o jej o uchylenie w części odnoszącej się do następujących towarów i usług: ogórki kwaszone, ogórki małosolne, ogórki marynowane, ogórki konserwowe należące do klasy 29 klasyfikacji nicejskiej oraz sprzedaż detaliczna i hurtowa następujących produktów: ogórki kwaszone, ogórki małosolne, krojone, ogórki marynowane, ogórki konserwowe należąca do klasy 35 klasyfikacji nicejskiej. W pozostałej części Skarżący cofnął skargę.
W odpowiedzi na skargę UP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie Skarżący podtrzymał skargę w zakresie wskazanym w piśmie z 10 września 2025 r. zmieniając zakres zaskarżenia decyzji UP z [...] maja 2024 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie.
Materialnoprawną podstawę decyzji stanowi art. 1291 ust. 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 4 P.w.p., przepisy te bowiem stanowią podstawę prawną wniosku Skarżącego o unieważnienie prawa ochronnego udzielonego na sporny, słowny znak towarowy "Kozackie", przeznaczonego do oznaczania towarów w klasie 29: pokrojone sałatki warzywne; uprzednio pokrojone warzywa do sałatek; sałatki gotowe; sałatki warzywne; przetworzone buraki; kapusta przetworzona; przetworzone warzywa kapustne; kapusta kwaszona; ogórki kwaszone; ogórki małosolne; krojone warzywa; warzywa solone; warzywa marynowane; warzywa przetworzone; mieszanki warzywne; warzywa konserwowane; warzywa w słoikach; gotowe produkty z warzyw; warzywa konserwowane w occie; warzywa konserwowane w plasterkach; ogórki marynowane; ogórki konserwowe oraz usług z klasy 35: sprzedaż detaliczna i hurtowa następujących produktów: pokrojone sałatki warzywne, uprzednio pokrojone warzywa do sałatek, sałatki gotowe, sałatki warzywne, przetworzone buraki, kapusta przetworzona, przetworzone warzywa kapustne, kapusta kwaszona, warzywa, warzywa solone, warzywa marynowane, warzywa przetworzone, mieszanki warzywne, warzywa konserwowane, warzywa w słoikach, gotowe produkty z warzyw, warzywa konserwowane w occie, warzywa konserwowane w plasterkach, ogórki kwaszone, ogórki małosolne, krojone, ogórki marynowane, ogórki konserwowe
Ponieważ na rozprawie Skarżący ograniczył zakres zaskarżenia decyzji UP z [...] maja 2024 r. oddalającej wniosek Skarżącego o unieważnienie prawa ochronnego na sporny znak towarowy, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w zakresie oddalającym wniosek o unieważnienie prawa ochronnego na sporny znak towarowy w odniesieniu do towarów: ogórki kwaszone, ogórki małosolne, ogórki marynowane i ogórki konserwowe oraz w odniesieniu do usług: sprzedaż detaliczna i hurtowa ogórków kwaszonych, ogórków małosolnych, krojonych, ogórków marynowanych, ogórków konserwowych i w pozostałym zakresie cofnął skargę, Sąd rozpoznał na rozprawie legalność zaskarżonej decyzji w zakresie oddalającym wniosek Skarżącego o unieważnienie prawa ochronnego na sporny znak towarowy w jakim jest on przeznaczony do oznaczania towarów: ogórki kwaszone, ogórki małosolne, ogórki marynowane i ogórki konserwowe oraz do oznaczania usług: sprzedaż detaliczna i hurtowa ogórków kwaszonych, ogórków małosolnych, krojonych, ogórków marynowanych, ogórków konserwowych.
W art. 1291 P.w.p., ustawodawca uregulował bezwzględne przeszkody rejestracji znaku towarowego, które uniemożliwiają rejestrację znaku towarowego, a jeżeli znak zostanie zarejestrowany stanowią podstawę unieważnienia. Zgodnie z art. 1291 ust. 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 4 P.w.p., nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które: 2) nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostało zgłoszone; 3) składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności; 4) składa się wyłącznie z elementów, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych.
Przeszkoda z art. 1291 ust. 1 pkt 2 P.w.p., odnosi się do znaków niedystynktywnych, czyli pozbawionych pierwotnej, konkretnej zdolności odróżniającej w odniesieniu do konkretnych towarów lub usług, które miałyby one sygnować. Jak wskazuje się w orzecznictwie i w piśmiennictwie oznaczenie jest niedystynktywne, a więc nie nadaje się do odróżniania towarów, dla których zostało zgłoszone, gdy nie pozwala ono na powiązanie towaru (usługi) z pochodzeniem z danego przedsiębiorstwa i w ten sposób nie pozwala na odróżnienie danego towarów od pozostałych towarów pochodzących z innych przedsiębiorstw. Znaki niedystynktywne to oznaczenia nienadające się do odróżniania towarów lub usług, bowiem nie posiadają na tyle charakterystycznych cech strukturalnych, które umożliwiłyby identyfikację towarów nimi oznaczonych w obrocie. Odróżniający charakter znaku towarowego oznacza, że znak towarowy pozwala na określenie towaru, dla którego wniesiono o rejestrację, jako pochodzącego z określonego przedsiębiorstwa i tym samym na odróżnienie tego towaru od towarów pochodzących z innych przedsiębiorstw (zob. wyroki ETS: z 29.4.2004 r., sprawy połączone C 473/01 P i C 474/01 P, Procter & Gamble v. OHIM, Zb.Orz. 2004, s. I–5173; z 21.10.2004 r., C 64/02 P, OHIM v. Erpo Möbelwerk, Zb.Orz. 2004, s. I–10031, pkt 42; wyr. WSA z 14.11.2006 r., VI SA/Wa 1705/06, Legalis).
Powyższa przeszkoda rejestracji znaku towarowego powinna być rozpatrywana tylko w odniesieniu do towarów (usług), dla jakich znak został zgłoszony do ochrony. W związku z tym, badając, czy oznaczenie nadaje się do odróżniania towarów lub usług, dla których zostało zgłoszone, należy rozpatrywać relację zachodzącą pomiędzy znakiem a towarem lub usługą sygnowanymi danym znakiem. Ponadto, zdolność odróżniająca znaku powinna być badana z perspektywy postrzegania znaku przez właściwy krąg odbiorców, składający się z konsumentów danych towarów lub usług należycie, dobrze poinformowanych, należycie uważnych i przezornych (zob. J. Sitko komentarz do art. 129 P.w.p. w: Dembecki Tomasz i in., Prawo własności przemysłowej. Komenterz. LEX 2015).
Przeszkoda natomiast określona w art. 129¹ ust. 1 pkt 3 P.w.p., odnosi się do znaków towarowych niemających dystynktywnego charakteru ze względu na ich opisowy charakter wskazujący w szczególności na rodzaj towaru, jego pochodzenie, jakość, ilość, wartość, przeznaczenie, sposób wytwarzania, skład, funkcję lub przydatność. Zakaz rejestracji znaków opisowych opiera się na założeniu, że pewne znaki muszą pozostać wolne dla innych przedsiębiorców w imię ochrony interesu publicznego (zob. J.C. Nave, Markenrecht in der Unternehmenspraxis, s. 52; S.M. Maniatis, Trade marks in Europe, s. 178; A. Michalak, Interes publiczny, s. 129 i n.), ma zatem na celu ochronę innych uczestników rynku oraz zapobieganie zubożeniu domeny publicznej (J. Mordwiłko-Osajda, Znak towarowy, s. 169–170). Znak towarowy ma identyfikować w obrocie towar, a nie przekazywać informację o nim. Ponadto uzyskanie prawa ochronnego na znak towarowy powoduje uzyskanie wyłączności posługiwania się nim w obrocie, w związku z czym prawo to nie może być zarezerwowane jedynie dla jednego przedsiębiorstwa i pozbawiać konkurentów możliwości przekazywania kupującym informacji o towarze poprzez stosowanie takich wskazówek lub oznaczeń (zob. U. Promińska, w: E. Nowińska, U. Promińska, K. Szczepanowska-Kozłowska, Własność przemysłowa i jej ochrona, Warszawa 2014, s. 421–422; wyr. ETS z 23.10.2003 r., C 191/01 P, OHIM v. Wrigley, Zb.Orz. 2003, s. I–12447, pkt 31 oraz wyroki SPI: z 20.3.2002 r., T 356/00, Daimler Chrysler v. OHIM, "CARCARD", Zb.Orz. 2002, s. II–1963, pkt 24 i z 27.11.2003 r., T 348/02, Quick v. OHIM, "Quick", Zb.Orz. 2003, s. II–5071, pkt 27).
Za opisowe uznać należy takie oznaczenia, które zbudowane zostały wyłącznie z elementów opisowych. Wystarczy przy tym, że oznaczenie takie będzie stanowić opis nawet jednej właściwości towarów, dla których oznaczania ma być przeznaczone (zob. wyr. TSUE z 10.3.2011 r., C 51/10 P, Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. v. OHIM, Zb.Orz. 2011, s. I–1541).
Ocenę opisowego charakteru oznaczenia przeprowadza się poprzez odniesienie, po pierwsze, do sposobu jego odbioru przez dany krąg odbiorców, a po drugie, do danych towarów lub usług. Aby oznaczenie zostało objęte zakazem przewidzianym przez ten przepis, musi mieć wystarczająco bezpośredni i konkretny związek z rozważanymi produktami lub usługami, który pozwala danemu kręgowi odbiorców na natychmiastowe postrzeganie go, bez głębszego zastanowienia, jako opisu kategorii tych towarów lub usług lub jednej z ich cech (zob. wyr. SPI z 27.2.2000 r., T 106/00, Streamserve v. OHIM, "STREAMSERVE", Zb.Orz. 2000, s. II–723, pkt 40, utrzymany w mocy post. ETS z 5.2.2004 r., C 150/02 P, Streamserve v. OHIM, Zb.Orz. 2004, s. I–1461 oraz wyr. SPI z 20.3.2002 r., T 356/00, Daimler Chrysler v. OHIM, "CARCARD", Zb.Orz. 2002, s. II–1963, pkt 28; wyr. SPI z 14.6.2007 r., T-207/06, Europig SA v. OHIM, "EUROPIG", Zb.Orz. 2007, s. II–1961; wyr. WSA w Warszawie z 19.4.2010 r., VI SA/WA 109/10, Legalis; zob. również E. Nowińska, U. Promińska, M. du Vall, Prawo własności przemysłowej, 2003, s. 190). Niezależnie w orzecznictwie podnosi się, że nie jest konieczne, by oznaczenia i wskazówki składające się na znak towarowy, o którym mowa w tym przepisie, były w momencie wniesienia o rejestrację faktycznie używane do opisu takich towarów lub usług, jak te mające być objęte rejestracją, lub do opisu właściwości takich towarów lub usług. Wystarczy, by te oznaczenia lub wskazówki mogły być używane do takich celów. Na podstawie powyżej wspomnianego przepisu należy zatem odmówić rejestracji oznaczenia słownego, gdy przynajmniej jedno z jego możliwych znaczeń stanowi opis właściwości oznaczonych nim towarów lub usług (zob. wyr. ETS z 23.10.2003 r., C 191/01 P, OHIM v. Wrigley, Zb.Orz. 2003, s. I–12447, pkt 32; wyr. SPI z 9.7.2008 r., T-304/06, Paul Reber GmbH & Co. KG v. OHIM, Zb.Orz. 2008, s. II–1927).
Jak podkreślił WSA w Warszawie w wyroku z 27 stycznia 2010 r. (VI SA/WA 1969/09), celem przepisów dotyczących wyłączenia z ochrony oznaczeń opisowych "jest eliminowanie oznaczeń, które nie zapewniają realizacji podstawowej funkcji znaku towarowego, tzn. nie wskazują źródła pochodzenia towarów, oraz takich, które nie mogą być zmonopolizowane przez jednego tylko uczestnika rynku ze względu na zasadę swobodnego dostępu wszystkich przedsiębiorców do oznaczeń służących przekazywaniu informacji o towarach i ich cechach lub właściwościach". W literaturze podkreśla się również, że z punktu widzenia interesu publicznego należy przyjąć restrykcyjną wykładnię przepisów dotyczących rejestracji oznaczeń wolnych lub na granicy opisowości, co oznacza jednocześnie szeroką interpretację pojęcia znaku wolnego i pojęcia opisowego charakteru znaku (tak A. Michalak, Interes publiczny, s. 130).
Znakiem opisowym jest znak, który realizuje zasadę aktualnej, konkretnej i bezpośredniej opisowości. Aktualność oznaczenia podlega ocenie obiektywnej i sprowadza się do ustalenia, czy z punktu widzenia aktualnych warunków rynku oznaczenie jest przydatne do opisu towaru/usługi i jako takie powinno być dostępne dla wszystkich jego uczestników. Reguła konkretnej opisowości wskazuje natomiast, że wyłączony z rejestracji jako opisowy może być tylko taki znak, który wskazuje na konkretne cechy tego towaru, dla którego oznaczania jest przeznaczony. Bezpośredniość opisu ma zaś miejsce wtedy, gdy znak przekazuje informację o cechach konkretnego towaru wprost, wyraźnie i jednoznacznie, tak że może być ona również odczytana wprost, a nie drogą skojarzeń (por. wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2011 r. II GSK 1346/10).
Przeszkoda z art. 1291 ust. 1 pkt 4 P.w.p., odnosi się do oznaczeń zwyczajowych składających się wyłącznie z elementów, które weszły do języka potocznego lub które są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych. W pierwszym przypadku chodzi przede wszystkim o nazwy, które pierwotnie miały charakter fantazyjny, ale na skutek ich używania stały się powszechnie stosowane dla wskazania rodzaju towaru lub opisania jego cech. W drugim natomiast chodzi o oznaczenia, które ze względu na zwyczajowo utrwaloną i uczciwą praktykę powinny zostać wyłączone od możliwości ich zawłaszczania przez jednego z konkurentów. Trybunał Sprawiedliwości podkreślił, że znak w postaci oznaczeń lub wskazówek, które przeniknęły do języka potocznego lub utrwaliły się w praktykach handlowych, nie nadaje się dla odróżniania towarów poza przypadkiem, gdy używanie tych oznaczeń lub wskazówek pozwoliło im uzyskać wtórny odróżniający charakter (postanowienie TS z 5.10.2004 r., C-192/03 PAlcon, EU:C:2004:587, BSS). W świetle orzecznictwa unijnego, aby stwierdzić, czy zgłoszone oznaczenie przeniknęło do języka potocznego lub do praktyk handlowych, trzeba ocenić je w stosunku do towarów (usług), które ma sygnować oraz jak postrzegają je odbiorcy, do których skierowany ma być ten znak. Odbiorcami tymi, w zależności od towarów (usług), mogą być konsumenci lub profesjonaliści albo jedni i drudzy (tak: Kondrat Mariusz (red.), Prawo własności przemysłowej. Komentarz art. 1291 Opublikowano: LEX/el. 2025).
Dokonując kontroli prawidłowości analizy przeprowadzonej przez UP, wystąpienia przeszkody rejestracji spornego znaku towarowego z art. 1291 ust. 1 pkt 2 P.w.p., należy zauważyć, że Skarżący odnosząc się do tej przesłanki, powołując się na decyzję UP odnoszącą się do znaku towarowego "ogórki kozackie" oraz na opinię językoznawczą stwierdził, że: "(...) wyrażenie ogórki kozackie, a także jego część - forma kozackie - nie powinny być traktowane jako nazwy własne, gdyż nie spełniają lingwistycznych warunków przysługujących jednostkom językowym należącym do tej kategorii. Na gruncie znaków towarowych oznacza to, że przymiotnik Kozackie nie jest w stanie wypełniać podstawowej dla znaków towarowych funkcji indywidualizującej. Oznacza to, że dla właściwego kręgu odbiorców nazwa "Kozackie" nie będzie kojarzyła się z żadnym konkretnym producentem i jako taka nie powinna podlegać monopolizacji na rzecz jednego przedsiębiorcy. Dla przeciętnego konsumenta określenie to będzie wskazówką co do sposobu przygotowania danego artykułu spożywczego i użytych w nim składników, sposobu przyprawienia, a nie informacją o pochodzeniu opatrywanych nim produktów z przedsiębiorstwa Uczestnika.".
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Skarżącego, Sąd doszedł do wniosku, iż Skarżący stoi na stanowisku, że sporny znak towarowy nie posiada konkretnej zdolności odróżniającej ze względu na swój opisowy, informacyjny charakter oraz ze względu na to, że wszedł do języka potocznego i praktyk handlowych. Z tego względu Sąd w pierwszej kolejności odniesie się do zarzutu opisowości spornego znaku towarowego oraz przeniknięcia oznaczenia Kozackie do języka potocznego i praktyk handlowych.
W ocenie Sądu UP prawidłowo uznał, że Skarżący nie wykazał opisowego charakteru spornego znaku towarowego, choć w ocenie Sądu nie wszystkie argumenty organu są przekonujące. Należy przede wszystkim wyjaśnić, że dwie decyzje UP: powołana w skardze decyzja UP z [...] listopada 2020 r., której kopia znajduje się również w aktach administracyjnych sprawy oraz załączona przez Skarżącego do wniosku z 9 września 2025 r. decyzja UP z [...] lipca 2025 r., dotyczą znaku towarowego "ogórki kozackie" przeznaczonego do oznaczania towarów z klasy 29: ogórki konserwowe w zalewie musztardowej. Niniejsza sprawa dotyczy znaku towarowego "kozackie", który jest wprawdzie przeznaczony do oznaczania wskazanych powyżej ogórków i usług sprzedaży detalicznej i hurtowej wskazanych ogórków, ale nie, co istotne w sprawie, do oznaczania konkretnej postaci ogórków jak ogórki konserwowe w zalewie musztardowej. Z tego powodu nie można uznać, co sugeruje Skarżący, że niniejsza sprawa stanowi identyczną sprawę, w której UP dwukrotnie już wydał przeciwne rozstrzygnięcie. W obu powołanych przez Skarżącego sprawach UP uznał za opisowy znak towarowy "ogórki kozackie" przeznaczony do oznaczania ogórków konserwowe w zalewie musztardowej, nie natomiast znak towarowy "kozackie", który w niniejszej sprawie jest przeznaczony do oznaczania ogórków, ale nie w konkretnej postaci jak ogórki konserwowe w zalewie musztardowej. W niniejszej sprawie zatem organ musiał ocenić wystąpienie powołanych przez Skarżącego bezwzględnych przeszkód rejestracji innego znaku niż znak w powołanych przez Skarżącego decyzjach, przeznaczonego do oznaczania innych towarów niż towar rozważany w tych decyzjach. Z tego względu Sąd uznał, że decyzja UP z [...] lipca 2025 r., nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i oddalił na podstawie art. 106 § 6 P.p.s.a., wniosek dowodowy Skarżącego w tym zakresie. Odnośnie natomiast zarzutu skargi dotyczącego decyzji UP z [...] listopada 2020 r., Sąd stwierdza jego częściową zasadność. UP, jak podnosi Skarżący, powinien odnieść się w zaskarżonej decyzji do dowodu przedłożonego w postępowaniu przez Skarżącego w postaci kopii decyzji UP z [...] listopada 2020 r., czego organ nie zrobił. Jednak w ocenie Sądu, brak ten nie stanowi naruszenia procedury, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ze względu wskazanego powyżej, a więc ze względu na to, że decyzja ta dotyczy innego znaku i innego towaru, nie miała więc kluczowego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Zarzut zatem braku uwzględnienia przez organ w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia zawartego w powoływanej przez Skarżącego decyzji UP z [...] listopada 2020 r., nie stanowi skutecznej podstawy do uwzględnienia skargi.
Jak wskazano powyżej, ocenę opisowego charakteru oznaczenia przeprowadza się poprzez odniesienie, po pierwsze, do sposobu jego odbioru przez relewantny krąg odbiorców, a po drugie, do danych towarów lub usług. Aby oznaczenie zostało objęte zakazem przewidzianym przez ten przepis, musi mieć wystarczająco bezpośredni i konkretny związek z rozważanymi produktami lub usługami, który pozwala danemu kręgowi odbiorców na natychmiastowe postrzeganie go, bez głębszego zastanowienia, jako opisu kategorii tych towarów lub usług lub jednej z ich cech.
Organ prawidłowo wskazał krąg odbiorców towarów oznaczonych spornym znakiem towarowym słusznie wskazując, że są to przeciętni konsumenci w tym grupa kucharzy o określonych wymaganiach co do towarów, do oznaczania których został przeznaczony sporny znak towarowy. W ocenie Sądu, organ prawidłowo również uznał, że oznaczenie KOZACKIE nie wypełnia przesłanek art. 1291 ust. 1 pkt 3 P.w.p., gdyż nie komunikuje wyłącznie i jedynie informacji o towarach szeroko pojętych przetworów. Nie są jednak przekonujące rozważania organu na temat braku wytworzenia przez Kozaków, którzy zdaniem UP, nie stanowili żadnej konkretnej grupy etnicznej, własnych tradycji, ani zwyczajów. Jeżeli Kozacy istotnie początkowo stanowili zróżnicowaną i niespójną grupę etniczną, z całą pewnością na przestrzeni dziesięcioleci ustanowili wyodrębnioną i spójną grupę społeczną, która wykształciła również własne tradycje i zwyczaje, nie jest jednak przedmiotem niniejszej sprawy ustalanie tych tradycji i zwyczajów. Niewątpliwie Kozacy wykształcili również charakterystyczną dla siebie kuchnię, co ma potwierdzać objęta wnioskiem dowodowym Skarżącego z 9 września 2025 r. praca licencjacka S.V. pn. "[...]", który Sąd oddalił na podstawie art. 106 § 6 P.p.s.a., uznając, że nie ma on istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Istotna bowiem w niniejszej sprawie jest kwestia odbioru spornego znaku przeznaczonego do oznaczania wskazanych przez Skarżącego towarów i usług przez przeciętnego konsumenta tych towarów i usług. W ocenie natomiast Sądu, Skarżący nie wykazał w niniejszej sprawie i Sąd też sam nie dostrzega żadnych przesłanek do przyjęcia, że oznaczenie KOZACKIE w sposób bezpośredni, bez konieczności dokonania jakiegokolwiek procesu skojarzeniowego, bez głębszego zastanowienia, w odbiorze przeciętnego konsumenta wskazuje w sposób natychmiastowy na ogórki kwaszone, ogórki małosolne, ogórki marynowane i ogórki konserwowe, do oznaczania których jest przeznaczony sporny znak towarowy, czy też na opis jednej z cech, właściwości bądź też skład tych towarów. W ocenie Sądu niezależnie od tego że Kozacy w przeszłości ustanowili odrębną grupę społeczną, posiadającą własną tradycję i zwyczaje, w tym charakterystyczną dla siebie kuchnię, brak jest podstaw do stwierdzenia, że w odbiorze przeciętnego konsumenta ogórków kwaszonych, ogórków małosolnych, ogórków marynowanych i ogórków konserwowych oznaczenie KOZACKIE wprost wskazuje na te towary, czy też np. na ich cechy, właściwości bądź skład. Skarżący przedłożył w postępowaniu przed UP wydruki ze stron internetowych zawierających przepisy na sposób przyrządzania potraw w szczególności ogórków po kozacku, ogórków kozackich w tym ogórków konserwowych w zalewie musztardowej, jednak dowody te nie potwierdzają, że w odbiorze przeciętnego konsumenta, oznaczenie "kozackie" wprost wskazuje na ogórki kwaszone, ogórki małosolne, ogórki marynowane i ogórki konserwowe czy też na ich konkretne cech, właściwości bądź skład. Organ nie odniósł się wprost do tych wydruków ze stron internetowych, jednak w ocenie Sądu, nie stanowi to naruszenia procedury, w sposób który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ze względów wyjaśnionych powyżej.
W ocenie Sądu, faktu, iż brak jest podstaw do stwierdzenia, że w odbiorze przeciętnego konsumenta ogórków kwaszonych, ogórków małosolnych, ogórków marynowanych i ogórków konserwowych oznaczenie KOZACKIE wprost wskazuje na te towary, czy też np. na ich cechy, właściwości bądź skład, nie zmienia również opinia językoznawcza przedłożona przez Skarżącego i znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy. Sąd nie kwestionuje, stwierdzenia zawartego w opinii, że na płaszczyźnie mechanizmów motywacyjnych (znaczeniowych) nazwy potraw sugerujące związek potrawy z kulturą i obyczajami jakiegoś regionu, państwa, miasta lub narodu, grupy etnicznej stanowią prawie 10% nazw, a zatem są zjawiskiem powszechnym w polszczyźnie i że tego rodzaju odwołania mają na celu wywołanie pozytywnego skojarzenia związanego z kulturą, a zwłaszcza kuchnią danego regionu lub społeczności. Należy jednak podkreślić, że przedmiotem niniejszej sprawy jest oznaczenie "kozackie" nie "ogórki kozackie", dlatego nie jest adekwatne porównania oznaczenia "kozackie" do pierogów ruskich, sałatki greckiej, karpia po żydowsku, placka po cygańsku, a także grochówki żołnierskiej czy placka po zbójnicku. Sąd nie kwestionuje również zawartego w opinii językoznawczej stwierdzenia, że wyrażenie ogórki kozackie, a także jego część - forma kozackie - nie powinny być traktowane jako nazwy własne, gdyż nie spełniają lingwistycznych warunków przysługujących jednostkom językowym należącym do tej kategorii. Jednakże dla oceny zdolności odróżniającej danego oznaczenia, kluczowy jest odbiór tego oznaczenia przez relewantny krąg odbiorców w odniesieniu do towarów i usług, do których oznaczania służy znak towarowy. Kwestii tej nie może natomiast rozstrzygnąć opinia językoznawcza. Stwierdzenie zatem Skarżącego, które Skarżący opiera na opinii językoznawczej, że – na gruncie znaków towarowych oznacza to, że przymiotnik Kozackie nie jest w stanie wypełniać podstawowej dla znaków towarowych funkcji indywidualizującej i oznacza to, że dla właściwego kręgu odbiorców nazwa "Kozackie" nie będzie kojarzyła się z żadnym konkretnym producentem i jako taka nie powinna podlegać monopolizacji na rzecz jednego przedsiębiorcy ponieważ dla przeciętnego konsumenta określenie to będzie wskazówką co do sposobu przygotowania danego artykułu spożywczego i użytych w nim składników, sposobu przyprawienia, a nie informacją o pochodzeniu opatrywanych nim produktów z przedsiębiorstwa Uczestnika – nie może być rozstrzygające w niniejszej sprawie, ponieważ nie jest ono poparte dowodami na taki odbiór spornego znaku towarowego przez właściwy krąg odbiorców towarów i usług oznaczanych tym znakiem. W tym zakresie UP wypowiedział się w zaskarżonej decyzji odnośnie opinii językoznawczej, w związku z czym Sąd stwierdza, że zarzuty w tym zakresie zawarte w skardze, o pominięciu przez organ opinii językoznawczej, są niezasadne.
Skarżący wskazywał w postępowaniu przed UP, jak i w skardze oraz na rozprawie przed Sądem na opisowy sposób używania w praktyce przez Skarżącego spornego znaku towarowego "kozackie", zwłaszcza poprzez umieszczanie na produkcie oznaczenia "kozackie" w zestawieniu ze słowem ogórki, co przedstawia się jako oznaczenie "ogórki kozackie". Należy jednak wyjaśnić, że ocena opisowego charakteru znaku towarowego, w tym słownego znaku towarowego, odbywa się w sposób abstrakcyjny. Dokonywana jest zatem w odniesieniu do towarów lub usług do oznaczania, których jest przeznaczony oraz w odniesieniu do właściwego kręgu odbiorców tych towarów lub usług, lecz niezależnie od faktycznego sposobu umieszczania tego znaku na towarach lub faktycznego sposobu oznaczania nim usług. Jest to szczególnie istotne przy słownych znakach towarowych, których wykorzystywanie nie jest ograniczone czcionką, tłem, kolorystyką, wielkością liter, czy też kontekstem umieszczania znaku na towarze. Podnoszona zatem przez Skarżącego okoliczność umieszczania na produktach spornego znaku towarowego w opisowym kontekście nie może mieć znaczenia w niniejszej sprawie. Nie jest bowiem przedmiotem badania w kwestii opisowego charakteru znaku towarowego w ramach przesłanki z art. 1291 ust. 1 pkt 3 P.w.p., sposób korzystania z tego znaku. Dlatego dla rozstrzygnięcia sprawy nie miała również znaczenia opinia prawna, na którą powołuje się Skarżący oraz wydruki ze strony Uczestnika wskazujące na podawanie oznaczenia "kozackie" w tłumaczeniu na inne języki. Do tych dowodów UP odniósł się w zaskarżonej decyzji w bardzo lakoniczny sposób, jednak nie stanowi to naruszenia procedury, w sposób który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ze względów wyjaśnionych w powyższym akapicie.
Z powyższych względów, zdaniem Sądu, UP doszedł do słusznego wniosku, że oznaczenie KOZACKIE nie jest oznaczeniem opisowym, ogólnoinformacyjnym o rodzaju czy charakterze analizowanych towarów, do których oznaczania jest przeznaczony i dlatego w ocenie Sądu nie można go uznać za opisowy w rozumieniu art. 1291 ust. 1 pkt 3 P.w.p., w odniesieniu do towarów i usług wskazanych przez Skarżącego w skardze zmodyfikowanej treścią pisma z 10 września 2025 r.
Przechodząc do analizy przeszkody z art. 1291 ust. 1 pkt 3 P.w.p., przypomnienia wymaga, że aby stwierdzić, czy zgłoszone oznaczenie przeniknęło do języka potocznego lub do praktyk handlowych, trzeba ocenić je w stosunku do towarów (usług), które ma sygnować oraz jak postrzega je relewantny krąg odbiorców, do których skierowany ma być ten znak. Brak zdolności odróżniającej oznaczenia z powodu jego wejścia do języka potocznego lub praktyk handlowych może wynikać z faktu, że oznaczenie to w języku potocznym lub w obrocie handlowym nabrało takiego powszechnie postrzeganego znaczenia, które pozbawia to oznaczenie zdolności identyfikacji źródła ekonomicznego pochodzenia danych towarów i usług, a zatem przez odbiorców tych towarów i usług oznaczenie to nie będzie odbierane jako znak towarowy.
W ocenie Sądu, Skarżący nie wykazał również faktu przeniknięcia oznaczenia "kozackie" do języka potocznego i praktyk handlowych w odniesieniu do takich towarów i usług jak: ogórki kwaszone, ogórki małosolne, ogórki marynowane i ogórki konserwowe oraz sprzedaż detaliczna i hurtowa ogórków kwaszonych, ogórków małosolnych, krojonych, ogórków marynowanych, ogórków konserwowych. Brak jest w aktach administracyjnych sprawy dowodów na taki odbiór spornego znaku towarowego przez przeciętnego konsumenta tych towarów, czy też kucharzy korzystających z tych produktów. Jak zostało to już wyjaśnione opinia językoznawcza przedstawia pogląd autorki tej opinii, nie jest jednak dowodem na to jak w istocie postrzegany jest sporny znak towarowy przez przeciętnych konsumentów wskazanych towarów, czy też kucharzy korzystających z tych produktów. Dowody w postaci wydruków ze stron internetowych zawierających przepisy oraz artykuły na temat sposobów przyrządzania potraw w szczególności ogórków po kozacku, ogórków kozackich w tym ogórków konserwowych w zalewie musztardowej, wskazują na występowanie takich przepisów przestrzeni internetowej nie dowodzą jednak, iż przeciętny odbiorca, czy kucharze korzystający z tych produktów kojarzą oznaczenie "kozackie" z ogórkami kwaszonymi, ogórkami małosolnymi, ogórkami marynowanymi i ogórkami konserwowymi. UP słusznie wskazał, że przekonywującym dowodem w tej materii byłyby badania opinii publicznej czy też odpowiednie ankiety skierowane do właściwego kręgu odbiorców. Należy zgodzić się ze Skarżącym, że organ nie może odgórnie ograniczać zakresu dowodów jakie może przedłożyć strona danego postępowania administracyjnego na potwierdzenie swojego stanowiska, jeżeli są one zgodne z prawem. Organ jednak może ocenić skuteczność danego dowodu na potwierdzenie stanowiska strony. UP słusznie wskazał na brak w niniejszej sprawie dowodów na odbiór spornego znaku przez właściwy krąg odbiorców w kontekście wskazanych towarów i usług w sprawie i prawidłowo uznał, że niewystarczające są dowody przedłożone w postępowaniu przed organem, w tym dowody wskazujące stanowisko autorki opinii językoznawczej, czy też autorów przepisów na różne produkty w tym ogórki po kozacku, czy też ogórki konserwowe w zalewie musztardowej.
Dlatego zdaniem Sądu, Skarżący nie wykazał takiego wejścia oznaczenia "kozackie" do języka potocznego oraz praktyk handlowych, które w stosunku do analizowanych towarów i usług pozbawiałoby sporne oznaczenie zdolności odróżniającej ze względu na powszechne postrzeganie tego oznaczenia przez przeciętnego konsumenta analizowanych towarów i usług oraz kucharzy wykorzystujących te towary, jako wskazujące na te właśnie towary, czy też ich cechy, właściwości bądź skład, przez co oznaczenie to pozbawione byłoby zdolności identyfikacji źródła ekonomicznego pochodzenia analizowanych towarów i usług.
Ponieważ Skarżący nie wykazał, opisowego, informacyjnego charakteru spornego znaku towarowego w rozumieniu art. 1291 ust. 1 pkt 3 P.w.p. oraz, nie wykazał, że stanowi on wyrażenie, które weszło do języka potocznego i praktyk handlowych w rozumieniu art. 1291 ust. 1 pkt 4 P.w.p., Sąd stwierdza, że Skarżący nie wykazał również, że sporny znak towarowy nie ma konkretnej zdolności odróżniającej w odniesieniu do towarów i usług wskazanych w skardze, do których oznaczania jest przeznaczony, w rozumieniu art. 1291 ust. 1 pkt 2 P.w.p. W ocenie Sądu brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że oznaczenie "kozackie" nie nadaje się do odróżniania pochodzenia analizowanych towarów i usług, dla których zostało zgłoszone od danego przedsiębiorstwa. W świetle wszystkich wcześniejszych wyjaśnień należy wskazać, że oznaczenie "kozackie" nie wiąże się bezpośrednio z analizowanymi towarami i usługami, ani ze względu na opisowy charakter, ani ze względu na wejście do języka potocznego lub praktyk handlowych. Sąd nie dostrzegł również innych przyczyn niedystynktywności spornego znaku towarowego. Należy zgodzić się z organem, że nie jest to mocny znak towarowy, ze względu na swoją nieskomplikowaną formę, jednak nawet niewielka zdolność odróżniająca oznaczenia w stosunku do towarów i usług, do których oznaczania jest przeznaczone, stanowi o jego zdolności rejestrowej.
Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe rozważania, Sąd doszedł do wniosku że zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ przepisów postępowania w tym art. 7, art. 8, art. 9, art.. 11, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a., są niezasadne. Do najistotniejszych, szczegółowych kwestii podniesionych przez Skarżącego w powyższych zarzutach skargi Sąd odniósł się w powyższym wywodzie nie ma zatem konieczności ich powtarzania. Sąd nie stwierdził takiego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd stwierdza również, że niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ art. 1291 ust. 1 pkt 2-4 P.w.p. Skarżący nie wykazał błędnej wykładni przez organ tych przepisów czy też niewłaściwego ich zastosowania, Sąd również nie dostrzega takiego naruszenia tych przepisów. Skarżący łączy naruszenie tych przepisów z wadliwie przeprowadzonym postępowaniem dowodowym, do czego Sąd odniósł się powyżej.
Sąd oddalił, na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a., wniosek dowodowy zawarty w piśmie z 9 września 2025 r., ponieważ wnioskowane dowody z dokumentów nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Również ta kwestia została wcześniej wyjaśniona.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.