VI SA/Wa 763/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kierowcy na decyzję o skierowaniu na badania psychologiczne, potwierdzając prawidłowość naliczenia 27 punktów karnych i podstawę prawną decyzji.
Kierowca zaskarżył decyzję o skierowaniu na badania psychologiczne, argumentując błędy w naliczaniu punktów karnych i brak podstawy prawnej. Sąd uznał, że naliczono 27 punktów karnych zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu naruszeń, a decyzja została wydana na podstawie właściwych przepisów, nawet w obliczu zmian legislacyjnych. Skarga została oddalona.
Sprawa dotyczyła skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy o skierowaniu na badania psychologiczne. Powodem skierowania było przekroczenie 24 punktów karnych, które skarżąca zakwestionowała, podnosząc błędy prawne w ich naliczaniu i stosowanie nieaktualnych przepisów. Sąd szczegółowo przeanalizował sposób naliczania punktów karnych, odwołując się do przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. oraz przepisów ustawy o kierujących pojazdami. Stwierdzono, że skarżąca popełniła naruszenia, za które prawidłowo naliczono 27 punktów karnych. Sąd wyjaśnił również kwestię zmian legislacyjnych dotyczących skierowania na badania psychologiczne, wskazując, że decyzja została wydana na podstawie przepisów obowiązujących w dacie jej wydania, a późniejsze zmiany nie miały wpływu na jej prawidłowość w kontekście możliwości zaskarżenia. Sąd oddalił skargę, uznając, że zaskarżona decyzja i decyzja organu pierwszej instancji nie naruszały przepisów prawa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Tak, naliczono prawidłowo 27 punktów karnych zgodnie z obowiązującymi przepisami w dniu naruszeń.
Uzasadnienie
Sąd szczegółowo przeanalizował naruszenia i przypisane im punkty karne, odwołując się do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych, uznając naliczenie za zgodne z prawem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (16)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.k.p. art. 98a § ust. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami
u.k.p. art. 98a § ust. 4
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami
u.k.p. art. 98a § ust. 5 pkt 3
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami
u.k.p. art. 99 § ust. 1 pkt 3 lit. b)
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami
Pomocnicze
K.p.a. art. 127 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 17 § pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych art. 1
Ustawa z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych art. 2
P.r.d. art. 130 § ust. 1
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
P.r.d. art. 130 § ust. 4
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
u.k.p. art. 98 § ust. 3
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami
rozporządzenie drogowe § § 4 ust. 1
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego
rozporządzenie drogowe § § 4 ust. 2
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego
rozporządzenie drogowe § § 4 ust. 4
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 98a ust. 2 pkt 1, ust. 4 i 5 pkt 3 u.k.p. poprzez błędne uznanie, że aktualne brzmienie przepisów nie ma wpływu na wynik sprawy i że może być wydana decyzja administracyjna. Naruszenie art. 6 K.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 98a ust. 2 pkt 1 u.k.p. i art. 98a ust. 4 i 5 pkt 3 u.k.p., poprzez wydanie decyzji administracyjnej mimo braku istnienia podstawy prawnej. Naruszenie art. 130 ust. 1 i 4 P.r.d. w zw. z art. 98a ust. 2 pkt 1 u.k.p., poprzez wydanie decyzji o skierowaniu na badania psychologiczne, podczas gdy nie można było ustalić ilości punktów karnych z powodu uchylenia art. 130 P.r.d. Naruszenie art. 98 ust. 3 u.k.p. w zw. z art. 98a ust. 2 pkt 1 u.k.p., poprzez stwierdzenie, że zaistniała przesłanka warunkująca obowiązek skierowania na badania psychologiczne, tj. przekroczenie 24 punktów karnych, podczas gdy naliczenie nastąpiło z naruszeniem art. 98 ust. 3 u.k.p.
Godne uwagi sformułowania
Ustawodawca nie pozostawia w takim przypadku organowi żadnej swobody i w razie stwierdzenia, że faktycznie doszło do przekroczenia 24 punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego, organ jest zobowiązany skierować takiego kierowcę na badania psychologiczne. Przepisy w takiej sytuacji nie wskazują ani też nie upoważniają organu do badania jakichkolwiek innych przesłanek skierowania kierowcy na badanie psychologiczne niż sam fakt przekroczenia 24 punktów karnych. SKO podkreśliło, że orzekając w sprawie jest związane ustaleniem przez właściwy organ Policji liczby punktów karnych za wykroczenie w ruchu drogowym. W obowiązującym stanie prawnym nie wydaje się już w tym zakresie decyzji administracyjnej lecz organ wysyła kierowcy informację o obowiązku poddania się badaniom psychologicznym.
Skład orzekający
Sławomir Kozik
przewodniczący-sprawozdawca
Aneta Lemiesz
członek
Robert Żukowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących naliczania punktów karnych i skierowania na badania psychologiczne, zwłaszcza w kontekście zmian legislacyjnych i przepisów przejściowych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w danym okresie. Interpretacja przepisów przejściowych może być specyficzna dla tego okresu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu punktów karnych i ich konsekwencji, co może być interesujące dla kierowców. Interpretacja przepisów przejściowych jest jednak bardziej techniczna.
“27 punktów karnych i badania psychologiczne – czy sąd potwierdził prawidłowość naliczenia i podstawę prawną?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVI SA/Wa 763/22 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2022-09-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-03-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Aneta Lemiesz Robert Żukowski Sławomir Kozik /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami Hasła tematyczne Inne Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2022 poz 329 art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Asesor WSA Robert Żukowski Protokolant spec. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2022 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne oddala skargę Uzasadnienie Decyzją z dnia 22 grudnia 2021 r., nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej: "SKO", "Kolegium"), działając na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021r. poz. 735 ze zm., dalej: "K.p.a.") oraz art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018r. poz. 570), utrzymało w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., decyzję z 30 września 2021 r. wydaną przez Prezydenta m.st. Warszawy nr [...], nr [...], na mocy której skierowano K. B. (dalej: "Strona", "Skarżąca") na badanie psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny i prawny sprawy. W związku z okolicznością, iż Strona przekroczyła łącznie 24 punktów karnych Prezydent m.st. Warszawy 20 sierpnia 2020 r. wszczął z urzędu wobec wymienionej postępowanie administracyjne w sprawie skierowania na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu, skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje oraz w sprawie zatrzymania prawa jazdy. Następnie po przeprowadzeniu postępowania organ I instancji wydał trzy decyzje - odpowiednio w sprawie skierowania na badania psychologiczne, w sprawie skierowania na kontrolny egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie prawa jazdy kategorii B oraz w sprawie zatrzymania prawa jazdy. Strona 20 października 2021 r. zaskarżyła decyzję nr [...], za pośrednictwem Prezydenta m.st. Warszawy, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. W odwołaniu Strona podniosła, że nałożenie na nią 24 punktów karnych było oparte na rażącym błędzie prawnym i wynikało ze stosowania nieaktualnych przepisów. Wskazała, że skierowała do WRD Komendy Stołecznej Policji wniosek o skorygowanie ilości nałożonych na nią punktów karnych, wykreślenie ich z ewidencji oraz cofnięcie wniosków Komendanta Stołecznego Policji z 12 sierpnia 2021 r., skierowanych do Prezydenta m.st. Warszawy, w wyniku których zapadła m.in. decyzja nr [...]. Ponadto Strona zawnioskowała o zawieszenie niniejszego postępowania odwoławczego do czasu zakończenia postępowania przed WRD Komendy Stołecznej Policji. Kolegium dodało, że z pism Komendanta Stołecznego Policji z 22 października 2021 r. i z 27 października 2021 r. wynika, że naliczone Stronie punkty zostały ustalone zgodnie z obowiązującymi przepisami i nie ma podstaw prawnych do ich skorygowania ani usunięcia z ewidencji, a tym samym do wycofania skierowanych 12 sierpnia 2021 r. przez Komendanta Stołecznego Policji do Prezydenta m.st. Warszawy wniosków o skierowanie na badanie psychologiczne i na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy. Organ ustalił następnie, że Strona w okresie od 25 maja 2020 r. do 25 maja 2020 r. prowadząc samochód osobowy na ul. [...] i na ul. [...]naruszyła zakaz zawracania, nie zastosowała się do znaków od C-1 do C-12 - "nakaz jazdy", jak też nie stosowała się do sygnałów świetlnych, za co otrzymała łącznie 16 punktów. Ponadto w tym samym dniu prowadząc samochód osobowy na ul. [...] i al. [...]w W. nie stosowała się do sygnałów świetlnych i nie stosowała się do znaków od P-8a do P-8c - "strzałka kierunkowa", za co otrzymała łącznie 11 punktów. Tym samym łącznie przyznano jej tylko jednego dnia 27 punktów karnych. Wskazano, że Ustawodawca nie pozostawia w takim przypadku organowi żadnej swobody i w razie stwierdzenia, że faktycznie doszło do przekroczenia 24 punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego, organ jest zobowiązany skierować takiego kierowcę na badania psychologiczne. Przepisy w takiej sytuacji nie wskazują ani też nie upoważniają organu do badania jakichkolwiek innych przesłanek skierowania kierowcy na badanie psychologiczne niż sam fakt przekroczenia 24 punktów karnych. SKO podkreśliło, że orzekając w sprawie jest związane ustaleniem przez właściwy organ Policji liczby punktów karnych za wykroczenie w ruchu drogowym. Nie może zatem w tym zakresie prowadzić postępowania dowodowego, zmierzającego do badania prawidłowości ustaleń Policji co do zasadności przyznania punktów karnych i ich liczby przypisanej Skarżącej przez organ nadzoru ruchu drogowego za naruszenie przepisów ustawy o ruchu drogowym. Kolegium dodało, iż jakkolwiek Strona kwestionowała liczbę przyznanych jej punktów karnych, to jednakże Komendant St. Policji w swoich pismach uznał, że naliczone punkty zostały ustalone zgodnie z obowiązującymi przepisami i nie ma podstaw prawnych do ich skorygowania ani usunięcia z ewidencji. SKO ustaliło, że okoliczności niniejszej sprawy nie tylko stanowią o ziszczeniu się przesłanki do skierowania Strony na obowiązkowe w tym przypadku badanie psychologiczne, lecz również stanowią o braku podstaw do uwzględnienia wniosku o zawieszenie niniejszego postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu żądania zawieszenia postępowania Strona bowiem wskazała, że skierowała do Komendanta Stołecznego Policji wniosek o skorygowanie ilości punktów karnych i usunięcie ich z centralnej ewidencji kierowców, jak też o cofnięcie wniosków skierowanych do Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy o sprawdzenie kwalifikacji i skierowanie na badanie psychologiczne. Jej zdaniem rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie powinno zapaść po rozpoznaniu jej wniosku w powyższym zakresie. Kolegium wyjaśniło jednak, że jak wynika z wyżej powołanych pism Komendanta Stołecznego Policji organ ten rozpoznał już żądania Strony i wszystkie z nich załatwił negatywnie. Tym samym nie sposób uznać, aby rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależało od wyniku innego postępowania, jak też, aby - w nie budzących wątpliwości okolicznościach sprawy - uwzględnić wniosek Strony o ewentualne fakultatywne zawieszenie postępowania, w sytuacji kiedy sprawa nadaje sią do rozstrzygnięcia, gdyż ustalono wszystkie istotne okoliczności w sprawie. W dniu 3 marca 2022r. Strona złożyła za pośrednictwem SKO wniosek o przywrócenie jej terminu do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. SKO w odpowiedzi na powyższy wniosek wskazało, że Strona wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie złożyła samej skargi. Z ostrożności procesowej Kolegium podniosło, że wydane w niniejszej sprawie decyzje uznaje za prawidłowe. Sąd postanowieniem z 27 czerwca 2022 r. przywrócił termin do wniesienia skargi. Na decyzję organu Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej naruszenie: 1) art. 98a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (dalej: "u.k.p.") w zw. z art. 98a ust, 4 i 5 pkt 3 u.k.p., poprzez błędne uznanie, że obecne aktualne brzmienie tych przepisów nie ma wpływu na wynik sprawy i że w zakresie skierowania na badania psychologiczne może być wydana decyzja administracyjna, podczas gdy przywołane przepisy nie przewidują trybu wydania decyzji administracyjnej dotyczącej skierowania na badania psychologiczne; 2) art. 6 K.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 98a ust. 2 pkt 1 u.k.p. i art. 98a ust. 4 i 5 pkt 3 u.k.p., poprzez wydanie decyzji administracyjnej mimo braku istnienia podstawy prawnej; 3) art. 130 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (dalej: "P.r.d.") w zw. z art. 98a ust. 2 pkt 1 u.k.p., poprzez wydanie decyzji o skierowaniu na badania psychologiczne, podczas gdy w obowiązującym stanie prawnym nie można było ustalić, ile punktów karnych otrzymała Skarżąca, a więc nie można było również ustalić, że nastąpiło przekroczenie przez Skarżącą 24 punktów karnych; Organ przy rozpatrywaniu sprawy nie wziął bowiem pod uwagę, że art. 130 ust. 1 i 4 P.r.d. został uchylony, wobec czego nie było w ogóle podstawy do nakładania punktów karnych - nie można więc było stwierdzić zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 98a ust. 2 pkt 1 u.k.p. (tj. przekroczenie 24 punktów karnych); 4) art. 98 ust. 3 u.k.p. w zw. z art. 98a ust. 2 pkt 1 u.k.p., poprzez stwierdzenie że zaistniała przesłanka warunkująca powstanie obowiązku w zakresie skierowania na badania psychologiczne, tj. przekroczenie 24 punktów karnych, podczas gdy naliczenie Skarżącej ponad 24 punktów karnych nastąpiło z naruszeniem art. 98 ust. 3 u.k.p. W oparciu o tak sformułowane zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Po przeanalizowaniu sprawy Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji nie naruszają przepisy prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie. W przedmiotowej sprawie niebudzące wątpliwości okoliczności stanu faktycznego zostały przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżąca zatem 25 maja 2020 r. prowadząc samochód osobowy wykonała manewry na ul. [...] i na ul. [...] w W. naruszając zakaz zawracania, nie zastosowała się do znaków od C-1 do C-12 - "nakaz jazdy", jak też nie stosowała się do sygnałów świetlnych, a następnie na ul. [...] i al. [...]w W. nie stosowała się do sygnałów świetlnych i nie stosowała się do znaków od P-8a do P-8c - "strzałka kierunkowa". Za naruszenia drogowe na ul. [...] i na ul. [...] Skarżąca otrzymała 16 punktów karnych, za naruszenia drogowe na ul. Puławskiej i al. Legionów Piłsudskiego Skarżąca otrzymała 11 punktów karnych. Tym samym łącznie przyznano jej jednego dnia 27 punktów karnych. W związku z okolicznością, iż Skarżąca przekroczyła łącznie 24 punkty karne Prezydent m.st. Warszawy 20 sierpnia 2020 r. wszczął z urzędu trzy postępowania administracyjne, w wyniku których wydał trzy decyzje - odpowiednio w sprawie skierowania Skarżącej na badania psychologiczne, w sprawie skierowania na kontrolny egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie prawa jazdy kategorii B oraz w sprawie zatrzymania prawa jazdy. Wnosząc skargę na decyzję Kolegium utrzymującą w mocy decyzję Prezydent m.st. Warszawy w sprawie skierowania Skarżącej na badania psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, Skarżąca nie zakwestionowała przebiegu zdarzeń i stwierdzonych naruszeń podczas manewrów drogowych samochodem osobowym na ul. [...]i na ul. [...]oraz na ul. [...] i al. [...]w W. 25 maja 2020 r. Zarzuty skargi przede wszystkim sprowadzają się natomiast do zakwestionowania istnienia podstawy prawnej do skierowania Skarżącej na badania psychologiczne oraz do zakwestionowania istnienia podstawy prawnej do naliczenia ilości punktów karnych powyżej 24. W pierwszej kolejności należy odnieść się do kwestii prawidłowego naliczenia przez Policję 27 punktów karnych za stwierdzone naruszenia drogowego dokonane przez Skarżącą 25 maja 2020 r. W tym zakresie należy zauważyć, że zgodnie z obowiązującą w dniu stwierdzonych naruszeń treścią rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. poz. 488, dalej: "rozporządzenie drogowe"), za niezastosowanie się do znaków i sygnałów drogowych sklasyfikowanych w załączniku nr 1 do rozporządzenia drogowego: w kodzie D 10, jako naruszenie zakazu zawracania, prawodawca przewidział 5 pkt karnych, w kodzie C 08, jako niezastosowanie się do – C-1 do C-12 "nakaz jazdy ....", prawodawca przewidział 5 pkt karnych, w kodzie C 02 jako niezastosowanie się do sygnałów świetlnych, prawodawca przewidział 6 pkt karnych, w kodzie C 10, jako niezastosowanie się do – P-8a do P-8c "strzałka kierunkowa", prawodawca przewidział 5 pkt karnych. Skarżąca jednym ciągiem manewrów na ul. [...] i na ul. [...] naruszyła zakaz zawracania, nie zastosowała się do znaków od C-1 do C-12 - "nakaz jazdy", jak też nie stosowała się do sygnałów świetlnych, a następnie na ul. [...]i al. [...]nie stosowała się do sygnałów świetlnych i nie stosowała się do znaków od P-8a do P-8c - "strzałka kierunkowa". W świetle zatem powyższej regulacji rozporządzenia drogowego oraz stwierdzonych manewrów drogowych stanowiących wskazane naruszenia, Sąd stwierdza, że Skarżącej zostało naliczonych 27 punktów karnych w prawidłowej ilości. Należy też dodać, że Wydział Ruchu Drogowego Komendy Stołecznej Policji dokonał na wniosek Skarżącej dwukrotnie przeliczenia punktów karnych stwierdzając w pismach z 22 października 2021 r. i z 27 października 2021 r., że naliczone Skarżącej punkty zostały ustalone zgodnie z obowiązującymi przepisami i nie ma podstaw prawnych do ich skorygowania ani usunięcia z ewidencji. Ponadto jak wynika z pisma z 21 września 2021 oraz z 22 października 2021 r. Wydział Ruchu Drogowego Komendy Stołecznej Policji, Skarżąca została uznana za winną popełnienia powyższych wykroczeń prawomocnym wyrokiem z 30 lipca 2020 r. Sądu Rejonowego dla [...]w W. sygn. akt [...]. Podstawę prawną skierowania Skarżącej na badanie psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, stanowił art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b) u.k.p. Zgodnie z tym przepisem starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Przepis ten obowiązywał do 5 grudnia 2021 r., na jego podstawie została zatem prawidłowo wydana decyzja I instancji z 30 września 2021 r. w niniejszej sprawie. Od decyzji tej Skarżąca wniosła 20 października 2021 r. odwołanie. 5 grudnia 2021 r. weszły w życie przepisy art. 98a ust. 2 pkt 1, ust. 4 i ust. 5 pkt 3 u.k.p. Zgodnie z tymi przepisami, kierowca lub osoba posiadająca pozwolenie na kierowanie tramwajem jest obowiązana poddać się badaniu psychologicznemu w zakresie psychologii transportu, jeżeli przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego (art. 98a ust. 2 pkt 1). Starosta wysyła osobom, o których mowa w ust. 1-3, informację o obowiązku poddania się odpowiednio badaniom lekarskim, badaniom psychologicznym lub o obowiązku ukończenia odpowiednich kursów reedukacyjnych (art. 98a ust. 4). Starosta wysyła informację, o której mowa w ust. 4, z urzędu na podstawie wniosku organu kontroli ruchu drogowego - w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i 3 oraz ust. 3 (art. 98a ust. 5 pkt 3). W dniu wydania przez SKO zaskarżonej decyzji obowiązywały zatem cyt. przepisy na podstawie, których obowiązek poddania się kierowcy badaniu psychologicznemu w zakresie psychologii transportu, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego, wynikał z mocy prawa – art. 98a ust. 2 pkt 1 u.k.p. W obowiązującym stanie prawnym nie wydaje się już w tym zakresie decyzji administracyjnej lecz organ wysyła kierowcy informację o obowiązku poddania się badaniom psychologicznym. Przepisy ustawy z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1997), którą wprowadzono omawiane zmiany u.k.p., nie zawierają w tym zakresie przepisów przejściowych. W ocenie Sądu, Kolegium prawidłowo zatem przyjęło korzystniejsze dla Skarżącej rozwiązanie rozpatrując odwołanie Skarżącej wniesione jeszcze w trakcie obowiązywania art. 99 ust. 1 pkt 3 u.k.p. i wydając zaskarżoną decyzję umożliwiając tym samym Skarżącej zaskarżenie decyzji SKO z 22 grudnia 2021 r. do sądu administracyjnego. W świetle prawidłowych ustaleń organów co do popełnionych przez Skarżącą naruszeń przepisów drogowych 25 maja 2020 r. oraz prawidłowego naliczenia Skarżącej 27 punktów za powyższe naruszenia, Skarżąca podlega obowiązkowi poddania się badaniom psychologicznym, czy to na podstawie obowiązującego wcześniej art. 99 ust. 1 pkt 3 u.k.p., czy to na podstawie obowiązujących obecnie art. 98a ust. 2 pkt 1, ust. 4 i ust. 5 pkt 3 u.k.p. Dlatego SKO w niniejszej sprawie podjęło prawidłowe rozstrzygniecie dające Skarżącej możliwość poddania kontroli sądowej prawidłowości wydanej w niniejszej sprawie decyzji I instancji na podstawie obowiązującego w czasie jej wydania art. 99 ust. 1 pkt 3 u.k.p. Z tych względów niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez Kolegium art. 98a ust. 2 pkt 1, ust. 4 i ust. 5 pkt 3 u.k.p., poprzez ich niezastosowanie oraz art. 6 K.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 98a ust. 2 pkt 1, ust. 4 i ust. 5 pkt 3 u.k.p., poprzez wydanie decyzji administracyjnej mimo braku istnienia podstawy prawnej. Zgodnie natomiast z art. 130 ust. 1 i ust. 4 P.r.d., Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji (ust. 1). Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu oraz Ministrem Sprawiedliwości, mając na uwadze dyscyplinowanie i wdrażanie kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy oraz zapobieganie wielokrotnemu naruszaniu przepisów ruchu drogowego, określi, w drodze rozporządzenia: 1) sposób punktowania i liczbę punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego; 2) warunki i sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, oraz tryb występowania z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji; 3) program szkolenia i jednostki upoważnione do prowadzenia szkolenia, o którym mowa w ust. 3; 4) liczbę punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia; 5) podmioty uprawnione do uzyskiwania informacji zawartych w ewidencji, o której mowa w ust. 1 (ust. 4). Przytoczone przepisy P.r.d., zostały uchylone 4 czerwca 2018 r. mocą art. 125 pkt 13 w związku z art. 139 pkt 3 u.k.p. Na podstawie jednak art. 16 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U poz. 957, dalej: "ustawa zmieniająca z 2018 r."), która weszła w życie 4 czerwca 2018 r., przepis art. 130 ustawy zmienianej w art. 1 (P.r.d.), w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1 (ust. 1). Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie (ust. 2). Ta ostatnia zmiana przedłużyła obowiązywanie art. 130 ust. 1 i ust. 4 P.r.d. do dnia stwierdzonych naruszeń oraz dnia wydania decyzji obu instancji, do tego bowiem momentu Minister właściwy do spraw informatyzacji nie ogłosił w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikatu określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy zmieniającej z 2018 r. Z tego względu, pomimo, że od kilku lat funkcjonuje centralna ewidencja kierowców, na którą powołuje się Skarżąca twierdząc, że omawiane przepisy stanowiące podstawę naliczenia Skarżącej 27 punktów karnych w niniejszej sprawie nie obowiązywały, nie można uznać, że zostały wdrożone takie rozwiązania technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130, jakie ustawodawca określił w art. 16 ustawy zmieniającej z 2018 r. Oznacza to, że w dnia stwierdzonych naruszeń oraz w dniach wydania decyzji obu instancji obowiązywała podstawa prawna naliczenia Skarżącej 27 punktów karnych – art. 130 ust. 1 P.r.d. oraz przepisy rozporządzenia drogowego wydane na podstawie obowiązującej w tych dniach delegacji z art. 130 ust. 4 P.r.d. Z tych względów za niezasadny należy uznać zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organy art. 130 ust. 1 i ust. 4 P.r.d. w związku z art. 98a ust. 2 pkt 1 u.k.p. Z tych samych względów niezasadny jest również zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organy art. 98 ust. 3 w związku z art. 98a ust. 2 pkt 1 u.k.p. Zgodnie z art. 98 ust. 3 u.k.p., w brzmieniu obowiązującym od 4 czerwca 2018 r., w przypadku jednoczesnego popełnienia kilku naruszeń przez osobę, o której mowa w ust. 1, punkty im odpowiadające sumuje się. Jeżeli suma punktów odpowiadających naruszeniom przekracza 10, osoba ta otrzymuje 10 punktów. Jak wynika jednak z art. 14 ust. 1 i ust. 2 ustawy zmieniającej z 2018 r., do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy zmienianej w art. 1 (P.r.d.), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przepisów m.in. art. 98 ustawy zmienianej w art. 2 (u.k.p.) nie stosuje się (ust. 1). Minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie (ust. 2). Ponieważ Minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu nie ogłosił, do dnia stwierdzonych naruszeń oraz dnia wydania decyzji obu instancji, w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikatu określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy zmieniającej z 2018 r., pomimo, że od kilku lat funkcjonuje centralna ewidencja kierowców, na którą powołuje się Skarżąca twierdząc, że omawiany przepis miał zastosowanie w niniejszej sprawie, nie można uznać, że takie rozwiązania technicznych zostały wdrożone, co oznacza, że nie ma podstaw do przyjęcia, że art. 98 ust. 3 u.k.p., obowiązywał w tych dniach. Sąd stwierdza, że nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, argumentacja Skarżącej wskazująca, że na miejscu zdarzenia nałożono na Skarżącą jedynie 11 punktów karnych, a w wyniku nie przyjęcia przez Skarżącą mandatu, dodatkowe punkty zostały Skarżącej naliczone bez Jej wiedzy rok później co jest sprzeczne z § 4 ust. 2 rozporządzenia drogowego. Zgodnie § 4 ust. 2 rozporządzenia drogowego, przed wydaniem rozstrzygnięcia, o którym mowa w ust. 1, do ewidencji wprowadza się, niezwłocznie po ujawnieniu naruszenia, wpis tymczasowy. Wpis tymczasowy zawiera informację o liczbie punktów, które zostaną ostatecznie przypisane w przypadku potwierdzenia naruszenia tym rozstrzygnięciem. Zgodnie natomiast z § 4 ust. 4 rozporządzenia drogowego, wpis tymczasowy staje się wpisem ostatecznym po stwierdzeniu naruszenia rozstrzygnięciem, o którym mowa w ust. 1. W cyt. przepisach mowa jest jednak o wpisie tymczasowym, w § 4 ust. 1 rozporządzenia drogowego natomiast, prawodawca uregulował kwestię wpisu ostatecznego stanowiąc, że wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się, jeżeli naruszenie zostało stwierdzone prawomocnym: wyrokiem sądu, postanowieniem sądu o warunkowym umorzeniu postępowania, mandatem karnym albo orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym. W przedmiotowej sprawie, jak zostało to wyżej wyjaśnione, naruszenia popełnione przez Skarżącą zostało stwierdzone prawomocnym: wyrokiem z 30 lipca 2020 r. Sądu Rejonowego dla [...]w W. sygn. akt [...], co oznacza, że na podstawie w § 4 ust. 1 rozporządzenia drogowego, prawidłowo Skarżącej naliczono punkty karne i dokonano wpisu ostatecznego po przesłaniu przez Sąd Rejonowy Karty informacyjnej z 12 kwietnia 2021 r. (pismo Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Stołecznej Policji z 22 października 2021 r.). Biorąc pod uwagę powyższe, jak i nie stwierdzając innych naruszeń przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które Sąd musi wziąć pod uwagę z urzędu, a które miałyby wpływ na rozstrzygniecie uzasadniający uwzględnienie skargi, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), orzekł jak sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI